Gruczoł tarczycy jest najważniejszym narządem, ponieważ jest odpowiedzialny za hormonalne tło człowieka i produkcję jodu w organizmie. Węzły, które znajdują się w tkankach tarczycy, są najczęstszym problemem tego ciała. Mogą być dowolnej wielkości i można je określić za pomocą badania palpacyjnego lub ultradźwiękowego.

Wygląd węzłów tarczycy: główne przyczyny

Węzły są reprezentowane przez zaokrąglone formacje, które pojawiają się wśród zdrowych tkanek. Nowotwory są zmodyfikowanymi komórkami o gęstej konsystencji lub z cieczą w środku.

Nowotwory narządów mogą pojawić się u osób pracujących w szkodliwych warunkach, w zakładach przemysłowych. Promieniowanie i napromienianie mają ogromny wpływ na tworzenie się węzłów.

Spowoduje pojawienie się węzłów z takich powodów, jak:

  • Dziedziczność
  • Brak jodu w organizmie
  • Wpływ czynników toksycznych na organizm
  • Infekcje wirusowe
  • Czynnik ekologiczny
  • Chroniczny stres
  • Zaburzenia hormonalne
  • Uraz tarczycy
  • Patologia wrodzona lub nabyta

Większość węzłów nie stanowi zagrożenia dla ludzi, nawet jeśli są złośliwi. Tylko od właściwego leczenia i wdrożenia wszystkich zaleceń lekarza zależy od skutecznego leczenia i początku remisji.

Formacje węzłowe tarczycy: objawy i oznaki

Symptomatologia wyraża się w zależności od natury zagęszczenia węzła i miejsca lokalizacji. Zazwyczaj małe węzły nie mają wpływu na aktywność życiową iw większości przypadków dana osoba nie może podejrzewać, że w tarczycy powstaje węzeł. Wraz z proliferacją małych węzłów choroba postępuje, a objawy są bardziej wyraźne.

Następnie pacjent idzie do lekarza z zaniedbaną chorobą i skarży się na pojawienie się niezwykłych objawów.

Następujące objawy wskazują, że zaszły zmiany w tarczycy:

  • Ból i pieczenie
  • Dyskomfort podczas połykania
  • Uczucie ściskania w krtani i przełyku
  • Uczucie "grudki w gardle"
  • Trudności z oddychaniem
  • Naruszenie głosu
  • Powiększanie węzłów chłonnych
  • Odległość przerzutów
  • Powiększenie przedniej części szyi
  • Zwiększone żyły szyjne
  • Tyreotoksykoza (utrata masy ciała, drżenie części ciała itp.)
  • Wypadanie włosów
  • Pogorszenie widzenia
  • Senność i ospałość

W tworzeniu autonomiczną jednostkę zaniepokojony kołatanie serca pacjenta, zmniejszenie częstości akcji serca, niepokoju, a wzrost ilości ciepła.

Z natury nasilenia objawów węzły dzieli się na łagodne i złośliwe.

Następujące rodzaje formacji różnią się liczbą i produkcją hormonów tarczycy:

  • Samotne sęki. Taka diagnoza jest postawiona, jeśli podczas badania lekarze odkryli jeden węzeł.
  • Gruczolak mnogi. Charakteryzuje się obecnością w gruczole wielu węzłów.
  • Toksyczne węzły. Jeśli tkanka węzła wytwarza hormony tarczycy, wówczas takie formacje są uważane za toksyczne.
  • Ciche węzły. Takie formacje są pojedyncze i nie wytwarzają hormonów tarczycy.

Aby potwierdzić diagnozę w obecności jakichkolwiek objawów, lekarz obejrzy wzrokowo tarczycę, przydzielając odpowiednie badania diagnostyczne.

Jak rozpoznać węzły tarczycy? Możesz wyraźnie zobaczyć z wideo.

Jak określić etap rozwoju i rodzaj formacji węzłowych

Aby określić etap, wielkość i charakter edukacji węzłowej, zaleca się badanie ultrasonograficzne.

Na podstawie wyników ankiety określono następujące etapy i typy formacji węzłowych:

  1. Izotechogenny jednorodny węzeł. Tkanka narządu jest współmierna do gęstości tego węzła. Na brzegach tkanki dochodzi do wzmocnienia krążenia krwi i poszerzenia naczyń krwionośnych.
  2. Izoechogeniczny heterogeniczny węzeł. Wewnątrz edukacji możesz zidentyfikować pojedyncze lub drobne zmiany. Najczęściej jest to mała torbiel z płynem.
  3. Węzeł hipoechogeniczny. Torbiel powstaje, gdy zniszczona jest normalna tkanka, w której znajduje się ogromna ilość zniszczonych komórek i płynu.

Na każdym etapie wybiera się konkretną metodę leczenia.

Podstawowe metody diagnostyczne i rodzaje leczenia węzłów

Najczęstsze metody diagnozowania nowotworów to: badanie ultrasonograficzne, przebicie, skanowanie za pomocą radioaktywnego jodu.

Ta ostatnia jest najważniejsza, ponieważ za pomocą jodu radioaktywnego można określić rodzaj węzła - łagodny lub złośliwy.

Istnieją 3 rodzaje formacji węzłowych:

  • Zimny ​​węzeł. Jest to najbardziej niebezpieczny i złośliwy węzeł, ponieważ nie absorbuje jodu.
  • Ciepły węzeł. Nie stanowi żadnego zagrożenia dla człowieka i pochłania tyle jodu, ile żelazo pochłania.
  • Gorący węzeł. Taki węzeł może być źródłem tyreotoksykozy i pochłania więcej jodu niż sam gruczoł.

Osobno lekarz wyznacza tomografię komputerową i RTG klatki piersiowej. Ponadto pacjent testuje hormony, aby określić ich poziom.

Leczenie formacji węzłowych obejmuje kilka etapów, które są stosowane w zależności od charakteru formacji węzłowej.

Leczenie zachowawcze polega na zmniejszeniu obciążenia tarczycy. W tym celu przepisywane są sztuczne hormony i leki zawierające jod, na przykład L-tyroksyna, jodomaryna i inne.

Aby złagodzić objawy choroby i zmniejszyć wzrost węzłów przepisanych leków.

Jeśli leczenie i leczenie zachowawcze nie pomogły, lekarz może przepisać przebieg minimalnie inwazyjnego leczenia. Obejmuje on skleroterapię standardową, obróbkę ultradźwiękową, biopsję, ekspozycję na węzły falami radiowymi i laserem. Wszystkie te procedury są wykonywane pod nadzorem lekarza, a hospitalizacja nie jest wymagana. Ta metoda z powodzeniem leczy dzieci i osoby starsze.

Leczenie chirurgiczne jest przeprowadzane w przypadku, gdy wszystkie powyższe metody były nieskuteczne i u pacjenta zdiagnozowano jedno z następujących:

  • Rak gruczołu
  • Nowotwór złośliwy
  • Szybka proliferacja węzłów
  • Uszczelki powyżej 3 cm
  • Toksyczny gruczolak

Przy pomocy specjalnych urządzeń lekarz usuwa wszystkie nowotwory i pieczęcie, usuwa się węzły chłonne, w których można znaleźć niezdrowe komórki.

Jak traktować węzły za pomocą środków ludowych i metod

Środki ludowe do leczenia guzków powinny być stosowane jako uzupełnienie leczenia medycznego lub zachowawczego.

Wybierz odpowiednią receptę, która pomoże lekarzowi, więc przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z endokrynologiem.

Infusion z paproci paproci. Aby przygotować napar, trzeba wziąć korzenie paproci, posiekać w blendera i zalać 6% octu. Zaparzaj przez 2-3 dni, a następnie nasmaruj okolice szyi. Przebieg leczenia wynosi 10 dni. Ta metoda pomaga pozbyć się poczucia "guza" w gardle.

Nalewka z przegród orzechowych. W puszce o pojemności 1 litra należy wlać szklankę przegrody, zalać przegotowaną wodą i pozostawić na tydzień w ciemnym miejscu. Następnie odcedź i weź 2-3 łyżeczki dziennie na łyżeczkę. Czas przyjmowania nalewki wynosi 3 miesiące z przerwą 10 dni. Jest inny sposób: przegrody napełniają się nie wodą, ale wódką i nalegają przez 20 dni.

