To zob nazywa się powiększeniem tarczycy. W przypadku, gdy w gruczole tarczycy występują formacje węzłowe, mówi się o wolu guzkowym. Guzkowe wole - najczęstszą chorobę tarczycy występuje w 5% populacji, a według specjalistów, ponieważ utajone formy guzkowym czasami wykryte przypadkowo podczas badania innego powodu, ta może być bezpiecznie zwiększa się o połowę. Kobiety mają skłonność do wola guzkowego cztery razy więcej niż mężczyźni.

Wolem guzkowym jest grupa chorób połączona wspólnym objawem - obecnością węzłów w tarczycy. Fakt, że tkanki tarczycy, utworzony przez wiele pęcherzyków, każda komórka pęcherzyk mikroskopijne kulki zawierające w substancji w postaci koloidalnej. Węzeł tarczycy jest powiększonym pęcherzyk - pojedynczy, stwardnienie (Multi-wole) zlutowanych nieco powiększone pęcherzyków, pęcherzyków torbieli lub nowotworu, który powstał z pęcherzyka (obejmujące złośliwy gruczolak).

Przyczyny wola guzkowego

Przyczyny wola guzkowego są wciąż nierozstrzygnięte. Uważa się, że sprawy do życia w obszarach o ograniczonej zawartości jodu w wodzie (wola), ale statystyki medyczne wskazują, że guzki tarczycy powstają u osób mieszkających na obszarach o normalnej jodu nieco mniej. Dlatego, jeśli niska zawartość jodu nie jest jedyną przyczyną wola guzkowego.

Wzrost pęcherzyków i powstawanie cyst pojawia się w odpowiedzi na zmiany w ciele, które zwiększają obciążenie tarczycy. Dzieje się tak z różnymi chorobami, dziedziczną predyspozycją, a także wpływem pewnych czynników środowiskowych, szczególnie stresu. Niektórzy eksperci uważają, że takie postacie jak wola guzowa z proliferacją koloidową, zmiany związane z wiekiem w tarczycy.

Rodzaje wola guzkowego

W zależności od pochodzenia, składu i przyczyny wola guzkowego rozróżnia się następujące typy:

  • Endemiczny wolem guzkowy;
  • Pojedynczy węzeł (pojedynczy węzeł tarczycy);
  • Wola wieloguzkowego (wiele węzłów tarczycy);
  • Congalometric wolem guzkowym (konglomerat połączeń zgrzewanych razem);
  • Wole wolnokostne-guzkowe (węzły powstają w powiększonej tarczycy);
  • Prawdziwa torbiel tarczycy;
  • Folikularny gruczolak tarczycy (łagodny nowotwór);
  • Złośliwy nowotwór tarczycy.

Stopnie woli guzkowej

W zależności od stopnia powiększenia tarczycy określa się stopień wola guzkowego. Wcześniejsza klasyfikacja stopni wola guzkowego według O.V. Nikolaev, w 1994 r. Światowa Organizacja Zdrowia zaproponowała nową klasyfikację. Jednak w praktyce klinicznej stosuje się obecnie zarówno klasyfikację Nikołajewa, jak i WHO, więc wspomnijmy o obu.

Stopień wola guzkowego (i ogólnie wola) według Nikolaeva:

    • 0 stopni - tarczycy nie widać i nie wyczuwamy;
    • 1 stopień - tarczycy nie widać, ale wyczuwalne;
    • 2 stopnie - gruczoł tarczycy jest widoczny podczas połykania;
    • 3 stopnie - tarczyca powiększa kontur szyi, czyniąc ją grubą;
  • 4 stopnie - wolna wola, która łamie konfigurację szyi;
  • 5 stopni - tarczycy osiąga ogromne rozmiary i ściska sąsiadujące organy.

Stopień wola guzkowego (i generalnie wola), określony przez WHO:

  • 0 stopni - bez wole
  • 1 stopień - rozmiar płatków (lub jeden płat) jest większy niż dystalna część palca pacjenta. Wole jest namacalny, ale niewidoczny.
  • 2 stopnie - guz jest wyczuwalny, widoczny dla oczu.

Objawy wola guzkowego

Z reguły objawy wola guzkowego są nieobecne. Jest to bardziej istotne dla najczęstszej postaci, guzkowego wola koloidalnego, a także dla cyst tarczycy. W tym przypadku jedynymi objawami wola guzkowego są same formacje, węzły i cysty, z reguły pacjent nie przejmuje się niczym. Jeśli węzły osiągną znaczny rozmiar, mogą pojawić się skargi na kosmetyczną wadę lub kompresję na szyję.

Jeśli jest to wola rozlanego-węzłowego, wówczas objawy wola guzkowego pokrywają się z objawami nadczynności tarczycy: nerwowość, utrata masy ciała przy zwiększonej objętości pożywienia, częstoskurcz itp.

Ogólnie można powiedzieć, że we wszystkich przypadkach oprócz wola guzkowego z proliferacją koloidową i torbieli pęcherzykowych tarczycy objawy wola guzkowego odpowiadają objawom choroby podstawowej, która spowodowała tworzenie się węzłów.

Rozpoznanie wola węzłowego

Diagnoza wola guzkowego opiera się na danych z tarczycy. W tym celu stosowane są następujące metody:

  • Badanie krwi pod kątem zawartości hormonów tarczycy;
  • Cięcie cienkoigłowej igły tarczycy (TPB);
  • Skanowanie radioizotopowe tarczycy;
  • Tomografia komputerowa (CT) lub obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI) gruczołu tarczowego jest najdroższą, ale również najbardziej informatywną metodą badania.

Leczenie wola guzkowego

Leczenie wola guzkowego odbywa się w zależności od przyczyny, która służyła pojawieniu się węzłów tarczycy. Większość ekspertów uważa, że ​​leczenie wola guzkowego w postaci koloidu proliferacyjnej wole guzowate nie jest wymagane w tym przypadku przepisywania dynamiczne monitorowanie stanu tarczycy i leczenie podaje się tylko wtedy, gdy składniki wykazują tendencję wzrostową na krótki czas.

Leczenie wola guzkowego może być lekarskie i chirurgiczne, wybór metody jest wykonywany przez lekarza prowadzącego. Terapia lekami odbywa się za pomocą leków hamujących nadmierną produkcję hormonów tarczycy. Jedną z najskuteczniejszych metod leczenia wola guzkowego jest wprowadzenie radioaktywnego jodu do tarczycy, co pomaga zredukować lub nawet zniknąć węzły i przywrócić normalny rozmiar gruczołu.

Leczenie operacyjne wola guzkowego polega na usunięciu węzłów iw przypadku, gdy istnieją szczególne dowody, na przykład nowotwór złośliwy, w usunięciu jednego płata lub całej tarczycy.

Leczenie guzów ludowych wola guzkowego

Zanim zaczniesz leczyć leki guzkowe, należy zdecydowanie odwiedzić endokrynologa, ponieważ w niektórych formach leczenie może być tylko chirurgiczne, a samoleczenie może stracić cenny czas.

Leczenie guzów ludowych wole guzka jest doskonałym sposobem na utrzymanie zdrowia w okresie między przyjmowaniem leków, lub gdy koloidowa forma proliferacyjna choroby, gdy leczenie lekami nie jest wymagane.

Ogólnie rzecz biorąc, leczenie wola guzkowego przy użyciu środków ludowych ma na celu korygowanie zawartości jodu w żywności. Dobrym sposobem na to jest w poniższych przepisach:

1. Wziąć 1 kg świeżych jagód z czarnej aronii, wymieszać z 1 kg cukru, ostrożnie zmielić. Weź miksturę 3 razy dziennie na 1-2 łyżeczki.

2. Codziennie jedz 50-100 g kapusty morskiej lub weź z niej łyżeczkę proszku.

Film na YouTube na temat artykułu:

Informacje są uogólnione i służą wyłącznie celom informacyjnym. Przy pierwszych oznakach choroby skonsultuj się z lekarzem. Samo leczenie jest niebezpieczne dla zdrowia!

Wole guzkowe

Wole guzkowe - grupa chorób tarczycy, które występują przy jego rozwoju guzów objętości różnego pochodzenia i morfologii. Guzkowym może towarzyszyć widoczny defekt kosmetyczny na powierzchni szyjki, uczucia ucisku szyi, objawów nadczynności. Rozpoznanie guzkowym opiera się na badaniu palpacyjnym danych, USG tarczycy, hormony tarczycy parametrów, biopsji cienkoigłowej, scyntygrafii, przełyku radiografii, tomografii komputerowej lub MRI. Leczenie może obejmować guzkowym tłumiący terapii hormonów tarczycy, radioaktywny terapii jodu hemithyroidectomy lub tarczycy.

Wole guzkowe

Określenie „wole guzowate” w endokrynologii przedstawiają tworzenie objętościowej tarczycy, związanych z różnymi postaciami nozologiczne. Objawy wola guzkowego ujawniają się u 40-50% populacji; u kobiet wola guzkowa występuje 2-4 razy częściej i często łączy się z mięśniakami macicy. Za pomocą badania palpacyjnego wykrywa się z reguły węzły o średnicy przekraczającej 1 cm; więcej niż połowa przypadków węzły nie są wyczuwalne i występują tylko podczas wykonywania USG gruczołu tarczycy. Mówi się o wolu wieloguzkowym, jeśli w gruczole tarczycy występują dwie lub więcej formacji sferoidalnych.

Znaczenie określenia i monitorowanie pacjentów z guzkowym ze względu na konieczność wykluczyć rak tarczycy, a także określania ryzyka autonomię tarczycy i nadczynność tarczycy, zapobiegania defekt kosmetyczny i zespół sprężania.

Przyczyny wola guzkowego

Przyczyny rozwoju guzków tarczycy nie są znane do końca. Dzięki temu, występowanie toksycznych gruczolaków tarczycy związanych z mutacją genu receptora TSH i a-podjednostki białka G, hamują aktywność cyklazy adenylowej. Dziedziczne i somatyczne mutacje występują także w raku rdzeniastym.

Etiologia guzowatego miażdżycy koloidowej jest niejasna: często uważa się ją za związaną z wiekiem transformacją tarczycy. Ponadto występowanie wola koloidowego predysponuje niedobór jodu. W regionach z niedoborem jodu przypadki wola wieloguzkowego z fenotypem nadczynności tarczycy nie są rzadkie.

czynniki ryzyka przyczyniające się do rozwoju wola guzkowego, obejmują zaburzenia genetyczne (zespół Klinefeltera, zespół Downa), szkodliwe skutki dla środowiska (promieniowanie, substancje toksyczne), niedobór mikroelementów, leki, palenie, stres, wirusowe i przewlekłe bakteryjne i infekcje, szczególnie przewlekłych zapalenie migdałków.

Klasyfikacja wola guzkowego (gatunki i stopnie)

Biorąc pod uwagę charakter i pochodzenie następujących rodzajów guzkowym: eutyreozy koloidalna proliferacji rozpraszająco-węzła (mieszane) wole, łagodne i złośliwe guzy nowotworowe (pęcherzyka tarczycy gruczolak, rak tarczycy). Około 85-90% gruczołu tarczowego jest reprezentowane przez guz koloidalny wola rozrastającego; 5-8% - z łagodnymi gruczolakami; 2-5% - z rakiem tarczycy. Wśród nowotworów złośliwych występujących pęcherzyka tarczycy, brodawkowy grudkowym raka rdzeniastego i formę niezróżnicowany (anaplastycznego raka tarczycy).

Ponadto, w tarczycy mogą tworzyć pseudoknots (nacieki zapalne i inne zmiany uzlopodobnyh) w podostre zapalenie tarczycy i przewlekłe autoimmunologiczne zapalenie tarczycy, a także kilka innych chorób prostaty. Często wraz z węzłami identyfikuje się cysty tarczycy.

W zależności od liczby pojedynczych grudek samodzielnie (pojedynczy) węzeł tarczycy Wielonodowy wola i Struma kongolomeratny węzła reprezentującego tworzenie objętościowego składa się z kilku, zespawanych ze sobą części składowych.

Obecnie praktyka kliniczna wykorzystuje klasyfikację wola guzkowego, zaproponowaną przez O.V. Nikolaev, a także klasyfikacja przyjęta przez WHO. Według O.V. W przypadku Nikołajewa wyróżniono następujące stopnie wolu guzkowego:

  • 0 - tarczycy nie określa się wizualnie i palpacyjnie
  • 1 - tarczyca nie jest widoczna, jednak jest określana przez badanie dotykowe
  • 2 - tarczyca jest wizualnie określana przez połykanie
  • 3 - z powodu widocznej wole zwiększa kontur szyi
  • 4 - widoczna wola deformuje konfigurację szyi
  • 5 - powiększenie tarczycy powoduje ucisk sąsiednich narządów.

Zgodnie z klasyfikacją WHO, stopnie wola guzkowego są różne:

  • 0 - brak danych dla wole
  • 1 - wymiary jednej lub obu gruczołów tarczowych przekraczają dystalną falę kciuka pacjenta. Wole jest determinowane przez badanie dotykowe, ale nie jest widoczne.
  • 2 - wole jest namacalny i widoczny dla oczu.

Objawy wola guzkowego

W większości przypadków wola guzkowa nie ma objawów klinicznych. Duże formacje węzłowe przedstawiają się jako widoczny defekt kosmetyczny w okolicy szyi - zauważalne pogrubienie jego przedniej powierzchni. W wolu guzkowym powiększenie tarczycy występuje głównie asymetrycznie.

W miarę wzrostu węzłów zaczynają ściskać sąsiednie narządy (przełyk, tchawicę, nerwy i naczynia krwionośne), czemu towarzyszy rozwój mechanicznych objawów wola guzkowego. Kompresja krtani i tchawicy objawia się uczucie „ryczałtu” w gardle, uporczywy chrypka, postępująca duszność, suchy kaszel długotrwałe ataki duszności. Ucisk przełyku prowadzi do trudności w połykaniu. Objawami ucisku naczyń mogą być zawroty głowy, hałas w głowie, rozwój zespołu żyły głównej górnej. Bolesność w miejscu węzła może wiązać się z szybkim wzrostem jego rozmiaru, procesami zapalnymi lub krwotokiem.

Zwykle w wolu guzkowym funkcja tarczycy nie jest zaburzona, ale mogą występować odchylenia w kierunku nadczynności tarczycy lub niedoczynności tarczycy. W przypadku niedoczynności gruczołu tarczowego występuje tendencja do zapalenia oskrzeli, zapalenia płuc, SARS; ból w sercu, niedociśnienie; senność, depresja; zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, zmniejszenie apetytu, wzdęcia). Charakterystyka suchej skóry, wypadania włosów, obniżenia temperatury ciała. Na tle niedoczynności tarczycy dzieci mogą odczuwać opóźnienie wzrostu i rozwoju umysłowego; u kobiet - zaburzenia miesiączkowania, spontaniczne poronienia, niepłodność; u mężczyzn - zmniejszenie libido i potencji.

Objawy nadczynności tarczycy z wolem guzkowym są długie niewysoka gorączka, drżenie rąk, bezsenność, drażliwość, stale doświadczają głodu, utrata masy ciała, tachykardia, wytrzeszcz i innych.

Rozpoznanie wola węzłowego

Podstawowa diagnoza wola guzkowego jest przeprowadzana przez endokrynologa poprzez badanie palpacyjne tarczycy. Aby potwierdzić i wyjaśnić naturę edukacji węzłowej, kolejnym etapem jest zwykle badanie ultrasonograficzne tarczycy. Obecność wyczuwalnego wola guzkowego, którego rozmiar, zgodnie z USG, przekracza 1 cm, służy jako wskazówka do biopsji cienkoigłowej. Biopsja punkcji w węzłach pozwala na sprawdzenie morfologicznej (cytologicznej) diagnozy, odróżniając łagodne formacje węzłowe od raka tarczycy.

W celu oceny czynności czynnościowej wola guzkowego określa się poziom hormonów tarczycy (TSH, T4, T3 itp.). Badanie poziomu tyreoglobuliny i przeciwciał przeciwko gruczołowi tarczycy w wolu guzkowym jest niecelowe. Aby zidentyfikować funkcjonalną autonomię tarczycy, wykonuje się skanowanie radioizotopowe tarczycy z 99mTc tarczycy.

Radiografia klatki piersiowej i radiografia przełyku z użyciem baru mogą ujawnić ucisk tchawicy i przełyku u pacjentów z wolem guzkowym. Tomografia służy do określenia wielkości tarczycy, jej konturów, struktury, powiększonych węzłów chłonnych.

Leczenie wola guzkowego

Leczenie wola guzkowego jest zróżnicowane. Uważa się, że nie jest wymagane specjalne leczenie wola proliferacyjnego koloidalnego koloidu. Jeśli wole guzkowe nie zakłóca funkcji tarczycy jest mały, nie stanowią problemu kompresji zagrożenie lub kosmetycznego w tej postaci pacjenta ustanowionego dynamiczną obserwację endokrynologa. Bardziej aktywna taktyka jest wskazana, jeśli wola guzkowa wykazuje tendencję do szybkiej progresji.

W wolu guzkowym można zastosować terapię lekową (supresyjną) z hormonami tarczycy, radioaktywną jodową terapię i leczenie chirurgiczne. Prowadzenie tłumiący terapii hormony tarczycy (T4 L) jest skierowany na hamowanie wydzielania TSH, które mogą zmniejszyć wielkość guzków i objętość tarczycy rozproszonym wola.

Leczenie chirurgiczne wola guzkowego jest wymagane w przypadku rozwoju zespołu kompresyjnego, widocznego defektu kosmetycznego, wykrycia wola toksycznego lub nowotworu. Resekcja guzów tarczycy mogą różnić się od węzła tarczycy Wycięcie do hemithyroidectomy, subtotalnej wycięciu tarczycy i tarczycy.

Terapia jodem radioaktywnym (131I) jest uważana za alternatywę dla leczenia chirurgicznego i jest prowadzona dla tych samych wskazań. Odpowiednia selekcja dawki pozwala uzyskać redukcję wola guzkowego o 30-80% jego objętości. Metody minimalnie inwazyjnego niszczenia guzków tarczycy (ablacja etanolem itp.) Są rzadziej stosowane i wymagają dalszych badań.

Prognozy i zapobieganie wola guzkowego

W przypadku guzowatego wole guzowatego eutyreozy rokowanie jest korzystne: ryzyko wystąpienia zespołu ucisku i transformacji nowotworowej jest bardzo małe. Przy funkcjonalnej autonomii tarczycy, rokowanie zależy od adekwatności korekcji nadczynności tarczycy. Nowotwory złośliwe tarczycy mają najgorsze perspektywy prognostyczne.

W celu zapobieżenia rozwojowi endemicznego wola pokazano węzłowy profilaktykę masa jodu (wykorzystanie jodowanej soli) i jodu profilaktyki poszczególnych grupach ryzyka (dzieci, młodzieży, kobiety w ciąży i karmiące piersią), polegające na przyjęciu jodku potasu zgodnie z dawkami wiekowych.

Symptomatologia i rodzaje wola guzkowego

Wolem guzkowym 1 stopnia jest najczęstszą chorobą tarczycy występującą u co piątej osoby. Z reguły wola guzkowa wpływa na ciało kobiece, a nie na mężczyznę. Wole guzkowe jest chorobą niezrzeszoną, ale zestawem patologii, które dla wygody zostały połączone z jedną wspólną terminologią.

Tarczycę można nazwać dyrygentem, który zarządza swoją orkiestrą, czyli wszystkimi systemami życiowej aktywności ciała. Jeśli występują zaburzenia w tarczycy, pociąga to za sobą dysfunkcję ośrodkowego układu nerwowego, mózgu, serca, narządów płciowych i tak dalej. Wolem guzkowym tarczycy jest właśnie powszechne zaburzenie, którego występowanie prowadzi do niepowodzenia orkiestry ludzkiego ciała.

Jak wiadomo, tarczycy składa się z wielu pęcherzyków, w których zawarta jest substancja koloidalna. Jeśli ta substancja pod wpływem czynników zewnętrznych lub wewnętrznych zaczyna zwiększać swoją objętość, prowadzi do powstania tarczycy. W prostych słowach pęcherzyk zamienia się w kulę, a im większa jest jego średnica, tym więcej szyi rośnie.

Jeśli płyn koloidalny zacznie się zwiększać w kilku pęcherzykach, wówczas choroba ta jest klasyfikowana jako wola wieloguzkowa tarczycy. Guzy te są na ogół uważane za nowotwór łagodny, lecz nie jest to konieczne, aby wykluczyć możliwość jego przekształcenia w postać złośliwą, mianowicie raka tarczycy.

Klasyfikacja węzłów

Jak wspomniano powyżej, pęcherzyki zaczynają być wypełnione koloidalnym płynem pod wpływem określonych czynników. W zależności od charakteru wpływu na przebieg choroby, wola jest klasyfikowana jako:

  • Pojedynczy wola lub węzeł;
  • Wola wieloguzkowa - stężenie w jednym miejscu kilku powiększonych pęcherzyków;
  • Zlepek - pęcherzyki wypełnione koloidem są skoncentrowane na całej powierzchni tarczycy;
  • Mieszany wola rozlanego-węzłowego, co oznacza wzrost nie tylko w guzkach tarczycy, ale także odkształcenie szyi z powodu pojawienia się guza;
  • Guz pęcherzykowy;
  • Złośliwa formacja gruczołu to rak.

Dla wygodnej klasyfikacji wola tarczycy, zwykle stosuje się dwa systemy - Dr O.V. Nikolaeva z 1955 r. I Światowa Organizacja Zdrowia w 2001 r.

Tarczyca jest klasyfikowana w stopniach:

  • 0 ° - zmiany w tarczycy są niewidoczne, węzeł nie jest namacalny (nie jest badany palcami);
  • 1. stopień - tarczycy jest dobrze wyczuwane i można ją wizualnie zdefiniować podczas połykania pokarmu;
  • II stopień - w szyi występują nieprzyjemne odczucia, węzeł gruczołu jest wyczuwany i wizualnie zdeterminowany;
  • 3. stopień - występuje deformacja regionu szyjnego;
  • 4-ty stopień - wole jest tak powiększony, że trudno jest połknąć, oddychać. Powiększona torbiel zaczyna ściskać sąsiednie narządy - tchawicę, zakończenia nerwowe itp., Powodując zwiększony dyskomfort osoby;
  • 5-go stopnia - guz wyrasta do naczyń krwionośnych i żył blisko położonych narządów. Na tym etapie łagodny guz może zostać przekształcony w raka tarczycy.

Spośród powyższych typów guzków tarczycowych najczęstszym jest wola trzeciego stopnia lub nazywany jest węzłem wielomodalnym (mieszanym). Objawy choroby obejmują: wzrost średnicy szyjki drenujący śluzowych i skóry, naruszenie przewodu pokarmowego, drastyczne zmniejszenie masy ciała, drgawki, niedociśnienie i zaburzenia układu sercowo-naczyniowego.

Przyczyny wola

W większości przypadków węzłowa lub wieloguzkowa wole tarczycy powstaje z już istniejącego wola koloidowego. Powiększenie węzłów gruczołowych może wywoływać nowotwory, jak również niektóre patologie w postaci choroby autoimmunologicznej zwanej wole Hashimoto. Ponadto jedną z przyczyn powstawania wole może być proces zapalny lub choroba zakaźna.

Pomimo faktu, że choroby tarczycy mają długą historię, przyczyny woli nie zostały dokładnie ustalone. W niektórych przypadkach tworzenie łagodnych guzów przyczynia się do czynnika dziedzicznego.

U kobiet wola guzkowa często występuje na tle zaburzeń hormonalnych w ciele. Może to być okres młodzieńczy i naruszeń cyklu miesiączkowego, niepłodności, menopauzy i post-kulminacji. Jest możliwe, że łagodne guzy tarczycy powstają w wyniku ostrego niedoboru jodu w organizmie.

Wychodząc z powyższego można wyciągnąć wniosek, że przyczyną wola tarczycy są:

  • Niedobór jodu;
  • Promieniowanie radiacyjne;
  • Zatrucie toksycznymi substancjami;
  • Niekorzystne środowisko;
  • Choroby genetyczne, na przykład zespół Downa lub zespół Kleinfeltera;
  • Zaburzenia hormonalne;
  • Infekcyjne i zapalne procesy zachodzące w organizmie w przewlekłej postaci;
  • Zaburzenia stresowe i nerwicowe;
  • Hipodinamy to siedzący tryb życia.

Wpływ tych czynników wywołuje zaburzenie układu hormonalnego jako całości. W większości przypadków objawy gruczołu tarczycy są nieobecne, co oznacza, że ​​tylko stałe badania profilaktyczne pomagają utrzymać zdrowie danej osoby.

Wola mieszana lub wieloguzkowa tarczycy ma wiele oczywistych objawów. Jest to silny ból w gardle podczas połykania, zaburzeniami czynności układu oddechowego, drastyczne zmniejszenie masy ciała, depresja i apatia, osłabienie organizmu, zwiększa ciśnienie krwi i duszność.

Diagnoza i leczenie wola

Jeśli zgłosisz się do kliniki w celu rozpoznania choroby tarczycy, z prawdopodobieństwem 99% procent, pacjent zostanie zdiagnozowany z prawidłową diagnozą. Po tym wszystkim, nowoczesne metody diagnostyczne takie jak tarczycy ultradźwięków, badania laboratoryjne w celu określenia poziomu hormonów wytwarzanych przez gruczoł tarczycy, jak również do wykonywania biopsji (biopsji nakłucie sposobem komórek prostaty), komputera i rezonans magnetyczny zapewnić możliwość zbadania pełnego klinicznego obrazu chorobom.

Leczenie chorób tarczycy ma na celu wyeliminowanie wszelkich obciążeń narządu, zarówno hormonalnych, jak i fizycznych. Osiągnięcie tego celu na pierwszym etapie jest wspomagane przez leki, terapię hormonalną i zrównoważoną dietę. Lecz ten zabieg jest stosowany wyłącznie do wole pierwszego i drugiego stopnia. Jeśli jest to wola wieloguzkowa trzeciego stopnia, konieczne jest całkowite lub częściowe usunięcie dotkniętych tkanek.

Jeśli u pacjenta zostanie zdiagnozowana wola guzkowa o charakterze torbielowatym, wówczas jego leczenie przeprowadza się metodą cienkiej igły i niszczenia koloidu. Oznacza to, że w pierwszym etapie roztwór koloidalny jest wysysany z torbieli specjalną cienką igłą z torbieli, a następnie koloid ulega zniszczeniu przez wprowadzenie etanolu (alkoholu) do pęcherzyka. Leczenie torbieli tego typu trwa 5 iniekcji.

Również w tym czasie do eliminacji wola guzkowego stosowana jest radioaktywna terapia jodem. Może to być, jako leczenie farmakologiczne lekami o zwiększonym stężeniu jodu, na przykład jododaryną i jodkiem potasu lub radioterapią.

Leczenie zaburzeń hormonalnych gruczołu tarczycy odbywa się za pomocą hormonów tarczycy, takich jak L-tyroksyna i tyroksyna. Ale w tym przypadku należy wziąć pod uwagę, że leki te mają duży zakres niekorzystnych skutków dla organizmu.

