W ciele kobiety gonady (gruczoły płciowe) są jajnikami sparowanymi w małej miednicy. Wymiary każdej z nich w wieku rozrodczym średniej :. Szerokość 2-2,5 cm, długość 4,3 cm, grubość - do 1,5 cm, jajników i macicy są przymocowane do elastycznych linek miednicy. Struktura gonad u kobiet jest dość skomplikowana.

W ich strukturze są:

  • płaszcz brzucha;
  • Strefa korowa (wypełniona pęcherzykami przedobjawowymi).

Jajniki są układane w 6 tygodniu wewnątrzmacicznego rozwoju płodu. Po 8-9 tygodniach rozpoczyna się ich aktywny rozwój. Zupełnie wszystkie struktury powstają tylko w okresie poporodowym.

Kobietą w wieku rozrodczym w jajnikach są jaja dojrzewające, którym towarzyszy cykliczna zmiana na tle hormonalnym. Gonady bezpośrednio wpływają na endometrium. Hormony jajników wywołują odrzucenie endometrium, dojrzewanie, proliferację, wydzielanie gruczołów.

Praca gonad jest regulowana przez podwzgórze-przysadka mózgowa. W centralnych oddziałach układu hormonalnego znajdują się hormony tropiczne - luteinizujące (LH) i stymulujące pęcherzyki (FSH). U kobiet gonadotropiny są wydzielane cyklicznie. Jeśli gonady nie reagują na stymulację fizjologiczną z przysadki i podwzgórza, diagnozuje się dysfunkcję jajników.

Normalny cykl reprodukcyjny

Cykl menstruacyjny istnieje, aby wspierać płodność kobiet (zdolność do poczęcia). Pierwsze krwawienie (pierwsza miesiączka) występuje zwykle po 12-13 latach. Granice wiekowe tego wydarzenia od 9 do 17 lat są uważane za normę. Naturalny pełny zatrzymanie miesiączki jest związane ze starzeniem się organizmu. Climax występuje w wieku 40-58 lat (średnio 52-54 lata). Od menarche do menopauzy kobieta w wieku reprodukcyjnym.

Normalny cykl menstruacyjny trwa 21-25 dni.

Są w nim 3 fazy:

Faza pęcherzykowa rozpoczyna się od pierwszego dnia krwawienia miesiączkowego. Średnio trwa to 11-14 dni. W tym czasie w jajnikach powstaje kilka przedobciążonych pęcherzyków (zawierających oocyty) pod wpływem FSH. Najsilniej reaguje na pęcherzyk hormonalny. Dojrzewa dalej, a reszta to atrezja. Dominujący pęcherzyk w fazie dojrzałości nazywany jest bańką graafaca. Gdy jajko jest w pełni dojrzałe, może wystąpić owulacja.

Faza owulacji rozpoczyna się z powodu aktywacji wydzielania LH. Hormon wchodzi do krwiobiegu falami. Na szczycie jednej z tych fal Graafa pęka bańka i dojrzałe liście jaj. Oocyt przesuwa się w kierunku jajowodu, a następnie wzdłuż niego - do jamy macicy. Jeśli jajo spotka się z męskimi gametami, może wystąpić nawożenie.

Faza żółtego ciała w jajnikach rozpoczyna się od momentu owulacji. Tymczasowy gruczoł dokrewny rozwija się w miejscu wyjścia oocytu - żółtego ciała. Ta struktura wytwarza progesteron. Ponadto żółty korpus syntetyzuje estrogeny i androgeny. Hormony żółtego ciała tłumią syntezę LH i FSH, przygotowują endometrium do implantacji.

Jeśli doszło do zapłodnienia i zajścia w ciążę, to funkcja żółtego ciała trwa do momentu włączenia funkcji endokrynnej łożyska. Jeśli poczęcie nie występuje, to po 10-12 dniu po owulacji żółte ciało przestaje działać, a obrzęk i martwica zaczynają się w endometrium. Potem przychodzi miesiączka i rozpoczyna się nowy cykl reprodukcyjny.

Zaburzenia jajników

Dysfunkcje jajników czasami objawiają się jako naruszenie funkcji hormonalnej lub brak owulacji.

  • brak miesiączki;
  • nieregularne miesiączki;
  • niedobór lub nadmierna intensywność krwawienia;
  • dysfunkcyjne krwawienie;
  • brak owulacji;
  • niedobór żółtego ciała;
  • poronienie ciąży;
  • zespół napięcia przedmiesiączkowego itp.

Zaburzenia czynności jajników mogą powodować niepłodność, mastopatia, włókniaki, endometriozę, procesy onkologiczne. Choroby te rozwijają się z powodu przedłużającego się zaburzenia hormonalnej funkcji gonad.

  • brak miesiączki;
  • cykl dłuższy niż 35 dni;
  • cykl jest krótszy niż 21 dni;
  • krwawienie jest dłuższe niż 7 dni;
  • ból w jamie brzusznej i dolnej części pleców w okresie przedmiesiączkowym i w okresie menstruacji;
  • obrzęk, zawroty głowy, niestabilność nastroju w okresie przedmiesiączkowym;
  • niepłodność.

Jeśli kobieta ma którykolwiek z objawów dysfunkcji gonad, musi przejść kontrolę od ginekologa.

Przyczyny

Zaburzenia w jajnikach powodują:

  • zapalenie wewnętrznych narządów płciowych (macica, jajniki, szyjka macicy);
  • łagodne i złośliwe nowotwory wewnętrznych narządów płciowych;
  • endometrioza;
  • włókniaki macicy;
  • adenomioza;
  • stres emocjonalny;
  • przepracowanie;
  • głód;
  • nadmierny wysiłek fizyczny;
  • sztuczne aborcje;
  • błędy podczas instalowania urządzenia wewnątrzmacicznego;
  • choroby endokrynologiczne.

Zaburzenia hormonalne jajników często objawiają się cukrzycą, otyłością, niedoczynnością tarczycy, gruczolakiem przysadki. Te warunki hamują normalne funkcjonowanie układu rozrodczego. U kobiet najczęściej brak miesiączki i niepłodność.

W okresie związanej z wiekiem restrukturyzacji ciała pacjenci często mają zaburzenia w cyklu menstruacyjnym. Brak miesiączki i krwawienie z acykliczne mogą wystąpić u nastolatków w ciągu 2 lat po pierwszej miesiączce. Ponadto, wraz z inwolucją układu rozrodczego u kobiet w wieku 45-50 lat, dysfunkcja menopauzacyjna jajników jest powszechna.

Diagnoza dysfunkcji

Egzamin rozpoczyna się od wizyty u lekarza. Ginekolog identyfikuje i ocenia objawy dysfunkcji jajników. W tym celu zbierane są informacje o dziedziczeniu, historii położniczej, funkcji menstruacyjnej. Dalej ginekolog spędza inspekcję na fotelu i bierze smugi. Na podstawie wyników zaleca się kompleksową diagnostykę.

Można mianować:

  • USG drobnej miednicy;
  • USG gruczołów mlecznych;
  • badania krwi na obecność hormonów (LH, FSH, estrogeny, androgeny, prolaktyna);
  • analizy dotyczące infekcji seksualnych;
  • konsultacja endokrynologa.

Jeśli to konieczne, zalecamy również:

  • tomografia przysadki;
  • Ultradźwięki tarczycy;
  • Ultradźwięki nadnerczy;
  • tyreotropina i hormony tarczycy (TTG, T4, T3);
  • histeroskopia;
  • diagnostyczne łyżeczkowanie jamy macicy.

Na podstawie wyników diagnostyki lekarz określa przyczyny choroby i jej charakter, przepisuje terapię.

Leczenie

Leczenie dysfunkcji jajników jest zawsze ściśle indywidualne.

U kobiet w wieku rozrodczym terapia ma 3 cele:

  • zatrzymać krwawienie, które zagraża życiu;
  • eliminacja przyczyn nieprawidłowości w jajnikach;
  • powrót do normalnego cyklu.

