Pojawienie się wadliwego działania w funkcjonowaniu organizmu, niektórzy ludzie próbują się wyeliminować, bez uciekania się do pomocy lekarzy. Jednak takie samoleczenie może niekorzystnie wpłynąć na dalszy stan zdrowia. Po naruszeniu w pracy tego lub tego organu powstaje w procesie niedostatecznej lub nadmiernej produkcji hormonów.

Jednak każda osoba słyszała o tych substancjach od dzieciństwa. Tymczasem naukowcy nadal badają strukturę tych substancji i funkcje, które pełnią. Czym są hormony, dlaczego potrzebują osoby, jakie hormony istnieją i jaki mają na niego wpływ?

Czym są hormony

Hormony są substancjami biologicznie czynnymi. Ich rozwój następuje w wyspecjalizowanych komórkach gruczołów dokrewnych. W tłumaczeniu ze starożytnego języka greckiego słowo "hormony" oznacza "wywoływać" lub "ekscytować".

To właśnie ta funkcja jest ich główną funkcją: rozwijając się w niektórych komórkach, substancje te indukują działanie komórek innych narządów, wysyłając im sygnały. Oznacza to, że w ludzkim ciele hormony odgrywają rolę pewnego rodzaju mechanizmu, który uruchamia wszystkie procesy życiowe, które nie mogą istnieć oddzielnie.

Aby zrozumieć ich znaczenie, konieczne jest zrozumienie, gdzie się one formują. Głównymi źródłami produkcji hormonów są następujące wewnętrzne gruczoły:

  • przysadka;
  • tarczycy i przytarczyc;
  • nadnercza;
  • trzustka;
  • jądra u mężczyzn i jajników u kobiet.

Udział w tworzeniu tych substancji mogą również być niektóre narządy wewnętrzne, które obejmują:

  • wątroba;
  • nerka;
  • łożysko podczas ciąży;
  • szyszynka zlokalizowana w mózgu;
  • przewód żołądkowo-jelitowy;
  • grasica lub grasica, aktywnie rozwijające się przed osiągnięciem dojrzałości płciowej i zmniejszające się wraz z wiekiem.

Podwzgórze jest niewielkim procesem mózgu, który jest koordynatorem produkcji hormonów.

Jak działają hormony

Po zrozumieniu, czym są hormony, możesz zacząć badać ich działanie.

Każdy hormon wpływa na określone narządy, nazywane narządami docelowymi. W tym samym czasie każdy z hormonów ma swoją własną formułę chemiczną, która określa, który z narządów stanie się celem. Warto zauważyć, że cel nie może być jednym organem, ale kilkoma.

W przeciwieństwie do układu nerwowego, który przekazuje impulsy przez nerwy, hormony przedostają się do krwiobiegu. Na narządy docelowe działają poprzez komórki wyposażone w specjalne receptory, zdolne do postrzegania tylko niektórych hormonów. Ich wzajemne połączenie jest podobne do zamka z kluczem, gdzie komórka receptora, otwarta przez klucz hormonalny, działa jak zamek.

Przylegając do receptorów, hormony wnikają do narządów wewnętrznych, gdzie pod wpływem chemicznym są zmuszane do wykonywania określonych funkcji.

Historia odkrycia hormonów

Aktywne badanie hormonów i gruczołów je wytwarzających rozpoczęło się w 1855 roku. W tym czasie angielski lekarz T. Addison po raz pierwszy opisał chorobę brązu, która rozwija się w wyniku naruszenia funkcji nadnerczy.

Zainteresowanie tą nauką wykazali inni lekarze, na przykład K. Bernard z Francji, który badał procesy powstawania i wydzielania do krwi. Przedmiotem jego badań były ciała, które je wyróżniły.

A francuski lekarz S. Browne-Sekar zdołał znaleźć związek między różnymi chorobami i zmniejszeniem funkcji gruczołów dokrewnych. To on pierwszy udowodnił, że wiele chorób można wyleczyć za pomocą preparatów wykonanych z ekstraktów gruczołów.

W 1899 roku angielscy naukowcy zdołali otworzyć sekretynę wydzielniczą, produkowaną przez dwunastnicę. Nieco później dali mu nazwę hormonu, co dało początek nowoczesnej endokrynologii.

Do tej pory naukowcy nie byli w stanie zbadać wszystkiego na temat hormonów, kontynuując nowe odkrycia.

Rodzaje hormonów

Hormony występują w kilku typach, wyróżniających się składem chemicznym.

  • Sterydy. Hormony te wytwarzane są w jądrach i jajnikach z cholesterolu. Substancje te spełniają najważniejsze funkcje, które pozwalają człowiekowi rozwinąć się i uzyskać niezbędną formę fizyczną, dekorując ciało, a także reprodukując potomstwo. Steroidy obejmują progesteron, androgen, estradiol i dihydrotestosteron.
  • Pochodne kwasów tłuszczowych. Substancje te działają na komórki znajdujące się blisko tych narządów, które biorą udział w ich produkcji. Hormony te obejmują leukotrieny, tromboksany i prostaglandyny.
  • Pochodne aminokwasów. Hormony te są produkowane przez kilka gruczołów, w tym nadnercza i gruczoł tarczowy. Podstawą ich produkcji jest tyrozyna. Przedstawicielami tego gatunku są adrenalina, norepinefryna, melatonina, a także tyroksyna.
  • Peptydy. Hormony te są odpowiedzialne za wdrożenie procesów metabolicznych w organizmie. A najważniejszym składnikiem ich produkcji jest białko. Peptydy obejmują insulinę i glukagon wytwarzany przez trzustkę oraz hormon wzrostu powstający w przysadce mózgowej.