Może to być, jako reakcje dermatologiczne, zaburzenie tkanki kostnej, zmniejszenie struktury biochemicznej krwi i dysfunkcja układu sercowo-naczyniowego. Leczenie wola węzła pierwszego i drugiego stopnia może trwać kilka miesięcy. W najtrudniejszych sytuacjach klinicznych terapia hormonalna jest stosowana przez całe życie.

  • rozproszona zmiana w guzie;
  • rak tarczycy;
  • średnica węzła, przekraczająca 50 mm;
  • Progresywny wzrost cyst i wzrost zawartości koloidów w nich.

Leczenie wola tarczycy powinno być również ukierunkowane na zbilansowaną dietę. W menu powinny być świeże owoce, warzywa i ogromna ilość owoców morza.

Stopnie woli guzkowej

Wole guzkowe to patologia tarczycy, której towarzyszy proliferacja tkanki. Choroba występuje u około pięciu procent populacji. Dobrotliwy nowotwór występuje często u kobiet, niż u mężczyzn (od sześciu do ośmiu razy). Taktykę leczenia określa się w zależności od stopnia wola guzkowego i rodzaju choroby.

Rodzaje wola

W zależności od pochodzenia choroby i przyczyny, odróżnić takie raki, jak:

  • Goiter z niedoczynnością tarczycy lub niedoczynnością tarczycy (zmniejszenie funkcji tarczycy):
    • wole endemiczne (przyczyną jest brak jodu w organizmie);
    • goiter Hashimoto (przyczyna - zaburzenia autoimmunologiczne).
  • Goiter z nadczynnością tarczycy lub nadczynnością (zwiększenie funkcji tarczycy):
    • tyreotoksykoza;
    • wola toksyczna.
  • Zob z eutyreozą lub eufunkcją (tarczycy funkcjonuje normalnie, choroba występuje w początkowej fazie wola endemicznego iw czasie ciąży).

Jakikolwiek wola wiąże się ze zmianą struktury tkanki tarczycy. Skład i charakterystyczne zmiany rozróżniają następujące rodzaje wola:

  • węzłowa (w strukturze tkanki występuje jeden lub więcej węzłów - poszczególne powiększone obszary, tarczycy wzrastają nieregularnie, najczęściej wola guzkowa jest obserwowana przy zmniejszonej czynności narządu);
  • rozproszone (tkanki gruczołu tarczycy rosną równomiernie i równomiernie, rozwija się wraz z niedoborem jodu w organizmie na tle spadku czynności tarczycy);
  • torbielowaty (w obrębie struktury gruczołu tarczycy tworzą się obszary koloidalne, wypełnione lepką cieczą, następuje niejednorodny wzrost tkanki);
  • rozproszony-węzłowy lub mieszany (poza ogólnym wzrostem tkanki w tarczycy są węzły, częściej obserwowane przy chorobie Gravesa).

Stopień wola guzkowego określa się w zależności od stopnia powiększenia tarczycy. W 1994 r. Przyjęto klasyfikację dla OV Nikolaev:

Wątroba węzłowa 0 stopni

  • Gruczoł tarczowy nie jest wykrywany przez palpację i nie jest widoczny.

Choroba może zostać ustalona podczas specjalnych procedur diagnostycznych, ponieważ pacjent nie zawraca sobie głowy. Z tego powodu wykrywanie wola na tym etapie jest trudne.

Wolem guzkowym 1 stopnia

  • tarczyca nie jest wizualnie zdeterminowana, ale jest sondowana;
  • W rzadkich przypadkach dochodzi do rozerwania tarczycy (jeśli przyczyną woli jest niedobór jodu).

W badaniu palpacyjnym definiuje się jeden węzeł (jedno-guzowy strumień) lub trochę (wielomodułowy). Jeśli oprócz guzków występuje ogólny wzrost narządu, istnieje wola dyfundowo-węzłowa pierwszego stopnia.

Wole potasowe o 2 stopniach

  • gruczoł tarczycy jest wyczuwalny;
  • jest trudny do przełknięcia z powodu ucisku przełyku;
  • po połknięciu gruczoł tarczowy staje się widoczny;
  • przy przechyleniu szyja i głowa mogą boleć.

Wola dyfundacyjno-węzłowa drugiego stopnia często rozwija się na tle choroby Gravesa-Basedowa. Dlatego, oprócz powiększenia tarczycy i ucisku pobliskich narządów, można zaobserwować następujące objawy:

  • zmniejszony apetyt;
  • obrzęk skóry;
  • skłonność do częstych chorób układu oddechowego;
  • drażliwość i nerwowość;
  • drżenie kończyn.

Wola guzkowa 3 stopnia

  • "Gruba szyja";
  • sucha skóra;
  • częste zaburzenia żołądkowo-jelitowe;
  • drżenie kończyn;
  • zmniejszony apetyt, ale przyrost masy;
  • duszność;
  • niedociśnienie;
  • ból w sercu.

Wolem guzkowym 4 stopnia

Do powyższych objawów dołącza się wyraźnie wyraźny wola, który łamie kształt szyi.

Wola guzkowa 5 stopnia

  • znaczna kompresja sąsiednich narządów;
  • ogromny rozmiar tarczycy;
  • poważne problemy w ciele na tle upośledzenia funkcji tarczycy (cierpią układ trawienny, oddechowy i układu sercowo-naczyniowego, funkcje rozrodcze, aktywność mózgu, itp.).

W 2001 r. Światowa Organizacja Zdrowia dokonała nowej klasyfikacji:

  • 0 etap - bez wole;
  • Etap 1 - wole nie jest widoczny, ale wyczuwalny; Udział tarczycy staje się większy niż dystalna falanga kciuka pacjenta;
  • Etap 2 - wola jest widoczna i namacalna.

Obecnie w praktyce klinicznej stopień wola guzkowego określa się według dwóch klasyfikacji.

Rozlane wola toksyczne: stopnie, objawy i leczenie

Wieńcowa wola dyfleksyjna I - IV dotyczy choroby endokrynnej o mieszanej postaci. Gdy forma rozproszona zwiększa masę tkanek gruczołu tarczycy (tarczycy), z formą węzłową - tworzą się węzły w strukturze tkanek.

Statystyki pokazują, że mieszany wola o 1-4 stopniach, podobnie jak patologia tarczycy, jest powszechna, występuje w 45-50% przypadków (0,3% pacjentów w Rosji lub około 500 tysięcy osób) i ustępuje tylko cukrzycy.

Podział patologii w stopniach

Światowa Organizacja Zdrowia w klasyfikacji wskazuje 3 stopnie rozwoju patologii, ale krajowa praktyka lekarska wyróżnia 4 główne etapy rozwoju patologii, jak wskazano w tabeli, a nawet 5 etapów.

Tabela 1. Wrzód toksyczny rozlany: stopień rozwoju:

Rozważmy bardziej szczegółowo rozproszone powiększenie tarczycy 1-4 stopnia.

Wola dyfuzyjno-węzłowa 1 stopnia

Patologia obejmuje etapy 0 i 1 rozwoju (zgodnie z klasyfikacją Nikolaeva). Trudno jest określić samą tarczycę, ale przesmyk można wyczuć.

Na tym etapie często obserwuje się niewielki przerost u kobiet w ciąży i karmiących piersią, a także u nastolatków z niedoborem jodu. Rozwój patologicznego procesu jest niepozorny i powolny i trwa sześć miesięcy lub kilka lat.

Pacjenci konsultują się z lekarzem na temat:

  • niewyjaśniony spadek temperatury;
  • niedociśnienie - obniżenie ciśnienia krwi;
  • chroniczne zmęczenie.

Identyfikować i diagnozować patologię wyłącznie z powodu przepisanych badań: hormonalnej i ultradźwiękowej. Należy zauważyć, że masa ciała nieznacznie wzrasta, aw tkankach tarczycy wykrywa się pojedyncze lub wielokrotne guzki.

Wole dyfuzyjno-węzłowe 2 stopnie

Klasyfikacja praktyczna obejmuje 2 stopnie woli dyfundacyjno-węzłowej w 3-4 etapach rozwoju. Wola gruczołu tarczycy jest wyczuwalna i opuchnięta po połknięciu.

Niedobór jodu prowadzi do procesów kompensacyjnych mających na celu zwiększenie liczby komórek, które mogą wychwytywać jod.

Pacjenci będą narzekać na następujące objawy:

  • ucisk przełyku, objawiający się problemem połykania pokarmu;
  • odczucia bólu szyi i głowy z pochyloną tułowia i głową.

Zaburzenia dyfuzyjne prowadzą do zwiększonego wydzielania substancji czynnych i objawów nadczynności tarczycy:

  • exophthalmos (wysunięcie gałek ocznych do przodu);
  • zaburzenia psychoruchowe: nerwowość, agresywność i pobudliwość;
  • drżenie rąk i głowy;
  • obrzęk, duszność i nadciśnienie.

Lekarz wyznacza ultradźwięki w takich przypadkach i określa obecność hormonów zgodnie z testami laboratoryjnymi: TTG i T4.

Wolomierz dyfundujący o 3 stopniach

W praktycznej klasyfikacji medycznej wola klasy 3 wykwalifikowani specjaliści obejmują 4-5 etapów rozwoju patologii.

  • zaburzenia czynnościowe układu hormonalnego, sercowo-naczyniowego i nerwowego;
  • wyraźna forma i struktura tkanek;
  • współistniejące patologie tarczycy, niezwiązane z niedoborem jodu;
  • czerwonawy odcień skóry nad tarczycy z nadmiarem jodu;
  • suchość lub wilgotność pokrycia skóry;
  • silny ucisk narządów umiejscowionych wokół tarczycy;
  • pojawienie się ochrypłego głosu aż do jego nieobecności.

Ze względu na duży rozmiar wole kształt szyi zmienia się całkowicie i przypomina ptaka. U pacjentów zmniejsza się intelekt, pamięć, funkcje rozrodcze.

Żelazo można łatwo wyczuć, ale w celu postawienia właściwej diagnozy należy udać się do lekarza. On wyznacza ultradźwięki, scyntygrafię tarczycy i bada testy laboratoryjne.

Wola wieloguzkowa IV stopnia

Na tym etapie rozwoju patologii tkanki rozszerzają się tak bardzo, że ściskają się naczynia krwionośne, przełyk i tchawica. Pacjentom trudno jest połykać pokarm, a nawet wodę, trudno oddychać: duszenie występuje, gdy zmienia się pozycja głowy.

Niepokojąca jest ruchliwość jelit: naprzemienne biegunki i zaparcia. Przy ciągłym obniżaniu ciśnienia krwi obserwuje się naruszenie częstości akcji serca: bradykardię (40-60 uderzeń / min) lub tachykardię (ponad 100 uderzeń / min). U pacjentów wzrasta apetyt, ale w związku z tym masa ciała spada.

Jakość życia pogarsza się, co prowadzi do śmierci. Leczenie farmakologiczne nie przynosi oczekiwanego efektu, dlatego pacjenci operowani są z częściowego lub całkowitego usunięcia tarczycy, leczeni radioaktywnym jodem, a następnie przepisywani na leczenie substytucyjne.

Wideo w tym artykule zawiera informacje na temat wola guzkowego tarczycy i wola dyfuzyjno-węzłowego.

Leczenie

Przed węzła do leczenia stopień toksyczne wola 1-4 - choroba Basedowa Graves lub określenia poziomu hormonu trijodotyroninę (T3), tetraiodothyronine (T4), TSH (hormonu stymulującego tarczycę) i autoimmunologicznych przeciwciał.

  • USG i radioizotop i radiografia tarczycy oraz przestrzeń za mostkiem;
  • laryngoskopię i biopsję aspiracyjną cienkoigłową.

Leczenie wola guzkowego 1 stopień (na 0 i 1 etapie rozwoju) często wykonuje się bez użycia określonej terapii, pod warunkiem, że patologiczny proces spowalnia lub całkowicie zanika. W takich przypadkach pacjenci powinni co pół roku przyjść do endokrynologa, przestrzegać odpowiedniej diety.

Jeśli badania ustaliły wole o 2 stopnie, leczenie przeprowadza się z lekami normalizującymi czynność tarczycy, która zależy od braku lub nadmiaru jodu w organizmie, antybiotyków, twardzin.

Terapia niedoczynności tarczycy

hormony wadę wypełnienia za pomocą nieorganiczne kompleksy jod i złożonych preparatów zawierających jod: jodomarin, Yodidoma, hormony tarczycy Yodtiroksa, Thyreocombum, laryngofisura, Novotirala oznacza: Jod normą Endonormila, lewotyroksyny sodowej, liotyronina,

Długotrwałe stosowanie leków przez całe życie może powodować alergie, zaburzenia nerwowe, zaburzać rytm serca. Aby nie powodować nadczynności tarczycy, należy przestrzegać schematu lekarza i instrukcji dotyczących podawania wszystkich przepisanych leków.

Niedobór jodu uzupełnia się lekarskimi środkami ziołowymi podanymi w tabeli 2:

Napełnij wrzątkiem (0,4 litra) 15 g pokruszonej kolekcji, ułóż w wannie przez nie więcej niż 10 minut i nalegaj pod futrem przez 2 godziny.

Rozetrzeć i zalać wrzącą wodą (0,4 litra), zbierać 12 g i gotować przez kolejne 5 minut, a następnie włożyć do termosu na 4 godziny i przefiltrować.

Ważne jest, aby wiedzieć. Roślina jest trująca, dlatego nie można przekroczyć dawki.

Nalewka na wódkę jest przyjmowana z 5-7 kroplami, dostosowanymi do 30. Następnie liczba kropli idzie w przeciwnym kierunku.

Oczywiście - 10-15 dni.

O konwalii i jej zbieraniu można znaleźć na wideo:

Sugerowana laminaria (kapusta morska) jest przydatna w niedoczynności tarczycy 2-3 razy dziennie za 0,5 łyżeczki. z jakimkolwiek płynnym naczyniem lub herbatą, pod warunkiem, że nie ma chorób zapalnych nerek, gruźlicy, krwotoków, trądziku lub innych reakcji alergicznych, hemoroidów i ciąży.

Niedobór jodu uzupełnia infuzja ksantium - kąkolu. To zajmie 1 łyżkę. l. na 1 łyżki. wrzącej wody. Poddaj się nalewaniu przez 10 minut i nalegaj 60 minut. Pić w 1 / 3-1 / 2 łyżki. trzy razy dziennie przed posiłkami z 1 łyżką. kochanie.

Po 30 minutach po zażyciu tego kąkolu warto zjeść sałatkę ze świeżych ogórków. Zawierają jod i pozwalają elementowi szybko przyswoić ciało. W związku z tym można spożywać do 1 kg świeżych warzyw dziennie.

Zaleca się jeść trzy razy dziennie za 1 łyżkę. l. 20 minut przed głównym posiłkiem następujący skład: zmielone owoce anyżu (50 g) miesza się z ziarnami orzecha włoskiego (300 g), gotowanym i posiekanym czosnkiem (100 g), miodem (1 kg).

Film zawiera informacje na temat leczenia i zapobiegania zaburzeniom tarczycy.

Jeśli produkujesz niewiele hormonów, dieta powinna składać się z 2550 kcal. Preferowane są dania z mięsa, fasoli, warzyw i owoców, czerwonych ryb, wołowiny, wątroby i dorsza, morszczuka i okonia morskiego, śledzia i sardynek, ostryg i krewetek.

Konieczne jest skorzystanie z sezonu i dodanie do diety persimmon, bananów i owoców cytrusowych, winogron i jabłek, truskawek i truskawek, zieleni, czosnku, marchwi, buraków i kapusty.

Terapia nadczynności tarczycy

Jeśli zostanie ustalona wola guzkowa stopnia 3, leczenie jest przepisywane przez jod operacyjny lub radioaktywny, następnie indywidualnie przepisane leki i dieta.

Terapię lekową prowadzi się w następujący sposób:

  • przeciwtarczycowy: Propylotiouracyl, tiamazol, mercazolilum, metizol;
  • beta-blokery: Atenolol, Betaxolol, Metoprolol, Nivibolol, Talinolol;
  • środek uspokajający: Ekstrakt z kozłka lekarskiego, napar z Lizardwort, Novo-Passit, Corvalol, Persen;
  • hormony glukokortykoidowe z autoimmunologicznej nadczynności tarczycy: Prednizolon, deksametazon;
  • hormony anaboliczne od ostrej utraty masy ciała: Methandiene, Methandriol.

Nie podawać do strawienia i nagromadzenia preparatów jodu, takich jak Mikroiod, Propitsil, Tyrozol. Preparaty wapnia (Calcium-D3 Nycomed) oraz z witaminą D są przepisywane równolegle z lekami przeciwtarczycowymi.

Interwencja operacyjna

Operacja jest przeprowadzana w następujących przypadkach:

  • znaczny wzrost objętości tarczycy (ponad 45 ml), ucisk tchawicy, przełyku, naczyń krwionośnych i duży defekt kosmetyczny;
  • nawrót patologii po zakończeniu leczenia tyreostatykami;
  • ciężkie działania niepożądane w leczeniu leków;
  • obecność płaskonabłonkowego wole, formacji węzłowych tarczycy, w tym onkologicznych i autonomicznych, zdolnych do aktywnej produkcji hormonów i wywoływania tyreotoksykozy.

Usunąć część (jeden udział) lub całkowicie całą gruczoł poprzez tradycyjną otwartą operację poprzez nacięcie skórne - 6-8 cm, przy minimalnie inwazyjnych technikach i przy użyciu techniki endoskopowej. Hemiterioidektomię stosuje się do usunięcia czynności tarczycy za pomocą przesmyku, subtotalnej resekcji - w celu usunięcia większej części narządu, usunięcia tarczycy - w celu całkowitego usunięcia gruczołu.

Aby zminimalizować defekty kosmetyczne, wewnętrzne szwy wykonują wchłanialne nici, zewnętrzne - kosmetyczne nici wykonane z polipropylenu. Czasami rana jest zamykana specjalnym klejem, który podtrzymuje szew przez 10 dni, następnie zostaje zmyty wodą.

Poprzez małe nakłucie w skórze wykonuje się zabieg endoskopowy. Poprzez nakłucia wprowadza się narzędzia: skalpel ultradźwiękowy, kamerę wideo i podświetlenie, dzięki czemu mały nerw krtaniowy i inne struktury anatomiczne są wyraźnie widoczne na ekranie.

Operacje wykonywane są za pomocą minimalnie inwazyjnych metod: lasera, pola elektromagnetycznego zastrzyków alkoholowych, aby zniszczyć węzłowy wola tarczycy. Te metody są rzadko używane, ponieważ cała witryna nie może zostać zniszczona. Wole będzie nadal rosnąć, a później doprowadzić do nawrotu.

Radioaktywny jod

Wole tarczycy lek 2. stopniu dyfundować toksyczne powiększenie tarczycy, nadczynność łagodny węzłów, na tle z nadczynnością tarczycy, dobrze zróżnicowany rak tarczycy: brodawkowatego i pęcherzykowe prowadzone jod promieniotwórczy. Jest przepisywany, jeśli istnieje ryzyko powikłań po operacji na gruczole.

Promieniowanie radioaktywnego jodu wpływa na tkankę i dlatego jego komórki umierają, zarówno chore, jak i zdrowe. Odległość od strefy akumulacji izotopów do komórek nie powinna być większa niż 2 cm, aby promienie beta miały efekt kierunkowy.

Sztuczny preparat I-131 w postaci kapsułki lub płynu bez smaku i zapachu jest pobierany jeden raz. Następnie nie jeść stałego pokarmu przez 2-3 godziny, ale pić wodę lub sok w dużych ilościach.

Jest to konieczne, aby usuwać co godzinę przez oddawanie moczu jodu radioaktywnego 131, który minął dławik. Leki na tarczycę nie trzeba przyjmować w ciągu 48 godzin po zabiegu RJT, ograniczyć kontakt z otaczającymi ludźmi.

Zdolność percepcyjna promieni beta jest niewielka, więc nie są szkodliwe dla narządów otaczających tarczycę, chociaż radioaktywny jod będzie napromieniować tkankę przez kilka miesięcy. Dopiero po pewnym czasie możliwa będzie ocena wyniku leczenia tą metodą.

To ważne. Kiedy rozmiar węzłów formacji jest większy niż 1 cm, leczenie przeprowadza się tylko po biopsji wszystkich węzłów osobno.

Cena radioterapii w Moskwie waha się od 120 000 rubli, w innych miastach - od 128 000 do 180 000 rubli.

Przed RJT pacjenci są szkoleni:

  • poinformować lekarza o przyjmowanych lekach przez 7-8 dni, ponieważ niektóre fundusze są anulowane na 4 lub więcej dni;
  • poddać się testowi ciążowemu, ponieważ nie można wykonać procedury z radioaktywnym jodem w ciąży;
  • wykonać test szybkości wchłaniania leku przeciw tarczycy i obecności funkcjonującej tkanki po wcześniejszej operacji tarczycy;
  • wyznaczyć specjalną dietę na dwa tygodnie przed RJT z produktów, które zmniejszają jod w organizmie: mleko i produkty mleczne, jaja, gotowane ryby morskie i mięso, warzywa. Wykluczyć buliony z mięsa i ryb, mocne napoje: kawę i herbatę. Przejdź do ułamkowej diety na godzinę, tj. przyjmować pokarm w małych dawkach 5-6 razy dziennie, co 2-3 godziny. Zjedz obiad nie później niż 19 godzin.

Aby zwiększyć podaż energii w nadczynności tarczycy, konieczne jest wykonanie dziennej dawki 3600 kcal z produktów zawierających substancje mineralne i witaminy. Węglowodany powinny być czymś więcej niż białkami.

Jak leczyć wole 1-2 stopnie środków ludowych wskazano w Tabeli 3:

Goiter tarczycy

Goiter tarczycy - co to jest? To pytanie można usłyszeć w różnych częściach świata ze względu na szerokie rozpowszechnienie tego zjawiska. Gruczoł tarczowy może być powiększony z różnych powodów, ale w niektórych regionach poziom choroby jest taki, że zalicza się do regionalnych chorób.

Goiter to wzrost wielkości narządu, będący oznaką wielu jego chorób, wyrażonych w zaburzeniach czynnościowych.

Kwestia wola gwałtownie wzrasta, gdy nagle dowiaduje się, że niezrozumiała i przerażająca formacja zaczyna rosnąć na jego gardle. Sam wola nie jest chorobą, ale objawem choroby, która może być bardzo niebezpieczna i wymaga poważnej uwagi i leczenia.

Cechy tarczycy woli

Goiter to wzrost wielkości narządu, będący oznaką wielu jego chorób, wyrażonych w zaburzeniach czynnościowych. Patologia ta może reprezentować niewielki obrzęk w obszarze jabłka Adama, ale może rosnąć tak, że deformuje szyję i wywiera nacisk na inne narządy.

Goiter różnych typów jest znacznie częstszy u kobiet niż u mężczyzn, co wiąże się z procesami hormonalnymi.

Rodzaj manifestacji wole zależy od rodzaju upośledzenia funkcji wydzielniczej gruczołu:

  • Niedoczynność zmniejszono wydzielniczą funkcję, co prowadzi do zmniejszenia wydzielania hormonalnego, powodując skutki, takie jak tłumienie metabolizmu, obrzęk, otyłość reakcji ospałość.
  • Nadczynność tarczycy: nadmierna aktywacja sekrecji; towarzyszy nienaturalne przyspieszenie procesów metabolicznych i prowadzi do utraty wagi i przeciążenia układu nerwowego.
  • Eutyreozja: normalna produkcja hormonów, ale wzrost wola występuje z powodu patologicznej wielkości samego gruczołu.

Główne rodzaje wola

Co to jest wola zależy od rodzaju choroby tarczycy. Można wyróżnić następujące główne odmiany:

  • Wole endemiczne: opisywane jest przez zwiększenie objętości narządu i zmniejszenie wydzielania tyroksyny i trijodotyroniny; ma charakterystyczne uzależnienie geograficzne, jest rozprowadzany w miejscach, w których występuje wyraźny brak jodu w wodzie i produktach. Patogenezę choroby ze względu na fakt, że jod w organizmie jest potrzebna do uzyskania żądanego hormonów i jej ostrą niedoboru trwa znacznie dłużej, aby pompować krew przez siebie, i zwiększa ilość komórek żelaza odruchowych odpowiedzialnych za produkcję tego hormonu. Aby poprawić sytuację, przysadka mózgowa wytwarza tyreotropinę, która aktywuje podział komórek narządu i zwiększa jego objętość i masę.
  • Zapalenie tarczycy (wole Hashimoto): podobne w etiologii do rozlanego wola, ale odnosi się do niedoczynności tarczycy. W wyniku błędnych działań układu odpornościowego nadmiar leukocytów atakuje gruczoł, a tkanka zwłóknieniowa powstaje w miejscu śmierci komórki. Tego rodzaju choroby, jest w znacznym stopniu dziedziczne przyczyny, ale czasami mogą być inicjowane rany, infekcje szyjki macicy, zapalenie, przewlekłe zapalenie gardła i jodu anomalię zanieczyszczenia atmosferycznego substancji toksycznych.
  • Rozlany toksyczny wola: jest to choroba, która może być przypisana tyreotoksykozie, a nadmiar jodu prowadzi do zatrucia organizmu; sprowokowany przez patologię układu autoimmunologicznego na poziomie genetycznym, z infekcjami, urazami głowy, wstrząsami nerwowymi.
  • Wole guzkowe (gruczolak tarczycy): tworzenie węzła w wyniku nadmiernego wydzielania tyreotropiny, a także zakłócenie funkcjonowania procesów nerwowych. Proliferacja komórek prowadzi do zatrucia organizmu hormonami (tyreotoksykozą).
  • Wrodzona wole: występuje u dzieci, jeśli matka podczas ciąży miała znaczny niedobór jodu lub z powodu genetycznych predyspozycji.
  • Włókniste zapalenie tarczycy (wole fibroplastic) shchitovidka rozszerza się na skutek przejaw choroby autoimmunologiczne o charakterze zapalnym przez wzrost włókien tkanki łącznej fibryny.

W trakcie rozwoju choroby obserwuje się różne stopnie powiększenia gruczołu.

Stopień powiększenia tarczycy

W trakcie rozwoju choroby obserwuje się różne stopnie powiększenia gruczołu. W klasyfikacji międzynarodowej rozróżnia się następujące stopnie:

  • Stopień 0: waga nie jest widoczna i nie jest sondowana.
  • Stopień 1: wzrost tarczycy w stopniu 1 nie jest zauważalny, ale przesmyk jest wyczuwalny.
  • Stopień 2: Wole drugiego stopnia jest zauważalny podczas połykania i można go łatwo wyczuć.
  • Stopień 3: Gruczoł jest powiększony, co wizualnie przypomina gruby kark.
  • Stopień 4: wole 4 stopnia ma wyraźny wygląd, konfiguracja szyi jest zaburzona, szyja jest zdeformowana.
  • Stopień 5: ogromny wole ściskający szyję, powodujący problemy z oddychaniem i połykaniem.