Jeśli kobieta szuka lekarza z dolegliwościami krwawienia, potrzebuje pilnej pomocy.

Można mianować:

  • środki terapeutyczne (leki);
  • interwencje chirurgiczne.

Metody chirurgiczne obejmują:

  • oddzielne łyżeczkowanie błony śluzowej macicy;
  • aspiracja próżniowa błony śluzowej macicy;
  • kriodestrukcja endometrium;
  • fotokoagulacja endometrium;
  • wytępienie macicy.
  • środki hormonalne;
  • leki niehormonalne;
  • refleksologia itp.

W wieku reprodukcyjnym pacjenta pożądane jest wykonanie oddzielnego skrobania endometrium. Ta procedura ma wysoką wartość diagnostyczną i pozwala bardzo szybko zatrzymać krwawienie.

Dalsza taktyka leczenia zależy od przyczyn choroby.

  • terapia przeciwzapalna;
  • leczenie antybiotykami i środkami przeciwwirusowymi;
  • korekcja chorób tarczycy, nadnerczy, przysadki mózgowej.

Ponadto pacjent otrzymuje porady dotyczące właściwego sposobu życia, odżywiania, pracy i odpoczynku.

Dysfunkcje jajników mogą wymagać leczenia hormonalnego gestagenem i estrogenami. Czasami pacjenci są zalecani tylko progesteron w drugiej fazie cyklu miesiączkowego. Ale częściej wymaga długotrwałego przyjmowania złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych.

Planowanie ciąży

W większości przypadków z dysfunkcją jajników możliwy jest początek ciąży. Koncepcja musi być zaplanowana. Przed zajściem w ciążę kobieta musi przejść kompleksowe badanie.

Główną metodą leczenia jest przywrócenie owulacji. Dojrzewanie jajek można normalizować za pomocą clostibeigen i jego analogów. Leki te wpływają przede wszystkim na przysadkę mózgową. Gdy dojrzewają pęcherzyki do wielkości 18 mm, można je stymulować do owulacji lekiem z gonadotropiny kosmówkowej. Ponadto przepisywany jest progesteron, co stwarza dogodne warunki do implantacji oocytów. Wszystkie zabiegi przeprowadzane są pod kontrolą USG.

Dysfunkcje jajników: co to jest, przyczyny, objawy, leczenie, konsekwencje

Wszelkie zaburzenia w funkcjonowaniu jajników powodują nierównowagę hormonów płciowych, co prowadzi do chorób narządów układu rozrodczego i gruczołów sutkowych. Konsekwencje są ciężkie zaburzenia miesiączkowania, niemożność posiadania dzieci. Rozpoznanie dysfunkcji jajników nie jest trudne, jeśli ostrożnie traktujesz swoje zdrowie. Ból w dolnej części brzucha, naruszenie cyklu - jeśli masz takie objawy, musisz udać się do lekarza, aby prawidłowo zdiagnozować chorobę i poddać się leczeniu. Ważne jest, aby wyeliminować przyczynę naruszeń.

Niewydolność jajników i jej konsekwencje

Jajnika funkcji w organizmie jest wytwarzanie hormonów żeńskich - estrogenów i progesteronu, w odpowiedzi na hormony przysadki mózgowej FSH (FSH i LH - - luteinizujący). Zaburzenia czynności jajników, to znaczy ich niezdolność do wytwarzania hormonów w wymaganej ilości prowadzi do zakłóceń w procesie dojrzewania jaj i niemożliwość jego zapłodnienia.

Zaburzenie wynikiem jest nienormalne wydłużenie (aż do 40 dni lub dłużej), albo krótszy czas cyklu (mniej niż 21 dni), występowanie dysfunkcyjnych krwawień z macicy (ciężkie i długotrwałe występującego między nieregularne miesiączki), brak jajeczkowania (jajo nie dojrzewają w pełni pęcherzyk pęknięcia występuje). Poziom żeńskich hormonów płciowych wpływa na pracę wszystkich układów kobiecego ciała. Dlatego konsekwencje dysfunkcji jajników są następujące:

  1. Naruszenie zdrowia reprodukcyjnego, którego skutkiem jest niepłodność lub poronienie.
  2. Wystąpieniu endometriozy u kobiet (nienormalny wzrost nabłonkowych warstwa macicy oraz jego kiełkowania innych organach), zespół policystycznych i mięśniaki wygląd (łagodny nowotwór) lub nowotworów złośliwych macicy.
  3. Rozwój raka piersi (nowotwór zależny od estrogenu).
  4. Zaburzenia układu nerwowego, pogorszenie stanu skóry i włosów, ból brzucha i pleców, inne objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego.

Niedokrwistość i pogorszenie ogólnego stanu zdrowia są również pośrednią oznaką nieprawidłowej czynności jajników.

Wideo: Przyczyny zaburzeń hormonalnych u kobiet

Przyczyny nieprawidłowego działania

Pojawienie się dysfunkcji ułatwiają nie tylko zmiany hormonalne i pogorszenie ogólnego samopoczucia kobiety, ale nawet warunki życia i środowiska. Przyczyny i konsekwencje dysfunkcji jajników są ze sobą powiązane.

Głównymi czynnikami prowadzącymi do tej patologii są nieprawidłowe zmiany w tle hormonalnym w organizmie, prowadzące do pojawienia się chorób macicy i przydatków. Pierwszym objawem takich patologii jest naruszenie produkcji żeńskich hormonów płciowych w jajnikach, aw konsekwencji niezdolność normalnego przebiegu cyklu menstruacyjnego. Zaburzenia są spowodowane przerwaniem przysadki, tarczycy i innych wewnętrznych wydzielin. Często ich przyczyną jest cukrzyca.

Zmiany hormonalne mogą mieć naturę naturalną. Na przykład zaburzenia dysfunkcyjne często występują u młodych dziewcząt na samym początku dojrzewania, kiedy narządy rozrodcze są w fazie rozwoju, cykl się nie uformował. Dysfunkcja jajników jest jednym z głównych przejawów menopauzy. W tym okresie dochodzi do wyczerpania zapasów oocytów, starzenia się i redukcji jajników. Prowadzi to do pojawienia się coraz większej liczby cykli bezowulacyjnych, wydłużających przerwy między miesiączką a zniknięciem menstruacji. W okresie przedmiesiączkowym można naprzemiennie zamieniać się w skąpe okresy w skąpe. Aż do początku menopauzy procesy te są naturalne.

Ważne jest, aby pamiętać: Patologia to pojawienie się jakiegokolwiek krwawego wyładowania po menstruacji w tym wieku jest nieobecna przez 1 rok. Może to być objaw rozrostu endometrium, rak macicy. Jeśli pojawi się taki znak, należy pilnie zgłosić się do lekarza.

Przyczyną zaburzeń hormonalnych i dysfunkcji jajników u kobiet w wieku rozrodczym są przenoszone choroby układu rozrodczego:

  • łagodne i złośliwe nowotwory;
  • zapalenie endometrium macicy (endometrium) i jajników (zapalenie przydatków);
  • zakaźne zmiany narządów płciowych (drozd, opryszczka narządów płciowych, rzeżączka);
  • zaburzenia metaboliczne i związane z nimi nagłe zmiany masy ciała;
  • przyjmowanie pewnych leków i środków antykoncepcyjnych, instalowanie urządzenia wewnątrzmacicznego;
  • aborcja i inne operacje na organach rozrodczych;
  • nieregularne życie seksualne;
  • palenie tytoniu, uzależnienie od alkoholu i narkotyków.

Uwaga: Jajniki są narządem reagującym nawet na nastrój kobiety, jej stan psychiczny. Dużo stresu, obawy o braku ciąży, późnym przybyciem miesiączki, a także zmianę zwyczajowych warunków życia może wpłynąć na funkcjonowanie jajników, które doprowadziły do ​​czasowego lub przewlekłych zaburzeń.

Występowanie dysfunkcji przyczynia się do obecności kobiety z chorobami krwi, wątroby, nerek, a także niewydolnością sercowo-naczyniową.