Ludzie z guzkami gruczołu tarczycy są przydatni każdego dnia do zjedzenia kilku orzechów włoskich z miodem.

Kolekcja ziół leczniczych. Aby przygotować kolekcję, potrzebujesz 1 część korzenia łopianu, ara bagien, pąków brzozy i 2 części liści brzozy, kwiatów rumianku, cykorii. Wszystkie zioła zalać gorącą wodą i gotować przez 10 minut. Następnie zdejmij z ognia i przyciskaj przez 20 minut pod zamkniętą pokrywą. Weź 100 ml po jedzeniu.

Ściśnij od kory dębu. Kora dębu i skorupy orzecha mielić, zalać przegotowaną wodą i gotować około 30 minut. Zwilżyć miękką bibułkę w bulionie i przyłączyć do tarczycy.

Skutecznym lekiem na choroby gruczołu jest glistnik. Wlew glistnika jest przyjmowany doustnie w pół szklanki przez 2 miesiące. Jeśli smarujesz szyję sokiem z glistnika, ostatecznie węzły minie.

Odwar z nasion lnu. Na 1 litr wrzącej wody weź kilka łyżek nasion lnu. Gotować bulion na małym ogniu przez 10 minut. Weź 1 szklankę do środka na 2 tygodnie.

Infusion of woodlice. Wysuszyć trawę wszy i osuszyć i zalać wrzącą wodą. Napełnij 1 godzinę. Wewnątrz weź 1/3 szklanki.

Napar z szyszek. Aby przygotować napar, należy zażyć stożki 10-15 maja, zmiażdżyć je i wlać wódkę 50 g. Wlać mieszaninę przez 10 dni. Po upływie tego czasu weź 3-5 kropli dziennie.

Napar z korzenia pięciornika. Roots shred i wlać wódkę (1 litr). Nalegać w ciemnym miejscu na miesiąc. Przyjmuj 20-30 kropli po jedzeniu przez miesiąc z przerwą 10 dni. Jeśli to konieczne, powtórzyć zabieg.

Oprócz stosowania tradycyjnych metod leczenia należy przestrzegać pewnych zasad. Środki zapobiegawcze obejmują stosowanie wymaganej ilości jodu, jest przydatna w żywności książki kucharskiej, aby dodać sól jodowana, sól jedzenie tylko po obróbce cieplnej, często jeść pokarmy o dużej zawartości jodu (5-6 oz.): kapusta morza, ryby, orzechy, niektóre owoce, itp.

Podczas leczenia guzków tarczycy ważne jest regularne odwiedzanie endokrynologa, wykonywanie badania ultrasonograficznego co sześć miesięcy i wykonywanie testów hormonalnych w celu uniknięcia komplikacji. Aby być zaangażowanym w jednoosobowe wygranie w tej sprawie, jest to niedopuszczalne.

Zmiany guzkowe i torbielowate w tarczycy

Przeprowadzone w ostatnich latach badania potwierdziły założenie lekarzy, że guzkowe zmiany gruczołu tarczycy pozostają najczęstszymi chorobami tego ciała. Procesy te mogą występować jako guzy guzowate i torbielowate tego gruczołu endokrynnego - w pierwszym przypadku określa się miąższ, aw drugim przypadku strukturę wnęki, w której znajduje się ciecz. Jednoznacznie mówi się o charakterze tego miejsca - przed rozpoznaniem i wyznaczeniem skutecznego leczenia należy przeprowadzić kompleksowe i kompleksowe badanie pacjenta, którego wyniki nie tylko odpowiedzą na pytanie, która choroba rozwinęła się, ale także jaka jest jej przyczyna.

Węzły i torbiele zlokalizowane w tkance tarczycy

Węzły i torbiele gruczołu tarczycy reprezentują zmiany w strukturze tego narządu, które w trakcie ewolucji mogą się nawzajem przekształcać. Węzeł tarczycy w endokrynologii nazywany jest tworzeniem struktury miąższu, która ma swoją własną kapsułę, która ogranicza ją ze zdrowej tkanki narządu. Gruczoł tarczowy jest nazywany nowotworem, który ma nie tylko kapsułkę, ale także wnękę wypełnioną koloidem (specjalny płyn zawierający dużą liczbę hormonów wytwarzanych przez komórki narządu).

W obu przypadkach patologiczne zmiany w gruczole mogą istnieć bezobjawowo przez długi czas - w tym przypadku są wykrywane tylko podczas badania profilaktycznego, w tym badania ultrasonograficznego narządów zlokalizowanych na przedniej części szyi.

Jeśli guzki tarczycy osiągnąć znaczne rozmiary, mają wpływ na narządach i tkankach położonych w bezpośrednim sąsiedztwie - dlatego pacjenci mogą odczuwać dolegliwości zadławienia zmiany w głosie, różne zaburzenia połykania, uczucie ciała obcego w gardle, ból występuje. Torbiele przeciwieństwie węzły mogą jątrzyć - Pierwsze zakażenie powoduje ostry stan zapalny w organizmie, któremu towarzyszy rozwój ciężkiego upojenia, gorączka, ciężką zachorowalności bezpośrednio w zmodyfikowanego występu węzła, a także w strukturach otaczających. Ponadto oba węzły i torbiele są złośliwe - Przyczyny złośliwej transformacji komórek może się objawić nie zawsze jest tak endokrynolodzy twierdzą, że pacjenci z żeliwa sferoidalnego lub torbielowate tkanki tarczycy powinny być pod stałą obserwacją dynamicznego.

Badania wykazały, że takie zmiany w krajach uprzemysłowionych występują u 10-15% dorosłej populacji. Niewątpliwie u przeważającej większości pacjentów nowotwory te pozostają łagodne, ale groźba wystąpienia nowotworu złośliwego powoduje, że pacjent przechodzi regularne badania u lekarza i podejmuje zalecane badania.

Zmiany węzłowe tarczycy mogą objawiać się następującymi chorobami:

  • guz koloidalny wola;
  • gruczolak torbielowaty;
  • prosta torbiel tarczycy;
  • rak.

Choroby te są znacznie bardziej prawdopodobne i zdiagnozowane u kobiet, a wraz z wiekiem prawdopodobieństwo węzła jest znacznie zwiększone.

Przyczyny, których skutki wywołują zmiany patologiczne w tkance narządu, mogą stać się:

  • predyspozycje genetyczne;
  • niedostateczne przyjmowanie jodu z wodą i żywnością;
  • toksyczne działanie substancji stosowanych w przemyśle i rolnictwie;
  • Potrzeba zastosowania radioterapii i rentgenowskich do diagnostyki i leczenia chorób u ludzi.

W przypadku, gdy te badania ujawniają pojedyncze miejsce w tkance tarczycy, wysuwa się wniosek o pojedynczych zmianach, podczas gdy wiele węzłów diagnozuje się z mnogim gruczolakiem. W zależności od tego, czy hormon tarczycy jest wytwarzany w tkance miejsca, czy nie, wysuwa się wniosek o toksycznym lub spokojnym węźle.

Jeśli weźmiemy pod uwagę strukturę gruczołu tarczycy, można zauważyć, że ten narząd układu dokrewnego składa się z wielu małych płatków utworzonych przez pęcherzyki. Są aktywną syntezą hormonów tarczycy, które wpływają na prawie wszystkie rodzaje metabolizmu w organizmie, a także na ich akumulację. Na zewnątrz, ten acinus otoczony jest siecią naczyń włosowatych, przez ścianę której hormony wchodzą do układu krążenia. Substancja białkowa o specjalnej strukturze, zwana koloidem, wypełnia ubytki wewnątrz akinusa - jest to magazyn prohormonów w ciele. Jeśli jakakolwiek część tkanki tarczycy zaczyna wytwarzać większą liczbę koloidów, powstaje torbiel, która ma tendencję do zwiększania objętości. W zależności od tego, czy wzrost jest szybki, czy wolny, lekarz może pośrednio ocenić dobrą jakość procesu luzowania w narządzie.

tarczycy (cysty, rak) złośliwe Torbiele są znacznie mniej powszechne niż gruczolakorak - bez dokładnego badania, lekarz może dokładnego rozpoznania i określają naturę nowego obiektu. A węzły i cysty tarczycy w przeważającej większości przypadków charakteryzują się powolnym wzrostem. Wykrywanie tendencji do przyspieszania i zwiększania objętości nowotworu powoduje, że lekarz wyznacza pacjentowi nadzwyczajne badanie. Powiedzieć, że węzły i torbiele tarczycy zniknąć na własną rękę, to jest to możliwe tylko powiedzieć, niestety, w mniejszości przypadków - można rozpuścić tylko niewielką ilość torbiele, które występują w odpowiedzi na drobne zapalenia w organizmie.