Rola hormonów w organizmie człowieka

Cała ścieżka życia ludzkiego ciała wytwarza hormony. Wpływają na procesy zachodzące z osobą.

  • Dzięki tym substancjom każda osoba ma określoną wysokość i wagę.
  • Hormony wpływają na stan emocjonalny człowieka.
  • Przez całe życie hormony stymulują naturalny proces wzrostu i rozpadu komórek.
  • Biorą udział w tworzeniu układu odpornościowego, stymulując go lub przygnębiając.
  • Substancje wytwarzane przez gruczoły wydzielania wewnętrznego kontrolują procesy metaboliczne w organizmie.
  • Pod wpływem hormonów organizm może z łatwością tolerować stres fizyczny i stresujące sytuacje. Do tych celów opracowywany jest hormon aktywnego działania - adrenalina.
  • Za pomocą substancji biologicznie czynnych przygotowuje się preparaty na określony etap życia, w tym dojrzewanie płciowe i poród.
  • Pewne substancje kontrolują cykl reprodukcyjny.
  • Uczucie głodu i sytości osoba doświadcza również pod wpływem hormonów.
  • Przy prawidłowym wytwarzaniu hormonów i ich funkcji wzrasta pożądanie seksualne, a gdy ich stężenie we krwi spada, zmniejsza się libido.

Główne hormony osoby przez całe życie zapewniają stabilność organizmu.

Wpływ hormonów na organizm człowieka

Pod wpływem niektórych czynników można naruszyć stabilność procesu. Ich przybliżona lista jest następująca:

  • związane z wiekiem zmiany w ciele;
  • różne choroby;
  • stresujące sytuacje;
  • zmiana warunków klimatycznych;
  • niekorzystna sytuacja ekologiczna.

W organizmie mężczyzn produkcja hormonów jest bardziej stabilna niż u kobiet. W organizmie kobiety ilość wydzielanych hormonów zmienia się w zależności od różnych czynników, w tym faz cyklu miesiączkowego, ciąży, porodu i menopauzy.

Następujące objawy wskazują, że mogła powstać nierównowaga hormonalna:

  • ogólne osłabienie ciała;
  • skurcze w kończynach;
  • ból głowy i dzwonienie w uszach;
  • pocenie;
  • zaburzona koordynacja ruchów i spowolnienie reakcji;
  • upośledzenie pamięci i spadki;
  • ostre zmiany nastroju i warunki depresyjne;
  • nieuzasadnione zmniejszenie lub zwiększenie masy ciała;
  • rozstępy na skórze;
  • zaburzenie układu trawiennego;
  • wzrost włosów w miejscach, gdzie nie powinny;
  • gigantyzm i nanizm, a także akromegalia;
  • problemy ze skórą, w tym zwiększony tłuszcz włosów, trądzik i łupież;
  • zaburzenia cyklu miesiączkowego.

W jaki sposób ustala się poziom hormonów?

Jeśli którykolwiek z tych objawów objawia się systematycznie, należy skontaktować się z endokrynologiem. Tylko lekarz na podstawie analizy będzie w stanie określić, które hormony są produkowane w niewystarczających lub nadmiernych ilościach oraz zalecić odpowiednie leczenie. Jednocześnie nie jest wymagane ustalenie poziomu wszystkich możliwych hormonów, ponieważ doświadczony lekarz określi rodzaj niezbędnych badań na podstawie skarg pacjenta.

Dlaczego badanie krwi na hormony? Konieczne jest potwierdzenie lub wykluczenie jakiejkolwiek diagnozy.

Jeśli to konieczne, zaleca się badania określające stężenie we krwi hormonów wydzielanych przez następujące gruczoły wydzielania wewnętrznego:

  • przysadka;
  • tarczycy;
  • nadnercza;
  • jądra u mężczyzn i jajników u kobiet.

Kobiety jako dalsze badania mogą być przypisane do diagnostyki prenatalnej, która pozwala zidentyfikować nieprawidłowości płodu we wczesnym okresie ciąży.

Najpopularniejszym badaniem krwi jest oznaczanie poziomu podstawowego pewnego rodzaju hormonu. Badanie to przeprowadza się rano na czczo. Ale poziom większości substancji zmienia się w ciągu jednego dnia. Jako przykład można wprowadzić somatotropinę - hormon, który stymuluje wzrost. Dlatego jego stężenie jest badane w ciągu jednego dnia.

Jeśli badane są hormony gruczołów dokrewnych zależne od przysadki mózgowej, przeprowadza się analizę w celu ustalenia poziomu hormonu wytwarzanego przez gruczoł dokrewny i hormon przysadki mózgowej, który powoduje wytworzenie gruczołu.

Jak osiągnąć równowagę hormonalną

Przy nieznacznej nierównowadze hormonalnej pokazano dostosowanie trybu życia:

  • Zgodność z reżimem dnia. Pełnoprawna praca systemów ciała jest możliwa tylko przy tworzeniu równowagi między pracą a odpoczynkiem. Na przykład rozwój somatotropiny zwiększa się 1-3 godziny po zaśnięciu. W tym samym czasie, aby iść do łóżka zaleca się nie później niż 23 godziny, a czas snu powinien wynosić co najmniej 7 godzin.
  • Stymulacja produkcji substancji biologicznie czynnych pozwala na aktywność fizyczną. Dlatego 2-3 razy w tygodniu musisz angażować się w tańce, aerobik lub zwiększyć aktywność na inne sposoby.
  • Zrównoważona dieta ze zwiększeniem ilości spożywanego białka i zmniejszeniem ilości tłuszczu.
  • Zgodność z reżimem picia. W ciągu dnia trzeba pić 2-2,5 litra wody.