Wideo: Dysfunkcja: czym jest, jak się manifestuje

Objawy dysfunkcji

Na obecność kobiecej dysfunkcji jajników wpływa wiele charakterystycznych objawów. Przede wszystkim jest to naruszenie prawidłowości i czasu trwania cyklu.

W normalnej funkcji jajników, poziom estrogenu u kobiet w wieku rozrodczym zmniejsza się stopniowo w połowie cyklu, a poziom progesteronu wzrasta. Dzięki temu macica normalnie rozwija endometrium i tworzy zdrowe jajo, gotowe do zapłodnienia. Jeśli poczęcie nie występuje, następuje miesięczny okres 3-5 dni i objętość 40-80 ml. Dysfunkcja prowadzi do ostrej zmiany poziomu hormonów, która jest obarczona pojawieniem się krwawienia z macicy między miesiączkami. Może być tak obficie, że kobieta potrzebuje pilnej pomocy medycznej, aby to powstrzymać. Duża utrata krwi zagraża życiu.

Brak estrogenów prowadzi do skrócenia pierwszej fazy cyklu i skrócenia jego długości. Miesięcznie zaczyna przybywać losowo i częściej niż po 21 dniach. Nadmiar estrogenów prowadzi do braku owulacji, dużych opóźnień w menstruacji. Jedną z możliwych konsekwencji dysfunkcji jajników jest brak miesiączki - całkowite ustanie menstruacji u kobiety w wieku rozrodczym (przez sześć miesięcy lub dłużej).

Niewystarczająca produkcja progesteronu uniemożliwia utrzymanie ciąży i owocowanie. W tym przypadku miesiączki kobiet stają się dłuższe i obfite. Utrata krwi prowadzi do objawów braku żelaza w organizmie (zawroty głowy, osłabienie, nudności, bóle głowy).

Nadmiar hormonu powoduje wydłużenie drugiej fazy cyklu i wskazuje na nienormalny rozwój żółtego ciała, które je produkuje. Stan taki charakteryzuje się obecnością migreny, obrzękiem i bólem gruczołów sutkowych, obniżonym nastrojem, spadkiem aktywności seksualnej.

Jak powyżej, a także z braku żeńskich hormonów płciowych mogą doświadczać objawów, takich jak uczucie zmęczenia, stałej skórnych reakcji alergicznych, takich jak świąd i wysypki, niewyraźne widzenie, spadek ciśnienia krwi. W przypadku dysfunkcji jajników występują zaburzenia neurologiczne: bezsenność, ból w sercu, nieuzasadniona zmiana nastroju. Występuje nadmierny wzrost włosów na ciele, pogorszenie się skóry, włosów, paznokci.

Diagnoza dysfunkcji

Celem badania jest potwierdzenie zaburzenia funkcji hormonalnej jajników i określenie przyczyny patologii. Załóżmy, że obecność zaburzenia może być już dla takich objawów, jak naruszenie cyklu, obecność krwawienia międzymiesiączkowego, niezdolność do poczęcia, ogólne złe samopoczucie.

Aby potwierdzić rozpoznanie i ustalić przyczynę dysfunkcji jajników, przeprowadzane są następujące badania:

  • badanie krwi na zawartość hormonów przysadki, tarczycy, prolaktyny, estrogenu i progesteronu;
  • biochemiczne badanie krwi cukrowej w celu wykluczenia cukrzycy;
  • Analiza PCR rozmazu z pochwy i szyjki macicy w celu wykrycia patogenów infekcji seksualnych i innych, które mogą powodować zapalenie jajników;
  • biopsja nowotworów macicy (badanie histologiczne próbek pozwala wykryć choroby nowotworowe);
  • folliculometria - cotygodniowe USG, które pozwala śledzić rozwój pęcherzyków, w celu wykrycia obecności lub braku owulacji;
  • USG tarczycy i nadnerczy;
  • badanie przysadki mózgowej przy użyciu MRI i TK mózgu.

Obowiązkowe jest wykonywanie USG macicy i przydatków w celu wykrycia takich wskaźników, jak grubość endometrium, lokalizacja i wielkość dominującego pęcherzyka, obecność torbielowatych jam. Badanie wykonuje się brzusznie (zewnętrznie) lub przez pochwę (przez pochwę, wkładając do niego czujnik).

Leczenie niewydolności jajników

Dysfunkcję jajników objawia się na różne sposoby, w zależności od przyczyny, wieku kobiety, ogólnego stanu zdrowia. Podczas leczenia może być konieczne przerwanie krwawienia, wyeliminowanie przyczyn niepłodności, leczenie chorób narządów płciowych, wyeliminowanie zaburzeń hormonalnych i zaburzeń cyklu.

Eliminacja krwawienia z macicy. W niektórych przypadkach stosuje się do tego leki hormonalne. Na przykład, w 16-21 dniu cyklu, kobieta jest przepisana na lek progesteronowy. Usuwane jest urządzenie wewnątrzmaciczne. Jeśli wyniku nie można szybko uzyskać, wykonuje się skrobanie jamy macicy w celu usunięcia krwawiącego endometrium.

Eliminacja zaburzeń równowagi hormonalnej. Zwykle wykonuje się go pod nadzorem lekarza ginekologa i doświadczonego endokrynologa. Zalecane leki zawierające estrogeny i progesteron (w postaci tabletek antykoncepcyjnych). Rodzaj i dawkę leku dobiera się w zależności od charakteru zaburzeń hormonalnych i wieku pacjenta. Dokonano regulacji tarczycy, przysadki mózgowej, trzustki (za pomocą leków hormonalnych osiągają one obniżenie poziomu cukru we krwi w cukrzycy).

Leczenie chorób zapalnych i zakaźnych narządy rozrodcze z lekami przeciwbakteryjnymi, przeciwzapalnymi.

Leczenie niepłodności. Jeśli kobieta ma niepłodność z powodu braku owulacji, diagnozuje się dysfunkcję jajników, leki, które podwyższają poziom estrogenu we krwi, stymulują wzrost jajników, rozwijają się pęcherzyki i wychodzą z jaja. Takie środki obejmują houmegon, pergonal, prophase. Ich dawka dobierana jest ściśle indywidualnie, aby uniknąć konsekwencji nadmiaru hormonów. Leki są przyjmowane w niektóre dni cyklu.

Wskazówka: Aby określić, czy występuje owulacja i w którym dniu cyklu to występuje, można codziennie mierzyć temperaturę podstawową i sporządzać odpowiedni harmonogram. Jeśli temperatura w środku cyklu wzrasta o 0,5 ° -1 °, to wynik jest dodatni, możliwe jest rozpoczęcie ciąży. Jeśli temperatura się nie zmienia, to z reguły występuje dysfunkcja jajników. W domu stosuje się również specjalne testy ekspresowe na owulację ("Eviplane" i inne).

Kobietom podaje się również leki z hCG (ludzka gonadotropina kosmówkowa) w celu stymulacji dojrzewania jaja, utrzymania ciąży (gonakor, pregnil).

Zaburzenia czynności jajników (a ndeksyt): przyczyny, objawy, leczenie

Jajniki są bardzo wrażliwymi narządami, które jako pierwsze w organizmie kobiety reagują na różne nieprawidłowości. Dlatego często pierwszą oznaką ich choroby jest naruszenie funkcji narządów płciowych i rytmu menstruacji.

Zazwyczaj kobiety nie wiążą się z naruszeniami cyklu miesiączkowego z możliwą poważną patologią, a to może prowadzić do nieodwracalnych konsekwencji, w tym niepłodności. Jednym z symptomatycznych kompleksów wielu złożonych chorób jest dysfunkcja hormonalna jajników.

Związek dysfunkcji jajników z cyklem miesiączkowym

Czas trwania cyklu miesiączkowego wynosi zwykle 21-35 dni, z krwawieniem miesiączkowym trwającym od 3 do 7 dni i krwawieniem miesiączkowym od 50 do 100 ml. Wszelkie odstępstwa od tych danych wskazują na naruszenie cyklu miesiączkowego i powinny być dokładnie zbadane, szczególnie jeśli nieprawidłowości te nie są obserwowane po raz pierwszy i powtarzane wielokrotnie.