Etapy rozwoju guzków tarczycy

Aby określić etapy, wielkość i możliwy rodzaj guzka tarczycy, stosuje się badanie ultrasonograficzne narządu szyi.

W zależności od etapu USG może ujawnić:

  • jednorodny węzeł izoechogeniczny - jego gęstość jest prawie taka sama jak otaczającej tkanki narządu, ale na brzegach występuje znaczny wzrost krążenia krwi i rozszerzenie sieci naczyń krwionośnych, jest to struktura otaczająca.
  • heterogeniczny węzeł izoechogeniczny - w tym przypadku można wykryć różne zmiany w tkance w obrębie kapsuły węzła. Zmiany te mogą się wahać od pojedynczego do małego do wykrycia miejsc degeneracji torbielowatych (w węźle znajduje się mała torbiel z poziomem cieczy).
  • nie-echogeniczny (hipoechogeniczny) węzeł - występuje, gdy normalna tkanka tarczycy w tej części ciała całkowicie się zawaliła, a duża liczba martwych komórek i płynu znajduje się w gęstej torbieli. W tym przypadku diagnozowana jest typowa torbiel tarczycy.

Stage torbiele resorpcji zazwyczaj rozciąga się przez dłuższy czas, w tej chwili nie jest zamiennikiem martwego ciała luźne komórki tkanki łącznej. Stadium blizn charakteryzuje się tworzeniem na miejscu węzła lub torbieli gęstej blizny. Jeśli proces zapalny w organizmie wykracza poza stadium montażu (zaczyna resorpcję i bliznowacenie paleniska), budowa ciała nie mogą zostać przywrócone.

Jak są węzły tarczycy

Na wczesnym etapie rozwoju procesu patologicznego praktycznie niemożliwe jest wykrycie jakichkolwiek specyficznych objawów charakterystycznych tylko dla węzłów tarczycy. Chociaż te nowotwory są małe, nie wykazują żadnych objawów klinicznych, więc nie można uzyskać żadnych skarg od pacjenta. W tym przypadku guzki tarczycy stają się przypadkowym odkryciem, stwierdzonym podczas badania profilaktycznego lub badania mającego na celu diagnozowanie innych chorób.

Na etapie, gdy węzeł osiąga rozmiar 5 mm lub więcej, można go wykryć i wyczuć - można poczuć nową formację tylko wtedy, gdy znajduje się ona w bezpośrednim sąsiedztwie krawędzi organu lub blisko powierzchni. Patologiczne ognisko jest postrzegane jako plama gęstej tkanki elastycznej umieszczonej pod skórą - nie miesza się, gdy próbuje nacisnąć i różni się od normalnej tkanki tarczycy.

W przypadku wykwalifikowanej opieki medycznej pacjent zwykle obraca się tylko w momencie, gdy węzeł staje się wyraźnie widoczny - nowotwór zmienia widoczne kształty szyi i jest wizualizowany (często przez nieznajomych). W przeważającej większości przypadków zmiany te są wykrywane tylko wtedy, gdy rozmiar węzła (węzłów) przekracza 3 cm, co znacznie zmniejsza możliwość przepisania leczenia zachowawczego.

Na tym etapie rozwoju procesu patologicznego pacjent może zgłaszać skargi dotyczące:

  • ból szyi, a pacjent nie zawsze może wskazać receptę na te nieprzyjemne odczucia;
  • pojawienie się potu i odczuwania guza w gardle - trudności w połykaniu postępują wraz z postępem choroby;
  • naruszenie oddychania - zwiększona wielkość tarczycy lub części tego narządu ściska krtań i tchawicę przechodzącą za tarczycą;
  • zmiany w głosie - tkanka gruczołów jest zgnieciona przez nerw krtaniowy, odpowiedzialna za unerwienie strun głosowych;
  • zagęszczenie węzłów chłonnych zlokalizowanych na szyi powinno ostrzec lekarza - przerzuty są charakterystyczne tylko dla nowotworu złośliwego w tym gruczole dokrewnym.

W przypadku, w którym struktura tarczycy jest utworzony autonomiczne ( „na gorąco”), zespół objawy przednie typowe dla tarczycy - chory uskarża się występowania napadów nieprowokowane kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca, uderzenia gorąca, niewyjaśniona pobudzenie, chwiejność emocjonalna, występ oko (exophthalmos).

Jeśli podczas badania pacjenta wykazała, że ​​tkanka tarczycy występuje tylko pojedynczy (izolatce), węzeł, a następnie utrzymywanie muszą złożoną analizę, której wyniki eliminuje lub potwierdzenie obecności raka w organizmie. Tacy pacjenci często oznakowane progresji choroby (rak tarczycy pozostaje obecnie jedną z najbardziej inwazyjne nowotwory ludzkie ciało) - wykryty gwałtowny wzrost pierwotnego guza naciskiem, jak również regionalnych węzłów chłonnych. Jeżeli wyniki badania potwierdziły występowanie wielu miejsc (miejsce wielokrotnego gruczolak) rokowania są oczywiście bardziej korzystne, aczkolwiek test jest również konieczna. Nawet stosowanie nowoczesnych metod diagnozy nie zawsze jest możliwe dokonanie dokładnej diagnozy w czasie - dlatego pacjenci ze znanymi procesami trójwymiarowych w tarczycy powinny pozostawać pod kontrolą lekarza wykwalifikowanego endokrynologa.

Komplikacje towarzyszące zmianom włóknisto-torbielowatym w tarczycy

Stwierdzenie, że zmiany węzłowe i torbielowate są całkowicie bezpieczne dla pacjenta (jeśli badanie umożliwiło wykluczenie złośliwych nowotworów) są całkowicie bezpieczne dla pacjenta, nie jest to konieczne. Nawet przy sprzyjającym rozwoju choroby mogą wystąpić stany zapalne i ropienie - stany te przejawiają się silnym bólem, skutkami zatrucia ogólnoustrojowego, wysoką gorączką, zwiększonymi węzłami chłonnymi, wymagającymi obowiązkowego aktywnego leczenia.

W przypadku, gdy rozdęta torbiel osiągnie duży rozmiar, będzie również ściskać otaczające narządy i tkanki - aktywne i terminowe leczenie pozwala na szybką eliminację objawów choroby i jej powikłań.

U 8% pacjentów pierwotnie łagodne guzki tarczycy są złośliwe - aby zapobiec tej komplikacji, konieczna jest dynamiczna obserwacja endokrynologa.

Współczesne możliwości diagnozy chorób guzkowych tarczycy

Pierwszym i najważniejszym sposobem diagnozowania węzłowych i torbielowatych nowotworów tarczycy pozostaje badanie ultrasonograficzne - USG gruczołu tarczowego można wykonać u pacjentów w każdym wieku. Podczas badania konieczne jest określenie rozmiaru i struktury zmiany, jej rodzaju (jeśli to możliwe).

Jeśli w tarczycy znajdzie się pojedynczy węzeł, następnym krokiem w diagnozie staje się biopsja cienkoigłowa. Do tego badania wprowadza się cienką igłę do wnęki pod czujnikiem ultradźwiękowym, przez którą odsysana jest zawartość węzła. Otrzymana ciecz jest kierowana do badania cytologicznego i histologicznego. Nawet na podstawie wizualnej oceny otrzymanego płynu, lekarz wykonujący nakłucie może wstępnie sformułować wniosek o naturze węzła. Jeśli podczas inspekcji pojawi się żółtawy płyn, wówczas jest prawdopodobne, że ta formacja jest torbielą wrodzoną. Jeśli ropa jest widoczna w strzykawce i probówce, prawdopodobne jest, że pacjent ma ropień z tarczycy. Typowa torbiel gruczołowa zawiera płyn krwotoczny, w którym pojedyncze elementy komórki i zrąb narządu znajdują się podczas badania laboratoryjnego.

Jeśli lekarz jest pewny dobrej jakości przebitej formacji, to po usunięciu zawartości torbieli jego wnękę można wypełnić specjalnym roztworem do obliteracji żylnej - w około 50% przypadków takie leczenie pomoże całkowicie pozbyć się tej choroby.