Jeśli wymagane jest bardziej intensywne leczenie, bada się tabelę hormonów i stosuje się preparaty medyczne zawierające ich syntetyczne analogi. Jednak tylko specjalista jest uprawniony do ich wyznaczania.

1.5.2.9. Układ hormonalny

Hormony to substancje wytwarzane przez gruczoły wydzielania wewnętrznego i uwalniane do krwi, mechanizm ich działania. Układ hormonalny - zestaw gruczołów dokrewnych zapewniających produkcję hormonów. Hormony płciowe.

W normalnym życiu człowiek potrzebuje wielu substancji pochodzących ze środowiska zewnętrznego (żywność, powietrze, woda) lub syntetyzowanych w ciele. Przy braku tych substancji występują w organizmie różne zaburzenia, które mogą prowadzić do poważnych chorób. Wśród takich substancji syntetyzowanych przez gruczoły dokrewne wewnątrz ciała są hormony.

Przede wszystkim należy zauważyć, że ludzie i zwierzęta mają dwa rodzaje gruczołów. Gruczoły tego samego typu - łzawiące, ślinowe, spocone i inne - wydalają to, co produkują sekret na zewnątrz i nazywane są egzokrynami (z języka greckiego exo - Zewnątrz, na zewnątrz, krino - wybierz). Gruczoły drugiego typu emitują syntetyzowane w nich substancje do krwi, która je myje. Te gruczoły zostały nazwane endokrynologicznie (od greckiego endon - wewnątrz) i substancje uwalniane do krwi, - hormony.

Tak więc hormony (z greckiego hormaino - wprawiane w ruch, indukujące) - substancje biologicznie czynne wytwarzane przez gruczoły dokrewne (patrz Rysunek 1.5.15) lub specjalne komórki w tkankach. Takie komórki można znaleźć w sercu, żołądku, jelitach, gruczołach ślinowych, nerkach, wątrobie i innych narządach. Hormony są uwalniane do krwioobiegu i działają na komórki docelowych narządów znajdujących się w pewnej odległości lub bezpośrednio w miejscu ich powstawania (lokalne hormony).

Hormony są produkowane w niewielkich ilościach, ale przez długi czas pozostają aktywne, a przepływ krwi odbywa się w całym organizmie. Główne funkcje hormonów to:

- utrzymanie wewnętrznego środowiska ciała;

- udział w procesach wymiany;

- regulacja wzrostu i rozwoju organizmu.

Pełną listę hormonów i ich funkcji przedstawiono w tabeli 1.5.2.

Tabela 1.5.2. Niezbędne hormony

Struktura układu hormonalnego. Na rysunku przedstawiono 1.5.15 gruczołów, które powodują: hormony podwzgórza, przysadki, tarczycy, przytarczyc, nadnercza, trzustki, jajników (u kobiet) i jądra (u mężczyzn). Wszystkie gruczoły i komórki uwalniające hormony są zintegrowane z układem hormonalnym.

Układ hormonalny działa pod kontrolą ośrodkowego układu nerwowego i wraz z nią reguluje i koordynuje funkcje organizmu. Wspólne dla nerwów i komórek endokrynnych jest rozwój czynników regulacyjnych.

Wraz z uwalnianiem hormonów układ hormonalny wraz z układem nerwowym zapewnia istnienie organizmu jako całości. Rozważmy przykład. Gdyby nie było układu hormonalnego, całe ciało byłoby nieskończenie splątanym łańcuchem "drutów" - włókien nerwowych. W tym samym czasie wiele "drutów" musiałoby konsekwentnie wydawać jedno polecenie, które może być transmitowane w postaci jednego "polecenia", transmitowanego "przez radio" do wielu komórek naraz.

Komórki endokrynne wytwarzają hormony i uwalniają je do krwi oraz komórek układu nerwowego (neurony) produkują substancje biologicznie czynne (Neuroprzekaźniki - noradrenalina, acetylocholina, serotonina i inne), które wyróżniają się pęknięcia synaptyczne.

Łącznikiem między układem hormonalnym a układem nerwowym jest podwzgórze, które jest zarówno formacją nerwową, jak i gruczołem wydzielania wewnętrznego.

Kontroluje i integruje hormonalne mechanizmy regulacyjne z nerwowymi, będąc także ośrodkiem badawczym autonomiczny układ nerwowy. W podwzgórzu są neurony, które mogą wytwarzać specjalne substancje - neurohormony, Regulacja wydzielania hormonów przez inne gruczoły endokrynologiczne. Centralnym narządem układu dokrewnego jest również przysadka mózgowa. Pozostałe gruczoły dokrewne są kierowane do obwodowych narządów układu dokrewnego.

Jak pokazano na rysunku 1.5.16, w odpowiedzi na informację odebraną z ośrodkowego i autonomicznego układu nerwowego, podwzgórze przydziela specjalną substancję - neurohormony, że „instruowania” gruczoł przysadki przyspieszyć lub spowolnić wytwarzanie pobudzenie hormony.