Jednak kobiety nie spieszą się z lekarzem i odnoszą się do skrócenia lub wydłużenia cyklu miesiączkowego do ich indywidualnych cech fizjologicznych.

Ale nie ma dymu bez ognia,

więc jeśli istnieją odchylenia od normy,

to jest powód, często bardzo poważny.

Dysfunkcję jajników jest patologią, w której produkcja hormonów przez te narządy jest zakłócona, co prowadzi do zaburzeń cyklu miesiączkowego i upośledzenia funkcji rozrodczej.

Ta patologia nie odnosi się do niezależnych chorób i tylko jest zespołem, który może być jednym z przejawów chorób pozagenitalnych i ginekologicznych.

Przyczyny zaburzeń czynności jajników

Ponieważ jajniki są częścią kompleksowego układu jajników podwzgórze-przysadka-nadnercza, ich regulacja ma istotny wpływ prawidłowego działania tych jednostek, to jest fiasko na każdym poziomie prowadzi do rozwoju zaburzenia.

Dysfunkcja jajników może powodować wiele przyczyn:

  • Naruszenie na poziomie podwzgórze-przysadka mózgowa

Zwiększenie lub obniżenie poziomu rozwoju czynników uwalniających podwzgórze i przysadki mózgowej LH, FSH i prolaktyny - hormonu, który jest odpowiedzialny za produkcję mleka. Przyczyną takiego naruszenia mogą być guzy przysadki mózgowej lub choroba psychiczna.

  • Choroby układu hormonalnego

Do tej grupy chorób należą cukrzyca, choroby tarczycy, patologia kory nadnerczy i otyłość. Wszystkie rozwijają się z powodu niepowodzenia w produkcji tych lub innych hormonów.

  • Zaburzenia jajników

Do tej grupy zalicza się choroby jajników i innych narządów płciowych układu rozrodczego:

  • Procesy zapalne w jajnikach, przydatkach i macicy.
  • Nowotwory złośliwe i niezłośliwe, cysty macicy i jajników.
  • Endometrioza jajników i innych narządów układu rozrodczego.
  • Zespół przedwczesnego wyczerpania i skleropoliakistozy jajników.
  • Ogólne choroby pozagencyjne:

    ciężka choroba nerek;

    Niewyrównana niewydolność sercowo-naczyniowa;

    złośliwe choroby krwi i niedokrwistość;

    poważna patologia układu wątrobowo-żółciowego.

    • Czynniki zewnętrzne:

      Znaczące i / lub długotrwałe stresy, zmiana klimatu, przeciążenie psycho-emocjonalne, opalanie się, przyjmowanie pewnych leków, anoreksja i fizyczne wyczerpanie.

      Naruszenie zasad higieny osobistej, uszkodzenia popromienne jajników, niewłaściwe wykonanie strzykawek, naruszenie równowagi pracy i odpoczynku w ciągu dnia.

      Nieprawidłowa instalacja wkładki wewnątrzmacicznej, operacje i uraz na jajnikach lub innych organach miednicy małej, spontaniczne lub sztuczne przedwczesne zakończenie ciąży.

      Obraz kliniczny zespołu dysfunkcji jajników

      Chorobę objawową w występowaniu dysfunkcji jajników można podzielić na następujące grupy:

      • Hormonalne przejawy

      Objawy te obejmują ciśnienie niestabilny, naruszenie kondycji włosów i paznokci (paznokcie złuszczających z poziome paski i cętki, matowe i łamliwe włosów), nieestetyczne wygląd (pojawienie się trądziku, tłustej skóry), psycho-labilność emocjonalna, która jest najczęściej postrzegane w przeddzień miesiączki (agresywność, płaczliwość drażliwość), osłabienie i ospałość, pojawienie się nadwagi.

      • Objawy menstruacyjne

      Nastąpiła zmiana charakteru przebiegu cyklu. Czas trwania może wynosić więcej niż 35 dni lub mniej niż 21 lat. Kiedy miesiączka jest opóźniona, przedłużone krwawienie występuje dłużej niż tydzień. Z kolei częste krwawienie miesiączkowe powoduje obniżenie poziomu hemoglobiny we krwi i rozwój niedokrwistości objawiającej się zawrotami głowy, bladością i osłabieniem. Objętość krwawienia miesiączkowego jest różna. Zwiększa się lub łączy się z nim przez rozmazywanie acyklicznych plamek. Proces miesiączkowy staje się bolesny, dzień przed tym, jak kobieta cierpi na spazmatyczne nieprzyjemne odczucia w dole brzucha. W końcu może dojść do braku miesiączki, choroby, w której miesiączka jest nieobecna przez ponad 6 miesięcy.

      • Objawy owulacyjne

      Nastąpił znaczny wzrost częstości cykle bez owulacji, przyczyną, która jest ze względu na brak produkcji LH i FSH (proces dojrzewania pęcherzyka jest zakłócony, a oni nie łamią zwolnić jajko). Przy takich naruszeniach kobieta staje się bezpłodna.

      Jeśli ciąża jest spowodowana hormonalną dysfunkcją jajników, często jest ona przerywana.

      Dysfunkcje jajników, niepłodność, moja sytuacja życiowa: wideo

      W pewnym stopniu powyższe objawy manifestują się u każdej kobiety cierpiącej na tę patologię, jednak najbardziej wyraźna jest tylko jedna grupa objawów.

      Diagnostyka

      W diagnozie przedstawionej patologii wykorzystuje się wiele analiz i metod. Przede wszystkim lekarz zbiera skargi pacjenta i anamnezy, przeprowadza wstępne badanie ginekologiczne, w którym można już podejrzewać oczywistą i szorstką patologię (cysty, guzy). Następnie lekarz powołuje szereg ogólnych badań klinicznych:

      Biochemiczne badanie krwi (głównie badanie poziomu glukozy).

      Pobieranie próbek moczu i krwi do ogólnych analiz.

      Elektrokardiografia (w celu wykluczenia patologii układu sercowo-naczyniowego).

      Zabieranie wymazu na obecność mikroflory pochwy.

      Ultradźwięki narządów miednicy (definicja aparatu pęcherzykowego, budowa i wielkość jajników, wykrywanie dynamiki procesu owulacji).

      Oznaczanie obecności infekcji seksualnych za pomocą metody PCR.

      Badanie tła hormonalnego (oznaczanie poziomów progesteronu, LH, FSH, prolaktyny i estrogenów).

      Pomiar temperatury podstawowej (pozwala określić, w której fazie cyklu reprezentowane są zakłócenia).

      W razie potrzeby analizę poziomów hormonów wytwarzanych przez gruczoł tarczycy i kory nadnerczy (moczu i krwi) może być przypisany, a także radiografii czaszki (zespół detekcji „pusty Sellę” guzy przysadki, a także innych patologii), CT i MRI mózgu. Aby sprawdzić lokalne zmiany w substancji mózgowej, zaleca się EEG mózgu.

      W oparciu o zeznania z testów przeprowadzana jest histeroskopia, w której jamy macicy zostaje zdrapana i przeprowadza się obowiązkowe badanie histologiczne skrobania. W przypadku jakichkolwiek trudności w potwierdzeniu rozpoznania należy wykonać diagnostyczną laparoskopię.

      Dla każdego pacjenta z tym zespołem, program studiów

      jest wybierany indywidualnie i zależy od najbardziej prawdopodobnej przyczyny patologii.

      Dysfunkcja jajników: leczenie

      W określaniu dysfunkcji jajników pacjent jest leczony przez endokrynologa ginekologa. Zwykle leczenie szpitalne jest przepisywane tylko w nagłych przypadkach, tj. W przypadku ciężkiego krwawienia, a następnie rozpoczyna się od zatrzymania choroby. Przeprowadzona hemostaza może być dwojakiego rodzaju - objawowa (z prawdopodobną receptą preparatów hormonalnych) i chirurgiczna.