Aby ocenić działanie systemów tarczycy i hormonalny ciała pacjenta zalecanej testów laboratoryjnych - w celu określenia poziomu hormonów wytwarzanych przez organizm komórek nabłonkowych (tyroksyny, tyrozyna i TSH).

Wykonanie scyntygrafii - skanowanie tkanki tarczycy po wprowadzeniu radioaktywnych izotopów jodu lub technetu do ciała pacjenta, pomaga określić charakter węzła, jego aktywność hormonalną i stan nienaruszonej tkanki narządu. W zależności od tego, w jaki sposób gromadzi się zużyty izotop, wszystkie wykryte węzły dzieli się na:

  • ciepłe sęki - pochłaniają taką samą ilość jodu lub technetu jak w nienaruszonych częściach ciała;
  • gorące węzły - pochłaniają więcej izotopów niż w niezmienionej tkance tarczycy;
  • zimne węzły - nie gromadzą zużytego materiału, dzięki czemu można tylko wizualizować niedotkniętą część tarczycy u pacjenta. tacy pacjenci wymagają dogłębnego badania, ponieważ w 10-15% przypadków taki obraz wskazuje na raka (gruczolakoraka) tarczycy.

W podobnej sytuacji do wyjaśnienia diagnozy konieczny jest komputer lub magnetyczna tomografia rezonansowa. Po ujawnieniu objawów kompresji szyi przedstawiono laryngoskopię i bronchoskopię, które pozwalają na wykluczenie patologicznych nowotworów w narządach układu oddechowego, które występują częściej.

Z odpowiednim podejrzenie o obecności nowotworu u tkanki tarczycy przeprowadzono badanie radiologiczne narządu wewnątrzwydzielniczego - pneumography pokazano rozprzestrzeniania nowotworu do otaczających tkanek, angiografii, zwłaszcza wykazujące perfuzji i przełyku fluoroskopii z siarczanem baru kontrastu. Jeśli podejrzewa się kiełkowanie tchawicy, wykonywane są również zdjęcia rentgenowskie tego narządu.

Współczesne możliwości leczenia guzków tarczycy

Taktyka leczenia pacjenta ze zidentyfikowanymi guzkowymi i torbielowatymi zmianami w narządzie bezpośrednio zależy od liczby patologicznych ognisk w tkance narządu, ich wielkości, wieku pacjenta, ogólnego stanu jego ciała.

W przypadku wykrycia kilku węzłów, których wielkość nie przekracza 1 cm, następuje dynamiczne śledzenie pacjenta - manipulacje medyczne i przyjmowanie leków w tym przypadku nie są pokazane. W przypadku znalezienia pojedynczego małego węzła można go również pozostawić pod nadzorem lekarza, ale co 3 miesiące następuje ponowna konsultacja z endokrynologiem i badaniami laboratoryjnymi.

Taktyka leczenia cystą zależy od jej wielkości i dynamiki procesu - duże torbiele, takie jak formacje, które są szybko wypełnione kolodią po przebiciu, są również wskazaniem do leczenia chirurgicznego. Małe cysty po napełnieniu ich roztworami sklerozantów można później leczyć zachowawczo - endokrynolog w tej sytuacji ogranicza się do podawania preparatów jodowych i hormonów tarczycy. Monitorowanie stanu pacjenta w tym przypadku należy powtarzać co miesiąc (lekarz jest badany i wykonywane są badania laboratoryjne), a badanie ultrasonograficzne narządów szyi odbywa się raz na 3 miesiące. W takim przypadku gwałtowny wzrost poziomu hormonów lub przeciwciał we krwi wymaga natychmiastowej odmowy dalszej terapii i badania pacjenta, mającej na celu wykluczenie występowania autoimmunologicznego zapalenia tarczycy.

Jeżeli wyniki nakłucia ujawnią ropne wytopienie tarczycy lub jej części, wówczas leczenie antybiotykiem i detoksyfikacją staje się obowiązkowym elementem leczenia. Pożądane jest dobieranie leków w oparciu o wyniki badań mikrobiologicznych i bakteriologicznych otrzymanej próbki biopsyjnej.

We wszystkich innych sytuacjach leczenie chirurgiczne pozostaje opcją, która pozwala uwolnić pacjenta od licznych objawów choroby i uniknąć możliwych powikłań. W łagodnym procesie wykonywana jest częściowa resekcja tkanki tarczycy (najczęściej ograniczona do resekcji płata), która nie narusza hormonalnego stanu organizmu pacjenta.

W przypadku, gdy lekarz stwierdzi, że węzeł tarczycy ma charakter złośliwy, przeprowadza się całkowitą stromektomię, a następnie hormonalną terapię zastępczą. Ponadto konieczne jest przepisanie preparatów wapnia, ponieważ przy całkowitej resekcji nieuchronnie usunięto gruczoły przytarczyczne.

Rokowanie dla węzłów i cyst tarczycy zależy bezpośrednio od struktury histologicznej nowotworu. Przy łagodnych węzłach możliwe jest całkowite wyleczenie pacjenta, podczas gdy przy zmianach torbielowatych często dochodzi do nawrotów procesu patologicznego. W przypadku wykrycia rokowanie nowotwory złośliwe ciała zależy od guza i jego rozprzestrzeniania się w całym organizmie - wczesnego wykrywania i terminowym usunięciu odzysku obietnice nowotworowe, natomiast gruczolakorak często zaniedbane przypadki zakończone śmiertelne. Dlatego lekarze wszystkich specjalności twierdzą, że jakiekolwiek zmiany guzkowe w tarczycy są łatwiejsze do uniknięcia, niż później.

Uszczelki pod szyją, duszność, ból gardła, suchość skóry, matowa, utrata włosów, łamliwe paznokcie, obrzęk, obrzęk twarzy, matowe oczy, zmęczenie, senność, płaczliwość, etc. - to wszystko brak jodu w ciele. Jeśli objawy występują "na twarzy" - możliwe, że tarczyca nie jest już w stanie pracować w normalnym trybie. Nie jesteś sam, według statystyk, problemy w tarczycy dotykają jedną trzecią populacji świata.

Jak zapomnieć o chorobach tarczycy? Profesor Ivashkin Władimir Trofimovich mówi o tym tutaj.

Leczenie śpiewających guzków

Ludzie, których zawód kojarzy się z ciągłym "używaniem" urządzenia głosowego, najczęściej cierpią z powodu pojawienia się formacji sferoidalnych na fałdach głosowych. Procesy zapalne w obrębie jamy ustnej i gardła, zapalenia krtani i guzów śpiewających są obserwowane z powodu długiego śpiewu, głośnej rozmowy, niewłaściwego ustawienia głosu, artykulacji i nieudolnej manipulacji tonem dźwięku.

Treść artykułu

Guzki śpiewaków - sparowane formacje w postaci węzłowych wyrostków o małej objętości, umiejscowionych na krawędziach fałdów głosowych. Składają się z tkanki włóknistej.

Wraz z rozwojem formy rozproszonej, guzki pokrywają całą powierzchnię fałd, co znacznie zmienia barwę głosu.

Śpiewane formacje węzłowe nie są nowotworami, lecz raczej "zgrubieniami" z ciężkiego obciążenia na struny głosowe.

Proliferacja tkanki łącznej występuje, gdy więzadła są przeciążone podczas płaczu, głośnej rozmowy lub śpiewu. Często obserwuje się brodawki u osób, które używają wysokich dźwięków do śpiewania, więc patologia jest niezwykle rzadka w barytonach i basy.

Na tle wymowy wysokiego dźwięku, fałdy głosowe stają się bardziej widoczne. Ze względu na ich długi kontakt, ograniczone skupienie form zapalenia, które jest podstawą do hiperplazji włókien. W ten sposób powstają wzrosty guzkowe.

W niektórych przypadkach śpiewające guzki stają się polipami bez zmiany struktury morfologicznej. U chłopców patologia występuje w wieku 7-13 lat, kiedy pod wpływem fluktuacji hormonalnych ryzyko uszkodzenia fałdów głosowych wzrasta wraz z dużymi obciążeniami aparatu głosotwórczego (podczas zabawy, krzyku).