Przyczyny, objawy, rozpoznanie i leczenie wola guzkowego

Wolem guzkowym jest lokalna proliferacja tkanki gruczołowej, która może mieć jeden lub więcej węzłów (więcej niż 2). Ma w zasadzie typ komórkowy.

Ćwiczenia na tarczycę pomogą nawet przy węzłach i niedoczynności tarczycy!

Wole wielopłaszczyznowe 3 stopni

Włoscy artyści renesansu często przedstawiali na zdjęciach kobiety z powiększoną tarczycą, najwyraźniej w tamtym czasie - zjawisko to było tak powszechne, że było to normą.

Również w ciągu ostatnich dziesięcioleci nastąpił stały wzrost zachorowalności populacji na patologie tarczycy.

Wśród chorób endokrynologicznych zbliżają się one do cukrzycy. Powodem tak wysokich wskaźników jest zła ekologia, słaba jakość żywności i brak jodu w wodzie i żywności.

Czym jest wola wieloguzkowa?

Wole wielopoziomowe to choroba, która łączy wszystkie formacje tarczycy w postaci węzłów o innym pochodzeniu, strukturze i rozmiarze ponad 10 mm.

Węzły mogą mieć różny charakter:

Koloidalny i inne.

W niektórych przypadkach obserwuje się jednocześnie kombinację kilku typów węzłów u jednego pacjenta.

W zależności od zmian strukturalnych w strukturze gruczołu, wola wieloguzkowa podzielona jest na 3 typy:

Nodal: zdiagnozowano nierównomierny wzrost tarczycy, który jest spowodowany jego nadmierną aktywnością.

Rozproszenie: występuje, gdy tkanka gruczołów rośnie równomiernie, co wskazuje na zmniejszenie jej funkcji wydzielniczej.

Mieszane: Rzadko spotykane i nazywane "endemicznym wolem guzkowym". W tym samym czasie tarczycy nierównomiernie się powiększa, ale niektóre obszary pozostają jednorodne.

Jeśli wykryje się więcej niż dwa węzły większe niż 1 cm, zaleca się przebicie tarczycy. Zdecydowana większość zidentyfikowanych guzków tarczycy jest łagodna. Co do zasady takie nowotwory nie wpływają na jego funkcję, a przy podobnym rozwoju choroby mówią o wieloguzkowej woli eutyreozy. Tylko 5% wykrytych węzłów okazuje się być złośliwymi.

Mechanizm rozwoju nowotworowych złośliwych i łagodnych nowotworów jest inny. Węzły guza powstają w wyniku nieprawidłowego szybkiego podziału jednej z komórek gruczołu z powodu uszkodzenia jego kodu genetycznego. Złośliwe węzły nie zastępują zdrowych komórek gruczołu, ale przenikają między nimi. Z łagodnym patologicznym procesem węzeł powiększa się i ściska otaczające tkanki.

W Rosji choroba występuje u 12% populacji, podczas gdy kobiety są 4 razy bardziej prawdopodobne niż mężczyźni. Prawdopodobieństwo wystąpienia choroby wzrasta wraz z wiekiem, szczytowe wykrywanie wola wieloguzkowego występuje w wieku 45-60 lat.

Pomimo faktu, że obecność węzłów tarczycy może nie wpływać na jej normalne funkcjonowanie, choroba wymaga obowiązkowego leczenia. W niektórych przypadkach ignorowanie takiego problemu stanowi zagrożenie dla życia.

Objawy wola wieloguzkowego tarczycy

Wole wielopostaciowe mogą przez lata nie wpływać na funkcję tarczycy, a pacjent nie odczuwa dyskomfortu i dolegliwości. Chociaż węzeł nie osiąga średnicy 1-2 cm, problematyczne jest widzieć go na zewnątrz. W takim przebiegu choroby węzły często znajdują się podczas badań profilaktycznych na maszynie ultradźwiękowej. Jeśli nie zwrócisz uwagi na ten problem na czas, nadczynność tarczycy lub nadczynność tarczycy mogą się z czasem rozwinąć.

Klinika woli wieloguzkowej przypomina toksyczną wolę rozlaną, ale w tym samym czasie nie ma oftalmopatii i obrzęku śluzowatego. Pacjent może być zaburzony przez nadmierne pocenie się, drażliwość, pogorszenie ogólnego stanu zdrowia ze wzrostem temperatury powietrza zewnętrznego, częste kołatanie serca i nadciśnienie. Czasami pacjent może skarżyć się na mrowienie w sercu iw okolicy łopatek, jak również zwiększony apetyt, ciągłe pragnienie, biegunkę i utratę wagi. Ponadto drżenie palców rąk, języka i całego ciała. W nocy tacy ludzie są prześladowani przez uczucie ciepła, charakteryzują się strachem i lękiem. Na tle takich objawów potencja i pożądanie seksualne są znacznie zmniejszone.

Czasami gruczoł tarczycy rośnie i przyjmuje zły kształt, co jest zauważalne nie tylko dla lekarza, ale także dla jego pacjenta. Zwykle do tego czasu żelazo jest tak duże, że ściska pobliskie narządy. W tym przypadku następuje zmiana w głosie, trudności w połykaniu, oddychanie, uczucie kompresji lub uduszenia w szyi, szczególnie wyraźnie to uczucie pojawia się w pozycji leżącej.

Możesz spróbować samodzielnie znaleźć węzeł na tarczycy. Zdrowy gruczoł jest jednorodny i elastyczny, jeśli podczas sondowania znajdują się gęste łatki, mogą to być węzły. Zwykle nie są połączone ze skórą i są mobilne w przypadku połknięcia.

Wole wieloguzkowe, które nie ujawnia się zewnętrznie, są wykrywane przez badanie na maszynie ultradźwiękowej. Następnie wyznacza się badanie hormonalne i, jeśli to konieczne, badanie komórek węzłowych. Cel dalszego leczenia zależy od wyniku tych analiz.

Stopnie woli wielotarczowej tarczycy

Przy wyrażanych znakach tara tarczycy choroba jest podzielona na 3 stopnie:

1 stopień wola wieloguzkowego. Przy zewnętrznym badaniu i obmacywaniu tarczycy nie ma manifestacji wola wieloguzkowego. Badania w celu zdiagnozowania choroby i potwierdzenia diagnozy za pomocą innych metod.

2 stopnie wola wieloguzkowego. Występuje niewielki wzrost objętości gruczołu, który jest określony jedynie przez badanie dotykowe, przy badaniu zewnętrznym, zmiany jego wielkości nie są określone.

3 stopnie wola wieloguzkowego. Znaczący wzrost tkanki tarczycy, który staje się widoczny nie tylko przy badaniu palpacyjnym, ale także przy zewnętrznym badaniu pacjenta.

Wole może nie prowadzić do widocznego powiększenia tarczycy lub spowodować jej znaczny wzrost, w którym zajmuje całą szyję, a nawet schodzi za mostek.

Przyczyny wola wieloguzkowego

Dokładne przyczyny rozwoju choroby nie są w pełni zrozumiałe, ale niewystarczające spożycie jodu z diety ma znaczący wpływ na rozwój procesu patologicznego.

Ponadto czynniki prowokujące mogą być następujące:

Zaburzenie centralnego układu nerwowego;

Choroby wątroby i układu trawiennego;

Przeciążenia związane z adaptacją;

Hamowanie odporności humoralnej;

Szkodliwe warunki pracy;

Częste procesy zapalne w tarczycy;

Przedłużone przyjmowanie niektórych leków;

Genetyczne predyspozycje do choroby.

Cel odpowiedniego leczenia zależy od zrozumienia procesów zachodzących w tarczycy. Przy niedoborze jodu aktywność sekrecyjna narządu zmniejsza się, a żelazo zaczyna zmniejszać wytwarzanie hormonów tarczycy, które stymulują jego aktywność. Sygnał o niedoborze hormonów dostaje się do mózgu, a przysadka mózgowa rozpoczyna aktywną produkcję hormonu tarczycy TSH, która stymuluje tarczycę. Pod wpływem hormonów przysadkowych komórki tarczycy dzielą się czynnie, w wyniku czego gruczoł powiększa się. Można to nazwać reakcją wyrównawczą na brak jodu. W ten sposób organizm stara się niezależnie zwiększyć objętość tarczycy, aby skuteczniej pobierać niezbędną ilość jodu i innych substancji z krwi.

Wg tematu: Test do oznaczania poziomu jodu w organizmie

W przypadku, gdy zapotrzebowanie organizmu na hormony tarczycy maleje, koloid gromadzi się w gruczole. Klinicznie objawia się to w postaci tworzenia się dużego wola. Wewnątrz wypełnia się pęcherzykami zawierającymi substancję koloidalną. Wraz z powtarzającą się potrzebą ciała w zwiększonej koncentracji hormonów, tkanka tarczycy ponownie rośnie. Takie falopodobne procesy można obserwować przez kilka lat, co prowadzi do pojawienia się wolu wieloguzkowego.

Organizm żeński jest bardziej podatny na patogeny hormonalne ze strony tarczycy z powodu wahań hormonalnych podczas ciąży, menopauzy i miesięcznych podczas menstruacji. Negatywne wydzielanie specyficznych hormonów trójjodotyroniny i tetrajodotyroniny u kobiet może wywierać negatywny wpływ.

Innym ważnym czynnikiem, który wpływa na pojawienie się wole jest wewnętrzne procesy autoimmunologiczne. Na tle obniżenia odporności humoralnej we krwi pojawiają się specyficzne substancje o charakterze białkowym, które aktywują opór ciała wobec jego własnych hormonów tarczycy. Taki stan na tle niekorzystnego środowiska zewnętrznego często prowadzi do znacznego zmniejszenia aktywności tarczycy (niedoczynności tarczycy), która ostatecznie może prowadzić do raka.

Na temat: Skuteczne receptury tradycyjnej medycyny od ZOBa

Leczenie wola wieloguzkowego

Sposoby leczenia wolu wieloguzkowego są określane w zależności od przyczyn, które spowodowały jego pojawienie się. Według endokrynologów nie wszystkie rodzaje tej choroby wymagają leczenia obowiązkowego. W niektórych przypadkach lekarze zalecają regularne monitorowanie stanu gruczołu oraz aktywną proliferację węzłów, aby zastosować terapie. Dzięki kompetentnemu podejściu doktora i cierpliwej zgodności ze wszystkimi niezbędnymi przepisami prewencyjnymi, może on żyć z taką chorobą przez kilka dziesięcioleci i nie potrzebuje żadnej chirurgicznej interwencji. Leczenie wolu wieloguzkowego może być zarówno zachowawcze, jak i chirurgiczne.

L-tyroksyna. Terapia zachowawcza jest przepisywana pacjentom z podwyższonym lub obniżonym poziomem hormonów tarczycy we krwi. Kiedy niedoczynność tarczycy jest przepisywany leczeniu L-tyroksyny, jego dawka jest określona przez wyniki analizy, w zależności od poziomu TSH. Dawkowanie leku i czas jego stosowania wybiera się tylko indywidualnie. Zwykle wole zmniejsza się po 6-8 miesiącach regularnego przyjmowania. Czasami potrzebna jest dłuższa terapia, która może trwać do dwóch lat. Po zakończeniu kuracji przepisuje się podawanie preparatów zawierających jod przez cały rok, aby zapobiec chorobie.

Tyreostatyki. Zwiększona produkcja hormonów tarczycy zapewnia wchłanianie tyreostatyki, która tłumi jej aktywność, oraz leki przyspieszające metabolizm tych hormonów w ciele. Ponadto przepisane są leki łączone zawierające jod. Jest to konieczne do jodowania tyrozyny w tarczycy i spowolnienia syntezy TSH, co prowadzi do zatrzymania wzrostu wola. Taka terapia jest stosowana w pierwszych stadiach choroby i w przygotowaniu do interwencji chirurgicznej.

W przypadku wieloliniowego wola koloidowego, leki nie są przepisywane, ponieważ aktywne składniki tych leków nie są w stanie wpływać na te formacje. Dlatego, jeśli pochodzenie patologicznego procesu nie zostanie ustalone w czasie, leczenie metodami zachowawczymi będzie bez znaczenia i nie przyniesie żadnego rezultatu.

Radioaktywny jod-131. Jako terapię choroby z powodzeniem stosuje się podawanie radioaktywnego jodu-131 do tarczycy. Ten izotop powoduje śmierć komórki w węźle. Taka procedura pozwala działać punktowo na nowotwór, podczas gdy otaczające zdrowe tkanki pozostają nienaruszone. Następnie gruczoł nabiera normalnej objętości, zmniejsza się wielkość węzłów lub obserwuje się ich całkowite zniknięcie.

Ogólne środki zapobiegawcze w przypadku chorób tarczycy obejmują zdrowy styl życia, różnorodne diety i znormalizowane ćwiczenia. Zwiększone spożycie żywności zawierającej jod i złożonych witamin jest konieczne tylko po konsultacji z lekarzem.

Autor artykułu: Zubolenko Valentina Ivanovna, endokrynolog, specjalnie dla strony ayzdorov.ru

Goiter tarczycy lub sznurka

Jest wzrostem objętości tarczycy. Wole nie jest niezależną patologią, ale raczej grupą chorób, które manifestują się wzrostem tarczycy. Czasami ciało rośnie tak bardzo, że deformuje szyję i ściska okoliczne narządy.

Głównymi przyczynami pojawienia się wola jest brak jodu w żywności i wodzie, dziedziczna predyspozycja lub zła sytuacja ekologiczna.

Manifestacje wola tarczycy zależy od funkcji hormonalnej.

Niedoczynność tarczycy. Zmniejszona produkcja hormonów. Ten stan powoduje zmniejszenie spowolnienia wszystkich procesów metabolicznych w organizmie: otyłość, obrzęki, zahamowanie. Tyreotoksykoza. Zwiększona produkcja hormonów. Wymiana procesów odbywa się bardzo szybko, co powoduje utratę wagi i zwiększone obciążenie układu nerwowego. Eutyreozy. Produkcja hormonów jest normalna. W tym przypadku objawy wola zależą od wielkości tarczycy.

Stopień powiększenia tarczycy:

1 stopień. Oznaki wzrostu nie są ujawniane.

2 stopnie.

Wzrost nie jest zauważalny w normalnym położeniu szyi, ale wole jest wyczuwany palpacyjnie.

3 stopnie.

Wole można znaleźć na badaniu i palpacji.

Na dzień dzisiejszy w Rosji struma zostaje wykryta ponad milionem ludzi. Ta patologia zdiagnozowana jest u kobiet 6 razy częściej niż u mężczyzn. Takie statystyki są związane z cechami kobiecego ciała, które jest bardziej podatne na wahania hormonalne: podczas menstruacji, ciąży i menopauzy.

Goiter często pojawia się podczas regulacji hormonalnej u nastolatków. Kolejny niebezpieczny okres dla tarczycy zaczyna się po 50 latach, kiedy praca gruczołów dokrewnych pogarsza się z powodu zmian związanych z wiekiem.

Gruczoł tarczycy jest patologią opisaną w traktatach starożytnego Egiptu, Indii i starożytnej Grecji. Już w 2000 rpne Chińczycy traktowali wola wodorostami bogatymi w jod. Kojarzyli jego wygląd ze słabą jakością wody i mieszkali na terenach górskich. Z tymi stwierdzeniami zgadza się współczesna medycyna.

W średniowieczu anioły i demony były często przedstawiane z wolą tarczycy. W epoce renesansu włoscy malarze przedstawili Madonnę z pogrubieniem na szyi, charakterystycznym dla wola. Zjawisko to było tak ogromne, że uznano je za normę.

W XVIII wieku naukowcy łączyli wole z demencją i kretynizmem, co odpowiada rzeczywistości. Uważano, że tylko król może wyleczyć osobę z powiększoną tarczycy. "Król dotyka, a Bóg leczy" - oznajmił francuski monarcha, kładąc rękę na chorym człowieku. Według zapisów Henryk IV wyleczył ponad półtora tysiąca osób.

Dlaczego pojawia się wole?

Goiter tarczycy

- zbiorowa koncepcja różnych chorób, z których każda ma swój własny mechanizm występowania. Dlatego konieczne jest rozważenie ich oddzielnie.

Endemiczna wola tarczycy

Pojawienie się endemicznego wola w tarczycy wiąże się z nieodpowiednim przyjmowaniem jodu z pożywieniem i wodą w niektórych obszarach. Choroba charakteryzuje się zwiększeniem objętości gruczołu oraz zmniejszeniem ilości hormonów - tyroksyny i trijodotyroniny.

Mechanizm powstawania patologii wiąże się z niedoborem jodu. Ten element jest niezbędny do produkcji hormonów regulujących podstawowe procesy zachodzące w ciele. Aby to osiągnąć, tarczyca filtruje duże ilości krwi, do 4 litrów w ciągu 20 minut. Jeśli jod jest mały, zwiększa swój rozmiar i wagę, starając się zwiększyć liczbę komórek odpowiedzialnych za produkcję hormonów. Ale ponieważ stężenie jodu w tkance trzustki jest poniżej normy, nadal nie można osiągnąć wymaganego stężenia tyroksyny i trijodotyroniny. Aby pobudzić tarczycę do skuteczniejszego działania, przysadka mózgowa wydziela hormon pobudzający tarczycę (hormon tyreotropowy). Substancja ta powoduje aktywny podział komórek tarczycy i dalszy wzrost jej objętości i masy.

Endemiczny taki wola nazywa się, ponieważ istnieją pewne obszary - endemiczne, gdzie większość ludzi cierpi na niedobór jodu. To nie tylko obszary wysokogórskie, ale także duże miasta. Niedawno za region endemiczny uznano Moskwę i region moskiewski.

Choroba Gravesa

Inna nazwa choroby Gravesa-Basedowa - Choroba Gravesa-Basedowa lub rozlany toksyczny wola. Jest to choroba autoimmunologiczna, której towarzyszy wzrost wielkości tarczycy i zwiększona produkcja jej hormonów. Nadmiar hormonów zawierających jod prowadzi do zatrucia organizmu.

Przyczyną choroby może być mutacja w niektórych genach, infekcje, urazy głowy, szoki psychiczne, zmiany hormonalne w ciąży. Pod wpływem tych czynników funkcjonowanie układu odpornościowego zostaje zakłócone. Komórki odpornościowe biorą tarczycowy obcy przedmiot i atakują go. To powoduje shchitovidki reakcję ochronną - jej komórki zaczynają aktywnie dzielić się, jednocześnie zwiększając liczbę hormonów, które produkują.

Zob Hashimoto

Zob Haszimoto lub zapalenie tarczycy Hashimoto - przewlekłe zapalenie gruczołu tarczowego, spowodowane wadą układu odpornościowego, występuje u 3% osób. Przeciwciała atakują tkankę tarczycy, pobierając jej komórki dla obcych mikroorganizmów. Ale w przeciwieństwie do choroby Gravesa, produkcja hormonów spada. Wynika to z faktu, że komórki produkujące hormony są zabijane. W ich miejsce powstaje włóknista tkanka łączna i wiele leukocytów gromadzi się w tarczycy, która atakuje gruczoł.

Skłonność do hashimoto jest dziedziczna. Aby sprowokować rozwój choroby mogą być urazy i operacje na tarczycy, choroby zakaźne, zapalenie szyi, przewlekłe zapalenie gardła, zła ekologia, niedobór lub nadmiar jodu.

Gruczolak tarczycy

Gruczolak tarczycy lub wola guzowa nietoksyczna jest łagodną formacją, która wygląda jak węzeł. Proliferacja komórek produkujących hormony prowadzi do nadmiaru tych substancji w organizmie i pojawienia się objawów tyreotoksykozy (zatrucia hormonem tarczycy).

Przyczyny pojawienia się gruczolaka tarczycy nie są w pełni zrozumiałe. Powstawanie węzła wiąże się z nadmiarem hormonu tarczycy z przysadki hormonalnej, co prowadzi do aktywnego podziału komórek tarczycy. W określonym miejscu komórki są bardziej wrażliwe na jego działanie i zaczynają aktywnie rosnąć. Innym możliwym powodem jest nieprawidłowe działanie końcówek nerwów w tym miejscu. W rezultacie sygnały układu nerwowego, które regulują funkcje życiowe komórek są zniekształcone. Naruszenie unerwienia powoduje ich aktywny wzrost i podział w ograniczonym obszarze.

Wrodzony wola

Wrodzony przypadek wola występuje u dzieci urodzonych przez matki, które doświadczyły niedoboru jodu w czasie ciąży. Choroba jest również związana z defektami genetycznymi w tworzeniu hormonów. W takim przypadku produkcja hormonów dziecka może zostać zmniejszona lub nie zakłócona. Innym wariantem nieprawidłowego rozwoju gruczołu jest jego zanik lub zmniejszenie. Jeśli podczas rozwoju zarodkowego i hormonów we wczesnym dzieciństwie wytwarza się niewiele, powstaje kretynizm.

Podczas powstawania tarczycy w okresie wewnątrzmacicznym wzrasta liczba mieszków hormonalnych. Na tym etapie masa gruczołu wzrasta 5-krotnie, do 100 g. Później koloid gromadzi się w mieszku włosowym, prekursor hormonów, a masa gruczołów wzrasta do 500 g.

Wola włóknisty Riedel

Wrzeciono włókniste Ridel lub włókniste zapalenie tarczycy - wzrost tarczycy w wyniku autoimmunologicznego procesu zapalnego. W wyniku ataku limfocytów tkanka łączna, reprezentowana przez włókna fibryny, rośnie w gruczole. Dlatego gruczoł powiększa się i staje się bardzo trudny do dotykania "wole żelaza".

Wolem guzkowym tarczycy

Wolem guzkowym tarczycy jest wzrost ograniczonej powierzchni tkanki tarczycy. Guzek odnosi się do wszystkich form tarczycy, które różnią się budową od reszty tkanki narządu.

W zależności od liczby węzłów, wola jednoskładnikowa jest dzielona (tworzony jest 1 węzeł) i wola wieloguzkowego (2 lub więcej węzłów).

W związku z pogorszeniem stanu środowiska ta patologia jest szeroko rozpowszechniona. Uważa się, że 50% populacji ma różne rozmiary.

Przyczyny wola guzkowego

Jakie patologie powodują pojawienie się węzłów tarczycy

Węzeł koloidalny guzowaty - najczęstsza przyczyna pojawienia się węzłów tarczycy, jej udział wynosi 90%. Płatki są elementami strukturalnymi gruczołu tarczowego wyłożonymi komórkami przez komórki tarczycy. Wzrost wielkości pęcherzyków w ograniczonym obszarze następuje w wyniku nagromadzenia się w nim lepkiej cieczy - koloidu.
Gruczolak tarczycy - Łagodny nowotwór. Guz tarczycy, który pojawia się, gdy jedna z komórek zawiodła w programie genetycznym. W tym przypadku komórki nie umierają, ustępując młodym, ale nadal dzielą się. W tym momencie wzrost jest otoczony przez kapsułkę.
Rak tarczycy. Mechanizm powstawania guza jest podobny do gruczolaka. Ale w przypadku raka złośliwe komórki są podstawą guza. Nie tylko rozprowadzają otaczającą tkankę, ale także powodują zaburzenia w niej i mogą tworzyć przerzuty w innych narządach.
Gruczolak przysadki. Nowotwór w przysadce mózgowej prowadzi do zwiększenia produkcji hormonu tyreotropiny. Substancja ta aktywuje wzrost i funkcjonowanie tarczycy, a także zwiększa stężenie jej hormonów. To prowadzi do pojawienia się guzowatej toksycznej wole.
Choroby autoimmunologiczne (autoimmunologiczne zapalenie tarczycy Hashimoto). Niepowodzenie w układzie odpornościowym, prowadzi do tego, że we krwi pojawiają się białka zawierające jod. Odporność rozwija specjalne przeciwciała do walki z nimi. W wyniku ataku odporności występują również komórki tarczycy (komórki tarczycy), w których występuje również wysokie stężenie jodu. W miejscu martwych komórek rośnie blizna, która tworzy węzły.
Torbiel. Guzki w tkance tarczycy można powiązać z torbielą skórną zawierającą włosy i gruczoły łojowe. Ten nowotwór pojawia się w okresie rozwoju wewnątrzmacicznego i powoduje wole wrodzone.
Gruźlica tarczycy. Mycobacterium tuberculosis wchodzi do tarczycy i tworzy tam ogniska zapalne. Stopniowo wokół niego tworzyła się gęsta skorupa wapnia. Czynniki lokalizujące

Niewystarczające spożycie jodu i inne minerały. Tarczyca potrzebuje jodu, aby dostarczyć organizmowi hormonów. Jeśli nie jest wystarczająca we krwi, gruczoł zwiększa liczbę komórek, które ją przechwytują. Czasami nie dzieje się to równomiernie w całym ciele, ale na oddzielnych stronach - węzłach.
Stagnacja krwi i limfy. Zaburzenie odpływu z gruczołu może być związane z porażką naczyń z miażdżycą. Zjawiska stagnacyjne na oddzielnym obszarze i wzrost koncentracji produktów przemiany materii gruczołu powodują obrzęk i przyspieszony podział komórek.
Czynniki dziedziczne. Poprzez dziedziczenie przekazywane są pewne cechy ciała, w których tarczycy zmuszona jest bardzo aktywnie pracować, aby wytworzyć więcej hormonów: zwiększony metabolizm, zmniejszoną wrażliwość na hormony tarczycy.
Naruszenie funkcji autonomicznego układu nerwowego. Naruszenie pracy zakończeń nerwowych w oddzielnym obszarze tarczycy może spowodować powstanie węzła.
Zanieczyszczenie atmosfery, zła ekologia. Szczególnie niebezpieczne, jeśli terytorium ma tło promieniowania, woda jest zanieczyszczona azotanami, zawiera dużo wapnia, w glebie, a zatem w żywności jest mało selenu, manganu, miedzi, kobaltu. Takie zmiany są odzwierciedlone przede wszystkim w stanie tarczycy, powodując mutacje w jej komórkach. Czynniki rozruchu Podkreśla, uraz psychiczny i traumatyczne uszkodzenie mózgu podkopać pracę centralnego i obwodowego układu nerwowego, zmniejszyć odporność. Naruszenie unerwienia powoduje skurcz poszczególnych grup mięśni, co pogarsza krążenie krwi.
Zaburzenia hormonalne. Adolescencja, ciąża, menopauza - okresy silnych wybuchów hormonalnych. Podczas nich cierpią wszystkie elementy układu hormonalnego, w tym tarczyca, która jest zmuszona pracować na granicy swoich możliwości.
Zmniejszona odporność po chorobach zakaźnych i zapalnych. Praca czynników odporności, które regulują wzrost i podział komórek jest zakłócona. Procesy zapalne w gardle i szyi mogą aktywować mechanizmy ochronne, gdy komórki zaczynają aktywnie rosnąć.