      Skrobanie jamy macicy lub hemostazy chirurgiczne wykonuje się tylko wtedy, gdy ciężkie krwawienia, który zagraża życiu pacjenta (obfite krwawienie, utratę przytomności, bardzo niski poziom hemoglobiny).

      Oddzielne łyżeczkowanie szyjki macicy i jamy macicy odbywa się z dalszym badaniem histologicznym skrobania.

      Następnie do całkowitego hemostazy podawano leczenie objawowe, czasami z elementami hormonów (kwas askorbinowy, pobudzające czynność skurczową macicy, Dicynonum, fizykoterapii z połączonych środków antykoncepcyjnych).

      W kolejnym etapie leczenia podejmuje się środki w celu zapobiegania krwawieniom. Lekarze zalecają stosowanie preparatów hormonalnych progesteronu od 16 do 25 dnia cyklu miesiączkowego ("Utrozhestan", "Dufaston" lub "Norkolut").

      Równocześnie podejmowane są działania w celu leczenia anemii (preparaty zawierające żelazo "Ferritab", "Duras sorbifer" są przepisywane na podstawie wskazań do przetaczania masy krwinek czerwonych).

      W końcowej fazie przyjmowania leków protegensoderzhaschih do jednego tygodnia, nastąpił niewielki do umiarkowanego krwawienia menstrualnopodobnoe pierwszy dzień, który jest początkiem cyklu miesiączkowego, a także zgodnie z wyznaczonym złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych. Ten etap leczenia trwa od 3 do 6 miesięcy i dłużej, w zależności od chęci kobiety do utrzymania funkcji rodzicielskiej.

      Po zakończeniu łagodzenia krwawienia pacjent jest leczony równolegle, w celu wyeliminowania przyczyny dysfunkcji jajników.

      W przypadku zdiagnozowania chorób zapalnych i infekcji seksualnych podczas diagnozy, zalecana jest terapia przeciwzapalna i przeciwbakteryjna.

      Zwykle po zakończeniu leczenia antybiotykami następuje niezależna odbudowa cyklu miesiączkowego i procesu owulacji, więc nie jest wymagane wyznaczanie leków hormonalnych.

      Podczas diagnozowania patologii pozagenitalnej konieczne jest skorygowanie rozpoznanych chorób.

      Jeśli rozwój dysfunkcji jajników spowodowane przez czynniki zewnętrzne, zaleca się korektę zasilania, zgodność psychicznego i emocjonalnego resztę, witaminy, suplementy diety w cyklu faz, dawkowane obciążenie fizyczne.

      Jeśli przyczyna zaburzenia czynności jajników się torbiele i nowotwory jajników, endometriozy i mięśniaków macicy i innych chorób ginekologicznych powinny być traktowane w zależności od sytuacji (w terapii hormonalnej, do usuwania cyst / nowotworów).

      Kobiety, które były leczone z powodu tej patologii, muszą pamiętać,

      że nie wolno im instalować urządzenia wewnątrzmacicznego.

      Dysfunkcja jajników: planowanie ciąży

      Najczęściej pacjenci obawiają się pytania "Czy mogę zajść w ciążę z dysfunkcją jajników?" Lekarze odpowiadają - możesz zajść w ciążę. Należy jednak pamiętać, że leczenie patologii jest długie i zaczyna się od przywrócenia rytmu owulacji i cyklu miesiączkowego.

      Jeżeli cykl menstruacyjny się ponownie, ale nie są trwałe jajeczkowania na jego stymulacji przypisany hormonalne leki anty-estrogenu ( „Humegon” „Clomid”, „Pergonal”), które należy podjąć w ciągu pięciu dni, od 5 do 9 dniowego cyklu. Kobieta przyjmująca leki stymulujące owulację jest przepisana ultradźwiękami w celu monitorowania szybkości narastania grubości błony śluzowej macicy i stopnia dojrzewania pęcherzyka. W każdym cyklu badanie ultrasonograficzne wykonuje się wielokrotnie (średnio 2-3 razy), a czas trwania stymulacji owulacji wynosi trzy miesiące.

      Mówimy powoli, ale z dyspozycją dysfunkcji jajników: wideo

      Gdy główny pęcherzyk osiągnie pożądany rozmiar (18 mm), a zgrubienie endometrium macicy wynosi 8-10 mm, wprowadzenie

      gonadotropina. Hormon ten jest podawany w dawce 10000 lU stymuluje pęcherzyków przesunięcie fazy jajeczkowania lutealnej, co powoduje rozerwanie pęcherzyków i „zwolnienie” dojrzały zalążek. W kolejnych trzech cyklach miesięcznych konieczne jest przyjmowanie preparatów zawierających progesteron (od 16 do 25 dni).

      Owulacja jest monitorowana zgodnie z ultrasonografią (grubość błony śluzowej macicy i wielkości pęcherzyka) i podstawową tabelą temperatur raz na miesiąc na tym etapie.

      Po przywróceniu normalnego cyklu menstruacyjnego i trwałej owulacji kobieta może bezpiecznie zajść w ciążę i bez komplikacji znieść dziecko. Stosując podobny schemat do dysfunkcji jajników, powrót cyklu menstruacyjnego i owulacji obserwuje się w 90% przypadków, co odpowiednio rozwiązuje problem niepłodności.

      Dysfunkcję jajników

      Dysfunkcję jajników - Jest to niewydolność czynności jajników odpowiedzialnej za powstawanie hormonów przysadki, z powodu pojawienia się stanu zapalnego lub niestabilnego w układzie hormonalnym. Hormonalna dysfunkcja jajników charakteryzuje się wieloma przejawami stanów patologicznych. Na to jest właściwe niezdolność dwóch rodzajów normalnych wydłużenie cyklu (w ciągu 40 dni) i skrócenie (mniej niż 21 dni) w parze z krwawienia występującego w środku cyklu (DMC). Krwawienie z macicy, nieuwzględnione w okresie menstruacji, jest wizytówką tej patologii.

      Zaburzenia czynności jajników okresu rozrodczego podczas cyklu menstruacyjnego niejednoznaczności można wlać takie powikłanie jak braku jajeczkowania (brak mowy jaj). Konsekwencje dysfunkcji jajników powodują nadmierną drażliwość, złe samopoczucie, bóle głowy, depresja, nudności, wymioty, co prowadzi do bólu brzucha, objawia się w tydzień lub dwa przed okresem izolacji mestrualnoy krwi.

      Wraz z dysfunkcją jajników można spotkać takie choroby kobiece jak endometrioza lub węzły chłonne na macicy, a także mastopatia. Tacy towarzysze są bardziej podatni na kobiety, których wiek przeszedł przez czwartą dekadę. Przyczyną braku równowagi w cyklu miesiączkowym może być obecność ciąży, zakorzeniona poza macicą lub obecność guzowatych formacji narządów miednicy. Objawy dysfunkcji jajników mogą ustępować okresowo, ale zjawisko to ma charakter krótkotrwały. Ignorowanie objawów choroby prowadzi do poważnych komplikacji.

      Przyczyny zaburzeń czynności jajników

      Przyczyny dysfunkcji jajników są liczne. Wszakże w rzeczywistości jest to porażka, a raczej brak wykonywania funkcji przypisanych do tego ciała. A każdy sumienny pracownik debuguje funkcjonujący system, nie uchyla się od takich obowiązków. Czynnikami wpływającymi na występowanie dysfunkcji jajników w wieku rozrodczym może być powstawanie ognisk zapalnych w narządach układu płciowego kobiet. Jajniki, macica i maciczne przydatki (jajowody) mogą nabywać procesy zapalne pod nazwą zapalenia jajników, zapalenia błony śluzowej macicy lub zapalenia przydatków w zależności od lokalizacji. Sprawcy zakaźnego zapalenia mogą być okoliczności poza kontrolą kobiet, takich jak przeziębienie, ślizgając patogenu przez strumień krwi lub limfy z innych narządów, ciężkiej hipotermii. Jednak, aby zaszkodzić sobie w tej sytuacji może i gospodyni ciała, nie przestrzegając zasad lokalnej higieny narządów płciowych lub naruszenie techniki nawadniania pochwy.