Należy zauważyć, że ogniska węzłowe są często łączone z nieżytem zapalnym krtani, co może być spowodowane zaburzeniami oddychania przez nos z powodu migdałków, przewlekłego zapalenia zatok lub zakrzywionej przegrody nosowej. W takim przypadku przywrócenie oddychania przez nos może uratować dziecko od guzków.

Klęska fałd prowadzi do pojawienia się chrypki, utraty głosu i niepełnosprawności. Wśród czynników predysponujących, które zwiększają ryzyko choroby, warto podkreślić:

  • palenie;
  • uzależnienie od napojów alkoholowych;
  • klęska aparatu głosotwórczego w chorobach zapalnych układu oddechowego;
  • nieprawidłowe ustawienie głosu.

Jest kilka etapów, które przechodzą przez wzrost guzkowy:

  • Po uszkodzeniu nabłonka rozpoczyna się intensywne wydzielanie, które jest wizualizowane za pomocą laryngoskopii;
  • pojawienie się niewielkiego wzniesienia ponad powierzchnią fałdy z powodu przedłużonej konserwacji procesu zapalnego;
  • tworzenie formacji sferoidalnej.

Objawy kliniczne

Choroba charakteryzuje się kilkoma objawami:

  • szybkie zmęczenie głosu;
  • chrypka;
  • niewygodne odczucia, suchość i pot.

Jeśli doznanie intensywnego "użytkowania" głosu sięga 10 lat, dana osoba może zauważyć zaburzenie głosu (zmiana tonu) lub całkowity brak brzmienia (chrypka). Podczas rozmowy lub krzyku może również występować ból szyi.

Na początkowy okres choroby charakteryzuje się fosylizacja (zaburzenie czynnościowe, które obserwuje się u osób z niestabilnym układem nerwowym). Przyczyną jego rozwoju jest niewłaściwa kontrola głosu na tle silnego stresu. Pacjent może narzekać na:

  • łaskotanie, łaskotanie, pieczenie w strefie części ustnej gardła;
  • parestezja w odcinku szyjnym;
  • ciężkość, tkliwość, skurcze w krtani.

Śpiewy śpiewowe w większości przypadków pojawiają się na tle przedłużonego zapalenia krtani. Zapalenie krtani prowadzi do rozwoju procesów proliferacyjnych, które mogą prowadzić do powstania różnych łagodnych nowotworów.

W miarę postępu patologii osoba traci zdolność do tworzenia niezbędnego dźwięku, głos staje się "rozszczepiony" i pojawiają się dźwięki wibracji.

Aby mówić głośno, człowiek musi dużo wysiłku. Patologia jest spowodowana niepełnym zamknięciem fałdów głosowych, w wyniku czego powstaje dodatkowy przepływ powietrza i zmienia się brzmienie głosu.

Diagnostyka

W celu prawidłowej diagnozy konieczne jest przeprowadzenie kompleksowego badania. Możesz wykryć zapalenie gardła za pomocą laryngoskopii, w którym uwidoczni się luźną, obrzękniętą, przekrwioną błonę śluzową pokrytą śluzem.

Główną cechą guzków jest ich symetryczne rozmieszczenie. Aby ocenić stan czynnościowy fałd, wykonuje się laryngostroskopię i mikro-laryngostroskopię. W procesie inspekcji można wykryć ich niesynchroniczne drgania i zmniejszoną amplitudę ruchów.

Kiedy zapewniasz spokój fałd, zamiast ich bezruchu, możesz dostrzec chaotyczne cięcia i drgania, które przypominają jitter.

Obecnie braki śpiewaków nie mają obiektywnych kryteriów określania biegłości, co niekiedy prowadzi do nieprawidłowej diagnozy i błędnych wniosków z badania. Aby ustalić diagnozę choroby zawodowej, bierze się pod uwagę wiele czynników:

  • badanie cech sanitarnych i higienicznych zawodu (natężenie głosu wynosi 20 godzin tygodniowo);
  • anamnestyczne informacje (palenie tytoniu, alkohol, urazy, operacje na organach ENT);
  • częstotliwość wywołań do otolaryngologa z powodu zapalenia krtani;
  • Obserwacja stanu aparatu głosotwórczego;
  • cechy procesu pracy.

Wskazówki dotyczące leczenia

Po rozpoznaniu guzów śpiewaków należy obserwować tryb głosowy, unikać przechłodzenia, palenia i napojów alkoholowych. Zapalenie krtani leczy się poprzez przepisanie terapii przeciwzapalnej, leków przeciwhistaminowych i wlewów roztworów olejowych do krtani.

Można również przepisywać środki hormonalne, inhalacje alkaliczne ze składnikami witamin, biostymulatorami, cynkiem i garbnikami. Wybór taktyki leczenia zależy od postaci choroby.

Szeroko stosowany fizioprotsedury (elektroforeza z jodkiem, a także chlorek potasu, tokoferol). W przypadku współistniejącej dysfunkcji układu nerwowego wskazane jest przyjmowanie leków uspokajających. Do gardła używa się wywar z rumianku lub szałwi.

Pacjent jest przeszkolony do wykonywania specjalnych ćwiczeń, dzięki którym praca fałd jest restrukturyzowana, co zapobiega ich dalszym uszkodzeniom.

Nowo utworzone guzki można łatwo odwrócić.

W "starych" strukturach guzkowych dochodzi do zwłóknienia, dlatego zaleca się usunięcie mikrochirurgiczne. Usunięcie w obrębie jamy ustnej wykonuje się za pomocą mikro-narzędzi i mikroskopu. Czas trwania zabiegu chirurgicznego wynosi około kwadransa. Dzięki znieczuleniu miejscowemu osoba nie odczuwa bólu i dyskomfortu. Bardzo rzadko wymagane jest znieczulenie ogólne.

W okresie pooperacyjnym specjalny tryb głosowy jest obserwowany przez 20 dni. Pierwszy tydzień terapii przeciwzapalnej.

Powrót do pracy jest dozwolony miesiąc po operacji. Nie należy zapominać o możliwym wznowieniu nieprzestrzegania środków zapobiegawczych.

Zapobieganie

Przewlekłe zapalenie krtani jest przeciwwskazaniem do wykonywania zawodów głosowych i wybierania mowy. Aby zapobiec uszkodzeniu fałdów głosowych dzięki wzrostom węzłowym, konieczne jest przestrzeganie pewnych zaleceń:

  • Regularne badanie lekarza laryngologa w celu wczesnego wykrycia choroby;
  • szkolenie młodych specjalistów z prawidłowymi "manewrami" głosowymi;
  • ostrożny stosunek do aparatu głosowego (nie powinieneś krzyczeć i głośno śpiewać).
Wybierając zawód nauczyciela, spikera, toastmastera lub wokalisty, musisz zrozumieć, jakie choroby mogą rozwinąć się z powodu długotrwałego głośnego mówienia lub śpiewania. Przestrzegając zaleceń, możesz chronić struny głosowe przed uszkodzeniem i siebie przed nieprzyjemnymi objawami.

Dlaczego węzły chłonne gardła stają się zaognione?

Zapalenie węzłów chłonnych gardła jest dość powszechnym zjawiskiem, które występuje przy przeziębieniach, bólach gardła, chorobach wirusowych i innych. Może się zdarzyć każdej osobie, niezależnie od płci i wieku.

Węzły chłonne w ludzkim ciele tworzą pojedynczy układ limfatyczny. Są rodzajem filtra krwi krążącego w ciele, który odżywia wewnętrzne tkanki i narządy. W rezultacie szkodliwe komórki nie dostają się do organizmu. Gdy nie jest zapalenie węzłów chłonnych w gardle lub w dowolnej innej części ciała, wskazuje na rozwój choroby, która powstała w wyniku zniszczenia wirusów i bakterii ciała.

Formy zapalenia węzłów chłonnych

Wzrost wielkości węzłów chłonnych można zobaczyć gołym okiem. Częściej ten proces powoduje pojawienie się guzka na szyi w obszarze poddziąsłowym. Często wzrostowi węzłów towarzyszą inne nieprzyjemne objawy, kiedy można otworzyć usta, aby zobaczyć stan zapalny w gardle. Guz w gardle jest niewygodnym uczuciem, które utrudnia proces jedzenia, wywołuje ogólny dyskomfort i może również występować w wyniku powiększenia węzłów chłonnych.