Rycina 1.5.16 Układ podwzgórzowo-przysadkowy regulacji wewnątrzwydzielniczej:

TSH - hormon stymulujący tarczycę; ACTH - hormon adrenokortykotropowy; FSH - hormon folikulotropowy; LH to hormon luteinizujący; STH to hormon wzrostu; LTG to hormon luteotropowy (prolaktyna); ADH - hormon antydiuretyczny (wazopresyna)

Ponadto podwzgórze może przesyłać sygnały bezpośrednio do obwodowych gruczołów dokrewnych bez udziału przysadki mózgowej.

Główne hormony pobudzające przysadki to: tyreotropowy, adrenokortykotropowy, stymulujący pęcherzyki, luteinizujący i somatotropowy.

Hormon tyreotropowy działa na tarczycę i przytarczyce. Aktywuje syntezę i selekcję hormony tarczycy (tyroksyna i trijodotyronina), a także hormonu kalcytonina (który bierze udział w metabolizmie wapnia i powoduje obniżenie zawartości wapnia we krwi) przez tarczycę.

Wytwarzają gruczoły przytarczyczne hormon przytarczyc, który bierze udział w regulacji metabolizmu wapnia i fosforu.

Hormon adrenokortykotropowy stymuluje produkcję kortykosteroidy (glukokortykoidy i mineralokortykoidy) korową substancję nadnerczy. Ponadto wytwarzają się komórki kory nadnerczy androgeny, estrogeny i progesteron (w niewielkich ilościach), odpowiedzialne, wraz z podobnymi hormonami gonad, do rozwoju wtórnych cech płciowych. Komórki rdzenia nadnerczy są syntetyzowane epinefryna, noradrenalina i dopamina.

Pobudzanie pęcherzyków i luteinizowanie hormony pobudzają funkcje seksualne i produkcję hormonów przez gruczoły płciowe. Jajniki kobiet wytwarzają estrogeny, progesteron, androgeny, a jądra mężczyzn to androgeny.

Hormon wzrostu stymuluje wzrost ciała jako całości i jego poszczególnych narządów (w tym wzrost szkieletu) i produkcję jednego z hormonów trzustki - somatostatyna, hamowanie wydzielania trzustki insulina, glukagon i enzymy trawienne. W trzustce są 2 typy wyspecjalizowanych komórek zgrupowanych w formie najmniejszych wysepek (wysepki Langerhansa patrz rysunek 1.5.15, forma D). Są to komórki alfa, które syntetyzują hormon glukagon i komórki beta produkujące hormon insuliny. Insulina i glukagon regulują metabolizm węglowodanów (czyli poziom glukozy we krwi).

Hormony pobudzające aktywują funkcje obwodowych gruczołów dokrewnych, skłaniając ich do uwalniania hormonów zaangażowanych w regulację podstawowych procesów życiowych aktywności organizmu.

Interesujące jest to, że nadmiar hormonów wytwarzanych przez obwodowe gruczoły dokrewne hamuje uwalnianie odpowiedniego "zwrotnego" hormonu przysadki mózgowej. Jest to żywa ilustracja uniwersalnego mechanizmu regulacyjnego w żywych organizmach, określanego jako negatywna opinia.

Oprócz pobudzania hormonów, przysadka mózgowa produkuje również hormony bezpośrednio zaangażowane w kontrolę funkcji życiowych organizmu. Hormony te obejmują: hormon somatotropowy (który wymieniliśmy powyżej), hormon luteotropowy, hormon antydiuretyczny, oksytocynę i inne.

Hormon luteotropowy (prolaktyna) kontroluje produkcję mleka w gruczołach mlecznych.

Hormon antydiuretyczny (wazopresyna) opóźnia usunięcie płynu z organizmu i zwiększa ciśnienie krwi.

Oksytocyna Powoduje obniżenie macicy i stymuluje wydzielanie mleka przez gruczoły sutkowe.

Brak hormonów przysadki mózgowej w organizmie jest kompensowany przez leki, które uzupełniają swój niedobór lub naśladują ich działanie. Takie preparaty są w szczególności Norditropin ® Simplex ® (firma "Novo Nordisk"), który ma efekt somatotropowy; Menopur (firma "Ferring"), posiadające właściwości gonadotropowe; Mininin® i Remestip ® (firma "Ferring"), działając jak endogenna wazopresyna. Leki stosowane są również w tych przypadkach, gdy z jakiegoś powodu konieczne jest tłumienie aktywności hormonów przysadkowych. Tak, narkotyk Decapeptil Depot (firma "Ferring") blokuje funkcję gonadotropową przysadki mózgowej i hamuje uwalnianie hormonów luteinizujących i folikulotropowych.

Poziom niektórych hormonów kontrolowanych przez przysadkę podlega cyklicznym fluktuacjom. Tak więc cykl menstruacyjny u kobiet jest determinowany miesięcznymi wahaniami poziomu luteinizowania i hormonów folikulotropowych wytwarzanych w przysadce mózgowej i wpływających na jajniki. Odpowiednio poziom hormonów jajnikowych - estrogenów i progesteronu - waha się w tym samym rytmie. To, w jaki sposób podwzgórze i przysadka mózgowa radzą sobie z tymi biorytmami, nie jest całkowicie jasne.

Istnieją również hormony, których rozwój zmienia się z powodów, które nie są jeszcze w pełni zrozumiałe. Tak więc poziom kortykosteroidów i hormonu wzrostu zmienia się w ciągu dnia: osiąga maksimum rano i minimum w południe.