      Hormonalna dysfunkcja jajników może wystąpić, jeśli układ hormonalny nie działa prawidłowo. Choroby gruczołu tarczowego, patologia kory nadnerczy lub cukrzycy mogą towarzyszyć kobiecie od urodzenia, ale mogą nabrać charakteru. Konsekwencje dysfunkcji jajników mogą prowadzić do otyłości.

      Różne patologie jajników i macicy, aż do onkologii, mogą powodować nieprawidłowe funkcjonowanie tego ciała. Rak ciała i szyjki macicy może objawiać się krwawieniem w dysfunkcji jajników.

      Wyczerpanie układu nerwowego, nadmierne obciążenie emocjonalne i fizyczne, a także nieprzestrzeganie zdrowego snu i odpowiedni odpoczynek mogą prowadzić do przerw w pracy jajników.

      Przedwczesne przerwanie ciąży metodą sztuczną lub spontaniczną powoduje gwałtowne zmiany tła hormonalnego. Taka zmiana następuje następnie w ciągłym naruszaniu funkcji jajników, aw przyszłości w niepłodności.

      Jeśli takie środki antykoncepcyjne, takie jak wkładka domaciczna, zostaną nieprawidłowo założone, to poza nagłą ciążą kobieta może doświadczać dysfunkcji jajników.

      Czynniki zewnętrzne, takie jak loty, z jednego klimatu do drugiego, uszkodzenie promieniowania i narażenie na szkodliwe czynniki, mogą być zaangażowane w wystąpienie tego problemu.

      Objawy i oznaki zaburzeń czynności jajników

      Do pracy i regulacji jajników spotyka się trójka dzieci mieszkających w przysadce mózgowej, a raczej w przednim płacie. Pierwszym z nich jest hormon folikulotropowy. Jego nazwa mówi sama za siebie. Hormon ten jest odpowiedzialny za nabywanie, wzrost i dojrzewanie mieszków włosowych w jajnikach. Drugi to hormon luteinizujący. Odpowiada tylko za cykl. Dzięki niemu kobieta może obliczyć, kiedy nie powinna nosić białych spodni. Trzeci hormon nazywa się prolaktyną. Ten odważny żołnierz jest odpowiedzialny za piękny dekolt i przybycie mleka po porodzie. Wraz z narodzinami dziecka, przysadka na imię prolactin, rozwija imprezę we krwi kobiety. Jego ilość zwiększa się kolosalnie, co prowadzi do pojawienia się pokarmu dla dziecka. Podczas trwania partii owulacja nie występuje. Na tym polega brak ciąży u matek karmiących piersią. Jest oczywiste, że jego wzrost przed zajściem w ciążę jest patologią i prowadzi do braku uwalniania jaja. Jeśli trzech naszych chłopaków we właściwej proporcji na pewnym etapie cyklu miesiączkowego wykonuje swoją pracę, wtedy następuje owulacja.

      Opierając się na narracji trzech mieszkańców przysadki mózgowej, pracując na korzyść jajników, można stwierdzić, że pierwszą oznaką dysfunkcji jajników jest przerwanie regularności cyklu miesiączkowego. Jeśli mieszkańcy przysadki mózgowej nie radzą sobie, to jajko nie wchodzi na miejsce w odpowiednim czasie. Brak wydajności komórki jajowej prowadzi do braku progesteronu, który jest również nazywany "hormonem ciążowym" i nadmiar estrogenów.

      Objawem dysfunkcji jajników, jak wspomniano powyżej, jest nieprawidłowe działanie cyklu miesiączkowego. Zaburzenia występują zarówno w cykliczności, jak i w okresie menstruacji. Alokacje są obfite lub, odwrotnie, skromne. Jednak krwawienie z dysfunkcją jajników może wystąpić w połowie cyklu i nie dotyczy miesiączki.

      Dla jasności obrazu warto pamiętać, jakie są parametry normalnego cyklu miesiączkowego. Jego czas trwania wynosi od 21 do 35 dni, w tym odcinek narządów płciowych trwa co najmniej 3 i nie dłużej niż 7 dni. Utrata krwi wynosi 50-100 ml na cały okres krwawienia. Krew menstruacyjna jest ciemnoczerwona, może mieć małe, szczupłe skrzepy. Ten okres mija bez zmian w stanie somatycznym kobiety. Nie powinna odczuwać bólu, osłabienia, niewyraźnego widzenia, zawrotów głowy, utraty przytomności. Podczas menstruacji nie należy zapominać o zasadach lokalnej higieny intymnej. Normalnie nie powinien być zapach. Uszczelkę należy wymieniać co 2-4 godziny. Tamponów należy używać tylko w skrajnych przypadkach, ponieważ są one traumatyczne dla szyjki macicy. Odstępstwa od parametrów podanych przez matkę z natury stanowią sygnał do ubiegania się o pracę u wysoko wykwalifikowanego specjalisty.

      Ponieważ w procesie przygotowania i uwalniania jaja do światła dochodzi do poważnych nieprawidłowości, często obserwuje się, że ciąża kończy się w krótkich odstępach czasu. W dużej liczbie kobiety z dysfunkcją jajników doświadczają braku ciąży.

      Zespołem bólowym, w trakcie cyklu miesiączkowego lub tydzień wcześniej, towarzyszą kobiety z dysfunkcją. W połowie cyklu, w dniach rzekomego zwiedzania jajek, kobieta może również odczuwać niewielki ból w dolnej części brzucha.

      Acykliczne krwawienie z macicy jest jedną z najjaśniejszych oznak niepowodzenia w optymalnej czynności jajników. Występują ze zwiększoną częstotliwością - długość przerwy jest mniejsza niż 20-22 dni lub z mniejszą częstotliwością - długość przerwy wynosi ponad 38-40 dni. Z reguły są masywne do 100-150 ml krwi i trwają co najmniej tydzień.

      Nadmierna drażliwość, złe samopoczucie, ból głowy, a nawet depresja na tydzień - dwa przed "czerwonymi dniami kalendarza", nie są normalną opcją i są powodem wizyty u lekarza.

      Ale najbardziej niepokojącym i alarmującym objawem jest brak miesiączki. Wielu cieszy się z tego zbiegu okoliczności i odkłada wizytę do lekarza, ale musimy pamiętać, że nie wszystko, co jest wygodne, jest poprawne.

      Dysfunkcja jajników i ciąża

      Do idei ciąży z dysfunkcją jajników należy podchodzić z całą inteligencją i pomysłowością. Musisz przywrócić cykl, a czasem samo istnienie owulacji. Leczenie i przygotowanie odbywa się pod czujnym okiem endokrynologa ginekologa.

      Aby zorganizować zwiedzanie jaja w ciele kobiety, która chce poznać macierzyństwo, przepisany jest kurs bezpośrednich stymulantów owulacji. Leki są hormonalne, ich dawka jest obliczana indywidualnie, zwiększa się tylko w razie potrzeby i bardzo ostrożnie. Uruchomienie owulacji kontrolowane jest przez biochemiczną morfologię krwi i dane kliniczne.

      Korzystając z ultradźwiękowej metody diagnozy, lekarz obserwuje szybkość i perspektywę pozyskiwania i dojrzewania pęcherzyka. Gdy osiągnie wielkości 1,8 cm, pożądany stopień dojrzałości, jak również zgrubienie warstwy wyściełającej macicy 8-10 mm, do wniosku, że wszystko jest gotowe do uruchomienia owulacji. W ilości 10 000 jm domięśniowo wstrzyknięto ludzką gonadotropinę kosmówkową, która uwalnia jajko na miejscu.

      "Wyrzeczenia" terapii hormonalnej ovum są przeprowadzane w trzech cyklach menstruacyjnych. Następne trzy cykle wykorzystują syntetyczny preparat progesteronu - "hormonu ciąży" z 16-25 dni. Kontrola jest wykonywana poprzez pomiar podstawowej temperatury (powinna stać się gorętsza) i oczywiście maszyny ultradźwiękowej.