Zapalenie może wystąpić w 2 formach. Wyróżniają się one przyczynami wzrostu węzłów i czynnikami sprawczymi, które zakłócają funkcjonowanie układu limfatycznego. Zapalenie występuje po ekspozycji na ciało obcych patogenów i bakterii, z którymi ludzka odporność nie może poradzić sobie sama.

Określona forma

Specyficzna forma zapalenia charakteryzuje się klęską ciała:

  • grzyby z rodzaju Candida;
  • promieniowce;
  • inne specyficzne patogeny.

Ta forma zapalenia może być spowodowana przez choroby, które występują w ciele. Należą do nich gruźlica, kiła i inne.

Niespecyficzna forma

Zapalenie jest wynikiem izolacji węzłów chłonnych toksyny z przyjmowaniem różnych czynników chorobotwórczych paciorkowców, gronkowców. Na rozwój tej postaci mogą mieć wpływ infekcje dróg oddechowych, dławica piersiowa, zapalenie oskrzeli i inne.

Z reguły w procesach zapalnych w węzłach chłonnych najczęściej towarzyszy:

  • ból w gardle;
  • Prześladowanie;
  • ogólne złe samopoczucie;
  • podwyższona temperatura ciała i inne objawy.

Zapalenie węzłów chłonnych charakteryzuje się szybkim rozwojem i wysokim prawdopodobieństwem powikłań. Ciężkie przypadki występują przy zaniedbanym stanie choroby, gdy leczenie było całkowicie nieobecne. Zaniedbanie zdrowia w tym przypadku jest niebezpieczne, ponieważ powiększający się węzeł zapalny niekorzystnie wpływa na układ oddechowy, słuch, a nawet mózg.

Główne przyczyny zapalenia w węzłach chłonnych

Wiele czynników zewnętrznego i wewnętrznego środowiska może wywołać stan zapalny. Jako czynnik sprawczy z reguły działają różne mikroorganizmy, a także choroby. Prowokują zmiany w ludzkim układzie odpornościowym, powodując w ten sposób zapalenie węzłów chłonnych. W rzeczywistości istnieje wiele powodów, z których najpowszechniejsze to:

  • paciorkowce, gronkowce;
  • przewlekłe zapalenie migdałków;
  • ostre choroby wirusowe dróg oddechowych;
  • choroby zakaźne;
  • gruźlica;
  • Zespół nabytego niedoboru odporności (AIDS);
  • toksoplazmoza;
  • odra;
  • nowotwory złośliwe w węzłach chłonnych, przerzuty.

Streptococci i gronkowce, po spożyciu, zaczynają się aktywnie namnażać, co prowadzi do różnego rodzaju stanów zapalnych, w tym w węzłach chłonnych. Mogą wejść do ciała na kilka sposobów:

  • droga limfogeniczna (przez naczynia limfatyczne, naczynia, przewody, inne);
  • hematogenny (przez krew);
  • kontakt.

Tonsillite

W wyniku rozwoju przewlekłego zapalenia migdałków lub zapalenia migdałków zwiększają się migdałki podniebienne. Przyczyna tego może również służyć jako gronkowce i paciorkowce lub inne patogenne organizmy i jako powikłanie możliwe jest zwiększenie węzłów chłonnych, ich bolesność.

Ostre wirusowe infekcje dróg oddechowych mogą wpływać zarówno na nos, krtań, nagłośnię. Możliwe, że kilka węzłów chłonnych może zostać zaatakowanych jednocześnie na gardle i w innych częściach ciała. Ale u ludzi choroba może mieć różny przebieg. Na przykład, u dorosłych zapalenie jest bardziej wizualnie wyrażane, powiększenie węzłów jest zauważalne nawet bez ich dotykania. U dzieci są prawie niewidoczne, ale ciało aktywnie reaguje na to zapalenie.

Odra jest chorobą zakaźną przenoszoną przez unoszące się w powietrzu kropelki. Może wywoływać stan zapalny węzłów chłonnych, po czym zwiększają się i zranią po dotknięciu.

Zoonoses

W przypadku chorób zakaźnych szczególną uwagę należy zwrócić na tych przewoźników, którymi są zwierzęta, w tym zwierzęta domowe. Zakażenie następuje przez ugryzienie lub zadrapanie. W krwi spadają szkodliwe mikroorganizmy, które rozprzestrzeniają się na całym ciele i wywołują stany zapalne i obrzęk węzłów chłonnych w gardle, zarówno u dzieci jak iu dorosłych.

Toksoplazmoza rozwija się, gdy czynnik wywołujący tę chorobę dostaje się do organizmu człowieka - toksoplazmy. Bardziej prawdopodobne jest zakażenie taką chorobą po kontakcie z kotami. Istnieje ryzyko dostania się patogenu do organizmu podczas jedzenia określonych pokarmów, takich jak mięso i jaja.

Szczególnie przerażające, jeśli kobieta jest zarażona toksoplazmozą w trakcie ciąży, ponieważ choroba często wpływa na rozwój płodu i może spowodować poronienie. Dlatego leczenie choroby musi rozpocząć się w odpowiednim czasie. Jeśli kobieta już cierpi na chorobę przed zajściem w ciążę, rozwinęła odporność, a ponowna infekcja jest niemożliwa.

Gruźlica

Gruźlica odnosi się również do chorób zakaźnych. Często wpływa na układ oddechowy, z powodu tego, co cierpią płuca, rzadziej występuje gruźlica skóry, kości i nerek. Choroba powoduje specyficzną formę zapalenia węzłów chłonnych.

Zespół nabytego niedoboru odporności (AIDS) obniża ludzki układ odpornościowy i powoduje różne choroby. Odpowiednio, prawdopodobieństwo zapalenia węzłów chłonnych jest nie tylko na gardle, ale także w pachwinie, pod pachą, za uszami. Innymi słowy, AIDS powoduje rozległe uszkodzenia ciała i wszystkich węzłów chłonnych na ludzkim ciele.

Inne przyczyny zapalenia węzłów chłonnych

Istnieją inne przyczyny, które mogą również wpływać na rozwój procesu zapalnego w węzłach chłonnych szyi, choć rzadziej zdiagnozowane. Wśród nich:

  • zapalne choroby skóry (panaryt, zapalenie hydradenitis, phlegmon, furuncles);
  • ropne rany;
  • szkarlatynę, błonicę, zapalenie przyusznic;
  • Choroby skóry (ropne zapalenie skóry, wysiękowa skaza);
  • czynniki powodujące kiłę, rzeżączkę, promienicę, wąglika i inne.

Niektórych chorób nie można leczyć zwykłymi lekami, a niektóre są całkowicie nieuleczalne, ale w każdym przypadku, bez konsultacji lekarskiej i pełnej diagnozy niemożliwe jest ustalenie prawdziwej przyczyny powiększonych węzłów chłonnych.

Leczenie stanów zapalnych węzłów chłonnych

Każda choroba powinna być leczona na pierwszych etapach jej rozwoju, aby uniknąć powikłań. Terapia powinna być kompleksowa i terminowa. Leczenie procesów zapalnych można przeprowadzić za pomocą następujących metod:

  • przyjmowanie preparatów witaminowych;
  • leczenie antybiotykami;
  • Terapia UHF;
  • rozwarstwienie ropnia lub phlegmon.

Bez powołania kompleksu witaminowego niemożliwe jest leczenie procesu zapalnego w węzłach chłonnych. Na początek trzeba przywrócić system odpornościowy, a następnie rozpocząć przyjmowanie podstawowego leczenia. Faktem jest, że musi chronić organizm przed komórkami chorobowymi, ale w stanie upadku nie radzi sobie z jego funkcją. Zdarza się, że przebieg preparatów witaminowych jest wystarczający - węzły chłonne wracają do normy, a stan pacjenta stabilizuje się.

Antybiotyki zmniejszają stan zapalny i ból. Ich przyjmowanie pomaga zapobiegać komplikacjom, ale w żadnym wypadku nie można ich zabrać bez wizyty u lekarza.

Leczenie za pomocą terapii UHF, pod wpływem drgań elektromagnetycznych, często daje szybki i skuteczny efekt: zmniejsza obrzęki, ból i stany zapalne. Ale z poważnymi schorzeniami bez otwierania ropnia lub flegmy nie możesz tego zrobić. W takich przypadkach konieczne jest wykonanie operacji, za pomocą której można poprawić stan pacjenta. Jego istota polega na otwarciu węzła chłonnego i oczyszczeniu nagromadzonej ropy.