Mechanizm działania hormonów. Hormon wiąże się z receptorami w komórkach docelowych, podczas gdy enzymy wewnątrzkomórkowe są aktywowane, co prowadzi komórkę docelową do stanu pobudzenia funkcjonalnego. Nadmierne ilości hormonu działa na przysadkę lub czyni to za pośrednictwem autonomicznego układu nerwowego na podwzgórze, zachęcając je do zmniejszenia produkcji tego hormonu (znowu ujemnego sprzężenia zwrotnego!).

Wręcz przeciwnie, jakiekolwiek niepowodzenie w syntezie hormonów lub zakłócenie funkcji układu hormonalnego prowadzi do nieprzyjemnych konsekwencji dla zdrowia. Na przykład, jeśli brak hormonu wzrostu wydzielanego przez przysadkę mózgową, dziecko pozostaje krasnoludem.

Światowa Organizacja Zdrowia odnotowała wzrost średniej osoby - 160 cm (u kobiet) i 170 cm (u mężczyzn). Osoba poniżej 140 cm lub powyżej 195 cm jest już uważana za bardzo niską lub bardzo wysoką. Wiadomo, że rzymski cesarz Maskumlian miał wzrost o 2,5 m, a egipski karłowaty Agibe miał tylko 38 cm wzrostu!

Brak hormonów tarczycy u dzieci prowadzi do rozwoju upośledzenia umysłowego, a u dorosłych - do spowolnienia metabolizmu, obniżenia temperatury ciała, pojawienia się obrzęku.

Wiadomo, że stres zwiększa produkcję kortykosteroidów i rozwija "zespół złego samopoczucia". Zdolność organizmu do przystosowania się do stresu zależy w dużej mierze od zdolności systemu hormonalnego do szybkiego reagowania na spadek produkcji kortykosteroidów.

Przy braku insuliny wytwarzanej przez trzustkę powstaje poważna choroba - cukrzyca.

Należy zauważyć, że wraz ze starzeniem się (naturalne wygaszenie ciała) powstają różne proporcje składników hormonalnych w ciele.

W ten sposób obserwuje się zmniejszenie tworzenia się pewnych hormonów i wzrost innych. Spadek aktywności narządów dokrewnych występuje w różnym tempie: w wieku 13-15 lat - zanik grasicy, stężenie testosteronu w osoczu krwi mężczyzn stopniowo spada po 18 roku życia, wydzielanie estrogenów spada u kobiet po 30 roku życia; produkcja hormonów tarczycy jest ograniczona tylko do 60-65 lat.

Hormony płciowe. Istnieją dwa rodzaje hormonów płciowych - męski (androgenny) i żeński (estrogeny). W ciele kobiety i mężczyźni mają oba rodzaje. Na podstawie ich korelacji, zależy rozwój narządów rozrodczych i tworzenie drugorzędnych cech płciowych w okresie dojrzewania (powiększenie gruczołów sutkowych u dziewcząt, pojawienie się zarostu i grubiaństwo głosu u chłopców itp.). Musiałeś widzieć na ulicy, w transporcie starych kobiet z nieuprzejmym głosem, antenami, a nawet brodą. Zostało to wyjaśnione po prostu. Wraz z wiekiem zmniejsza się wytwarzanie estrogenów (żeńskich hormonów płciowych) i może się zdarzyć, że męskie hormony płciowe (androgeny) przeważają nad hormonami żeńskimi. Stąd - szorstkość głosu i nadmierne owłosienie (hirsutyzm).

Jak mężczyźni wiedzą, pacjenci z alkoholizmem cierpią na ciężką feminizację (do powiększenia gruczołów sutkowych) i impotencję. Jest to również wynikiem procesów hormonalnych. Wielokrotne spożycie alkoholu przez mężczyzn prowadzi do zahamowania czynności jąder i zmniejszenia stężenia męskiego hormonu płciowego u mężczyzn - testosteron, które zawdzięczamy odczuciu pasji i pożądania seksualnego. Jednocześnie nadnercza zwiększają wytwarzanie substancji o strukturze zbliżonej do testosteronu, ale nie wywierają aktywującego (androgenicznego) działania na męski układ płciowy. To zwodzi przysadkę mózgową i zmniejsza jej stymulujący wpływ na nadnercza. W rezultacie produkcja testosteronu jest dodatkowo zmniejszona. W tym przypadku wprowadzenie testosteronu trochę pomaga, ponieważ w ciele alkoholika wątroba zamienia go w żeński hormon płciowy (estrone). Okazuje się, że leczenie tylko pogorszy wynik. Więc mężczyźni muszą wybrać to, co jest dla nich ważniejsze: seks lub alkohol.

Trudno przecenić rolę hormonów. Ich pracę można porównać do grania w orkiestrę, gdy jakakolwiek awaria lub fałszywa nuta naruszają harmonię. Na podstawie właściwości hormonów opracowano wiele leków stosowanych w niektórych chorobach odpowiednich gruczołów. Bardziej szczegółowe informacje na temat preparatów hormonalnych przedstawiono w rozdziale 3.3.

Podstawowe ludzkie hormony

Ciało ludzkie jest złożonym systemem, który działa na zasadzie ściśle organizacyjnej, gdzie wszystkie procesy są ściśle ze sobą powiązane. Hormony odgrywają dużą rolę w koordynowaniu wszystkich procesów, które mają miejsce. W praktyce medycznej istnieje kilka klasyfikacji gatunków hormonów, z których jeden jest podzielony przez strukturę chemiczną, według której wyodrębnia się trzy główne grupy.

Do grupy białkowo-peptydowej należą hormony podwzgórza, przysadki, przytarczyc i kalcytoniny. Pochodne aminokwasy obejmują melatoninę, tyroksynę i trijodotyroninę. I wreszcie, progesteron, androgen, dihydrotestosteron i estradiol są uważane za sterydy.