Objawy wola guzkowego

Zewnętrzne przejawy wola guzkowego stają się widoczne nie od razu. Dopóki węzeł nie osiągnie 1-2 cm, nie można go zobaczyć. Takie małe formacje są wykrywane przypadkowo na wizytę u lekarza lub przy badaniu ultrasonograficznym tarczycy.

Węzeł na tarczycy może być wykryty niezależnie, ze względu na powierzchowne położenie gruczołu. Znajduje się na przedniej powierzchni szyi, poniżej jabłka Adama (jabłko Adama). Normalnie tarczyca jest elastyczna i jednorodna. Jeśli w palpacji zagęszczonych obszarów znajdują się - to są węzły. Zwykle nie są one przylutowywane do skóry i poruszają się podczas połykania.

Jeśli węzły są wystarczająco duże (stopień 3), wtedy można je zobaczyć pod skórą. Szyja staje się asymetryczna, z jednej strony obrzęk. Wiele węzłów w obu płatach powoduje równomierne pogrubienie szyi z obu stron.

Ogólne objawy wola guzkowego zależy od poziomu hormonów wytwarzanych przez tarczycę.

Objawy wola guzkowego ze zmniejszeniem produkcji hormonów

obniżenie temperatury ciała, nawet choroby zapalne nie powodują gorączki; spadek ciśnienia krwi i niepowodzenie akcji serca; zwiększony obrzęk: twarz, usta, język, kończyn; bezsenność w nocy i senność w ciągu dnia; przyrost masy ciała; depresja; zmniejszyć sprawność fizyczną i umysłową, pamięć i uwagę; sucha skóra, szczególnie na piętach i ramionach; łamliwe paznokcie, wypadanie włosów; awaria cyklu menstruacyjnego; zmniejszone pożądanie seksualne; słaby apetyt, zaparcie. Objawy wola guzkowego ze zwiększoną produkcją hormonów zawierających jod

gorączka, długotrwała gorączka bez wyraźnego powodu; palpitacje serca, ponad 100 uderzeń na minutę w spokojnym stanie. drażliwość i nerwowość, nadmierne podniecenie; dobry apetyt i utrata masy ciała; gorąca skóra; zwiększone pocenie się, zwłaszcza na dłoniach; drżenie w dłoniach; wystawanie gałki ocznej (exophthalmos); zaburzenia trawienia, luźne stolce. Objawy wola guzkowego z prawidłową produkcją hormonów jeśli rozmiar witryny przekracza 2-3 cm, pojawia się uczucie ucisku i dyskomfortu w szyi; trudności w połykaniu; Prześladowanie w gardle; kaszel, częste zapalenie oskrzeli; duszność podczas obracania głowy.

Rozpoznanie wola węzłowego

Rozpoznanie wola guzkowego rozpoczyna się od badania. Lekarz pyta o przejawów choroby i analizuje czynniki, które mogą powodować degenerację wola guzkowego w raku tarczycy: czy ktoś z krewnych raka tarczycy; czy przeprowadzono radioterapię, zwłaszcza na obszarze głowy i szyi; czy odwiedziłeś strefę ChNPP. Szczególnie dokładnie zbadaj węzły tarczycy u dzieci poniżej 14 lat.

Inspekcja odbywa się w normalnym położeniu szyi. Następnie lekarz bada szyję w projekcji tarczycy. Jeśli rozmiar witryny przekracza 1 cm i znajduje się na przedniej powierzchni gruczołu, można go wykryć przez badanie dotykowe.

Ultradźwięki tarczycy

Ta tania, niedroga i bezbolesna metoda pozwala uzyskać informacje na temat wielkości tarczycy, jej stanu, jednolitości, ukrwienia, a także ujawnić zmiany w szyjnych węzłach chłonnych.

Ultradźwięki potrafią wykryć takie oznaki wola guzkowego: wielkość i liczbę węzłów; stopień odbicia od nich ultradźwięków; forma i jednorodność węzła; obecność kapsułki; krążenie krwi w węźle. Jeśli ultrasonografia wykazały węzeł przekracza wielkości 1 cm lub osoba ta została wystawiona na działanie czynników rakotwórczych, wymaganego cienką igłę do nakłuwania biopsji i analizę krwi.

Diagnostyka laboratoryjna wola guzkowego

Badania hormonalne.

We krwi określ poziom TSH, T4, T3, kalcytoniny. Badanie tyreoglobuliny, a także obecności przeciwciał przeciwko gruczołowi tarczycy nie jest wymagane do diagnozy wola guzkowego.

Hormon stymulujący tarczycę przysadki lub tyreotropiny (TSH)

Badanie to jest prowadzone dla wszystkich pacjentów z węzłami tarczycy. Zwykle poziom TSH u dorosłych wynosi 0,3-4,0 miód / l, u dzieci 5-14 lat, 0,4-5,0 miód / l.

Spadek poziomu TSH poniżej 0,3 miodu / l wskazuje, że tarczycy wytwarza wiele hormonów zawierających jod i nie wymaga stymulacji tyreotropiną. Zmniejszenie stężenia TSH może wystąpić z toksyczną wolą wieloguzkową, toksycznym gruczolakiem, autonomicznie funkcjonującymi węzłami tarczycy, a także w ciąży, po stresie i przestrzeganiu ścisłej diety.

Podwyższony poziom powyżej 6 miodów / l mówi, że funkcjonalna aktywność gruczołu jest zmniejszona, a organizm stymuluje swojego robota za pomocą TSH. Może być połączony z węzłami, które pojawiły się w wyniku ataku odporności na komórki tarczycy, nowotwory onkologiczne.

Trijodotyronina (T3)

1,2-2,8 całkowita T3 nmol / l (hormon T3 związane z białek nośnikowych) T3 bezpłatny 2,5-5,8 pmola / l (wolne od hormonu część białka mają aktywny wpływ na organizm) są tarczycy wole guzowate stężenie T3 jest zwiększone. Oznacza to, że węzeł składa się z zarośniętych pęcherzyków wytwarzających hormon.

Spadek stężenia T3 może wskazywać na torbiel, gruczolak lub nowotwór złośliwy, co zmniejsza liczbę komórek odpowiedzialnych za tworzenie hormonu.

Wskazania. Badanie przeprowadza się, jeśli wykryty zostanie niski poziom hormonu pobudzającego czynność tarczycy.

Tyroksyna (T4)

Całkowita T4 64-142 nmol / l (nie stanowi części aktywnych białek transportujących hormonów związanych z plazmą krwi) T4 bezpłatny 11-25 nmol / l (część białka zawiera hormonów) zwiększenie stężeń T4 obserwowanych w chorobach autoimmunologicznych awarii, gdy pojawią się białka z krwi, z działanie na podobieństwo hormonu pobudzającego tarczycę. Powodują, że gruczoł tarczowy produkuje więcej tyroksyny.

T4 spadnie poniżej normy w późniejszych stadiach zapalenia tarczycy Hashimoto, gdy tkanka łączna jest utworzona in situ komórek pęcherzykowych wytwarzające hormony.

Wskazania. Badanie przeprowadzono na niskim poziomie hormonu tarczycy (TSH). Przy wysokim stężeniu TSH określa się wolny T4.

Normalne wartości dla kobiet 0-28 pg / ml, a dla mężczyzn 0-20 pg / ml. Znaczny nadmiar normy, większy niż 200 pg / ml, może wskazywać, że ujawniony węzeł jest rdzeniastym rakiem tarczycy. Taki guz zwiększa wytwarzanie hormonu przez komórki C tarczycy.

Wskazania. Jeśli istnieje podejrzenie obecności złośliwych komórek w węźle, u kogoś z bliskiej rodziny zdiagnozowano raka rdzeniastego tarczycy.

Na wyniki analizy hormonów tarczycy mogą znacząco wpływać różne leki: deksametazon, propranolol, estrogeny (doustne środki antykoncepcyjne), kwas acetylosalicylowy i furosemid. Więc nie zapomnij podać podczas pobierania krwi, jakie leki zażywasz.

Biochemiczne badanie krwi

Całkowite białko i albumina (jeden rodzaj białka) są zredukowane. Całkowite białko wynosi poniżej 60 g / l, a albuminy są poniżej 35-40 g / l. Niskie stężenie białka wiąże się z aktywnym metabolizmem białek. Białka są szybko konsumowane w przypadku, gdy tarczycy wydziela nadmierną ilość hormonów.

Zwiększony poziom gamma globulin powyżej 15 g / l. Te przeciwciała pojawiają się podczas aktywacji odporności na zwalczanie zakażeń. Mogą świadczyć o autoimmunologicznym charakterze wola.

Obniżenie poziomu cholesterolu we krwi obserwuje się u osób z podwyższonym poziomem hormonów tarczycy. Mają cholesterol spożyty ze wzrostem metabolizmu i spędza się na budowaniu komórek i tworzeniu hormonów.

Zwiększenie poziomu cukru we krwi 10-15% osób ze zwiększoną aktywnością tarczycy. Jest to związane z naruszeniem produkcji insuliny w trzustce. Podobnie jak w przypadku nadczynności tarczycy, praca wszystkich gruczołów wydzielania wewnętrznego jest zakłócona.

Skany scyntygraficzne lub radioizotopowe tarczycy

Pacjentowi wstrzyknięto dożylnie preparat Resoscan zawierający radioaktywne izotopy 99mTc lub radioizotop jodyna 123. Następnie mierzy się kilkakrotnie ich poziom w tarczycy za pomocą kamery gamma. Po 2 i 4 godzinach określa się, jak aktywnie tarczycy łapie izotop z krwi. Koncentracja ze zwiększoną produkcją hormonów (nadczynność tarczycy) 11-69 μCi i ze zmniejszoną (niedoczynność tarczycy) 1-5.6 μCi.

Po wielokrotnym badaniu maksymalne stężenie określa się po 24 godzinach. Przy nadczynności tarczycy wynosi ona 25-80 μCi, a przy niedoczynności tarczycy 0,6-9 μCi.

Badanie pomaga określić kształt i rozmiar węzłów, a także dowiedzieć się, czy gromadzą one jod (gorące miejsca) i produkują hormony. Jeśli w miejscu nie znaleziono izotopu, wówczas węzeł nazywa się "zimny", to tworzenie nie bierze udziału w produkcji hormonów.

Główny cel scyntygrafia Aby ujawnić funkcjonalną autonomię tarczycy, gdy działa ona niezależnie od hormonu tarczycy. Dzieje się tak z wielomodalną toksyczną wole i gruczolakiem tyreotoksycznym.

Wskazania. Zwiększona produkcja tyroksyny (T4) u pacjentów w wieku średnim i zaawansowanym, obniżony poziom hormonu tarczycy.

Badanie radiograficzne klatki piersiowej

Przed badaniem należy wypić bar w celu skontrastowania przełyku. Metoda pozwala odkryć przemieszczenie tchawicy i zwężenie przełyku w dużych węzłach, które ściskają otaczające narządy.

Wskazania. Wątrobowokomórkowy, wola węzłowa 3-4 stopnie.

Drobna biopsja igłowa tarczycy

Próbkę materiału z węzła pobiera się cienką igłą pod kontrolą USG. Następnie materiał jest wysyłany do Badanie morfologiczne i cytologiczne w laboratorium. Po znalezieniu guzowatego tarczycy tarczycy:

Wskazania. Węzły większe niż 1 cm, mniejsze węzły, jeżeli istnieje podejrzenie złośliwego guza, aktywny wzrost węzła.

Tomografia komputerowa i obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego

Przeprowadzane nie często z powodu wysokich kosztów ankiety. Korzystając z tych metod, można określić liczbę i rozmiar węzłów, określić ich gęstość, wielkość, ukrwienie, a także strukturę i ogólny stan tarczycy, aby dowiedzieć się, czy w najbliższym węźle istnieją naruszenia.

Wskazania: kontrowersyjne przypadki, w których wymagana jest wysoka szczegółowość tarczycy.

Leczenie wola guzkowego

Wybór metody leczenia guzowatego wola tarczycy zależy od przyczyny jej pojawienia się, rodzaju węzła, jego wielkości, wieku pacjenta i współistniejących chorób. Istnieją 3 główne metody leczenia: leki, radioaktywny jod i chirurgia.

Leki

Schemat leczenie wola guzkowego zależy od hormonalnej aktywności tarczycy. W przypadku nadczynności tarczycy zmniejsza się produkcja hormonów, a niedoczynność tarczycy zwiększa stężenie hormonów tarczycy. W ten sposób możliwe jest osiągnięcie redukcji węzłów.

Leki przeciwtarczycowe

Zmniejsz syntezę hormonów tarczycy, zablokuj enzymy, które zapewniają jodowanie tyroniny. Przyspiesz wydalanie jodu z tarczycy. Wyniki zależą od stężenia hormonów, ale zwykle po 3-7 tygodniach leczenia dochodzi do nadczynności tarczycy.

Merkazolil przyjmowany do wnętrza po zjedzeniu 1 tabletki (5 mg) 3-4 razy dziennie. Przebieg leczenia wynosi 3-6 tygodni. Następnie zmniejsza się dawkę i przyjmuje 1 tabletkę raz dziennie lub jeden dzień rano po śniadaniu.

Dawka propylotiouracylu ustalana jest indywidualnie, 2-6 tabletek 3-5 razy dziennie. Czas trwania leczenia 1-1,5 lat. Podczas leczenia należy okresowo sprawdzać poziom hormonów tarczycy.

Preparaty tarczycowe

Syntetyczne hormony tarczycy uzupełniają niedobór T3 i T4 w niedoczynności tarczycy. Wpływają one na przysadkę mózgową, zmniejszając produkcję hormonu tarczycy, który stymuluje wzrost tarczycy. Schemat ten jest bardziej skuteczny w przypadku woli rozlanej, ale można go również stosować do leczenia wola guzkowego wywołanego procesami autoimmunologicznymi.

Lewotyroksyna jest przyjmowana 1 raz dziennie, rano 30 minut przed śniadaniem, przyjmując tabletkę z niewielką ilością wody i nie żując. Pierwszy tydzień przyjmowany jest w dawce 25-100 mcg na dobę. Co 2-3 tygodnie dawkę zwiększa się o 25-50 μg, zgodnie z zaleceniami lekarza 100-200 μg.

Thyrotom zaczyna od przyjmowania ¼ tabletek, stopniowo zwiększając dawkę. Przypisuj 1-3 tabletki dziennie przez 30 minut przed posiłkami. Tabletkę przemywa się 100 ml wody, połknięta bez żucia. Przebieg leczenia wynosi od 6 miesięcy do 2 lat.

Mieszane preparaty zawierające jod

Pomagają one zwiększyć stężenie jodu niezbędnego do jodowania tyrozyny w tarczycy. Zwolnij produkcję TSH, a tym samym zatrzymaj wzrost wola. Używany do początkowych postaci choroby i podczas przygotowania do operacji.

Jodek potasu 200. Leczenie przeprowadza się przez 20 dni z przerwą 10 dni. Po zjedzeniu należy przyjmować 200-500 mcg / dzień, popijając wodą. Przebieg leczenia trwa od kilku tygodni do kilku lat.

Yodtiroks. Zawiera lewotyroksynę i nieorganiczny jod. Weź pół godziny przed śniadaniem na pół tabletki. Po 2-4 tygodniach lekarz może zwiększyć dawkę. Czas trwania leczenia wynosi 1-3 miesiące, lekarz określa liczbę kursów indywidualnie, w niektórych przypadkach wymagany jest dożywotni odbiór leku.

Leczenie radiojodem tarczycy

Skuteczną metodą jest leczenie guzowatej wola guzkowego radioaktywnym jodem 131. Powoduje śmierć komórki w odległości 2 mm od miejsca gromadzenia się izotopu jodu, co pozwala wskazać punkt węzłowi. Wprowadzenie odpowiedniej dawki pomaga zmniejszyć rozmiar węzła o 30-80%.

Leczenie wola guzkowego odbywa się metodą zdalnego napromieniania. Pojedyncze dawki to 15-30 μm. To prawie 10 razy mniej niż poziom napromieniowania nowotworem. Dlatego nie ma żadnych skutków ubocznych.

Leczenie chirurgiczne

Wskazania do wola guzkowego

biopsja ujawniła atypowe komórki w węźle i istnieje ryzyko jej zwyrodnienia w nowotworowy nowotwór; wielkość węzła jest większa niż 3 cm, kompresuje otaczające tkanki (przełyk, tchawicę); wole powoduje deformację szyi i staje się defektem kosmetycznym; wielotorowy wole toksyczny, który nie jest wrażliwy na hormon tarczycy - funkcjonalna autonomia gruczołu tarczycy; wola guzkowy z pochwy; torbiele większe niż 3 cm, z włóknistą kapsułką, w której ponownie gromadzona jest ciecz aspiracyjna; gruczolaka tarczycy dowolnego rodzaju; leczenie farmakologiczne przez 6 miesięcy nie dawało rezultatu, a na jego tle występowały częste nawroty. Przeciwwskazania do operacji

ostre choroby zakaźne; choroby przewlekłe w ostrej fazie; wiek powyżej 70 lat; ciężkie choroby układu sercowo-naczyniowego i oddechowego, wątroby i nerek. Przygotowanie do operacji usunięcia wole węzłowego

Przygotowanie leków operacja ma na celu normalizację poziomu hormonów tarczycy, jego czas trwania wynosi 1-3 miesiące. W przypadku nadczynności tarczycy stosuje się tyreostatyki, które zmniejszają produkcję hormonów. W przypadku niedoczynności tarczycy potrzebne są leki tarczycy, które zwiększają aktywność hormonalną gruczołu tarczycy. Potrzebujesz również diety bogatej w białka i witaminy.

Bezpośrednio przed operacją należy poddać się badaniu:

kliniczne i biochemiczne analizy krwi i moczu; określenie poziomu hormonów we krwi; elektrokardiogram; Ultradźwięki tarczycy i narządów jamy brzusznej; konsultacja z terapeutą i anestezjologiem. Rehabilitacja po operacji

2-3 dni po operacji, możesz wstać. Zszywki są usuwane przez 3-4 dni. Wracaj do domu, to będzie tydzień po operacji.

Pierwsze dni są niezbędne do jedzenia płynnej żywności, później nie ma ścisłych ograniczeń w diecie.

W celu zapobiegania komplikacjom z płuc lekarz może wyznaczyć tynki musztardowe, inhalacje, gimnastykę oddechową i kompleks ćwiczeń fizjoterapeutycznych.

Szczególną uwagę po operacji przywiązuje się do normalizacji tła hormonalnego. Konieczne jest przeprowadzenie analizy i określenie poziomu tyroksyny, trijodotyroniny, hormonu tarczycy w surowicy krwi. Aby zrekompensować brak gruczołu tarczycy, musisz zażyć syntetyczne hormony tarczycy, aby znormalizować procesy metaboliczne.

W związku z faktem, że po operacji gruczoł tarczowy przestaje uwalniać hormon kalcytoniny, konieczne jest dodatkowe spożycie preparatów wapnia.

Ludowe metody leczenia wola guzkowego po operacji daje dobry efekt. Ale muszą być stosowane w połączeniu z lekami i po konsultacji z endokrynologiem.

Osoby, które przeszły operację tarczycy, są 2 razy w roku poddawane badaniu ultrasonograficznemu i badaniu krwi na obecność hormonów.

Leczenie środkami ludowymi dla wola guzkowego

Na początkowych etapach wola węzłowa Jest to dość skutecznie traktowane za pomocą środków ludowej.

Rosół z gałązek wiśni Konieczne jest zrobienie około 100 gr. młode gałązki wiśni z pęczniejącymi pąkami i grubo posiekane. Wlać ½ litra wrzącej wody i gotować przez 40 minut. Pozostaw do ostygnięcia i weź 2 łyżki stołowe. l. 3 razy dziennie przed posiłkami.

Przebieg leczenia trwa 3-5 tygodni. Efekt będzie widoczny po zakończeniu kursu.

Napar z cytryny i czosnku Konieczne jest wyciśnięcie soku z 10 średnich cytryn. Pozostałe ciasto i dziesięć szczotkowanych głów czosnku są mielone na blenderze. Otrzymaną masę miesza się z 200 gramami miodu i wlewa sokiem z cytryny. Zostaw na 10 dni w chłodnym miejscu. Weź napar z 1 łyżki. l. 3 razy dziennie, popijając ciepłą herbatą.

Przebieg leczenia trwa 8 tygodni i będzie najbardziej skuteczny w zimnych porach roku. Napar z cytryny nie tylko spowalnia rozwój wola guzkowego, ale także wzmacnia ogólną odporność.

Nalewka z orzechów włoskich 50 młodych zielonych orzechów włoskich zmiażdżyć i umieścić w szklanym słoju. Następnie dodaj 100 gramów alkoholu i zalej miód. Zostawić na 30 dni w ciemnym chłodnym miejscu. Nalewka wziąć 1 łyżeczkę. 4 razy dziennie, wypijając 1 szklankę mleka.

Ze względu na wysoką zawartość naturalnego jodu w orzechach włoskich, wzrost wola guzkowego spowalnia i można go całkowicie zatrzymać. Mleko pomaga ciału szybko uczyć się jodu. Przebieg leczenia wynosi 6-8 tygodni.

Pić z morskiej kapusty Sea jarmuż (coelaca) jest rekordzistą dla jodu. Roztwór suchego proszku coelacanth pozwala organizmowi szybko i skutecznie wchłonąć jod. Aby przygotować napój, wymieszaj 1 łyżkę stołową. łyżkę suchego coelacanth w 1 szklance wody pitnej, dodać 1/2 łyżeczki. sól, wymieszać i pić na 1 przyjęcie. Roztwór należy spożywać 3 razy dziennie przed posiłkami. Przebieg leczenia wynosi 7-8 tygodni.

Zapobieganie wola guzowatego tarczycy

Aby zapobiec pojawieniu się wola guzkowego, konieczna jest kompleksowa profilaktyka, mająca na celu nasycenie organizmu jodem i wzmocnienie odporności.

Co powinienem zrobić?

Wprowadzenie do diety produktów bogatych w jod

Dzienna dawka jodu powinna wynosić 50 μg dla niemowląt, 90 μg dla dzieci w wieku przedszkolnym, 120 μg dla dzieci w wieku szkolnym, 150 μg dla dorosłych i 200 μg dla kobiet w ciąży. Najwięcej jodu znajduje się w rybach morskich i owocach morza, orzechach, zbożach, jajach, wołowinie, szparagach, bananach, persimmonach.

Na przykład jako zapobieganie woli guzkowej jeść wystarczająco codziennie 150-200 g kapusty morskiej lub 25 gramów wątroby dorsza. Konieczne jest również zastąpienie zwykłej soli kuchennej solą jodowaną.
Odbiór witamin

Kiedy zapobieganie woli guzkowej należy zwrócić szczególną uwagę na uzupełnianie witamin, zwłaszcza z grupy B i E. Można to osiągnąć za pomocą kompleksów witamin farmacji.

Grupa witaminy pokarmy bogate w chleb z pszenicy durum, wątroby kurczaka, jaja przepiórcze, drożdży piwnych, gryka, fasola, ryby, brokuły, orzechy laskowe i ziół.

Źródła witaminy E: Olej słonecznikowy i olej lniany, groszek zielony, żółtko, migdały, orzeszki ziemne, owies, pszenica kiełkującego ziarna, pokrzywa, owoc dzikiej róży.

Aby wzmocnić odporność, należy spędzać więcej czasu na świeżym powietrzu, temperować i uprawiać sport. Szczególnie przydatny jako zapobieganie woli guzkowej aktywny wypoczynek nad morzem.

Czego nie robić?

Bądź w strefie o złożonej sytuacji ekologicznej, szczególnie ze zwiększonym tłem promieniowania. Stosuj dietę, która ogranicza przyjmowanie jodu i witamin z grupy B w organizmie, wystawiając ciało na stres. Uprawiaj sporty, które mogą prowadzić do urazu tarczycy. Czy samodzielnego leczenia i zapobiegania bez porady specjalisty.

Wole koloidalny tarczycy

Wole koloidalny tarczycy - wzrost tarczycy, spowodowany nagromadzeniem koloidu w mieszku włosowym. Rozpoznanie to stwierdza się, gdy objętość gruczołu przekracza 18 ml u kobiet i ponad 25 ml u mężczyzn. Aby zrozumieć, co dzieje się z gruczołem tarczycy, konieczne jest wyjaśnienie głównych terminów.

Pęcherz tarczycy - element strukturalny tarczycy, przypominający torebkę o wielkości do 1 mm, wyłożony komórkami nabłonkowymi tyreocytów. Każdy pęcherzyk jest spleciony z naczyniami krwionośnymi i zakończeniami nerwowymi. W tym pęcherzu wytwarzane są hormony: tyroksyna (T4) i trijodotyronina (T3). 20-50 pęcherzyków tworzy tyreon. A z nich są zraziki tarczycy.

Koloid - galaretowata substancja wypełniająca mieszek, który zawiera jod, tyreoglobulinę - białkową bazę hormonów tarczycy i aminokwasów. Komórki tarczycy wchłaniają krople koloidu. W tyreocytach po rozszczepieniu tyreoglobuliny powstają hormony tarczycy, które poprzez błonę komórkową przenikają do krwi.

Wole koloidalne tarczycy powstają, gdy odpływ koloidu z mieszków włosowych zostaje zaburzony.

Oddziel kilka wariantów tej patologii:

Rozlany wola koloidalny - jednorodne nagromadzenie koloidu w tarczycy. Węzeł koloidalny guzowaty - gromadzenie się koloidu w mieszku włosowym w strefie ograniczonej. W zależności od liczby przydzielonych węzłów jedno-węzłowy i wielowęzłowy koloidalny strumień. Wole pęcherzowo-koloidowe - nagromadzenie koloidu w torbieli, wnęce otoczonej gęstą elastyczną membraną. Należy pamiętać, że wole koloidowe jest najczęstszą i najbezpieczniejszą postacią patologii tarczycy. Zwykle nie ma wpływu na produkcję hormonów i bardzo rzadko degeneruje się w nowotworze złośliwym. Mimo to konieczne jest dokładne zbadanie i określenie poziomu hormonów.