Łagodne guzy krtani

Wspólne dla tych nowotworów są "trzy nie": nie przenikają do otaczających tkanek, nie dają przerzutów, nie powtarzają się po usunięciu. Jednak praktyka kliniczna pokazuje, że w krtani występują nowotwory łagodne w strukturze histologicznej, które po ich usunięciu powracają. Takie guzy obejmują brodawczaki, polipy i śpiewające guzki.

Guzki strun głosowych

Przyczyną brodawkach jest nadmierne obciążenie wokalnych, które powodują podśluzówkowej mikrogematomy odsłoniętej proliferację włókien z utworzeniem tych struktur, znane jako guzki głosowych.

Guzki fałdy głosowe, zwane również Pevchesky lub rozrostowy, są małe tworzenie się pary, rozmieszczone symetrycznie na krawędzi strun, które składają się z tkanki włóknistej (fig. 1). Czasami rozprzestrzeniają się one na znaczną część powierzchni fałd, powodując naruszenie barwy głosu.

Ryc. 1. Guzki fałdów głosowych (według V. Eickena)

W sensie morfologicznym, guzki te nie są guzami, lecz proliferacją tkanki łącznej fałdów głosowych. Z guzków "polipy" mogą się czasami rozwijać, mając tę ​​samą strukturę histologiczną co poprzedzające je guzki (ryc. 2, 1, 2).

Ryc. 2. Obraz endoskopowy niektórych postaci łagodnych nowotworów krtani (wg V. Eickena): 1 - brodawki w obu fałdach głosowych; 2 - wiele brodawczaków przestrzeni nad- i podszewkowej; 3 - naczyniak jamisty, umiejscowiony na lewym fałdzie cherpalonadgortane; 4 - torbiel przedgrzebieniowa; 5 - prednagortarny dystopic wola (tkanka tarczycy)

Patogeneza i objawy. Występowanie guzów krtani jest poprzedzone nieżytem krtani i długotrwałym prądem, który zmusza profesjonalną lub pracującą w hałaśliwych produkcjach do przeciążenia aparatu głosowego. W rezultacie powstałe guzki uniemożliwiają całkowite zamknięcie fałdów głosowych, co powoduje zwiększony przepływ powietrza, obniżenie ciśnienia mankietu, a siła głosu nie może osiągnąć pożądanego poziomu.

Diagnostyka nie powoduje trudności. Główną cechą jest symetria położenia guzków, brak innych patologicznych znaków endo-gardła i historia choroby.

Leczenie. U dzieci guzki często ustępują spontanicznie po ustaleniu odpowiedniego schematu głosowego lub w procesie wirylizacji krtani. W przypadku pracowników w zawodzie głosowym guzki znikają zwykle po odpowiednim leczeniu zachowawczym i wystarczająco długim (kilka miesięcy) odpoczynku głosowym. W przypadkach, w których metody zachowawcze nie przynoszą pożądanego rezultatu, podejmuje się chirurgiczne usunięcie węzłów przez dostęp do endodoncji (ryc. 3).

Ryc. 3. Etapy usuwania guzka hiperplastycznego (według Pogosova VS, Antonow VF, 1983): 1, 2 - usunięcie guza; 3 - rodzaj fałdu głosowego po usunięciu guza

Po chirurgicznym usunięciu guzków, odpoczynek głosowy jest przepisywany przez kilka tygodni. Włączenie do profesjonalnych działań wokalnych powinno być nadzorowane przez foniatryka.

Polipy krtani

Polipy stanowią najważniejszą część łagodnych guzów krtani. Najczęściej występują u mężczyzn w wieku dorosłym. Powody ich występowania są takie same jak w przypadku śpiewanych węzłów. Na początku choroby pojawiają ectasia naczyń i zatorów w gruczołach podśluzówkowe, krtani, zlokalizowaną w przedniej trzeciej strun głosowych, które przeżywa największy nacisk podczas fonacji. Następnie w ciągu następnych trzech miesięcy na tym miejscu powstaje polip. Duże znaczenie w jego wystąpieniu mają przewlekłe choroby zapalne, spowodowane szkodliwymi czynnikami produkcji (kurz, opary żrących chemikaliów).

Anatomia patologiczna. Polipa krtani jest zwykle przedstawiana jako pojedynczy, jednostronny, zaokrąglony guz, białawy lub szary, a nawet sinoczerwony, który często ulega wypadaniu w pęknięciach nóg. Małe polipy mają gładką powierzchnię, duże mogą mieć brodawkowaty wygląd. Nie odnoszą się one do nowotworów jako takich, ale są wynikiem hiperplazji zapalnej własnych tkanek fałdu głosowego.

Objawy i objawy kliniczne. Głównym objawem polipa fałdu głosowego jest naruszenie formacji głosu. W początkowej fazie, kiedy mały polip jest ściśle przymocowany do fałdu głosowego, ton głosu zmienia się i jego przejrzystość jest naruszana. Gdy zwiększa się polipów i spada do światła głośni, zjawisko występuje diplofonii - głos „rozdzielenia”.

Diagnostyka przy nowoczesnych metodach laryngoskopii trudności nie powoduje.

Diagnostyka różnicowa we wszystkich przypadkach przeprowadza się złośliwe nowotwory krtani.

Leczenie chirurgiczne. Bardzo odległe polipy bardzo rzadko się powtarzają.

Brodawki krtani

Etiologia i patogeneza. Brodawki krtani występują tak często, jak polipy. Są one wynikiem procesu proliferacji, który rozwija się w nabłonku i elementach tkanki łącznej błony śluzowej krtani. W przeważającej większości przypadków są to wielokrotne formacje, które mogą powstawać nie tylko w krtani, ale także jednocześnie na podniebieniu miękkim, migdałkach podniebiennych, wargach i tchawicy. Brodacze powracają bardzo często, z powodu tego, jak nazywa się tę chorobę brodawczaka. Opisano przypadki wrodzonych brodawczaków. W większości przypadków brodawczaki mają etiologię wirusową.

Wiele brodawczaków obserwuje się głównie w dzieciństwie i wieku dojrzewania (ryc. 4). U małych dzieci formy rozproszone występują częściej, a u starszych rozwijają się brodawki z bardziej ograniczoną lokalizacją (papillomatosis circumscripta). U dorosłych brodawki częściej występują w fałdach głosowych, charakteryzujących się hiperkeratozą.

Ryc. 4. Młodzieńcze brodawki krtani (według O. Kleinszaser): 1 - brodawki na obu fałdach głosowych, które nie blokują światła krtani; 2 - brodawczaki, które blokują światło krtani; (*) - rura intubacyjna zapewniająca oddychanie

Objawy i przebieg kliniczny są określane na podstawie wieku pacjenta, lokalizacji i występowania brodawczaka. Głównym objawem zarówno u dzieci, jak iu dorosłych jest narastająca chrypka głosu, osiągająca afonia. U dzieci zjawiska niewydolności oddechowej, duszności z wysiłkiem fizycznym oraz zjawiska niedotlenienia hipoksycznego jednocześnie narastają. Występują skurcze krtani, zespołu stridora i uduszenia, w których, jeśli nie podejmiesz środków ratunkowych w odpowiednim czasie, może dojść do śmierci dziecka.

W niektórych przypadkach ataki asfiksji występują nagle podczas przeziębienia. Im mniejsze dziecko, tym bardziej niebezpieczne ataki, ze względu na znaczny rozwój luźnej tkanki łącznej w przestrzeni podskladochnom, niewielki rozmiar dróg oddechowych oraz fakt, że małe dzieci brodawczakowatością jest rozproszony charakter i rozwija się bardzo szybko. U dorosłych, astma nie jest przestrzegana, a jedynym objawem, wskazuje na obecność luzem edukacji w dziedzinie głośni jest chrypka. Postęp procesu proliferacji powoduje przeniknięcie brodawczaka do wszystkich wolnych jam krtaniowych.

Prognoza korzystna nawet przy wielokrotnym wystąpienia pooperacyjnego nawrotu, od nawrotów pacjentów dojrzałości stają się rzadsze i mniej intensywne, a następnie całkowicie zatrzymany. U dorosłych brodawczaka może przerodzić się w raka lub mięsaka i wtedy prognoza nie zależy od choroby podstawowej, lecz z jej powikłań.