      Dysfunkcja jajników nie jest wyrokiem dla kobiety. Aktualna ginekologia w 90% przypadków rozwiązuje problem nieprawidłowego cyklu miesiączkowego i poprawia regularność, a czasem samo istnienie owulacji. Ciąża pojawia się i rodzi się, jednak jej leczenie powinno być przeprowadzane z predylekcją od najwcześniejszego czasu. Jeśli to konieczne, z okresowym monitorowaniem tła hormonalnego.

      Współczesnej kobiecie lepiej jest śledzić jej stan ginekologiczny, aby później nie miała problemów z pojawieniem się potomstwa. Zapobieganie i zapobieganie chorobom ginekologicznym jest wiodącym celem współczesnej społeczności ginekologów-położników. W końcu symptomatologia dysfunkcji jajników nie powoduje znacznych niedogodności i nie zajmuje się leczeniem tej choroby.

      Dysfunkcja jajników nie zagraża życiu, ale grozi mu rak, którego można nie zauważyć, na tle niejednoznacznego krwawego wypisu. Tak, w mastopatii lub mięśniach macicy kilka przyjemnych chwil. Wizyta lekarza co sześć miesięcy, dostawa badań profilaktycznych, takich jak rozmazu na czystość pochwy i szyjki macicy z onkotsitologiyu, a także wspólne badania krwi i moczu, może pomóc zapobiec rozwojowi choroby.

      Rozpoznanie dysfunkcji jajników

      Pierwszy podejrzany nie normalne funkcjonowanie jajników może położnik-ginekolog w zaplanowanym (co sześć miesięcy) badanie w klinice położniczej w zbieraniu historii. Albo odbiór może być nieplanowany, z inicjatywy pacjenta, gdy znalazła oznaki choroby, która jej przeszkadza. Ginekolog, w ramach konsultacji kobiet, powinien wykluczyć obecność patologii związanej z zabiegiem operacyjnym, takiej jak obecność guzów lub ciąża ektopowa. Wtedy najbardziej odpowiednie i prawidłowe jest skierowanie kobiety na konsultację z ginekologiem - endokrynologiem.

      Na pierwszym spotkaniu lekarz zapyta szczegółowo o skargi, które niepokoją pacjenta, a także nie zdziwisz się, że lekarz będzie chciał wiedzieć o innych chorobach od dzieciństwa. Konieczne będzie mówienie o interwencjach chirurgicznych, jeśli takie istnieją, i zapewnienie, o ile to możliwe, wyciągów z historii choroby. Uczciwie opowiedz nam o swoim stanie położniczym i ginekologicznym: czy były ciąże, poród czy aborcje. Ponadto, przed pójściem do ginekologa, kobieta powinna zająć się higieną intymną, ponieważ będzie ona badana w jej fotelu. Musisz mieć ze sobą jednorazową pieluchę.

      Takie, na pierwszy rzut oka, przesłuchanie jest bardzo ważne i nazywane jest zbieraniem anamnezy choroby. Zestaw otrzymanych informacji i badanie ginekologiczne w zwierciadłach będzie asystentem w formułowaniu wstępnej diagnozy. Następnie lekarz prowadzący opracuje plan badania, aby ustalić dokładniejszą diagnozę kliniczną.

      Należy pamiętać, że patologia jest hormonalny w przyrodzie, a więc USG będzie obejmować nie tylko badanie narządów miednicy, ale również starannego rozważenia nadnerczy i tarczycy. Należy rozumieć, że ultradźwięki nie są bezwzględnym źródłem diagnozy, a jego wyniki powinny być oceniane w połączeniu ze wskaźnikami innych badań. I tylko ginekolog może skończyć diagnozować, ale nie jest doktorem diagnostyki funkcjonalnej.

      Prowadzona jest również kampania wysiewu w celu zwiększenia flory bakteryjnej pochwy. Ta analiza pomaga wykluczyć czynnik lokalnego procesu zapalnego. Wyniki inokulacji bada się pod mikroskopem o wysokiej czułości.

      W laboratorium kobieta przeprowadzi testy PCR dla wielu infekcji seksualnych. Partner seksualny, jeśli w ogóle, będzie musiał również zdać testy na choroby przenoszone poprzez kontakty seksualne.

      Jedną z najdroższych, ale jednocześnie najważniejszą jest analiza zawartości hormonów płciowych we krwi i moczu kobiety. Są to trzej mieszkańcy przysadki mózgowej plus progesteron i estrogeny. Dostarczenie tych hormonów przechodzi w określonym czasie cyklu, więc nie powinieneś próbować ich podawać samodzielnie. Lekarz dokładnie wyjaśni, w którym dniu cyklu kobiecego i jakiego hormonu będzie trzeba wykonać.

      Lekarz będzie chciał spojrzeć na obraz twojego mózgu. Aby wykluczyć formacje w strefie przysadki, do planu badań mogą należeć bardziej poważne metody badań. MRI - badanie opiera się na pomiarze odpowiedzi jądra cząsteczki wodoru na wpływ na tkanki falami elektromagnetycznymi w stałym polu magnetycznym. Istnieje kilka metod MRI, ginekolog-położnik powie ci, który z nich przekazać. Warstwowe badanie przysadki mózgowej w mózgu może być również wymagane przez tomografię komputerową. W przypadku wykrycia form przysadki będą wymagane dodatkowe badania.

      Wykonano elektroencefalografię mózgu w celu wykluczenia naruszenia drożności oscylacji elektrycznych w złożonej sieci neuronów. Procedura jest absolutnie bezbolesna, choć wygląda niesamowicie. Na skórze głowy są przymocowane od 19 do 256 elektrod za pomocą specjalnego żelu. Czas trwania procedury zależy od objętości badania.

      W gestii ginekologa wykonuje się specjalne badanie za pomocą specjalnego mikroskopu zwanego hysteroskopem. Ściany macicy są badane i pobiera się kawałek szyjki macicy w celu dokładnego zbadania na poziomie komórkowym. Lub stosuje się zgarnianie dwóch stref: śluzowej powłoki kanału szyjkowego i powłoki wewnątrz macicy. Otrzymany materiał biologiczny jest przesyłany do badania histologicznego do laboratorium.

      Plan badań jest wybierany bezpośrednio dla każdego pacjenta indywidualnie i nie jest konieczne, aby wszystkie powyższe zostały przepisane podczas potwierdzania diagnozy zaburzeń czynności jajników. Sukces w diagnozie, a co najważniejsze dostosowanie zaburzenia czynności jajników, zależy od stopnia symptomatologii u kobiety. Doraźna dbałość o nieprawidłowe działanie cyklu miesiączkowego, skierowanie do lekarza i wyznaczenie planu badań oraz dalsze leczenie jest kluczem do pozytywnego wyniku. W przypadku przewlekłego przebiegu procesu, aby zapobiec poważnym powikłaniom, zaleca się wizytę u ginekologa - endokrynologa 2 razy, nawet jeśli nie ma ujemnej dynamiki w stanie.

      Leczenie dysfunkcji jajników

      Po ostatecznym rozpoznaniu dysfunkcji jajników ginekolog endokrynolog wyznacza plan leczenia. Zadania, które wychodzą na tandemowych lekarzem i pacjentem jest wyeliminowanie przyczyny tego stanu chorobowego, przywraca normalne poziomy hormonów odpowiedzialnych za regulację cyklu miesiączkowego i owulacji, a także zapobiegania stanów awaryjnych, takich jak krwawienie. Leczenie dysfunkcji jajników odbywa się w szpitalu lub w domu, w zależności od ciężkości choroby.