Przyczyny pojawienia się wola koloidowego

Czynniki lokalizujące:

Brak jodu w wodzie i glebie. Na niektórych obszarach jod w wodzie i glebie nie wystarcza, a zatem w diecie. W takiej sytuacji gruczoł tarczowy zwiększa wychwyt jodu z krwi i wydzielanie koloidu. Procesowi temu towarzyszy wzrost produkcji hormonu przysadkowego - tyreotropiny, który powoduje wzrost tarczycy. Zmiany wieku w tkankach tarczycy u osób w wieku powyżej 40 lat. W wyniku zmian w układzie hormonalnym i regulacji nerwowej narządów, poszczególne pęcherzyki aktywują ich pracę. Konsekwencją tego jest szybkie zużycie komórek, niektóre z nich umierają. W rezultacie w mieszku włosowym tworzy się dość duża wnęka, w której gromadzi się koloid. Kobiecy seks. Ciało kobiety częściej doświadcza rozprysków hormonalnych. Od wszystkich gruczołów dokrewnych pracować jako pojedynczy mechanizm, miesięczne wahania zmian hormonów, ciąża, aborcja, poród i menopauzy powoduje zużywanie układu hormonalnego i tarczycy, jak również. Prowadzi to do naruszenia odpływu koloidu z pęcherzyków i gromadzenia go w gruczole. Zanieczyszczenia radiacyjne środowiska. Zła sytuacja ekologiczna może powodować mutacje komórek tarczycy. Takie niekorzystne czynniki obejmują radioterapię, spożycie azotanów, ryzyko zawodowe. Dziedziczna predyspozycja. Cechy struktury i funkcjonowania tarczycy są dziedziczone. Powiększenie gruczołu z powodu zatkania koloidu obserwuje się u bliskich krewnych i jest związane z mutacjami pewnych genów. Zaburzenia w pracy narządów endokrynologicznych. Awaria funkcjonowania gruczołów wewnątrzwydzielniczych (przysadki, jajników, nadnercza), może wywołać szereg czynników: toksycznych substancji do organizmu przez dym papierosowy lub szkodliwych wytwarzania, chorób somatycznych, nowotworów. One zakłócają równowagę hormonów i metabolizmu. Tarczyca jest bardzo wrażliwa na takie zmiany.
Jeśli czynniki lokalizujące osłabiają tarczycę, czynniki wyzwalające wywołują rozwój patologii, powodując nagromadzenie się koloidu. Czynniki początkowe: Stres, wyczerpanie nerwowe i uraz psychiczny zakłócają nerwową regulację tarczycy. naruszenie połączenia pomiędzy podwzgórzu (międzymózgowie oddzielono, regulacji układu hormonalnego) i przysadki (żelaza w mózgu, który wywołuje stymulację tyreotropinę tarczycy) prowadzi czynną preparatu koloid. Choroby zakaźne i zapalne. Ochrona ciała osłabia się po przeniesieniu chorób, praca układu odpornościowego i nerwowego jest zakłócona. Ponadto gruczoł tarczycy cierpi z powodu toksyn, które wydzielają mikroorganizmy. Dochłanianie powoduje miejscowy skurcz naczyń krwionośnych, które zapewniają odżywianie i wypływ hormonów z tarczycy. W wyniku tego koloid zastyga w mieszku włosowym i nie dostaje się do krwiobiegu.

Objawy wola koloidowego

W początkowych stadiach choroby zewnętrzne objawy wola koloidowego nie są zauważalne. Choroba daje się odczuć tylko wtedy, gdy masa gruczołu rośnie kilka razy - trzeci stopień wola. W takim przypadku na przedniej powierzchni szyi widoczne jest zagęszczenie. W postaci guzowatej znajduje się po jednej stronie, a po obu stronach pojawia się wola wieloguzkowa lub rozlana w postaci motyla lub szerokiego zgrubienia otaczającego szyję.

Jeśli rozmiar witryny przekracza 1-2 cm, możesz go dotknąć samodzielnie. Ta raczej elastyczna zaokrąglona formacja, składająca się z małych pęcherzyków, wypełniona koloidem. Znajduje się u mężczyzn tuż pod jabłkiem Adama, a u kobiet w dolnej części szyi.

Mała torbiel z zawartością koloidów jest gęsta w dotyku, ponieważ ma membranę splecioną z włóknami tkanki łącznej. Ale im większa wielkość torbieli, tym jest ona bardziej miękka.

Wątról koloidalny jest trudniejszy do ustalenia samemu. Tarczyca jest równomiernie powiększona. Jest dość elastyczny, bez szwów, bezbolesny i nie przylutowany do skóry.

Subiektywne uczucia pacjent z wole koloidalnym trzeciego stopnia:

uczucie ucisku w szyi; naruszenia przy połykaniu; Prześladowanie w gardle, kaszel; chrypka głosu; czując śpiączkę w gardle. W zależności od od hormonalnej funkcji tarczycy gruczoły Wrzód koloidalny może powodować różne objawy:

Niedoczynność tarczycy - Nieodpowiednia produkcja hormonów. Spadek ich liczby występuje, gdy torbiel zastępuje tyrocyty wytwarzające substancje biologicznie czynne. Manifestacja niedoczynności tarczycy wiąże się ze spowolnieniem metabolizmu:

W ośrodkowym układzie nerwowym dominują procesy hamowania. Wyraża się to w słabości, letargu, utracie pamięci i koncentracji uwagi, depresji. Pogorszenie autonomicznego układu nerwowego prowadzi do spowolnienia narządów wewnętrznych: niepowodzenia akcji serca, utrata apetytu, zaparcia, suchość skóry, zmniejszenie pocenia się. Spowolnienie metabolizmu powoduje obniżenie temperatury ciała, obrzęk twarzy i kończyn, chilliness, przyrost masy ciała. Kalorie otrzymane z pożywienia nie są wydawane na tworzenie ciepła i energii dla organizmu, ale są gromadzone w podskórnych magazynach tłuszczu. Euteriosis - stan, w którym produkcja hormonów jest normalna, pomimo nagromadzenia koloidu i zwiększenia objętości tarczycy. Powiększenie tarczycy nie ma znaczącego wpływu na organizm. Manifestacja wole w normalnej produkcji hormonów wiąże się ze ściśnięciem otaczających narządów. Koniugacja pobliskich naczyń i nerwów powoduje zawroty głowy. Ścisk przełyku i krtani - trudności w połykaniu, ochrypły głos, duszność w pozycji leżącej.

Nadczynność tarczycy - powiększone mieszki włosowe wytwarzają więcej hormonów niż organizm potrzebuje. Może to prowadzić do tyreotoksykozy - zatrucia hormonem tarczycy. Manifestacje wola koloidalnego ze zwiększoną produkcją hormonów:

Aktywność ośrodkowego układu nerwowego wzrasta, dominują procesy pobudzenia: drażliwość, płaczliwość, bezsenność, szybkie zmęczenie. Autonomicznego układu nerwowego stymuluje narządy wewnętrzne: ciągłe uczucie głodu, skłonność do biegunki, częste oddawanie moczu, zwiększone tętno do 120 uderzeń na minutę, zaburzenia miesiączkowania u kobiet i spadek potencji u mężczyzn. Zwiększony metabolizm prowadzi do utraty wagi, stosowania podskórnej tkanki tłuszczowej, podwyższonej temperatury ciała.

Rozpoznanie wola koloidowego

Rozpoznanie wola koloidowego rozpoczyna się od wywiadu z pacjentem. Endokrynolog zada pytania dotyczące twoich uczuć i dobrego samopoczucia. Będzie zainteresowany, jak długo zauważyłeś wzrost gruczołu tarczowego, jak szybko choroba rozwija się i jakie są twoje obawy.

Inspekcja polega na sondowaniu przedniej powierzchni szyi i najbliższych węzłów chłonnych. W związku z tym lekarz zwraca uwagę na wielkość gruczołu, elastyczność, obecność skondensowanych miejsc. Z reguły możliwe jest sondowanie tylko węzłów o średnicy przekraczającej 1 cm.

Ultradźwięki tarczycy Badanie obowiązkowe, które jest zalecane dla wszystkich pacjentów z objawami wzrostu gruczołu tarczowego i podejrzeniem posiadania węzłów. Więcej informacji na temat stanu gruczołu tarczowego można znaleźć w aparatach z trybem skanowania dopplerowskiego, które pomagają określić cechy krążenia krwi w tarczycy.

Podczas przeprowadzania badania ultrasonograficznego, takie oznaki wola koloidowego:

Torbiel o zawartości koloidalnej wygląda jak zaokrąglona formacja z wyraźnymi granicami i cienką ciemną kapsułką. Jest wypełniony jednorodną zawartością. W torbieli nie ma cyrkulacji.

Wielomodalny wole koloidalny tarczycy w badaniu ultrasonograficznym daje charakterystyczny obraz. Kilka zaokrąglonych formacji z wyraźnym konturem, które źle odzwierciedlają ultradźwięki (hipoechogeniczne). W przeciwieństwie do otaczających je gruczołów nie ma obręczy.

W przypadku rozlanego wole koloidowego odnotowano wzrost wielkości tarczycy. Węzły są nieobecne, ale z powodu gromadzenia się koloidalnej tkanki gruczołu słabo odzwierciedlają fale ultradźwiękowe, a obraz nie jest wyraźny.

Złośliwa formacja wygląda na USG, jako węzeł o nieregularnym kształcie z rozproszonymi konturami, niejednorodną strukturą, z chaotycznym przepływem krwi i miejscami osadzania się wapnia. W tym przypadku potrzebne są dodatkowe badania - biopsja.

Badanie krwi na obecność hormonów

Podczas koloidalnego przeszukiwania tarczycy konieczne jest określenie poziomu tyreotropiny i wolnej tyroksyny. W przypadku podwyższonej tyreotropiny dodatkowo określa się poziom przeciwciał przeciwko peroksydazie tarczycy, a także bada się trijodotyroninę i tyreoglobulinę.

Thyrotropic hormone (thyrotropin) TSH

Pierwszym krokiem jest określenie poziomu hormonu tyreotropowego (tyreotropiny lub TSH). Ta substancja jest uwalniana w przysadce mózgowej. Jego zadaniem jest stymulowanie aktywności tarczycy, ale TSH ma efekt uboczny zwiększania objętości narządu.

Normą jest TTG - 0,4 - 4 mIU / ml.

Zmniejszenie TSH wskazuje na zwiększoną aktywność tarczycy. Nie wymaga dodatkowej stymulacji z przysadki mózgowej i zmniejsza produkcję TSH. Dzieje się tak w przypadku rozlanego wole koloidowego, któremu towarzyszy nadczynność tarczycy.

Wzrost TSH wskazuje, że tarczycy nie działa wydajnie i uwalnia kilka hormonów. Aby poprawić sytuację, przysadka wydziela więcej tyreotropiny. Dzieje się tak z wolem torbielowato-koloidowym, gdy torbiel zastępuje mieszki robocze.

Definicje poziomu tyroksyny T4

Normalne wskaźniki tyroksyny:

T4 ogólnie: 77-142 nmol / l. Ogólny wskaźnik obejmuje nieaktywną hormonalnie T4, która krąży we krwi w związanej formie i jest wolna od transportowej krwi całkowicie T4. T4 za darmo: 10-23 pmol / l. Działa na organizm, jest prekursorem trijodotyroniny.
Obniżony poziom T4 sugeruje niedoczynność tarczycy, zmiany torbielowate w mieszku włosowym.
Podniesiony T4 wskazuje, że gruczoł aktywnie produkuje hormony. Definicje poziomu trijodotyroniny T3

T3 często: 1,4-2.8 nmol / l. Suma związanego i wolnego T3. T3 za darmo: 5,4-12,3 pmol / l. Część hormonu nie zawiera białek transportowych, które mają wpływ na organizm.

Zmniejszenie całkowitej T3 wskazuje na niedobór jodu. Tarczyca nie ma wystarczającej ilości tego mikroelementu do syntezy hormonów.

Spadek wolnej T3 wskazuje, że tarczycy nie działa wystarczająco. Oznacza to, że koloid nie jest wystarczająco nasycony jodem lub niekorzystne czynniki spowodowały śmierć tyrocytów, komórek, które produkują hormon.

Wzrost wolnej T3 wskazuje na nadmierną aktywność hormonalną tarczycy.

Oznaczanie autoprzeciwciał na enzymie komórki tarczycy peroksydaza tarczycowa (AT-TPO)

Normalny poziom przeciwciał nie przekracza 100 mU / l. Zwiększona koncentracja sugeruje, że z jakiegoś powodu układ odpornościowy dostroił się do gruczołu tarczycy. Przeciwciała blokują działanie enzymu, który dostarcza żelazo aktywnemu jodu, co prowadzi do zmniejszenia produkcji tyroksyny i trijodotyroniny. Ten stan obserwuje się w przypadku zapalenia tarczycy Hashimoto i rozlanego wole toksycznego.

Tyreoglobulina (TG)

Jest to białko syntetyzowane w mieszku włosowym i wchodzące w skład koloidu. Zwykle jego zawartość we krwi 2 do 70 ng / ml. Nadmiar tych wskaźników wskazuje na zmiany w pęcherzykach i prawdopodobieństwo złośliwego guza w tarczycy.

Pamiętaj, że na wyniki analizy duży wpływ mają leki hormonalne. Są one anulowane 2-4 tygodnie przed badaniem. Inne leki (aspiryna, leki moczopędne, uspokajające, kortykosteroidy, doustne środki antykoncepcyjne) mogą również zniekształcić wynik. Aby badanie było dokładne, testy są wykonywane rano na czczo. W przeddzień zaleca się unikanie obciążeń fizycznych i emocjonalnych, hipotermii.

Biochemiczne badanie krwi

Badanie to pomaga zidentyfikować zmiany, które występują w narządach wewnętrznych w wyniku dysfunkcji tarczycy.

Podwyższone stężenie cholesterolu (powyżej 7,8 mmol / l) występuje ze zwiększonym wydzielaniem hormonów tarczycy i wiąże się z zaburzeniami czynności wątroby. Enzymy aminotransferazy (ALT, AST) wzrosły 5 i więcej razy. Norma ALT 34-45 Е / л, norma AST 31-35 Е / л. Wyniki te wskazują na naruszenie metabolizmu białek - rozpad czynnego białka, a także toksyczne uszkodzenie wątroby i trzustki przez hormony tarczycy. Podwyższona bilirubina (norma 8,5-20,5 μmol / l). Aby przyswoić bilirubinę z wątrobą, wymagane są białka albuminy, które przy zwiększonej aktywności tarczycy nie wystarczą. Ponadto wzrost stężenia bilirubiny jest związany z uszkodzeniem wątroby. Poziom białka całkowitego (suma białek w surowicy) jest niższy niż 60 g / l, a albumina jest poniżej 34 g / l. Zmniejszenie ilości białka we krwi spowodowane jest jego szybkim spożyciem w nadczynności tarczycy.
Jeżeli produkcja hormonów odpowiada normie, wówczas nie są wykrywane zmiany w analizie biochemicznej. Biopsja cienkoigłowej igły

Jest on przeprowadzany u wszystkich pacjentów z podejrzanymi węzłami, jeśli ich rozmiar przekracza 1 cm lub występują inne oznaki złośliwości nowotworu:

węzeł gęstej konsystencji, przylutowany do skóry; węzeł szybko zwiększa swój rozmiar; występują zmiany w gruczołach limfatycznych szyjki macicy; jeden z krewnych zdiagnozowanych z rakiem tarczycy; poprzednia radioterapia głowy i szyi; obecność takich chorób, jak nadczynność przytarczyc, nerwiakowłókniakowatość, guzy nadnerczy lub inne nowotwory. Po koloidalnym przeszukiwaniu tarczycy z węzła strzykawką do wstrzyknięcia należy pobrać kilka próbek. Są one przesyłane do laboratorium w celu analizy.

W przypadku wole koloidalnego, w wyniku badania morfologicznego, stwierdzono:

koloid w dużych ilościach; kilka komórek tarczycy, niezmienionych, z normalnymi jądrami; niezmieniona cytoplazma komórek; krwinki (częściej z wolem koloidowym). W przypadku potwierdzenia diagnozy "wole koloidu", wnioski z laboratorium zostaną napisane "cytogram wola koloidowego". Oznacza to, że zmiany w tarczycy są łagodne i nie zagrażają życiu. Jeśli w tym samym czasie masz normalne hormony, nie jest wymagane leczenie.

Badanie rentgenowskie

Zdjęcia rentgenowskie w wolu guzkowym są wykonywane, jeśli istnieje możliwość nieprawidłowego położenia tarczycy, przeszukiwania tylnej osi lub ściskania tchawicy. Aby wykryć zwężenie lub przemieszczenie przełyku, pomaga kontrastować z barem. Substancja ta osadza się na ścianach przełyku i pomaga określić jej kształt.

W badaniach rentgenowskich można odkryć ośrodki zwapnień lub torbieli.

Komputerowa i jądrowa tomografia magnetyczna

Badanie tarczycy za pomocą tomografu komputerowego pozwala określić rozmiar i budowę tarczycy, lokalizację, liczbę i gęstość węzłów lub cyst. W tym przypadku wykryto powiększone pęcherzyki wypełnione koloidem. Są równomiernie rozmieszczone na tarczycy lub w ograniczonym obszarze.

To badanie nie jest dostępne dla wszystkich pacjentów. Jest przepisany na chesty wole, gdy część tarczycy znajduje się poniżej mostka, a także, jeśli konieczne jest wykluczenie guza nowotworowego.

Skanowanie tarczycy za pomocą radioaktywnych izotopów technetu-99 lub jodu-123 pomaga określić jego wielkość, funkcję i obecność węzłów. Radioizotopy podaje się dożylnie, a po 24 godzinach wykonuje się skanowanie kamerą gamma. Jeśli badanie wykaże wysokie stężenie jodu lub technetu w gruczole, aktywnie działa, odbiera jod z krwi i wykorzystuje go do produkcji hormonów.

Niskie stężenia izotopów w miąższu tarczycy wskazują, że działa ona słabo.

Badanie prowadzi się, gdy obniża się poziom tarczycy w przysadce mózgowej, co aktywuje gruczoł tarczycy, ale produkuje się wiele hormonów tarczycy. Może to wskazywać, że ciało straciło kontrolę nad gruczołem i działa ono autonomicznie.

Leczenie wola koloidowego

Wole koloidalne tarczycy uważa się za stosunkowo bezpieczny stan. W przypadku, gdy otaczające narządy nie są ściśnięte, rozmiar węzła jest mniejszy niż 3 cm, a poziom hormonów jest prawidłowy, wtedy nie jest wymagane leczenie. Wystarczy wykonać USG gruczołu tarczycy raz w roku, aby określić poziom hormonu tarczycy i trijodotyroniny.

Leki

Preparaty zawierające jod Leki i suplementy mineralne są przepisywane pacjentom z wolem koloidalnym w celu zapobiegania niedoborom jodu. Pozwalają one normalizować tarczycę i zatrzymać jej wzrost.

Aby leczyć wole, dorośli przyjmują 3-5 tabletek dziennie po posiłku. Kurs trwa 2-4 tygodnie. Jeśli to konieczne, po 20 dniach leczenie powtarza się.

W przyszłości profilaktyka niedoboru jodu wymaga stosowania przez całe życie 1 tabletki raz na dobę.

Jodek potasu Lek należy przyjmować w dawce 0,04 g 3 razy dziennie. Następnie dawkę zwiększa się do 0,125 g 1-2 razy dziennie przez 20 dni. W trakcie leczenia przerwy trwają 10 dni.

Leki tyreostatyczne Są to środki do leczenia tyreotoksykozy, które znacznie zmniejszają produkcję hormonów tarczycy. Zmniejszają aktywność enzymu peroksydaza, który jest odpowiedzialny za asymilację jodu, dzięki czemu synteza hormonów zawierających jod jest zakłócona. Tyreostatyki zapobiegają infiltracji gruczołów tarczycy przez limfocyty, co pozwala poprawić wynik operacji usuwania wole.

Tiamazol Wziąć 0,02-0,04 g leku na dzień. Dawkę można wypić 1 raz po posiłku lub podzielić na 3 podzielone dawki. Po 4-6 tygodniach leczenia tarczyca normalizuje się, a dawka zmniejsza się do 2,5-10 mg na dzień. Czas trwania leczenia wynosi od 6 miesięcy do 2 lat.

Propylotiouracyl Pojedyncza dawka 0,1-0,3 g, przyjmowana 3-6 razy dziennie, w zależności od stopnia nadczynności tarczycy. Aby zmniejszyć irytujące działanie na narządy trawienne, lek jest spożywany po posiłku, popijając mlekiem lub wodą. Leczenie trwa 1-1,5 lat.

Leki zawierające hormony tarczycy Preparaty zawierają substancje podobne do naturalnych hormonów tarczycy. Są mianowani w celu uzupełnienia niedoboru hormonów zawierających jod w niedoczynności tarczycy spowodowanej wole koloidalnym. Syntetyczne hormony aktywują procesy wzrostu, pracę układu sercowo-naczyniowego i nerwowego, poprawiają zaopatrywanie komórek w tlen. A także te leki normalizują przysadkę mózgową, która stymuluje wzrost wola. Syntetyczne hormony są również stosowane w leczeniu nadczynności tarczycy w połączeniu z tyreostatykami.

L-tyroksyna W średnich dawkach (25-100 μg dziennie) lek aktywuje metabolizm, przyspiesza rozpad białek i węglowodanów, stymuluje układ nerwowy. W ten sposób nadrabia brak hormonów w niedoczynności tarczycy. L-tyroksynę przyjmuje się pół godziny przed śniadaniem raz dziennie. Dawkę leku przepisuje się na podstawie masy ciała i wieku pacjenta.

W dużych dawkach (150-300 mikrogramów na dzień) L-tyroksyna hamuje wytwarzanie hormonu tarczycy pobudzającego przysadkę mózgową i hamuje wzrost tarczycy w tyreotoksykozie. Jest przepisywany po leczeniu tyreostatykami, gdy można było znormalizować poziom hormonów. W wyniku tego leczenia skojarzonego, po 3-6 miesiącach, można pozbyć się rozlanego wole koloidowego. Ale zwykle lek jest przyjmowany w ciągu roku, aby osiągnąć trwały efekt.

Eutirox Lek ten jest chemicznym analogiem tyroksyny (T4), który w organizmie przekształca się w trijodotyroninę. Służy do normalizacji produkcji hormonów w wole i po operacji usunięcia tarczycy. Rozpocznij odbiór z małych dawek 12,5 μg / dobę przez pierwsze dwa tygodnie. Stopniowo dawkę dostosowuje się do 75-200 μg na dzień. Dzienna dawka jest pobierana jednorazowo 30 minut przed śniadaniem.

Leki hormonalne są przepisywane ostrożnie, zaczynając od małych dawek, w celu określenia reakcji organizmu na te substancje. Pierwsze 2 tygodnie przyjmują minimalną dawkę. Co tydzień lub co dwa tygodnie zwiększa się ilość leku. Lekarz określa dawkę indywidualnie dla każdego pacjenta, w oparciu o jego stan i stopień wola. Zmniejszają one także stopniowo hormony, tak że gruczoły dokrewne są wykorzystywane do samodzielnej pracy.

Podczas leczenia, które może trwać latami, konieczne jest okresowe monitorowanie poziomu hormonów: TTG, T3 i T4. Ich stężenie służy jako wskaźnik skuteczności terapii.

Chirurgiczne leczenie wola koloidowego

Wola koloidowa jest uważana za chorobę łagodną, ​​dlatego w bardzo rzadkich przypadkach konieczna jest operacja.

Wskazania do leczenia chirurgicznego

multinodalny wole koloidu; węzeł lub torbiel o średnicy większej niż 3 cm; wada kosmetyczna; kompresja otaczających narządów; szybki rozwój węzła; przeprowadzony wcześniej, radioterapia; dziedziczna predyspozycja do raka tarczycy; poważne naruszenia tarczycy, których nie można leczyć przez 6 miesięcy. Przeciwwskazania

wiek powyżej 75 lat; ciężkie przewlekłe choroby serca, płuc, wątroby i nerek; Choroby zakaźne i zapalne w ostrym okresie; poważne nieprawidłowości w tarczycy, którym towarzyszą psychozy lub narządy wewnętrzne. Przygotowanie do operacji na wole koloidalne

Podczas przygotowanie do operacji tarczycy konieczne jest dokładne zbadanie. Zdarza się, że ciało ma dodatkowe akcje zlokalizowane osobno. W nich także występują zmiany patologiczne. Jeśli nie zostaną usunięte podczas operacji, za kilka miesięcy choroba ponownie się zamanifestuje.

Chirurg endokrynolog powinien wyjaśnić diagnozę. W tym celu wykonuje się powtarzane badanie ultrasonograficzne i badanie krwi w kierunku hormonów tarczycy i hormonu tarczycy (TSH). Na podstawie danych z badań chirurg decyduje, czy konieczne jest całkowite usunięcie gruczołu, czy może być ograniczone do usunięcia jednego płata. Jeśli zostawisz część tarczycy, reszta tkanki gruczołu wytworzy hormony. Dzięki temu nie można brać lekarstwa na całe życie. Jednocześnie wzrasta ryzyko nawrotu choroby.

Przygotowując się do operacji, bada się stan ważnych narządów, aby ocenić ryzyko interwencji chirurgicznej w życiu pacjenta.

Lista badań przed operacją na tarczycy:

RTG klatki piersiowej; Ultradźwięki tarczycy i pobliskich węzłów chłonnych; Ultradźwięki jamy brzusznej; badania krwi: ogólne, biochemiczne, na koagulację, na określenie czynnika Rh; elektrokardiografia; ogólna analiza moczu. Jeśli testy są dobre, operacja może zostać przeprowadzona w najbliższych dniach. Jeśli wyniki nie są satysfakcjonujące, konieczne jest dalsze przygotowanie.

Aby leczenie chirurgiczne zakończyło się powodzeniem, preparaty jodowe i leki normalizujące funkcje tarczycy są przepisywane na 2-3 miesiące przed operacją. Osoby w podeszłym wieku muszą poddać się leczeniu nadciśnienia i choroby niedokrwiennej serca.

Wieczorem w przeddzień operacji przepisuje się środki uspokajające, które zapewniają normalny sen i pomagają uniknąć niepotrzebnego stresu.

Operacja wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym. Ze względu na powierzchowne umiejscowienie tarczycy, nie jest ono złożone i rzadko prowadzi do powikłań.

Rehabilitacja po operacji

Okres rekonwalescencji po zabiegu usunięcia wole koloidu trwa stosunkowo krótko. W większości przypadków po 3-4 dniach osoba może wrócić do domu. Ograniczenie aktywności fizycznej jest konieczne tylko przez pierwsze 2-3 tygodnie. W przyszłości wszyscy pacjenci będą prowadzić pełne życie.

Aby uzupełnić niedobór hormonów po usunięciu gruczołu tarczowego, konieczne jest zażywanie syntetycznych hormonów L-tyroksyny, Eutirox, Bagotiroks. Całkowicie zastępują naturalne hormony i przywracają równowagę w ciele. W niektórych przypadkach są powołani do życia. Dokładna implementacja zaleceń lekarza sprawia, że ​​czujesz się całkowicie zdrowy.

Leczenie środkami ludowymi dla wola koloidowego

Niestety, środki ludowe nie mogą całkowicie pokonać wola koloidowego. Ale dzięki tradycyjnej medycynie możesz zawiesić dalszy rozwój tarczycy.

Odwar z kąkolu Aby przygotować wywar, weź 1 łyżeczkę. suche pokruszone liście kąkolu i zalać 1 szklanką wrzącej wody. Następnie doprowadzić do wrzenia i pozostawić na 2 godziny. Napój dekokcyjny w ciepłej formie 3 razy dziennie przed jedzeniem. Do każdego odbioru należy zaparzyć świeżą porcję zioła.

Wywar z kąkolu pomaga zatrzymać wzrost wola koloidowego, niezależnie od przyczyny jego pojawienia się. To lekarstwo usuwa obrzęk i ma właściwości przeciwbólowe i tonizujące. Pierwsze wyniki pojawią się za 3 tygodnie. Przebieg leczenia wynosi 2 miesiące, potem 1 miesiąc przerwy, po którym konieczne jest powtórzenie kursu.