Diagnoza u dzieci ustalono z bezpośrednią laryngoskopią zgodnie z charakterystycznymi cechami zewnętrznymi. U dzieci brodawczaki krtani różnicują się z błonicą, fałszywym zadem, ciałem obcym, wrodzonymi nowotworami złośliwymi. Kiedy krtani brodawczaków u osób w średnim wieku powinny przestrzegać onkologicznego czujności, takich jak brodawczaków, zwłaszcza tak zwane twarde brodawczaka biało-szary kolor, mają skłonność do złośliwości.

Leczenie. Główną metodą jest usunięcie brodawczaków, ale ma na celu jedynie zapobieganie niedrożności krtani u dzieci. Wielokrotne interwencje chirurgiczne wykonywane są z nawrotami, które występują częściej i intensywniej niż młodsze dziecko. Chirurgiczne zastosowanie lasera zapewnia bardziej stabilny efekt, rzadziej stają się rzadsze i mniej intensywne.

W okresie pooperacyjnym przepisywane są antybiotyki o szerokim spektrum działania, estrogeny, preparaty arsenowe (Liquor Fowleri et Aqua Laurocerasi, aa 5 r, no 1-10 cap., 3 razy dziennie po posiłkach). Spotkanie po operacji metioniny 0,5 g 3 razy dziennie przez 3-4 tygodnie zmniejsza prawdopodobieństwo nawrotu.

Angioma krtani

Angiomaty krtani są podzielone na naczyniaki krwionośne i naczyniaki limfatyczne. Prawdziwe naczyniaki krwionośne są rzadkie i według różnych autorów stanowią około 1% wszystkich łagodnych nowotworów krtani.

Naczyniaki. Strukturalnie są teleangiektazja, ale często dominuje jamistej naczyniak, które są rozmieszczone w kształcie gruszki zatok o valekuly, migdałki, podniebienia miękkiego i mogą być połączone z naczyniaków twarzy i górnej części szyjki. Naczyniaki o strukturze teleangiektatycznej wyglądają jak czerwona plamka nieznacznie wznosząca się ponad powierzchnią błony śluzowej. Krwawią po uszkodzeniu. Naczyniaki jamiste (patrz ryc. 2, 3) są reprezentowane przez obszerne formacje, są podatne na samoistne krwawienie i obficie krwawią po uszkodzeniu.

Limfangioma. Guzy te są znacznie rzadsze niż naczyniaki krwionośne i zwykle znajdują się na nagłośniach, cherpalodnagortannye i fałdach głosowych, w komorach iw przestrzeni podskapitalnej. Są bardziej blade i mają żółtawo-różowawy kolor, zawierają mleczny płyn.

Diagnoza naczyniaki są ustalane zgodnie z typowym typem guza, w odniesieniu do definicji jego występowania, w niektórych przypadkach stosuje się metodę kontrastowej wasografii, MRI, fibroskoposkopii. Biopsja jest przeciwwskazana w dowolnej postaci naczyniaka krwionośnego z powodu niebezpieczeństwa obfitego krwawienia.

Diagnostyka różnicowa spędzić z włókniakomięśniowymi polipami krtani, śluzaka, mięsaka.

Leczenie. Ze względu na powolny rozwój naczyniaka krwionośnego oraz w przypadkach, gdy guz nie wywołuje żadnych subiektywnych zaburzeń, powinien być ograniczony do systematycznej obserwacji. Małe naczyniaki, które powodują zaburzenia lędźwiowe, można usunąć, a następnie kauteryzować powierzchnię, na której zlokalizowany był guz. W przypadku dużych naczyniaków jamistych niektórzy autorzy zalecają podwiązanie zewnętrznej tętnicy szyjnej po właściwej stronie, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo tętniakowatego rozwoju procesu, ryzyko krwawienia oraz przygotowanie przedoperacyjne. Duże naczyniaki krwionośne są usuwane metodą zewnętrzną przez laryngofyssurę. Rozwój chirurgii laserowej umożliwił znaczne poszerzenie wskazań do usunięcia naczyniaków krwionośnych i wytworzenie go u noworodków.

Torbiele krtani

Większość torbieli obszar głośni znajdują się na zewnątrz jamy gardła - nagłośni lub korzeń występu, ale może również wystąpić w komorach krtani i fałdy cherpalonadgortannyh (patrz figura 2,.. 4). Na fałdach głosowych mogą pojawić się małe zmiany torbielowate w wyniku transformacji polipów tego regionu. Większość torbieli krtani odnosi się do zatrzymywania, utworzony w wyniku zatkania kanałów wylotowych i gron przerostu i rozszerzenia ściany. Torbiele krtani zawierają płyn surowiczy o różnej lepkości, w zależności od zawartości w nim białek koloidalnych. Bardzo rzadko torbieli embrionalne pochodzenie w Dermoid torbiele, które znajdują się na valekulah lub nagłośni. Cysty znajdujące się na fałdzie głosowym można pomylić z formacjami sferycznymi.

Objawy i przebieg kliniczny. Torbiele krtani mają tendencję do rozległego wzrostu bez kiełkowania w otaczających tkankach. Przez długi czas, mogą być bezobjawowe, ale osiągnęły wielkość określoną przyczyną zaburzenia połykania (cysty nagłośni cherpalonadgortannyh fałdy) lub fonację i oddychanie (cysty strun głosowych komory krtani). Cysty, duszone w pęknięciach oddechowych, mogą powodować ostry atak uduszenia.

Leczenie wyłącznie chirurgiczne. Sposób usuwania torbieli zależy od jej wielkości i umiejscowienia (przebicie, nacięcie lub odgięcie części ściany, całkowite usunięcie torbieli przez dostęp zewnętrzny).

Dystopia tarczycy

Dystopie (aberracje) tarczycy powstają podczas embriogenezy, przenosząc część miąższu tarczycy do pobliskich obszarów anatomicznych, gdzie zaczynają funkcjonować z ich nieodłącznymi właściwościami. Dystopijna miąższ tarczycy, zlokalizowany w przestrzeni nagłośni (patrz ryc. 2, 5), pochodzi z kanału języka i języka i znajduje się u podstawy języka. Dystopia śród-krtaniowa występuje znacznie rzadziej i jest zwykle umiejscowiona w przestrzeni zalewowej. Na ryc. 5 pokazuje warianty lokalizacji dodatkowych (nieprawidłowych) gruczołów tarczycy.

Ryc. 5. Warianty lokalizacji dodatkowych gruczołów tarczycy (według Aleshin BV): a - widok z przodu: 1 - normalna lokalizacja tarczycy; (*) - dodatkowe tarczycy; b - widok z boku: 1 - normalna lokalizacja; 2 - lokalizacja tyglogaliczna z torbielą; 3 - podjęzykowa lub epilaryjna, lokalizacja; 4 - językowy; 5 - gardło; b - przedtchawicze; 7 - wewnątrzprzełykowe; 8 - dotchawicze; 9 - Intrathoracic

Objawy zależy od lokalizacji i wielkości guza. W przypadku lokalizacji krtani mogą spowodować naruszenie fonacji, a gdy jest ona zlokalizowana w układzie oddechowym - i trudności w oddychaniu. Z wyglądu, nieprawidłowy gruczoł tarczowy krtani można pomylić ze złośliwym guzem, ponieważ łatwo krwawi, gdy dotknie go ostra sonda.

Ostateczną diagnozę wykonuje się po pobraniu próbki z jodem radioaktywnym (131 J) lub technetem, a następnie skanowaniem.

Leczenie czynny endo-gardłowy lub zewnętrzny dostęp. Najskuteczniejsze wykorzystanie chirurgii laserowej. Przed operacją należy upewnić się, że obecność gruczołu głównego. Usunięcie tarczycy z aberracji tarczycy odbywa się w przypadku naruszenia funkcji głosowych i oddechowych.

Inne łagodne nowotwory krtani obejmują chrzęstnie, tłuszczaki, gruczolaki, myksomy, mięśniaki, nerwiaki, które występują bardzo rzadko i występują w tkankach odpowiadających tym nowotworom. Ich gardłowy układ powoduje odpowiednią lokalizację i objętość guza dysfunkcji tego narządu. Są przedmiotem chirurgicznego usunięcia.

Otorynolaryngologia. V.I. Babiak, M.I. Govorun, Ya.A. Nakatis, A.N. Paschinin

Może Chcesz Pro Hormonów