Hormony w ludzkim ciele wpływają na wiele aspektów życia od urodzenia do śmierci. Wpływają one na sen, wzrost, nastrój, emocje, zachowanie, preferencje seksualne, poziom cukru we krwi i ciśnienie krwi. Wiadomo, że ciało mężczyzny i kobiety różnią się od siebie nawzajem, ale wielu nie wie, że to samo wydarzenie powoduje u przedstawicieli różnej płci produkcję zupełnie różnych hormonów, które również mają inny efekt.

Rodzaje hormonów

Najbardziej podstawowym zadaniem, przed którym stają hormony, jest utrzymanie stabilnej zdolności do pracy ludzkiego ciała. Rozważmy więc główne typy hormonów związanych z grupą białkowo-peptydową:

  • Kalcytonina pomaga regulować metabolizm wapnia w organizmie człowieka. Pod wpływem kalcytoniny zmniejsza się poziom wapnia, co zapobiega jego wyjściu z tkanki kostnej. Kalcytonina pełni rolę pewnego rodzaju markera onkologicznego w organizmie człowieka, ponieważ wzrost jego poziomu wskazuje na rozwój rdzeniastego raka tarczycy;
  • Insulina wywiera ogromny wpływ na procesy metaboliczne zachodzące praktycznie we wszystkich tkankach. Dzięki insulinie zmniejsza się poziom cukru we krwi, stymuluje się tworzenie glikogenu w mięśniach, a synteza białek i tłuszczów zostaje wzmocniona. W przypadku niewystarczającej produkcji insuliny u osoby chorej rozwija się cukrzyca, można ją łatwo określić za pomocą oddanej krwi i moczu;
  • Prolaktyna głównie przyczynia się do rozwoju i wzrostu w gruczołach sutkowych kobiet, przygotowuje je do okresu laktacji. Hamowanie prolaktyny przyczynia się również do procesu owulacji i zapobiega wystąpieniu nowych ciąży w czasie podawania grudyu.Esche jedną właściwość prolaktyny jest regulacja równowagi soli, wody i gdy występuje opóźnienie wydany wody i sodu w nerkach. Wiele kobiet, które zwracają się do specjalisty z problemem niepłodności może nawet nie podejrzewają, że mają podwyższony poziom prolaktyny we krwi, dlatego też trzeba zachować szczególną ostrożność w pojawienia się pierwszych objawów charakterystycznych;
  • Inhibiny i hormonu anty-Mullerowskiego są istotne dla określenia głównych przyczyn męskiej niepłodności, gdyż ich poziom jest wskaźnikiem spermatogenezy. W organizmie mężczyzn Anti-Müllera hormon produkowany jest w kanalikach nasiennych, natomiast kobiety są odpowiedzialne za produkcję jajników. W słabszej płci inhibiny wskazuje to procesach owulacyjnych, które zaczynają się wraz z wiekiem snizhatsya.Lyuboe nieprawidłowego inhibiny hormonów i antimyullerova może wskazywać na rozwój procesu patologicznego związanego z funkcji rozrodczej. Hormon anty-Müllera, inhibiny i odgrywają ważną rolę w regulacji funkcji seksualnych u obu płci;
  • Czynnik hormonalny, wytwarzany przez przednią część przysadki, jest uważany za najważniejszy biostymulator nerek. Ponadto, actig zapewnia pojawienie się androgenów i praktycznie nie zakłóca procesów produkcji aldosteronu. Na zmianę poziomu czynności może wpływać tylko silny stres, zły sen, intensywna aktywność fizyczna, a u kobiet - ciąża. Każdą zmianę można wykryć we krwi i moczu pacjenta.

Hormony steroidowe są odpowiedzialne za regulację procesów życiowych u ludzi. Ten typ obejmuje:

  • Testosteron jest wytwarzany przez komórki jąder. Ogólnie przyjmuje się, że jest to naprawdę męski hormon, jednak jest wytwarzany w niewielkich ilościach w ciele kobiety. Poziom wolnego testosteronu jest łatwo oznaczany we krwi i moczu pacjenta w wyniku testów laboratoryjnych. Niewystarczający poziom wolnego testosteronu może niekorzystnie wpływać na męskie ciało, ma niską moc i niezdolność do prokreacji;
  • Dihydrotestosteron powstaje w organizmie w wyniku przemiany metabolicznej testosteronu. Dzięki dihydrotestosteronowi, prawidłowemu rozwojowi fizycznemu nastolatków, jak również tworzeniu się prostaty i męskich genitaliów. Ważne jest, aby zauważyć, że przy nadmiarze dihydrotestosteronu, obie płcie zaczynają bardzo szybko tracić włosy, ponieważ ich wzrost znacznie się zwalnia, stają się słabe i zaczynają wypaść;
  • Progesteron w swojej strukturze chemicznej odnosi się do hormonów steroidowych. Wiadomo, że podczas ciąży w ciele kobiety wytwarzana jest duża ilość hormonu, który pomaga w wytworzeniu łożyska płodu. Jego głównym zadaniem jest zapewnienie reszty macicy, przygotowanie jej do ciąży. Progesteron znaleziony w moczu kobiety wskazuje, że jest w ciąży;
  • Głównym i najważniejszym zadaniem estradiolu jest uczynienie kobiety piękną i atrakcyjną. Dlatego poziom estradiolu we krwi jest szczególnie wysoki w pierwszej połowie cyklu menstruacyjnego, kiedy osiąga swój szczyt w okresie owulacji. Estradiol promuje wzrost poziomu serotoniny i insuliny w ciele, dzięki czemu płeć piękniejsza ma dobry nastrój i dużo energii;
  • Kortyzol reguluje procesy metabolizmu w ludzkim organizmie, innymi słowy zapewnia rozkład tłuszczów, białek i węglowodanów. Bardzo ważne jest, aby pamiętać, że z emocjonalnym wstrząsem, kortyzol nie pozwala na spadek ciśnienia tętniczego do krytycznego poziomu W chwilach szoku kortyzol przyczynia się do szybkości działania i znacznie zwiększa siłę osoby z aktywnym wysiłkiem fizycznym. Im dłużej osoba znajduje się w stanie stresu, tym częściej wzrasta produkcja kortyzolu, co negatywnie wpływa na układ nerwowy.