Nalewka z brwi tygrysa biała Konieczne jest pobranie 250 g suszonych korzeni hubki i z grubsza ich zmielić. Zasnąć w szklanym pojemniku i wlać 1 litr wódki. Pozostaw lek na 15 dni w chłodnym ciemnym miejscu. Weź nalewkę o 1 łyżeczce. dwa razy dziennie po posiłku, zmywając szklankę wody. Przebieg leczenia trwa 6-8 tygodni.

Korzenie macki normalizują wydzielanie hormonu tyreotropiny, który reguluje funkcjonowanie tarczycy. Zaleca się przyjmowanie nalewki z mackami u osób, które są przeciwwskazane preparatami hormonalnymi. Roślina ta jest skuteczna zarówno w nadczynności tarczycy jak i niedoczynności tarczycy.

Wywar z czarnej aronii Weź 10 łyżek. wysmażyć czarną aronię i wlać 1 litr wrzącej wody. Gotować przez 5 minut. Pozostaw na 1 godzinę. Dodaj 2 łyżki stołowe. miód i pić 4 razy dziennie po 250 ml na 30 minut. przed posiłkami.

Przebieg leczenia to 1 miesiąc, potem 1 miesiąc przerwy i powtórzyć kurs. Podczas przerwy przydatne będzie wykonanie kompresji w tarczycy ze świeżych liści mniszka lekarskiego lub białej kapusty.

Profilaktyka wola koloidowego tarczycy

Co powinienem zrobić?

Wzbogać dietę o pokarmy bogate w jod i inne pierwiastki śladowe. Spożywaj więcej zieleni i pij dużo wody. Wymień zwykłą sól na sól jodowaną. Pić kompleksy witaminowe w okresach obniżonej odporności. Prowadzić aktywny tryb życia, częściej chodzić na świeżym powietrzu i uprawiać sport. Raz do roku należy przejść badania lekarskie tarczycy u endokrynologa. Przydadzą się gimnastyka jogi i oddechu. Obserwuj reżim dnia. Idź spać w tym samym czasie, przeznacz na odpoczynek co najmniej 8 godzin.

Czego nie robić?

Znajdowanie się w strefach skażenia przemysłowego i radiacyjnego. Niekontrolowane stosowanie leków, które zakłócają wchłanianie jodu (nadjodan, nadchloran potasu), jak również preparaty wapnia. Ogranicz spożycie jodu i witamin z grupy B w organizmie, niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Aby spożywać duże ilości kapusty (białe, kolorowe, brokuły, Bruksela), kukurydza, słodkie ziemniaki. Te produkty zawierają substancje, które powodują wzrost tarczycy. Pozwól na przechłodzenie ciała, szczególnie szyi i gardła. Kategorycznie nie zaleca się palenia i nadużywania alkoholu.

Rozlany wola tarczycy

Rozlany wola tarczycy - równomierny wzrost tarczycy, który nie tworzy węzłów i zgrzewów.

Zjawisko to jest bardzo powszechne. Tak więc, w obszarach endemicznych, które zajmują jedną trzecią terytorium naszego kraju, rozlany wola o różnych stopniach występuje u 50% populacji. Poza tymi strefami częstość występowania jest większa niż 20%.

Podobnie jak inne choroby tarczycy, może wystąpić rozlany wola wraz ze spadkiem poziomu hormonów - rozlanym wolem nietoksycznym, prawidłowym hormonalnym podłożem lub zwiększoną produkcją hormonów - rozlanym wole toksycznym.

Przyczyny i objawy rozlanego wole

Pojawienie się rozlanego wole wiąże się z różnymi chorobami: Rozlany toksyczny wola lub choroby Gravesa-Basedowa, to choroba Gravesa-Basedowa - choroba autoimmunologiczna charakteryzująca się zwiększonym wytwarzaniem hormonów (nadczynność tarczycy). Patologia ma 3 główne objawy: wola, zwiększone kołatanie serca i "wyłupiaste oczy" w wyniku zapalenia oka sąsiedniego. Rozlany wola koloidalny - wzrost liczby i objętości pęcherzyków pęcherzyków i gromadzenie się w nich koloidu (substancja galaretowata, prekursor hormonów). Endemiczny wola - powiększenie gruczołu związanego z niedoborem jodu na niektórych obszarach. Zwiększenie liczby komórek nie zawsze pomaga w normalizacji produkcji hormonów. Dlatego wole endemiczne powoduje objawy niedoczynności tarczycy - niedobór hormonów tarczycy. Czynniki lokalizujące, prowadząc do tworzenia się rozlanego wole Niedobór jodu w wodzie i żywności. Tarczyca potrzebuje tego pierwiastka, który jest integralną częścią hormonów. Brak jodu powoduje wzrost liczby komórek - tyreocytów, które są wywoływane w celu wychwycenia go z krwi.
Dziedziczna predyspozycja. Rozlany wola jest powszechny wśród członków tej samej rodziny. Jest to związane z cechami dzieła odporności, odziedziczonymi. We krwi znajdują się przeciwciała wiążące się z wrażliwymi obszarami na błonie tarczycy i stymulujące wzrost tarczycy. Powstają nowe komórki i nowe pęcherzyki, które wytwarzają nadmiar hormonów, które powodują odurzenie organizmu. Mechanizm ten jest typowy dla wola dyfundującego.
Niekontrolowane przyjmowanie leków zawierających jod, pracować w przedsiębiorstwach, w których wydobywa się lub wykorzystuje jod. Powiększona tarczycy, która jest przyzwyczajona do aktywnego złapania jodu w warunkach deficytu, nadal robi to, gdy staje się bardziej normalna. W tym przypadku produkcja hormonów gwałtownie wzrasta, odurzenie organizmu - rozwija się tyreotoksykoza. Ten stan nazywa się "zjawiskiem opartym na jodzie". W niektórych przypadkach tylko operacja usunięcia większej części tarczycy może poprawić sytuację.
Kobiecy seks. Kobiety częściej mają rozlany wole. Na przykład z powodu choroby Gravesa-Basedowa cierpią 10 razy częściej niż mężczyźni. Takie statystyki są związane ze specyfiką funkcjonowania żeńskiego układu hormonalnego. Kobieta doświadcza poważnych zmian hormonalnych podczas ciąży, laktacji, menopauzy. Również aborcje i hormonalne stosowanie antykoncepcji są niekorzystnie dotknięte bez wizyty u lekarza. Ponieważ wszystkie gruczoły wydzielania wewnętrznego są ze sobą połączone, funkcja gruczołu tarczycy zostaje zakłócona podczas zaburzeń hormonalnych.
Choroby autoimmunologiczne: cukrzyca, reumatoidalne zapalenie stawów, twardzina. Zakłócenia w pracy układu odpornościowego, gdy przeciwciała atakują komórki własnego organizmu, biorąc je za obce, mogą wpływać na tarczycę. W tym przypadku zmiana gruczołu tarczowego jest częścią ogólnej odpowiedzi immunologicznej.
Wiek Rozlany wole toksyczny z reguły rozwija się u osób w wieku poniżej 40 lat, gdy praca odporności jest najbardziej aktywna. Endemiczny i rozlany wole koloidalny może pojawić się w każdym wieku.
Nie wszystkie osoby, które są narażone na dostępne fakty, rozwijają rozlany wola. Choroba jest prowokowana czynniki wyzwalające: Nerwowe wyczerpanie. Długotrwałe stresy, poważne wstrząsy psychologiczne zaburzają nerwową regulację tarczycy, co zapewnia prawidłowe funkcjonowanie narządu. Zmniejszona odporność związane z przenoszonymi chorobami, hipotermią, paleniem tytoniu, dużym wysiłkiem fizycznym. Naruszenie układu odpornościowego może prowadzić do przedostawania się przeciwciał do krwi, co wywołuje atak limfocytów na tarczycy. Operacja na tarczycy. Operacja usunięcia węzła może wywołać rozlaną proliferację tkanki tarczycy. W ten sposób organizm próbuje przywrócić swoje funkcje.

Zewnętrzne przejawy woli rozlanej

Na początkowych etapach rozlany wola nie manifestuje się w żaden sposób. Przy znaczącym wzroście tarczycy, gdy masa ciała osiągnie 40-50 g zamiast 20 g, pojawia się kosmetyczny defekt - wybrzuszenie na przedniej powierzchni szyi. Przy tej patologii oba płaty rosną równomiernie. Często na szyi tworzy się pogrubienie w postaci wałka.

Subiektywne uczucia zależy od stopnia wola rozlanego. Jeśli tarczycy zwiększy objętość powyżej 50-60 ml, wtedy zaczyna ściskać otaczające narządy i nerwy, z następującymi symptomami:

uczucie ucisku w szyi; trudności w połykaniu; oddychanie staje się głośne z powodu kompresji krtani; Duszność, która pojawia się w pozycji leżącej; zawroty głowy. Możesz samodzielnie określić wzrost tarczycy. Palpacja wydawać w dwóch etapach.

Palpacja powierzchniowa: spędzić palce prawej ręki lub ręki na przedniej powierzchni szyi od środka chrząstki tarczycy (u mężczyzn z jabłka Adama) aż do dziury między obojczykami. Trzymaj głowę prosto i nie odchylaj się. Dlatego odczuwanie szyi jest konieczne podczas połykania i spokoju. W tym przypadku występuje jednolite pogrubienie w środkowej części szyi. Jego konsystencja jest zwykle miękka, elastyczna, mniej gęsta, bez sęków. Gruczoł tarczowy jest bezbolesny, nie przylutowany do skóry i porusza się po połknięciu jednocześnie z krtani.

Głębokie palpacje trzyma lekarza. Dłonie zakrywają szyję półkolem. Kciukami obu rąk dotyka każdego płata i przesmyku osobno. Specjalista bada gruczoł, określa jego wielkość i obecność pieczęci.

W przypadku, gdy rozlany wole doprowadziło do zwiększonej produkcji hormonów (wola dyfuzyjno-toksyczna), wówczas występują objawy nadczynności tarczycy.

wymawiane wola; wzrost gałek ocznych spowodowany zapaleniem autoimmunologicznym i obrzękiem tkanek otaczających oczy. Oczy są szeroko otwarte, ma charakterystyczny blask, wrażenie gniewnego spojrzenia; kołatanie serca powyżej 120 uderzeń na minutę, kłujący ból w okolicy serca i wysokie ciśnienie krwi - wynik stymulacji układu sercowo-naczyniowego przez nerwy autonomiczne; zwiększone pocenie się wiąże się z aktywną pracą gruczołów potowych. Skóra puchnie i wygląda jak skórka pomarańczowa; utrata masy ciała przy zwiększonym apetycie jest spowodowana przyspieszonym metabolizmem, kiedy wszystkie rezerwy są "spalane", przekształcane w energię. To tłumaczy niską gorączkę 37-37.5 stopni bez wyraźnego powodu, która trwa długo. drżenie rąk i głowy, rozdrażnienie, drażliwość, niepokój, zaburzenia snu - skutki zatrucia ośrodkowego układu nerwowego hormonami tarczycy. zaburzenia miesiączkowania, brak miesiączki przez okres sześciu miesięcy lub dłużej, u mężczyzn zmniejszenie popędu płciowego, impotencja - konsekwencją zaburzeń wewnętrznych narządów płciowych, które są spowodowane przez awarię układu hormonalnego. Zwiększenie stężenia hormonów tarczycy prowadzi do zahamowania pracy innych gruczołów dokrewnych. Zmniejszona czynność tarczycy gruczoły (niedoczynność tarczycy) z rozlanym wole jest rzadkie. Ten stan manifestuje się: Opuchlizna. Jest to szczególnie widoczne na twarzy. Staje się spuchnięty, policzki wydają się grube, a oczy węższe. Usta i język zwiększają objętość. Z tego powodu na bocznych powierzchniach języka widać odciski zębów. Obrzęk jest wyraźnie widoczny na dłoniach i stopach, stosowanie diuretyków nie łagodzi obrzęku, co jest charakterystycznym objawem słabej pracy tarczycy. Zmniejszenie apetytu na tle przybierania na wadze mówi o powolnym metabolizmie. Jedną z głównych funkcji hormonów zawierających jod jest stymulacja tych procesów w komórkach. W przypadku niedoboru trijodotyroniny komórki powoli pobierają składniki odżywcze, które osadzają się w postaci tłuszczu i glikogenu. Suchość skóry a naruszenie pigmentacji (pojawianie się lekkich plam na skórze) jest spowodowane przerwaniem pracy potu i gruczołów łojowych, a także niewystarczającą produkcją pigmentu melaniny.

Rozpoznanie wola rozlanego

Rozpoznanie wola rozlanego rozpoczyna się od badania i badania przez endokrynologa. Określa stadium wola.

Pierwszy etap - zmiany nie są ustalane bez dodatkowych badań; Drugi etap - zmiany nie są widoczne dla oczu. Jeśli podczas badania palpacyjnego zostanie stwierdzone, że proporcja tarczycy przekracza rozmiar paliczka kciuka, diagnozowany jest drugi etap. Trzeci etap - Wole jest wyczuwane i determinowane przez oko.
Następny krok: endokrynolog daje pacjentowi kierunek ultradźwiękowy i badanie krwi na hormony. Ultradźwięki tarczycy

Nieszkodliwe i bezbolesne badanie pozwala ci zidentyfikować oznaki rozlanego wole:

zwiększyć objętość o co najmniej 20 ml. Długość (cm) x szerokość (cm) x głębokość (cm) przekracza 40 ml; struktura echa dławika jest jednorodna, bez węzłów, zwykle odbija fale ultradźwiękowe; gdy gruczoł jest ściśnięty, spowodowany chorobą, ultradźwięki są lepiej odzwierciedlane - zwiększona echogeniczność; żelazo można zwiększyć symetrycznie lub asymetrycznie; krawędzie zaokrąglone; można wykryć wtórne zmiany zwyrodnieniowe (zniszczenia) spowodowane krwotokiem lub martwicą w pojedynczych pęcherzykach; z USG Doppler, rozszerzone naczynia są dobrze widoczne; gdy tarczycy tarczycy Hashimoto wygląda ciemniej niż normalnie. Jest heterogeniczny i hypoechogeniczny, ultradźwięki przechodzą przez niego z małą szybkością i są słabo odbijane. Hormonalny test krwi

Definicja poziomu TTG

Norma u dzieci wynosi 0,4-5,0, a dla dorosłych 0,4-4,0 miu / l. Hormon tarczycy przysadki jest odpowiedzialny za stymulację tarczycy. W przypadku wola rozlanego jego poziom może być obniżony lub normalny.

Kiedy Hashimoto i wole endemiczne wzrosła TSH - przysadka „dopalacze” produkcję hormonów tarczycy.

Zwiększone poziomy TSH rozproszonym toksycznych wole, gdy T3 i T4 są wysokie i bez dodatkowej stymulacji mogą być spowodowane gruczolaka przysadki, które wytwarza tego hormonu.

Definicja poziomu tyroksyna T4

Suma T4: 60-140 nmol / l - ilość nieaktywnej i wolnej tyroksyny

Wolna T4: 10-23 pmol / L jest aktywnym hormonem, który nie jest związany z białkami transportującymi plazmę. U podstawy choroby gruczoł tarczowy wydziela wiele hormonów, a poziom całkowitego T4 znacznie przekracza normę 190-206 nmol / L; 245-260 nmol / l. Jeśli zapalenie tarczycy jest Hashimoto, poziom T4 może być normalny lub zmniejszony. Wynika to z faktu, że komórki odpowiedzialne za produkcję tego hormonu są zabijane i zastępowane tkanką łączną. W przypadku wlewu endemicznego poziom T4 jest zmniejszony, ponieważ jod nie jest wystarczający do ich produkcji.

Definicja poziomu trijodotyronina T3

Całkowita T3: 1,50-2,80 nmol / L jest sumą związanego i wolnego T3.

Wolna T3: 3,1-12,3 pmol / l - biologicznie aktywny hormon, niezwiązany z białkami transportującymi plazmę. W chorobie Gravesa-Basedowa hormon jest uwalniany w nadmiarze, a jego poziom jest wyższy niż normalnie. Przy zapaleniu tarczycy Hashimoto i wole endemicznym zmniejsza się stężenie wolnego i wspólnego T3.

Oznaczanie poziomu przeciwciał przeciwko receptorom TSH

Receptory dla TSH można znaleźć na komórkach tarczycy. Te części błony komórkowej wychwytują hormon, tak że funkcjonuje regulacja tarczycy. Jeśli odporność postrzega receptory jako obce mikroorganizmy, wówczas generowane są autoprzeciwciała niszczące receptory TSH. Te przeciwciała są również nazywane immunoglobulinami stymulującymi tarczycę (TCI).

Atak immunologiczny ma miejsce w przypadku choroby Gravesa (toksyczne pełzanie rozproszone) w 80-95% przypadków, a także w wolu Hashimoto. Normalnie poziom przeciwciał przeciwko receptorom TSH nie powinien przekraczać 1,5 IU / L. U osób chorych jest ona wyższa niż 1,75 j./l.

Ponadto TGI można uznać za wskaźnik skuteczności leczenia. Jeśli po terapii poziom immunoglobulin stymulujących tarczycę przekracza 35%, prawdopodobnie nastąpi nawrót choroby.

Biochemiczne badanie krwi

Analiza ta nie wskazuje bezpośrednio na zmiany, które zachodzą w tarczycy, ale daje wyobrażenie o tym, jak bardzo choroba wpływa na ciało jako całość i poszczególne narządy wewnętrzne.

W chorobie podstawowej podwyższonego poziomu hormonów dochodzi do obniżenia poziomu białka we krwi, ponieważ jest on spożywany na potrzeby aktywnie działających komórek. Wole endemiczne (niedoczynność tarczycy) charakteryzuje się wzrostem poziomu frakcji białkowych, w szczególności gamma globulin.

We krwi poziom glukozy (hiperglikemia) jest umiarkowanie zwiększony 6,7-10,0 mmol / l, co jest spowodowane zwiększoną absorpcją glukozy w jelicie. Również odnotowano hipocholesterinemię - obniżenie poziomu cholesterolu poniżej 150 mg%. Tyroksyna powoduje rozpad cholesterolu i jego uwalnianie z żółcią. Zmiany te występują przy chorobie Gravesa.

Badanie rentgenowskie

jest konieczne rentgenowskie szyi i klatki piersiowej dla dużego wola, gdy występują objawy ucisku krtani i przełyku. Obraz jest wykonywany w przednich i bocznych projekcjach. To sprawia, że ​​można zaobserwować zwężenie i przesunięcie ciał szyi, zmiany w węzłach chłonnych, nieprawidłowego położenia tarczycy - w klatce piersiowej lub wokół tchawicy.

Radiografia rozlanego wola tarczycy

Radiodiagnostyka - oznaczanie absorpcji radioaktywnego jodu-131 lub technetu-99 przez tarczycę. Izotopy w postaci płynnej są wstrzykiwane do żyły. Po 24 godzinach ich stężenie w tkance tarczycy mierzy się za pomocą specjalnej kamery gamma. W chorobie Gravesa-Basedowa na ekranie pojawia się powiększona tarczycy, której tkanki wchłonęły 31-80% wstrzykniętej dawki izotopu. Ciało aktywnie wyłapuje jod z krwi do produkcji hormonów, a stężenie radioaktywnych substancji w nim wzrasta. Jod lub technet jest równomiernie rozmieszczony w tkance, nie znaleziono węzłów.

Zob Hashimoto nie gromadzi jodu. Niskie stężenie izotopów sugeruje, że tarczycy nie jest aktywna i słabo wydziela hormony.

Metodę tę stosowano znacznie rzadziej, gdy stało się możliwe dokładne określenie poziomów TSH i hormonów tarczycy we krwi.

Biopsja i badanie morfologiczne

Biopsja aspiracyjna cienkoigłowa Jest to konieczne, jeśli na tle woli rozlanej znajdują się dodatkowe węzły lub pieczęcie. Wskazaniem do biopsji jest podejrzenie raka tarczycy i zwiększenie węzłów chłonnych szyjnych w wolu.

Procedura nie różni się znacząco od pobierania krwi z żyły, z tą tylko różnicą, że wykonuje się ją pod kontrolą USG. Uzyskana próbka tkanki jest przesyłana do laboratorium w celu przeprowadzenia badania morfologicznego komórek ich struktur.

Rozlany wolem endemiczny - ten wzrost liczby komórek tarczycy, komórek charakterystycznych dla tarczycy. Dlatego w próbce tkankowej znajdują się koloidalne i grudkowe komórki nabłonka bez atypii (normalne komórki tarczycy). Mają regularne, nie powiększone, pojedyncze jądra.

Kiedy zapalenie tarczycy Hashimoto Istnieją oznaki atrofii i zniszczenia mieszków włosowych: krwi i uszkodzonych komórek tarczycy.

Kiedy Ciężka choroba W próbce wykrywa się limfocyty - są to oznaki ataku układu odpornościowego na tarczycę.

Tomografia komputerowa tarczycy

Badanie to pozwala uzyskać trójwymiarowy obraz tarczycy. Wole rozlane są potwierdzone takimi zmianami:

zwiększona objętość tarczycy; rozszerzone naczynia; gładkie krawędzie; brak cyst i węzłów; miejsca dystrofii i stwardnienia pojawiają się z długo istniejącą wolą rozlaną.

Leczenie rozlanego wole

Leczenie rozlanego wola tarczycy ma na celu normalizację poziomu hormonów tarczycy. W tym celu stosuje się leczenie farmakologiczne preparatami hormonalnymi i jodowymi, interwencją chirurgiczną lub jodem radioaktywnym. Wybór metody zależy od stanu hormonalnego, wielkości wola, wieku pacjenta, stanu jego zdrowia i współistniejących chorób.

Leki

Preparaty jodu Leki te są zaprojektowane, aby wypełnić niedobór jodu, który wywołuje wzrost tarczycy z endemicznym wolem. Jednakże ostatnie badania wykazały, że przy rozlanym wole toksycznym powinny być przepisywane z ostrożnością. Ponieważ dodatkowy odbiór jodu w tym przypadku powoduje wzrost i zagęszczenie tarczycy. W przypadku woli spowodowanej niedoborem jodu te leki są obowiązkową częścią leczenia. W niektórych przypadkach są one wystarczające do odzyskania. Lek zawiera jod i aminokwas, z którego następnie tworzy się hormon tyroksyna. Blokuje uwalnianie z przedniego płata przysadki hormonu tarczycy, który detoksyfikuje nadmiar wolnej tyroksyny. Przyjmuj niedoczynność tarczycy na 0,05 g 2-3 razy dziennie przez 20 dni. Przerwij między nimi 10-20 dni.

Jodek potasu Lek zawierający nieorganiczny jod. W gruczole tarczowym uwalnia się z niego cząsteczka jodu zawarta w hormonie tyrozyny. Stosowany z wolem endemicznym w celu uzupełnienia niedoboru jodu i normalizacji produkcji hormonów tarczycy. Lek pomaga również zmniejszyć wrażliwość gruczołu tarczowego na działanie hormonu tarczycy.

Weź 180-200 mg dziennie kursów trwających 20 dni, z przerwami 10 dni. Kiedy wola endemiczna jest przyjmowana w sposób ciągły na 0,04 g raz na tydzień. Do produktu nie podrażnia błony śluzowej żołądka, pożądane jest, aby jeść po jedzeniu, popijając kisiel lub słodkiej herbaty.

Leki tyreostatyczne lub leki przeciwtarczycowe Leki te zmniejszają produkcję hormonów tarczycy, zakłócają uwalnianie jodu ze związków, spowalniając syntezę tyroksyny (T4). Są one stosowane w nadczynności tarczycy w leczeniu nadczynności tarczycy i podczas przygotowania do operacji.

Merkazolil Lek blokuje enzym perokisdazu, zaburzając jodowanie tyroksyny i trijodotyroniny. Rozpocznij od przyjmowania dawki 5 mg 3 razy dziennie po posiłkach. Tabletka nie jest żuta i popijana wystarczającą ilością wody. Przy wyraźnej tyreotoksykozie, pojedyncza dawka jest stopniowo zwiększana do 10 mg 3 razy dziennie. Po normalizacji poziomu hormonów dawkę zmniejsza się o 5 mg co 5 dni. Dawka podtrzymująca wynosi 5 mg co trzy dni.

Propylotiouracyl eliminuje lub łagodzi nadczynność tarczycy, zaburzenia transformacji zjonizowanego jodu biologicznie dostępnej postaci, która jest niezbędna do tworzenia hormonów. Może jednak powodować wzrost tarczycy. Wynika to ze zwiększonej produkcji hormonu tyreotropowego przysadki w odpowiedzi na niższe stężenia hormonów tarczycy.

Pojedyncza dawka 0,1 - 0,2 g, pobierana co 6 godzin. Po osiągnięciu efektu w ciągu 2-3 tygodni dawka dzienna zostaje zmniejszona o jedną trzecią. Lekarz indywidualnie przepisuje lek w zależności od poziomu hormonów tarczycy. Przebieg przygotowania do operacji lub leczenia radioaktywnym jodem trwa 2-3 tygodnie. W przyszłości, co 2-2,5 tygodnia, dawka jest zmniejszana, zwiększając do 50-100 mg na dzień. W leczeniu choroby Gravesa trwa 1-1,5 roku.

Hormony tarczycy W leczeniu choroby Gravesa-Basedowa syntetyczne hormony tarczycy są przepisywane razem z lekami tyreostatycznymi. Terapia ta pozwala zapobiegać wzrostowi wola związanego ze wzrostem poziomu hormonu przysadki mózgowej. W tym celu podaje się 0,05-0,1 μg L-tyroksyny dziennie. Ponadto, taki schemat pozwala zmniejszyć o jedną trzecią prawdopodobieństwo nawrotu rozlanego toksycznego wola. Podczas leczenia należy monitorować poziom hormonów, aby utrzymać równowagę i zapobiegać niedoczynności lub nadczynności tarczycy.

W przypadku wlewu endemicznego z niską lub prawidłową czynnością tarczycy, L-tyroksyny przepisuje się jednorazowo w dawce 25-100 μg na dobę. Lek jest przyjmowany przed śniadaniem 30 minut przed posiłkiem, z dużą ilością wody.

b-blokery W przypadku, gdy rozlany wrot powodował przerwy w pracy serca, przepisywane są leki beta-adrenolityczne. Leki te zmniejszają siłę i częstotliwość skurczów serca, dając mu możliwość odpoczynku. Z powodu zmniejszenia minimalnej objętości pompowanej krwi obniża się ciśnienie krwi.

Propranolol 20-40 mg doustnie co 4-8 godzin Wskazane jest stosowanie z odpowiednią ilością płynnej i półpłynnej żywności. Lek ten jest przepisywany na wysokim poziomie hormonów tarczycy.

Anaprilin, 20 mg 3 razy dziennie, pół godziny przed posiłkami. Lek ten normalizuje pracę serca, bez wpływu na stężenie hormonów.