      Leczenie kobiet z krwawieniem z macicy dzieli się na 2 etapy. Pierwszym z nich jest do utrzymywania hemostazy podczas terapii utraty krwi, a drugi w ramach środków zapobiegawczych w celu zapobiegania nawrotom krwawienia i przywrócić normalne funkcjonowanie hormonów odpowiedzialnych za regularny cykl miesiączki. Terapia hemostatyczna obejmuje szereg obowiązkowych działań. Po pierwsze jest to leczniczy system ochronny, ograniczenie aktywności ruchowej, odpoczynek w łóżku, normalizowana dieta. Drugi to niehormonalne leki hemostatyczne. Wprowadzenie roztworów macicy, takich jak oksytocyna, zaczynając od 5 jednostek. od 2 do 4 razy dziennie, zwiększając kurczliwość mięśni macicy. Witamina (kwas askorbinowy, witaminy z grupy B) jest przepisana w celu podniesienia ogólnego statusu odporności. W celu zwiększenia aktywności miometrium, ko-karboksylazę podaje się w dawce 50-100 mg wewnątrz mięśnia 1 p / dzień. Aby poprawić krzepnięcie krwi, należy stosować Metylergometrin w dawce 250-500 mg 2 lub 3 razy dziennie. Odtworzono również kompleks odruchowej fito-fizjoterapii. Istnieje kilka metod refleksologii, takich jak akupunktura lub elektro-przebicie. Fitoterapia polega na wyznaczeniu gotowych hemostatycznych kolekcji ziołowych, szeroko rozprowadzanych w aptekach. Fizjoterapii obejmuje stymulację elektryczną szyjki, elektroforeza z jonami wapnia w kołnierzu i endonasal stref, strefy elektroforezy endonasal kompleksu witaminy z grupy B. Jeśli dane zdarzenie nie jest skuteczny, to podprogram przechodzi do trzeciego hemostazy - terapia hormonalna terapia hemostazy.

      W przypadku powołania hormonalnej terapii hemostatycznej istnieją wskazania i przeciwwskazania, zostaną one szczegółowo opisane przez lekarza prowadzącego. W przypadku braku przeciwwskazań, generyczne środki antykoncepcyjne są preparatami złożonymi - estrogennymi i gestagenowo jednofazowymi o niskiej dawce. Pierwszego dnia podaje się od 1 do 3 tabletek co 3 godziny. Po zmniejszeniu krwawienia należy pozostawić tylko dawkę podtrzymującą hormonalnych środków antykoncepcyjnych (1 tabletka dziennie). Całkowity czas trwania kursu wynosi od 5 do 20 dni, w zależności od dynamiki. Dawka oczywiście nie powinna przekraczać 10 tabletek.

      Przy obfitym krwawym wycieku ten schemat jest używany. COC jest przepisywany, na przykład, Marvelon 1 tabletka co 1,5-2 godziny pod językiem, od 3 do 6 tabletek w ciągu 24 godzin. Przeprowadza się dynamiczną kontrolę stanu, a wraz z malejącymi wydzielinami określa się końcową dawkę dzienną. Z niewielkimi wydaleniami, 1 tabletka maksymalnie 2 razy dziennie.

      Hemostaza z preparatami gestagenowymi może być przeprowadzana tylko przy wypisie ze względu na rodzaj krwotoku. Jeżeli wydzielina jest jasna, a ich ilość jest zwiększona, jest to przeciwwskazaniem do stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych, ponieważ może to prowadzić do nasilenia objawów, aw konsekwencji do nadmiernej utraty krwi. Zazwyczaj mianuj Dufaston 10 mg dziennie przez 10 dni.

      Czwartą pozycją jest chirurgiczna hemostaza, na którą składa się oddzielne kiretaż diagnostyczny, o którym wspomniano powyżej. Jednakże, jest wykonywane tylko z utratą dużej ilości krwi, nie kończy się na spadek stężenia hemoglobiny i hematokrytu oraz brak oczekiwanego efektu pozytywnego konserwatywnych metod zatrzymywania utraty krwi. Przy rozległej utracie krwi wykonuje się terapię przeciw niedokrwistości. Jego objętość zależy od wskaźników czerwonych badań krwi i całkowitej ilości utraconej krwi krążącej w ciele kobiety. Jeśli stopień niedokrwistości z niedoboru światła i hemoglobiny co najmniej 100 gramów na litr i liczby czerwonych krwinek, przez co najmniej 3 Mill., Więcej, kobieta nie musi przywrócić objętość krwi za pomocą terapii płynu.

      W leczeniu niedokrwistości preparaty żelaza takie jak Sorbifer, Ferlatum i inne są przepisywane na 1 tabletkę 1 lub 2 r / dobę. Jeśli utrata krwi osiąga 700 ml, a poziom hemoglobiny spada poniżej 100 gramów na litr, ale nie mniej niż 70 gramów na litr, to nie ma transfuzji krwi. Transfuzji produkty krwiopochodne wyłącznie: krioplazmu, z szybkością 5 ml na 1 kg, albumina 5, 10, 20% przy dawce 100 ml na dobę, a także przywrócić objętość krwi krążącej w organizmie wlewa krystaloidów oraz koloidalne roztwory. W ciężkich stopniach krwotoku do preparatów krwi dodaje się hemotransfuzję, prowadzoną przez masę erytrocytów, eritrovsvesi. Kontynuuj, aby przywrócić objętość krążących roztworów krwi za pomocą terapii infuzyjnej. Należy go obliczać wyłącznie indywidualnie, aby zapobiec silnemu rozcieńczeniu krwi zastępującej krew.

      Po usunięciu stanów zagrożenia leczenie dysfunkcji jajników ma na celu wyeliminowanie przyczyny jego wystąpienia. Na podstawie wyników testów podsumowują. W obecności ognisk przewlekłych zakażeń przeprowadza się specjalne leczenie mające na celu niszczenie patogenów, które wyzwoliły ten proces. Jeśli podczas stosunku płciowego występują choroby przenoszone, oboje partnerzy są leczeni.

      W celu profilaktyki powikłań krwotocznych preparaty progesteronu, takie jak Duphaston lub Utrozhestan, są przepisywane od 16 dnia cyklu do 25 włącznie. Pod koniec kursu, w ciągu tygodnia, rozpoczyna się menstruacja, która jest zwykle uważana za początek cyklu. W przyszłości kobieta zostaje wybrana COCs do dalszej regulacji cyklu miesiączki. Nie należy ustalać spirali wewnątrzmacicznej z dysfunkcją jajników.

      Aby stymulować owulację, stosuj leki blokujące estrogen. Na przykład, Klomiphen tabletki w dawce 50 mg 1 r / dzień z 5-dniowego cyklu, przez 5 dni. Po miesiącu leczenia, w przypadku braku oczekiwanego efektu, stopniowo zwiększaj dawkę do 150 mg / dobę lub wydłuż czas do dziesięciu dni. Po usunięciu Clomifene wydziela się wydzielanie hormonu odpowiedzialnego za uwalnianie FSH i LH, następuje ich aktywne uwalnianie, co powoduje wzrost nowej liczby pęcherzyków. Dynamikę monitoruje się za pomocą biochemii krwi. U kobiet z dysfunkcją jajników ciążę należy uważniej monitorować od najmłodszych lat. Jeśli to konieczne, należy dokonać analizy stanu hormonalnego.

      Dysfunkcję jajników jest jedną z najczęstszych chorób u kobiet w różnym wieku. Wraz z pojawieniem się pierwszych miesiączek matki powinny wyjaśnić dziewczętom, jak prawidłowo obliczyć cykl i która miesiączka powinna być normalna. Prowadzenie kalendarza kobiet, nasłuchując usterek w organizmie i wizyt profilaktycznych do położnika-ginekologa są kluczem do zapobiegania występowaniu powikłań i chorób kobiecych wpływających na funkcje rozrodcze.

      Z dysfunkcją jajników możesz zajść w ciążę i znieść zdrowe potomstwo. Niech droga do pożądanego celu nie będzie łatwa, ale na czas diagnoza i leczenie przyniosą oczekiwane dwa równoległe paski na teście, aw przyszłości najpiękniejszy uśmiech Twojego dziecka.

Może Chcesz Pro Hormonów