I wreszcie rozważ ostatnią grupę hormonów - są to pochodne aminokwasów. Ten rodzaj hormonów jest nie mniej ważny dla ludzkiego ciała, ponieważ:

  • Serotonina jest odpowiedzialny za emocjonalnego zachowania ludzkiego, mówiąc po prostu, jest to jeden z hormonów szczęścia. Dzięki serotoninie wzrasta nastrój osoby. Nasz organizm produkuje serotoninę w głównym światłem, które prowadzi do tego, że wczesną wiosną poziomu hormonu spada bardzo mocno, tak że istnieje depressii.Izvestno sezonowy że ciało samiec i samica jest zupełnie inna, aby poradzić sobie z depresją, na przykład, przedstawiciele silniejsza płeć szybciej pozbywa się tego stanu, ponieważ ich ciało wytwarza 1,5-krotnie więcej serotoniny.
  • Aldosteron jest odpowiedzialny za równowagę woda-sól w organizmie człowieka. Zmniejszenie spożycia soli prowadzi do tego, że poziom aldosteronu zaczyna stopniowo wzrastać, a zwiększone spożycie pomaga zmniejszyć stężenie hormonu we krwi. Wiadomo również, że w normalnych warunkach poziom aldosteronu we krwi w zasadzie zależy od spożycia sodu wraz z pożywieniem.
  • Angiotensyna sprzyja zwężenia naczyń i wzrost ciśnienia krwi, dzięki czemu z kory nadnerczy aldosteronu uwalniane do krwi. To z powodu angiotensyny w ludzkim ciele powstaje uczucie pragnienia. To także stymuluje produkcję hormonu antydiuretycznego w komórkach podwzgórza i wydzielanie ACTH w przedniego płata przysadki, z powodu których nie jest szybkim uwalnianiu i noradrenalina.Pered biorąc badanie krwi na poziom angiotensyny, konieczne jest, aby szybko do dwunastu godzin. Nie zaleca się stosowania hormonów steroidowych, które mogą wpływać na wyniki testów. Przed badaniem w celu określenia poziomu angiotensyny zaleca się skonsultowanie z lekarzem.
  • Erytropoetyna jest hormonem odpowiedzialnym za tworzenie erytrocytów z komórek macierzystych szpiku kostnego w zależności od zużytego tlenu. U dorosłego człowieka erytropoetyna jest wytwarzana w nerkach i podczas rozwoju zarodkowego w wątrobie płodu. Ze względu na to, że erytropoetyna powstaje głównie w nerkach, pacjenci z przewlekłą niewydolnością nerek najczęściej cierpią na anemię. Wiadomo również, że u sportowców erytropoetynę można stosować jako narkotyk.

W oparciu o powyższe, możemy wywnioskować, że każdy indywidualny hormon jest naprawdę niezbędny dla ludzkiego ciała w celu utrzymania jego normalnej wydajności i funkcjonowania. Każde odchylenie od normy każdego z hormonów znajduje odzwierciedlenie w oddawanym moczu i krwi.

Badania laboratoryjne

Pomimo faktu, że progesteron występuje we krwi obu płci, jego rola dla stanu zdrowia kobiet jest bardziej znacząca. Jednak specjalista może napisać kierunek do dostarczenia analizy i człowieka, co nie jest zaskakujące.

Główne powody, dla których należy przeprowadzić analizę:

  • Główna przyczyna krwawienia z macicy nie została zidentyfikowana;
  • Naruszenie cyklu menstruacyjnego;
  • Niepłodność jest zarówno męska, jak i kobieca;
  • Podejrzenie rozwoju patologii jąder;
  • Odkryto patologiczne procesy w męskich jądrach;
  • Różne choroby tarczycy i nadnerczy.

Aby przekazać analizę progesteronu, dla mężczyzn nie ma specjalnych zaleceń, ale dla kobiet bardzo ważne jest poddanie się badaniu w dwudziestym trzecim dniu cyklu menstruacyjnego. Ważne jest, aby wykonać badanie krwi rano i zawsze na pusty żołądek, wolno używać tylko czystej wody stojącej.

Jeśli ktoś jest zainteresowany zdrowia i poziomu hormonów takich jak kortyzol, insulina, aldosteron, prolaktyny, kalcytoniny, ACTH, erytropoetyna, estradiol, dihydrotestosteronu, angiotensyna, inhibiny i hormonu anty-Mullerowskiego, osoba wykwalifikowana może wydać kierunek dostarczania analizy do odpowiedniej kliniki.

Aby mieć całkowitą pewność, że wszystko jest w porządku ze swoim zdrowiem, ważne jest, aby wykonać badania krwi na czas, a najlepiej jest zwrócić się o pomoc do specjalistycznej placówki medycznej.