Środki uspokajające Pomagają znormalizować sen i zmniejszyć lęk. Przy zwiększonej czynności tarczycy, fenobarbital (prymidon) jest często stosowany na 0,01-0,03 g 2-3 razy dziennie. Lek nie tylko uspokaja, ale także obniża poziom hormonów tarczycy we krwi, przyspieszając spożywanie tyroksyny.

Hormony steroidowe Do leczenia objawów ocznych (ból nad gałką oczną, zwiększanie rozmiaru, zmiana powiek) kortykosteroidy. Najczęściej przepisują Prednisolon 60-100 mg na dobę. Po 2-3 tygodniach dawka jest stopniowo zmniejszana o 5 mg co tydzień. Aby uniknąć syndromu odstawienia w ostatnim tygodniu Prednisolonu, weź 5 mg co drugi dzień. Leczenie trwa 2-3 miesiące. Pamiętaj, że leczenie objawów ocznych choroby Gravesa-Basedowa powinno rozpocząć się tak szybko, jak to możliwe. Po 6 miesiącach wokół oczu powstaje tkanka łączna i tylko operacja będzie w stanie pozbyć się obrzęków.

Pamiętaj, że podczas leczenia rozlanego wole co 3-4 miesiące musisz przejść badanie: ważenie, monitorowanie ciśnienia krwi i pulsu, określanie wolnych T4, T3, przeciwciał stymulujących tarczycę. Wyniki badania pozwalają ocenić skuteczność leczenia, pomóc w dostosowaniu dawki w odpowiednim czasie i zapobiec rozwojowi skutków ubocznych związanych ze stosowaniem leków. Po przywróceniu funkcji tarczycy, dla endokrynologa pojawi się kolejne 2-3 lata, aby zapobiec nawrotowi choroby.

Leczenie chirurgiczne wola rozlanego

Wskazania do leczenia chirurgicznego wola rozlanego: nadczynność tarczycy w stopniu ciężkim; duży wola (stopień 3), który jest defektem kosmetycznym i ściska krtań; reakcje alergiczne na leki przeciw tarczycy; brak efektu leczenia lekiem przez 6 miesięcy; rozlany trucizna toksyczna powikłana migotaniem przedsionków. Zastosowanie metody radiologicznej w młodszym wieku wywołuje kontrowersje wśród specjalistów.

Przeciwwskazania do zabiegu

ciężka niewydolność sercowo-naczyniowa; współistniejące choroby wątroby, nerek i płuc, w których grozi znieczulenie ogólne; nie można normalizować funkcji tarczycy za pomocą leków, które mogą prowadzić do ciężkiego zatrucia hormonami tarczycy po operacji - kryzysie tyreotoksycznym. Operację odkłada się na 2-3 tygodnie z zaostrzeniem chorób przewlekłych, chorób zakaźnych.

Przygotowanie do operacji Podczas przygotowania do zabiegu pacjenci z chorobą Gravesa-Basedowa otrzymują leki zmniejszające poziom hormonów tarczycy. Preparaty jodu pomagają zmniejszyć krążenie krwi w tarczycy i zmniejszyć krwawienie podczas operacji.

W okresie przygotowawczym konieczne jest znormalizowanie ciśnienia i przygotowanie serca do operacji. W tym celu stosuje się b-blokery. Jeśli ciało ma chroniczne ogniska zapalne, konieczne jest poddanie się kuracji antybiotykowej. Takie przygotowanie leku trwa od 3 tygodni do 3 miesięcy.

Bezpośrednio przed operacją przeprowadza się dokładne badanie. Ma na celu zbadanie stanu tarczycy i innych ważnych narządów. Niezbędne badania:

oznaczanie poziomów tyreotropiny i hormonów tarczycy oraz przeciwciał przeciwko receptorom TSH; ogólna i biochemiczna analiza krwi, oznaczanie krzepliwości krwi; ogólna analiza moczu; Ultradźwięki tarczycy i narządów jamy brzusznej; RTG klatki piersiowej. Operacja jest zalecana tylko wtedy, gdy wszystkie testy są w normie. Operacja wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym. Chirurg endokrynolog usuwa większość tarczycy, pozostawiając około 5 g, aby utrzymać równowagę hormonalną w organizmie. Ta strona przyjmuje funkcję tworzenia hormonów, która pozwala porzucić trwające całe życie przyjmowanie syntetycznych hormonów tarczycy.

Rehabilitacja po operacji 3-4 razy po operacji dnia, lekarz usunie aparaty i będziesz mógł wrócić do domu. Pełna rehabilitacja trwa kilka tygodni.

W pierwszych dniach po operacji konieczne jest przyjmowanie płynnego pokarmu, ponieważ żucie powoduje ból, a obrzęk tkanek może przeszkadzać w połykaniu. W ciągu następnych kilku tygodni w diecie nie są wymagane specjalne ograniczenia. Ale musisz kontrolować ilość spożywanych kalorii. Po usunięciu gruczołu tarczowego metabolizm maleje i istnieje ryzyko otyłości.

Upewnij się, że jedzenie było pełne, bogate w witaminy i białka. Szczególnie ważne są ryby morskie i owoce morza. Ale nie bądź zbyt gorliwy z dodatkami zawierającymi jod. Ich niekontrolowane użycie może spowodować pogorszenie.

Aby przywrócić zdrowie jest bardzo ważnym trybem dnia. Przeznacz minimum 8 godzin dziennie na sen. Pamiętaj, aby przejść się 1-2 godziny dziennie. Staraj się unikać bezpośredniego światła słonecznego, które jest przeciwwskazane po operacji.

Po operacji konieczne jest przyjmowanie leków przepisanych przez lekarza w celu poprawy metabolizmu. Znaczna poprawa następuje 4-6 tygodni po operacji, ale nie jest to powód, dla którego należy pominąć planowaną wizytę u lekarza. Konieczne jest stałe dostosowywanie dawki leków. W pierwszym roku po operacji endokrynolog powinien być odwiedzany raz w miesiącu.

Blizna na szyi może rosnąć i rumienić się przez pierwsze kilka miesięcy. Ale po 1,5-2 latach stanie się bardziej jasny i subtelny. Aby wyeliminować defekt kosmetyczny, lekarz może doradzić Ci kremy Kontraktubeks lub Solaris.

Leczenie środków folk dla wola rozlanego tarczycy

Mieszanka gryki-orzecha Weź 20 ziaren orzecha włoskiego, 2 łyżki. kasza gryczana i mielona na młynku do kawy. Następnie wlać szklany pojemnik i wlać 250 g miodu. Mieszać do uzyskania jednorodności. 4 razy dziennie po posiłku. Można go umyć ciepłą herbatą lub wywar z mięty. Lek należy zażyć w ciągu 5 tygodni. W tym samym czasie co 9 dni zrobić trzydniową przerwę. Wynik powinien być widoczny po 20 dniach.

Kompres dmuchawców Aby przygotować kompres, weź młode liście mniszka i zanurz je w stopionym maśle. Dodaj 1 łyżkę. mleko i podgrzewanie. Następnie nałożyć gazę na szyję i położyć na niej rozgrzane liście. Kompres należy przechowywać przez 10-15 minut. Powtórz procedurę 3 razy. Kompres jest wykonywany 2 razy dziennie. Przebieg leczenia trwa 2-3 miesiące.

Kompres dmuchawca ma działanie uspokajające i pomaga usunąć obrzęk. Pierwsze wyniki są zwykle widoczne po 3-4 tygodniach. Ta metoda leczenia jest zalecana dla kobiet w ciąży i dzieci. Skuteczność kompresów znacznie wzrasta, jeśli są połączone z innymi tradycyjnymi metodami leczenia rozlanego wole.

Napar z kolekcji korzeniowej Należy zażyć 100 g suchego korzenia lukrecji, 50 g korzenia mydła oraz barwnika medycznego i madderowego. Oczyść kłącza i zmiel je, a następnie włóż do emaliowanych naczyń, wlej 2 litry. zagotować wodę i gotować przez 20 minut. Następnie zaparzać przez 2 godziny w chłodnym miejscu. Wziąć 1 szklankę każdego ranka przed jedzeniem. Przebieg leczenia wynosi 10 tygodni. Pierwsze wyniki powinny pojawić się za 3-4 tygodnie.

Rosół z kolekcji ziół Aby przygotować dzienną dawkę bulionu, weź: 1 łyżeczka. zgniecione łodygi dziurawca i korzenia lukrecji, po 2 łyżeczki każda. Angelica i Radiola rosea, 5 szt. biodra. Zbierz 1 litr wrzącej wody i trzymaj na średnim ogniu przez 10 minut. Pozostawić na 2 godziny, a następnie odcedzić i wlać do termosu. Pij bulion 3 razy dziennie w ciepłej formie przed jedzeniem.

Rosół powinien być gotowany każdego dnia. Przebieg leczenia trwa 12 tygodni. Bulion będzie skuteczny, jeśli pacjent ma nietoksyczną postać wola rozlanego. Warto pamiętać, że wywar z kolekcji ziół ma silny efekt tonizujący. Dlatego zaleca się wzięcie go przed 18:00.

Zapobieganie rozlanej wole w tarczycy

Aby zapobiec wole rozlanym, konieczna jest kompleksowa profilaktyka.

Co powinienem zrobić?

Wzmocnienie odporności, hartowane. Rozpocznij od pocierając ciało mokrym ręcznikiem raz dziennie, po miesiącu wymień szlifowanie na kontrastowy prysznic. Stosuj dietę bogatą w pokarmy bogate w jod. Mogą to być owoce morza i sałatki z zieleni. Dodaj sól jodowaną do potraw po obróbce cieplnej produktów, ponieważ jod odparowuje w wysokich temperaturach. Uzyskaj wystarczającą ilość cynku, manganu, selenu, molibdenu, kobaltu, miedzi. Aby to zrobić, 2 razy w roku trzeba użyć kompleksów witaminowo-mineralnych. Wykonaj kompleks ćwiczeń oddechowych metodą Butejki. Chociaż ten oddechowe ćwiczeń, w leczeniu astmy, ale mogą obniżyć poziom dwutlenku węgla w organizmie, pobudzają absorpcję pierwiastków śladowych i wzmocnienie tarczycy. Zrób codzienną gimnastykę z ćwiczeniami wzmacniającymi mięśnie szyi. Odpoczynek nad morzem, gdzie powietrze jest bogate w parowanie jodu. Wypij do 2 litrów wody, herbaty uspokajającej i kompotu z suszonych owoców.

Czego nie robić?

Odsłoń ciało od stresu i fizycznego przeciążenia. Długie przebywanie w obszarach o wysokim poziomie promieniowania i obszarach zanieczyszczonych przez środowisko. Zignoruj ​​regularne wizyty u lekarza, zwłaszcza jeśli istnieje genetyczna predyspozycja do pojawienia się rozlanego wole. Uciec się do metod samoleczenia. Wszelkie zmiany w tarczycy są okazją do skonsultowania się z endokrynologiem. Weź leki hormonalne i zawierające jod bez porady lekarza.

Toksyczna wola tarczycy

Toksyczna wola gruczołu tarczowego to wzrost tarczycy, który powoduje zatrucie organizmu hormonami tarczycy. Odurzenie powoduje naruszenie funkcji narządów wewnętrznych i przyspieszenie wszystkich procesów metabolicznych w organizmie. Ten stan nazywa się tyreotoksykozą.

Przyczyny wola toksycznego

Choroba występuje częściej u kobiet w wieku 20-50 lat. W 80% przypadków toksyczny wola jest związany z wolem dyfuzyjnym, nazywany jest również chorobą Gravesa-Basedowa lub chorobą Gravesa-Basedowa. Ta patologia jest związana z nieprawidłowym funkcjonowaniem odporności. Pozostałe 20% można przypisać chorobie Plummera - gruczolakowi, który wytwarza hormony i wielotorową toksynę.

Czynniki pozycyjne prowadzące do pojawienia się wole toksycznego

Dziedziczna predyspozycja Jest główną przyczyną rozlanego wole toksycznego rozlanego, który jest chorobą autoimmunologiczną. Naukowcy uważają, że rozwój wola dyfundującego jest odpowiedzialny za 20 genów. Są one kodowane z powodu wrodzonej niewydolności komórek regulatorowych T, które są przeznaczone do niszczenia uszkodzonych limfocytów T. Limfocyty "atakują" białko tarczycy. W wyniku wielu reakcji immunologicznych łączy się limfocyty B odpowiedzialne za tworzenie autoprzeciwciał. Wytwarzają własne substancje białkowe (autoprzeciwciała przeciwko receptorowi TSH), które przyczepiają się do receptorów komórek tarczycy. Żelazo je postrzega, jako TTG (hormon tarczycy stymulujący ciało przysadki) iw odpowiedzi aktywuje wzrost i produkcję hormonów.
Choroby przysadki. W niektórych przypadkach przysadka mózgowa (gruczoł umiejscowiony w mózgu) wytwarza guz, który wytwarza duże ilości hormonu pobudzającego tarczycę. Substancja ta stymuluje wzrost tarczycy i produkcję w mieszku włosowym hormonów tarczycy.
Przedawkowanie hormonów tarczycy i preparaty z jodu w leczeniu tarczycy. Niewłaściwe przyjmowanie leków zakłóca syntezę hormonów i prowadzi do aktywnego wzrostu tkanki, z której składa się gruczoł tarczycy.
Pierestrojka w pracy układu nerwowego i hormonalnego. Takie etapy mijają ciało kobiety w okresie dojrzewania, ciąży, po porodzie, podczas laktacji i początku menopauzy. Związane jest to z tym, że u kobiet wola toksyczna jest 10 razy częstsza niż u mężczyzn. Jednak nie wszyscy ludzie, którzy mają zmiany w genach lub doświadczyli zmian hormonalnych, rozwijają się wola toksyczna. Jego pojawienie się prowokuje czynniki wyzwalające Choroby zakaźne grypa dławica piersiowa reumatyzm gruźlica
Podczas infekcji liczba przeciwciał we krwi gwałtownie wzrasta. W tym czasie układ odpornościowy staje się trudniejszy do pozbycia się wadliwych autoprzeciwciał, które powodują nieprawidłowe funkcjonowanie tarczycy.
Uraz czaszkowo-mózgowy. Regulacja tarczycy przebiega przez przysadkę i podwzgórze. Naruszenia w tych strukturach mózgu (zasinienie, obrzęk) zniekształcają sygnały pochodzące z centralnego układu nerwowego i prowokują wzmocnioną syntezę hormonów.
Zapalenie mózgu. Zapalenie mózgu powoduje nieprawidłowe funkcjonowanie przysadki mózgowej i zakłóca transmisję sygnału z mózgu do tarczycy, aktywując jego pracę.
Stres i trauma często są czynnikami wyzwalającymi rozwój wola toksycznego, ponieważ tarczycy jest bardzo wrażliwa na zaburzenia układu nerwowego.
Biorąc duże dawki jodu. Niektórzy ludzie mają zwiększoną podatność na jod. Im więcej jodu konsumuje, tym więcej homonów zawierających jod jest uwalnianych, a więcej odurzających.
Dłuższy pobyt na słońcu. Długotrwałe nasłonecznienie i oparzenia słoneczne powodują odurzenie, które przerywa unerwienie tarczycy. Promienie ultrafioletowe powodują zwiększony podział komórek tarczycy, które produkują hormony.

Objawy wola toksycznego

Tarczyca z Toksyczny wola równomiernie zwiększony po obu stronach szyi. Jest bezbolesny, elastyczny, raczej miękki, porusza się podczas połykania. W niektórych przypadkach, przyczepiając do niego rękę, można wyczuć charakterystyczne "brzęczenie" wywołane ruchem krwi przez rozszerzone naczynia. Ten obraz odpowiada woli dyfuzji toksycznej.

Kiedy gruczolak tyreotoksyczny żelazo wzrasta nierównomiernie. Można w nim wyczuć węzeł o wielkości 1 cm lub większej. Duże formacje powodują deformację i zgrubienie szyi po jednej stronie.

Kiedy wielomodalny toksyczny wola W gruczole tarczycy wiele bezbolesnych pieczęci jest dotykanych palcami. Są to 2 lub więcej, węzły mogą być zlokalizowane w jednym płatku tarczycy lub wpływać zarówno na jego połówki, jak i przesmyk.

W przypadku, gdy tarczycy podwoi się, a jej objętość osiągnie 40 ml, wystąpią objawy kompresji krtani i tchawicy:

trudności w połykaniu; odczucia śpiączki w gardle; skrócenie oddechu w pozycji leżącej; Kaszel i chrypka głosu, gdy struny głosowe są ściśnięte. Subiektywne manifestacje toksyczna wole związana z zatruwaniem organizmu hormonami tarczycy, które wpływają na wszystkie narządy i układy. Ale najbardziej charakterystyczne są 3 objawy: wola, wzrost gałek ocznych i tachykardia. Rozważmy bardziej szczegółowo przejawy wola toksycznego. Dysfunkcja serca a układ krążenia jest związany ze stymulacją przez autonomiczny układ nerwowy, na który wpływają hormony tarczycy, adrenalina i norepinefryna. Ponadto przyspieszony metabolizm wymaga intensywnej pracy serca. Przejawia się to wzrostem ciśnienia krwi, kołataniem serca (ponad 140 uderzeń na minutę), tendencją do migotania przedsionków. Takie przeciążenia prowadzą najpierw do zwiększenia objętości serca, a następnie do osłabienia mięśnia sercowego. Przesunięcie gałki ocznej do przodu (exophthalmos lub ocelli). Objawy "gniewnego wyglądu" są związane ze stanem zapalnym i obrzękiem oczu. Państwo nazywa się czynnik zewnątrzoponowy - substancja białkowa wydzielana przez przysadkę mózgową. Porażki centralny i obwodowy układ nerwowy. Hormony tarczycy zwiększają pobudliwość kory mózgowej, powodując łzawienie, zmiany nastroju, zmniejszoną uwagę i pamięć, szybkie zmęczenie i zaburzenia snu, drżenie całego ciała, a zwłaszcza palców. Wzbudzenie sympatycznego wydziału układu nerwowego prowadzi do wzrostu temperatury ciała. Skóra staje się gorąca i wilgotna, twarz staje się czerwona. Hormony tarczycy przyspieszyć tłuszcz, białko i węglowodany wymiana. W tym samym czasie energia nie akumuluje się w ATP, ale rozprasza się - zwiększa się wymiana energii. Prowadzi to do spożycia tłuszczu z tłuszczu podskórnego i utraty tłuszczu. Utrata masy ciała ma miejsce na tle dobrego apetytu. Zaburzenia układu trawiennego objawia się bólem w jamie brzusznej, wymiotami, skłonnością do biegunki. Zaburzenia czynności wątroby prowadzą do złego trawienia. Pokonanie gruczołów dokrewnych może mieć różne przejawy. Naruszenie funkcji jajników prowadzi do naruszenia cyklu miesiączkowego i całkowitej nieobecności menstruacji, mastopatii. Mężczyźni mają zmniejszone pragnienie seksualne, rozwija się impotencja. Klęska trzustki może spowodować rozwój cukrzycy.

Diagnoza wola toksycznego

W recepcji u endokrynologa szczegółowe ankieta, niezbędne do określenia przyczyn choroby i charakteru jej przebiegu. Lekarz zwraca szczególną uwagę na czynniki, które mogą prowadzić do raka tarczycy: czy istnieje rak tarczycy u kogoś bliskiego krewnego; czy napromieniowanie przeprowadzono na obszarze głowy i szyi; czy przebywał na terytorium dotkniętym awarią w Czarnobylu. Następnie lekarz wykonuje badanie palpacyjne tarczycy. W pierwszym etapie przesuwa się po palcu i decyduje o wielkości gruczołu i jego elastyczności. Drugi etap: z kciukami obu rąk lekarz głęboko bada płaty i określa obecność węzłów, ich liczbę i rozmiar. Wykryj, że uszczelka może być umieszczona na powierzchni, a jej rozmiar przekracza 1 cm.

Ultradźwięki tarczycy

Jest to badanie obowiązkowe, które przechodzi przez wszystkich pacjentów z dysfunkcją tarczycy. Kiedy

rozproszone Toksyczny wola Są takie oznaki choroby: równomierny wzrost obu części tarczycy; Krawędzie gruczołu są wygładzone i zaokrąglone; echogenność (stopień odbicia fal ultradźwiękowych) tkanki tarczycy zmniejsza się w wyniku wzrostu zawartości wilgoci; struktura gruczołu jest jednolita; widoczne są powiększone naczynia; w schemacie Dopplera występuje wyraźny wzrost krążenia krwi. Kiedy gruczolak tyreotoksyczny lub wola wieloguzkowa Ultradźwięki ujawniają następujące zmiany:

jedna lub więcej zaokrąglonych formacji o różnych rozmiarach; węzeł jest wyraźnie zaznaczony równymi krawędziami - to potwierdza, że ​​gruczolak ma kapsułkę; Ciemna obwódka wokół węzła wskazuje, że jest spleciona z naczyniami krwionośnymi i wytwarza hormony; w węzłach ultradźwięki przechodzi powoli - węzeł hypoechogeniczny o niejednolitej strukturze; Laboratoryjne metody badania wole toksycznego

Analiza hormonów tarczycy dostarcza informacji na temat skuteczności działania tarczycy i stopnia, w jakim poziom hormonów przekracza normę. W wole toksycznym przeprowadzane są różne badania:

Test hormonu tarczycy - określić poziomy T3 (trijodotyroniny) i T4 (tyroksyny). Są również powołani tarczyca lub hormony zawierające jod. Regulują wzrost i wszystkie procesy metaboliczne w organizmie. We krwi hormony najczęściej krążą w związanej, nieaktywnej formie. Przywiązują się do transportu białek krwi. Jeśli to konieczne, hormony są uwalniane z "nosicieli" i stają się aktywne. Liczba związanych białek zmienia się pod wpływem różnych czynników: leków, ciąży, aktywności fizycznej.
Poziom wolnych hormonów jest względnie stabilny i odpowiada za około 1% związanych hormonów. W laboratoriach określa się wolne T3 i T4 oraz całkowite T3 i T4 (suma hormonów związanych i wolnych).
Normalne wskaźniki: T4 często 60-140 nmol / l T4 za darmo 10-23 pmol / l T3 często 1,50-2,80 nmol / l T3 za darmo 3,1-12,3 pmol / l W przypadku wola toksycznego poziomy hormonów znacznie przekraczają normę. Analiza hormonu przysadki - określenie poziomu hormonu pobudzającego czynność tarczycy (TSH lub tyreotropiny). Przysadka mózgowa jest gruczołem w mózgu, który reguluje aktywność innych gruczołów dokrewnych, tych, które wydzielają hormony do krwi. Jednym z nich jest TTG, który jest odpowiedzialny za stymulację tarczycy: im wyższy poziom, tym więcej żelaza będzie działać. Ale z wole toksycznym już produkuje zbyt wiele hormonów tarczycy i nie potrzebuje stymulacji. Dlatego poziom tyreotropiny jest niski, mniejszy niż 0,4 μIU / ml. Badanie krwi na obecność przeciwciał. Przeciwciała są strukturami białkowymi wytwarzanymi przez komórki układu immunologicznego - limfocyty. Obecność przeciwciał we krwi wskazuje, że układ odpornościowy jest przeciwko gruczołowi tarczycy (substancje, które produkuje i obszary błony komórkowej). Atak przeciwciał zakłóca normalne funkcjonowanie narządu i powoduje produkcję trijodotyroniny i tyroksyny. Przeciwciała przeciwko TPO (thyreperoxidase - enzym biorący udział w syntezie hormonów). Wzrost miana przeciwciał sugeruje, że przyczyną choroby była wada odporności. W połączeniu z objawów nadczynności wysoki poziom przeciwciał TPO większa niż 35 IU / ml potwierdza rozpoznanie „rozproszone wole toksyczny” i wskazuje, autoimmunologiczne choroby tarczycy. Przeciwciała przeciwko TG (Tyreoglobulina prekursor białka hormonów tarczycy), gdy poziom przeciwciała powyżej 40 IU / ml, może to wskazywać na autoimmunologiczne zapalenie tarczycy (miano zwiększa się 90% pacjentów) i rozproszone toksyczne powiększenie tarczycy (50%), lub nowotwory tarczycy. Ale miano przeciwciał wzrasta i u 25% zdrowych osób. Dlatego ta analiza nie była ostatnio często wyznaczana. Przeciwciała przeciwko receptorom TSH. Receptory dla TTG to sekcje błony komórkowej tarczycy, które są przeznaczone do wychwytywania hormonu pobudzającego tarczycy przysadki mózgowej. Te przeciwciała przyłączają się do receptorów i aktywują funkcjonowanie komórek tarczycy. Miano przeciwciał jest wyższe niż 1,75 jm / l uważane jest za wynik dodatni. Ta analiza wyraźnie wskazuje na toksynę dyfuzyjną i dlatego staje się coraz bardziej popularna. Biochemiczne badanie krwi

W przypadku toksycznego wola we krwi występuje wiele zmian:

Zmniejszenie poziomu białka całkowitego (poniżej 65,0 g / l) i albuminy (poniżej 35 g / l). Hormony tarczycy powodują rozpad białka w komórce. Białka są szybko konsumowane ze względu na zwiększony metabolizm i zużycie ciepła; Zwiększony poziom glukozy (powyżej 5,83 mmol / l) wynika z aktywnego wchłaniania go z jelita, a także ze zmniejszenia wytwarzania insuliny w raku trzustki; Wzrost globulin gamma (ponad 19% całkowitego białka krwi) wskazuje na toksyczne uszkodzenie wątroby, które jest odpowiedzialne za syntezę tych białek. Zwiększony poziom jodu związanego z białkiem powyżej 8 mcg wskazuje, że krew zawiera wysokie stężenie hormonów zawierających jod. Biopsja tarczycy

Biopsja - usunięcie tkanki tarczycy za pomocą strzykawki. Otrzymany materiał (biopsja) jest przesyłany do laboratorium morfologicznego w celu wykrycia komórek rakowych. Częściej spędzają na multinodularnym toksycznym strumieniu, tyreotoksycznym gruczolaku i miejscach na tle ciężkiej choroby. Jeśli nie zostanie znalezione USG, biopsje nie mają sensu.

Wskazania do biopsji:

Węzły większe niż 1 cm; Guzki mniejsze niż 1 cm, jeśli na obszar głowy nałożono napromieniowanie; Ultradźwięki mają oznaki raka; Jeśli u bliskiej rodziny zdiagnozowano raka. Badanie morfologiczne z wole toksycznym nie ujawnia nietypowych komórek z powiększonymi lub licznymi jądrami.

Tomografia komputerowa tarczycy

To bardzo dokładne i kosztowne badanie jest konieczne, jeśli istnieje podejrzenie, że wola toksyczna jest powiązana z rakiem tarczycy lub aby wyjaśnić jej lokalizację wolem przezwybuchowym. W rezultacie lekarz otrzymuje bardzo dokładny obraz warstwowy narządu. Obecność wole toksycznego potwierdzają takie dane:

objętość tarczycy wynosi ponad 19 ml u kobiet i 25 ml u mężczyzn; z wole toksycznym rozlanym, struktura gruczołu jest jednolita, ale mogą występować wtórne ogniska destrukcji (degeneracja); na wielomodalnym toksycznym raku lub gruczolaku odkryto zaokrąglone formacje z prawidłowym konturem; ucisk na przełyk i tchawicę z dużym wole w wolu trzeciego stopnia; Wole toksyczne nie powoduje zmian w węzłach chłonnych.

Leczenie wola toksycznego

Istnieją 3 główne metody leczenia wola toksycznego: stosowanie leków tyreostatycznych; leczenie chirurgiczne; leczenie radioaktywnym jodem-131. Każda z metod ma swoje zalety i wady, dlatego lekarz indywidualnie określa schemat leczenia dla każdego pacjenta, biorąc pod uwagę cechy choroby i stan zdrowia.

Niezależnie od metody leczenia, osoby z wole toksycznym potrzebują większego odżywienia. Jego wartość opałowa powinna być o 30% wyższa od normy w celu pokrycia kosztów ciała.

Lecznicze leczenie wola toksycznego

Leczenie toksyczne wole toksycznym odbywa się w 2 etapach. Pierwsze 2-3 tygodnie przepisują duże dawki leków w celu złagodzenia objawów tyreotoksykozy. W przyszłości dawka zostaje zmniejszona i przeniesiona do terapii podtrzymującej, która trwa 1-1,5 roku.

Leki tyreostatyczne (przeciwtyroidyczne)

Leki oparte na metylo-merkaptoimidazolu i tiomoczniku gromadzą się w tarczycy.

Blokują syntezę hormonów tarczycy, hamując działanie peroksydaza tarczycowa. Enzym ten zapewnia utlenianie jodu i jego przywiązanie do hormonów.

W wyniku przyjęcia tyreostatyki limfocyty przenikają mniej do tarczycy - zmniejsza się atak odporności. Preparaty stosuje się w okresie przygotowań do zabiegu chirurgicznego oraz w leczeniu uzależnienia od trucizny. Ich głównym celem jest normalizacja produkcji hormonów, mówiąc językiem medycznym "wprowadzenie ciała w stan eutyreozy".

Mercazolil Weź 5-10 mg 3-4 razy dziennie po posiłkach. Po normalizacji poziomu hormonów po 4-6 tygodniach dawka jest stopniowo zmniejszana o 5 mg co tydzień. W zależności od stanu, lekarz przepisuje dawkę podtrzymującą 5 mg na dobę lub co 3 dni. Całkowity czas leczenia wynosi do dwóch lat.

Tirozol Weź 20-40 mg dziennie przez 3-6 tygodni. Dzienna dawka jest zwykle podzielona na 2-3 dawki. Musisz wziąć tabletkę po jedzeniu z dużą ilością płynów. Weź lek w tym samym czasie. Po uzyskaniu pożądanego efektu, po 4-5 tygodniach dawka zostaje zmniejszona do 5-20 mg na dzień. O tym, że nastąpiła poprawa, świadczy spadek poziomu wolnej krwi T4 i wzrost masy ciała. Na tym etapie leczenie jest uzupełniane lewotyroksyną. Jest to konieczne, aby zapobiec wzrostowi stężenia hormonu tarczycy, co powoduje wzrost wole.

Preparaty hormonów tarczycy

Sztuczne hormony w małych dawkach są przepisywane po tym, jak można pozbyć się tyreotoksykozy. Są one razem z tireostatikami zmniejszają aktywność przysadki mózgowej, w odpowiedzi na zmniejszenie poziomu hormonów tarczycy zaczynają stymulowania tarczycy, powodując wzrost.

Lewotyroksyna (Eutirox) Przypisz 50-75 mikrogramów na dzień. Weź pół godziny przed śniadaniem raz dziennie. Używany do leczenia uzależnień od narkotyków po osiągnięciu normalizacji hormonów i po operacji usunięcia tarczycy.

Preparaty zawierające jod

Leki zawierające jod hamują dodawanie nieorganicznego jodu do tyreoglobuliny (białkowego prekursora hormonów). Leki te są przepisywane w celu wyeliminowania tyreotoksykozy i podczas przygotowania do operacji. Dodatkowa dawka jodu sprawia, że ​​gruczoł tarczycy jest gęściejszy i krwawi mniej podczas operacji.

Jodek potasu Należy dawkować 250 mg 2 razy dziennie. Weź to koniecznie po jedzeniu, wyciśnięty z wystarczającą ilością mleka lub słodkiej herbaty. Gdy niedobór jodu jest stosowany przez długi czas, kursy przez 20 dni z przerwami 10 dni. Podczas przygotowania do zabiegu czas leczenia wynosi 2-3 tygodnie.

Beta-blokery Blokuj pracę beta-adrenoreceptorów, które są stymulowane przez adrenalinę. Ich spożycie zmniejsza reakcję serca, nerek, układu oddechowego na stres. Ponadto beta-blokery obniżają poziom T3. Eliminują tachykardię, pocenie się, niepokój, drżenie rąk i całego ciała, normalizują ciśnienie. Przypisuj te leki w okresie tyreotoksykozy, po normalizacji hormonów po 4-6 tygodniach są one anulowane.

Propranolol Stosuj doustnie 20-40 mg doustnie co 4-8 godzin, niezależnie od przyjmowanego jedzenia. Dawka jest wybierana w taki sposób, że częstość tętna w spoczynku nie przekracza 90 uderzeń na minutę. Anuluj lek stopniowo, aby nie powodować skurcz oskrzeli i zawał mięśnia sercowego.

Inne beta-blokery w leczeniu wola toksycznego są mniej skuteczne.

Preparaty glukokortykoidowe Hormony steroidowe w wolu toksycznym pomagają zwalczyć niewydolność kory nadnerczy i objawy oczne związane z tyreotoksykozą, a także zmniejszyć zatrucie hormonami tarczycy. Glukokortykoidy normalizują aktywność układu odpornościowego, zmniejszając agresję limfocytów przeciwko tarczycy i tkankom otaczającym gałkę oczną.

Hydrokortyzon Podaj dożylnie kroplówkę 50-100 mg 3-4 razy dziennie. Jest najbardziej skuteczny w połączeniu z dużymi dawkami kwasu askorbinowego.

Prednisolon Przypisywanie krótkich kursów 2 tygodnie 15-30 mg dziennie, dzienna dawka podzielona na 2 razy. Jeśli zajdzie taka potrzeba, należy przyjmować 100 mg co drugi dzień przez kilka tygodni, a następnie stopniowo zmniejszać dawkę.

Leki dopaminergiczne Substancja czynna dopaminy hamuje produkcję hormonów w przednim płacie przysadki mózgowej. Zmniejsza przenoszenie pędu między komórkami nerwowymi, osłabiając symulujący wpływ układu nerwowego na narządy wewnętrzne. Działa na obwodowy układ nerwowy, ma działanie uspokajające, łagodzi skurcze, obniża ciśnienie krwi i temperaturę ciała, spowalnia metabolizm.

Reserpine Przypisuj 0.1-0.25 mg 3-4 razy dziennie. Korzystaj z rezerpiny najlepiej po jedzeniu, aby nie powodować podrażnień układu pokarmowego. Czas trwania leczenia dobierany jest indywidualnie.

Podczas leczenia wola toksycznego konieczne jest kontrolowanie poziomu hormonów tarczycy, tyreotropiny, przeciwciał przeciwko tyreostymulacjom. Analizy należy wykonywać co 3-4 miesiące. Jeśli na tle leczenia u ciebie wystąpił tachykardia, koniecznie poinformuj o tym lekarza. Przyspieszone bicie serca może być oznaką nawrotu tyreotoksykozy, w tym przypadku lekarz zwiększy dawkę leków.

Leczenie chirurgiczne

Wskazania do operacji na wole toksyczne

rozproszone toksyczne wole 3 stopnie; wola toksyczna wielolekowa; ściskanie tchawicy i przełyku; gdy uczulony na farmakologiczne leczenie wola toksycznego; podawanie Mercazolilum powoduje wzrost wole; częste nawroty na tle odpowiednio dobranego leczenia tyreostatycznego. Przeciwwskazania do zabiegu

ciężka postać wola toksycznego, która powodowała uporczywe zmiany w narządach wewnętrznych lub skomplikowana psychoza; poważne uszkodzenie nerek, układu sercowo-naczyniowego lub oddechowego; Nie można normalizować produkcji hormonów tarczycy, co znacznie zwiększa ryzyko powikłań pooperacyjnych; Choroby zakaźne i obecność ognisk zapalnych w organizmie. Możesz przeprowadzić operację 3 tygodnie po odzyskaniu. Przygotowanie do operacji w wole toksycznym Przygotowanie do operacji z wole toksycznym trwa 1-3 miesiące. W tym czasie za pomocą tyreostatyki i preparatów jodu normalizuje się funkcja tarczycy i produkcja hormonów.

Bezpośrednio przed operacją przeprowadza się serię badań w celu ustalenia stanu organizmu:

badanie krwi na hormony tarczycy; badania krwi: analiza ogólna i biochemiczna, oznaczanie grupy krwi i krzepnięcia; USG gruczołu tarczowego i narządów jamy brzusznej w celu ujawnienia ukrytych patologii, które mogą powodować komplikacje pooperacyjne; analiza kału dla jaj robaków; analiza moczu; Badanie EKG. Ukończ badanie przygotowawcze od terapeuty i anestezjologa.

Rehabilitacja po operacji Operacja tarczycy wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym. Po zabiegu, gdy znieczulenie się kończy, w miejscu szycia występuje umiarkowany ból. Przez 3-4 dni musisz pozostać w szpitalu, aby lekarze monitorowali twój stan i upewniłeś się, że niebezpieczeństwo komplikacji minęło.

Przed wypisem skonsultujesz się z obsługą szwów pooperacyjnych. Aby to zrobić, potrzebujesz nadtlenku, zelenki i sterylnego bandaża. Nanieść nadtlenek na szew. Po tym jak przestanie skwierczeć, wysusz obszar sterylnym bandażem i smaruj zielonym. Świeży szew przykryty jest bandażem ze sterylnego bandaża, który jest przymocowany klejem do gipsu. Jeśli nagle w pewnym miejscu szew się zaognił, zaczerwienienie, płyn zaczął się z niego wydobywać, wówczas należy skonsultować się z lekarzem.

Nie ma specjalnych ograniczeń w codziennych czynnościach. Proces odzyskiwania trwa 2-3 tygodnie, po czym można wrócić do pracy. Należy jednak unikać ciężkiej pracy fizycznej, pracy na przenośniku taśmowym, stresu psychicznego, długotrwałego kontaktu ze słońcem. Również będziesz musiał zapomnieć o paleniu.

Po usunięciu tarczycy konieczne jest przyjmowanie syntetycznych hormonów tarczycy (lewotyroksyny, Eutiroxu), które pomogą w normalizacji metabolizmu. Ale nadal istnieje ryzyko otyłości i problemów związanych ze zwiększonym poziomem cholesterolu we krwi. Dlatego konieczne jest monitorowanie kaloryczności diety i nie przekraczanie normy wieku spożycia tłuszczów i węglowodanów.

Leczenie toksycznego działania tarczycy na tarczycę

Nalewka z glistnika Wynika z chistotela drobno posiekane i napełnić je szklanym słojem na ½. Następnie zalać pojemnik do góry wódką i pozostawić na 10 dni. Lek zaczyna przyjmować 2 krople dziennie rano na pusty żołądek, popijany przegotowaną wodą. Codziennie dodaj 2 krople. Przechodząc do 16 kropli, musisz zrobić tygodniową przerwę. Potem znowu, kontynuuj z 16 kroplami. Przebieg leczenia trwa 2 miesiące. Pierwszych wyników należy się spodziewać podczas 10-dniowej przerwy. Pamiętaj, że lek jest toksyczny. Nie przekraczaj wskazanej dawki!

Leki od feijoa Dojrzałe owoce feijoa, orzechy włoskie i miód w równych proporcjach miesza się i kruszy na blenderze. Lek przyjmuje się 2 razy dziennie na 2-3 łyżki stołowe. przez 30 minut. przed posiłkami.

Kurs trwa 2 miesiące. Feijoa jest bogaty w jod i inne mikroelementy, pomaga przywrócić pełne funkcjonowanie tarczycy we wczesnych stadiach choroby. Zalecane dla dzieci i kobiet w ciąży.

Napar z pokrzywy i słodkiej koniczyny Mielić świeżo zebraną pokrzywę i słodką koniczynę. Wymieszaj je w stosunku 3: 1. Następnie zalać wrzącą wodą z obliczenia szklanki surowców roślinnych na litr wody. Niech warzy się w emaliowanych naczyniach przez 8-10 godzin, odcedź i weź 100 g 3 razy dziennie. Przebieg leczenia wynosi 2 miesiące.

Napar usuwa obrzęk, ma właściwości uspokajające, przywraca pełnoprawną funkcję tarczycy. Pierwszych efektów należy się spodziewać po 10-14 dniach.

Zapobieganie wole tarczycy w tarczycy

Zapobieganie wole tarczycy w tarczycy zmniejsza wzmocnienie układu odpornościowego i utrzymanie zrównoważonej diety.

Co powinienem zrobić?

Prowadzić codzienną gimnastykę oddechową. W takim przypadku zaleca się stosowanie metody Butejki. Ćwiczenia oddechowe można zastąpić jogą lub joggingiem w łatwym tempie. Zacznij od 15 minut, stopniowo robiąc 40-50 minut. Weź udział w basenie 2 razy w tygodniu i codziennie weź prysznic. Więcej czasu spędzić na świeżym powietrzu, w sosnowym lesie lub w pobliżu morza. Trzymaj się codziennej rutyny. Idź do łóżka i jedz w tym samym czasie. Przestrzegaj odpowiedniej zrównoważonej diety. Włącz do diety więcej warzyw, orzechów włoskich, persimmonów, ziół i owoców morza. Sezonowo przyjmuj kompleksy witaminowe.

Czego nie robić?

Nedosypat, przeciążenie, poddanie ciała stresowi i nerwowemu przeciążeniu. Weź takie leki jak: efedryna, noka25 tyna i leki przeciwhistaminowe bez przepisywania lekarza. Zignoruj ​​wizytę endokrynologa i rozpocznij samodzielne leczenie, gdy pojawią się oznaki wola. Długie przebywanie w obszarach o wysokim poziomie promieniowania. Pozwól na przechłodzenie ciał, głowy i szyi. Pozostań w otwartym słońcu przez długi czas. Patologie tarczycy są różnorodne i są bardzo częstym problemem. Ale szybka diagnoza i odpowiednie leczenie pomogą ci odzyskać zdrowie.

Do leków wymienionych w tekście są przeciwwskazania. Konieczne jest przeczytanie instrukcji lub skonsultowanie się z ekspertem.

Specjalność: okulista

Guzkowe wole - nie jest pewne oddzielne patologii jako ogólne określenie obejmuje różnorodne ogniskowej wykształcenia tarczycy, ograniczony przez niezmodyfikowanej kapsuły tkanki. Węzły, z reguły, są określane przez badanie dotykowe i / lub zauważalne podczas wykonywania USG lub dowolnej innej techniki obrazowania. W przypadku każdej choroby, której towarzyszy tworzenie się węzłów tarczycy, charakterystyczna jest ich specyficzna struktura morfologiczna.

O tym, jakie choroby mogą towarzyszyć temu syndromowi, przyczynom i objawom tego stanu, a także zasadom jego diagnozy i leczenia, dowiesz się z naszego artykułu.

Klasyfikacja

Syndrom guzowatej wole towarzyszy z reguły takim chorobom:

gruczolak pęcherzykowy tarczycy, wole guzowate koloidalna, autoimmunizacyjne zapalenie tarczycy (przerostowa jej kształt, który charakteryzuje się powstawanie fałszywych węzłami), tarczycy torbieli, złośliwe nowotwory ciała.

Liczba ogniskowych w tarczycy może się znacznie różnić, a ich relacje z otaczającymi tkankami również się różnią. W zależności od tych cech istnieją:

Solitary węzeł (edukacja tarczycy pojedyncze i ograniczone kapsułka), wolem wole (węzłów dużo, każdy zamknięty w kapsule i jest umieszczony oddzielnie od innych), konglomeratu wole guzkowe (tarczycy określona przez kilka podmiotów każdy z nich ogranicza się do kapsuły, ale nie są oddzielone od siebie i przylutowane do siebie - konglomeratów formie) miesza wole (hormonu rozproszony zwiększona jest wykrywany w jednym lub większej liczbie węzłów).

W zależności od wyników uzyskanych podczas badania palpacyjnego (tarczycy) tarczycy wyróżnia się 3 stopnie wola:

0 - wielkość tarczycy w granicach normalnych wartości; nie ma wole, ja - jeden lub oba tarczycy są powiększone; jest wyczuwalnie wyczuwalny, ale wizualnie w normalnej (równomiernej) pozycji szyi jest niewidoczny, II - powiększenie tarczycy jest zauważalne gołym okiem nawet przy fizjologicznej lokalizacji szyi; badanie palpacyjne jest determinowane przez zwiększenie jednej lub obu części tego narządu.

Przyczyny i mechanizm rozwoju patologii

Czynniki przyczynowe różnych chorób prowadzące do pojawienia się węzłów tarczycy są również różne.

guzkowe koloid wole prawie 100% rozwijającego z niedoborem w diecie człowieka jodu; tarczycy torbiele powstałe w wyniku małych krwawień, przerost pęcherzyków jajnikowych lub dystrofia węzłów uformowanych w węzłowy koloidalnego wole grudkowego gruczolak występuje ze względu na zwiększenie wydzielania TSH i z naruszeniem funkcje autonomicznego systemu nerwowego autoimmunologiczne zapalenie tarczycy jest powodem genetyczną predyspozycję do tej choroby, w połączeniu z działaniami niepożądanymi na korpusie uważa się, że ryzyko jego rozwoju wzrasta wraz z mutacjami niektórych genów, a także w wyniku ekspozycji na tę część promieniowania.

Jeśli tarczycy brakuje jodu, wpływa na nią wiele czynników stymulujących, które są kluczem do syntezy niezbędnej ilości hormonów tego narządu na tle niedoboru substratu (ten sam jod). Procesy te powodują albo rozproszony wzrost tarczycy, albo wzrost poszczególnych grup jej komórek, z których w rzeczywistości tworzą się węzły.

Patogeneza łagodnych i złośliwych nowotworów tarczycy jest wystarczająco złożona i nie została do tej pory w pełni zbadana. Wiadomo, że pod wpływem niektórych niekorzystnych czynników (w szczególności promieniowania) poszczególne komórki tego narządu zaczynają aktywnie, niekontrolowanie się dzielić, a więc ich liczba wzrasta i powstaje nowotwór. Niektóre substancje sprzyjające wzrostowi komórek (w szczególności hormon tarczycy) i mutacje niektórych genów również uczestniczą w tych procesach.

Objawy wola guzkowego

Rosnące węzły gruczołu tarczycy ściskają się w pobliżu zlokalizowanych narządów szyi.

Obraz kliniczny tej patologii nie charakteryzuje się żywą symptomatologią i wieloma charakterystycznymi cechami. Często pacjenci nie skarżą się w początkowych stadiach choroby. Następnie rosnące węzły mogą ściskać narządy otaczające tarczycę - przełyk, tchawicę, powodując odpowiednie objawy kliniczne:

Trudności w połykaniu, duszność, duszność, zmiana tonu głosu, aż do jego utraty (w wyniku niedowładu strun głosowych).

Podnosząc dłonie pacjenta nad jego głową może towarzyszyć niebieska twarz i obrzęk twarzy, wyrażające zawroty głowy, aż do momentu zasłabnięcia. Ten objaw nazwano autorskim imieniem "objawem Pembertona".

Jeżeli nastąpi pęknięcie naczynia i wystąpi krwotok, towarzyszy mu pojawienie się nagłych intensywnych bólów w okolicy zmiany.

Zasady diagnostyki

Jeżeli lekarz (z reguły choroba ta została endokrynolog) odkrywa w tarczycy, jeden lub więcej jednostek, musi zidentyfikować przyczyny, które doprowadziły do ​​takiego stanu. Wyszukiwanie diagnostyczne zawsze zawiera 4 punkty:

zbieranie skarg i anamnezy, obiektywne badanie tarczycy, laboratoryjne metody badań, diagnostyka instrumentalna.

Rozważmy każdy z nich bardziej szczegółowo.

Na etapie zbierania skarg i wywiadu jest kluczowe informacje na temat pobytu pacjenta w obszarze niedoboru jodu, wpływ na jego promieniowania ciała na krótko przed rozpoczęciem bieżącego patologii, czas pojawienia się pierwszych objawów choroby, obecność jakiejkolwiek choroby tarczycy od pacjenta lub jego bliskich krewnych.Osmatrivaya pacjent, lekarz może wykryć powiększenie tarczycy lub indywidualny węzeł (może być oznaczony „na oko” w pozycji z głową pacjenta odrzuconymi). Palpacyjne (palpacyjne) gruczoł oceni wymiarów i struktury ciała, do wykrywania w niej jednym lub wieloma ogniskowej nowotworu w przybliżeniu określić ich położenie, wielkość, gęstość, tkliwość, związek z otaczających tkanek. Już tylko te cechy mogą pomóc specjaliście w wstępnej diagnozie. Oprócz bezpośredniego tarczycy lekarz musi dotknąć regionalny (szyjny), limfy uzly.Laboratornaya rozpoznanie opiera się przede wszystkim na określenie poziomu hormonu tyreotropowego we krwi. Jeśli jego stężenie zostanie zmniejszone, krew zostanie ponownie pobrana do analizy, ale określa się w niej zawartość wolnej tyroksyny i trijodotyroniny. Wzrost tych wskaźników wskazuje, że funkcja gruczołu tarczowego jest również zwiększona, to znaczy występuje tyreotoksykoza. W przypadku podejrzenia raka tarczycy u pacjenta zalecana do analizy stężenia leku we krwi kalcytoniny w nim i niektóre instrumentalnej metody diagnostyczne histochemiczne markerov.Iz pacjent może być zalecane: tarczycy ultradźwięków (przeprowadzane w każdym przypadku podejrzenia patologii nie pozwala na oszacowanie jego wielkości, struktury ciało do wykrywania nowotworów, a ich właściwości są opisane w szczegółach), scyntygrafii ciała z technet radioaktywnym (bardzo czułych metod badania przeprowadzone w laboratorium Potwierdzeniem nadczynności zidentyfikować nozologii, który stał się jego przyczyną, propagowanie upraw mostka, w przypadku tarczycy tkanki nietypowym dla niej miejscu lub przerzutów raka w organizmie), drobno igły aspiracyjnej biopsji guzków tarczycy lub krótko - FNA (najdokładniejsza Sposób badania w celu niezawodnego określania morfologicznej struktury węzłów, a następnie sprawdzić patologie; przeprowadza się, gdy pacjent odkrył węzły tarczycy większa niż 10 mm, podejrzeniem raka w organizmie (w tym przypadku, wielkość formacji ma wartość), i coraz węzła więcej niż 5 mm w badaniu dynamiki); rtg klatki piersiowej z wstępne przełyku kontrastu (badania przeprowadzone, czy pacjent znajduje się wole duże lub z wieloma węzłami, płynące z objawami kompresji narządów szyjki (przełyku i tchawica)), komputera i tomografii rezonansu magnetycznego (wydać w ciężkich sytuacjach diagnostycznych i podejrzeniu raka tarczycy).

Zasady leczenia

Taktyka leczenia bezpośrednio zależy od choroby, która doprowadziła do wola guzkowego.

W przypadku wlewu koloidalnego istnieje kilka możliwych terapii:

dynamiczna obserwacja, leczenie lekami zawierającymi jod, chirurgia, radioterapia radioaktywnym jodem.

W przypadku autoimmunologicznego zapalenia tarczycy pacjentowi można zalecić obserwację w dynamice lub terapię substytucyjną hormonami tarczycy (jeśli wystąpi niedoczynność tarczycy).

Rak tarczycy wymaga operacji - usunięcia gruczołu tarczowego w połączeniu z kolejną radioterapią radioaktywnym jodem i przyjmowaniem L-tyroksyny.

Leczenie gruczolaka pęcherzykowego polega na usunięciu go i pilnym badaniu histopatologicznym materiału uzyskanego podczas zabiegu chirurgicznego.

Dynamiczna obserwacja bez jakichkolwiek środków terapeutycznych może być zalecane u pacjentów w podeszłym wieku (60 lat i starszych) ze stopniem wole I, którego przyczyną jest węzłowy koloid wole, ale pod warunkiem prawidłowego funkcjonowania tarczycy. Polega on na badanie poziomu hormonu tyreotropowego we krwi i formy w rozmiarach tarczycy.

Wniosek

Wole guzkowe to zespół, którego główną cechą jest tworzenie się w tarczycy ogniskowych zamkniętych w torebce tkanki łącznej. Pojawia się nie niezależnie, ale na tle innych chorób tego narządu, zwykle z towarzyszącą tyreotoksykozą.

Wczesne stadia choroby nie towarzyszą im żadne nieprzyjemne objawy pacjenta - to niezauważone, dopóki strony nie rośnie tak bardzo, że będą wywierać presję na pobliskich narządów. Następnie osoba skarży się na trudności w połykaniu, oddychaniu lub zmianie barwy głosu.

Aby ustalić prawidłową diagnozę, analiza krwi na poziomie TTG i tyroksyny, US tarczycy pomoże lub pomoże. Inne metody diagnostyczne są stosowane rzadziej - zgodnie ze wskazaniami.

Leczenie może obejmować przyjmowanie leków zawierających jod, interwencję chirurgiczną, napromienianie radioaktywnym jodem. W niektórych przypadkach środki terapeutyczne nie są wcale wymagane - pacjent jest monitorowany w sposób dynamiczny.

Pacjenci, u których wykryto objawy charakterystyczne dla tej patologii, nie powinni być zaciągnięci do lekarza - niektóre choroby, które go powodują, mogą nawet być niebezpieczne dla jego życia. Uważaj na swoje zdrowie!

Do którego lekarza się zgłosić

Kiedy skarżysz się na naruszenie połykania lub oddychania, musisz pamiętać o możliwości zwiększenia tarczycy i zwrócić się do endokrynologa na czas. Patologię można wykryć podczas badania u lekarza laryngologa. Ponadto może zajść potrzeba skonsultowania się z onkologiem lub reumatologiem (w przypadku procesu autoimmunologicznego).

Pierwszy miejski kanał telewizyjny w Odessie, terapeuci-endokrynolog i endokrynolog-chirurg opowiadają o wadze guzkowej:

Wolem guzkowym tarczycy

EktbTV, MD, lekarz-endokrynolog opowiada o wadze węzłowej:

Czy konieczne jest leczenie wola guzkowego? Część 1

Pierwsze objawy problemów z tarczycą, których nie należy lekceważyć

Może Chcesz Pro Hormonów