Podstawowe ludzkie hormony

Nadmiar kortyzolu prowadzi do poważnego zaburzenia metabolicznego, powodującego hiperglukonogenezę, tj. nadmierna konwersja białek w węglowodany. Ten stan, znany jako zespół Cushinga, charakteryzuje się utratą masy mięśniowej, zmniejszoną tolerancją na węglowodany, tj. zmniejszone spożycie glukozy z krwi w tkance (co przejawia się nieprawidłowym wzrostem stężenia cukru we krwi, jeśli chodzi o jedzenie), jak również demineralizacja kości.

Nadmierne wydzielanie androgenów z guzami nadnerczy prowadzi do maskulinizacji. Guzy gruczołu nadnerczy mogą również wytwarzać estrogeny, szczególnie u mężczyzn, prowadząc do feminizacji.

Niedoczynność (obniżona aktywność) nadnerczy występuje w postaci ostrej lub przewlekłej. Przyczyną niedoczynności jest ciężka, szybko rozwijająca się infekcja bakteryjna: może ona uszkodzić nadnercze i doprowadzić do głębokiego wstrząsu. W postaci przewlekłej choroba rozwija się w wyniku częściowego zniszczenia gruczołu nadnercza (na przykład rosnącego guza lub gruźlicy) lub wytwarzania autoprzeciwciał. Ten stan, znany jako choroba Addisona, charakteryzuje się poważnym osłabieniem, utratą masy ciała, niskim ciśnieniem krwi, zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, zwiększonym zapotrzebowaniem na sól i pigmentacją skóry. Choroba Addisona, opisana w 1855 roku przez T. Addisona, stała się pierwszą rozpoznaną chorobą endokrynną.

Adrenalina i norepinefryna są dwoma głównymi hormonami wydzielanymi przez rdzeń nadnerczy. Adrenalina jest uważana za hormon metaboliczny z powodu jej wpływu na zapasy węglowodanów i mobilizację tłuszczów. Norepinefryna jest czynnikiem zwężającym naczynia; zwęża naczynia krwionośne i zwiększa ciśnienie krwi. Warstwa mózgowa nadnerczy jest ściśle związana z układem nerwowym; Norepinefryna jest uwalniana przez współczulne nerwy i działa jak neurohormon.

Nadmierne wydzielanie hormonów w rdzeniu nadnerczy (hormonach rdzeniastych) występuje w przypadku niektórych guzów. Objawy zależą od tego, która z tych dwóch hormonów, adrenaliny i noradrenaliny, jest produkowana w dużych ilościach, ale często występują nagłe uderzenia gorąca, pocenie się, niepokój, kołatanie serca, bóle głowy i nadciśnienie tętnicze.

Hormony jąder. Testy (jądra) mają dwie części, będące gruczołami wydzielania zewnętrznego i wewnętrznego. Jak gruczoły wydzielania zewnętrznego, wytwarzają plemników i funkcji wykonywanych zawarte w niej hormonalny komórek Leydiga, które wydzielają męskich hormonów płciowych (androgenów), w szczególności  4 -androstendion i testosteronu, głównego męski hormon. Komórki Leydiga wytwarzają także niewielką ilość estrogenu (estradiolu).

Testy znajdują się pod kontrolą gonadotropin (patrz wyżej sekcja HORMONY HIPOPEZY). Gonadotropina FSH stymuluje tworzenie plemników (spermatogeneza). Pod wpływem innej gonadotropiny, LH, komórki Leydiga wydzielają testosteron. Spermatogeneza występuje tylko z wystarczającą liczbą androgenów. Androgeny, w szczególności testosteron, są odpowiedzialne za rozwój drugorzędowych cech płciowych u mężczyzn.

Naruszenie funkcji endokrynnej jąder jest w większości przypadków zmniejszone do niedostatecznego wydzielania androgenów. Na przykład hipogonadyzm jest zmniejszeniem funkcji jąder, w tym wydzielania testosteronu, spermatogenezy lub obu. Przyczyną hipogonadyzmu może być choroba jądra lub - pośrednio - niewydolność czynnościowa przysadki mózgowej.

Zwiększone wydzielanie androgenu występuje w guzach komórek Leydiga i prowadzi do nadmiernego rozwoju męskich cech płciowych, szczególnie u nastolatków. Czasami nowotwory jąder produkują estrogeny, powodując feminizację. W przypadku rzadkich nowotworów jąder - kosmówki - wytwarzane jako gonadotropiny kosmówkowej, że analiza minimalnej ilości moczu lub surowicy daje takie same wyniki, jak w przypadku kobiet w ciąży. Rozwój choriocarcinoma może prowadzić do feminizacji.

Hormony jajników. Jajniki pełnią dwie funkcje: rozwój oocytów i wydzielanie hormonów (patrz także REPRODUKCJA LUDZKA). Hormony jajników to estrogeny, progesteron i 4-androstendion. Estrogeny determinują rozwój drugorzędnych cech płciowych kobiet. Estrogen jajników, estradiol, jest wytwarzany w komórkach rosnącego pęcherzyka - worka, który otacza rozwijające się jajo. W wyniku działania zarówno FSH, jak i LH, pęcherzyk dojrzewa i pęka, uwalniając jajo. Pęknięty pęcherzyk przekształca się następnie w tzw. żółte ciało, które wydziela zarówno estradiol, jak i progesteron. Hormony te, działając razem, przygotowują błonę śluzową macicy (endometrium) do implantacji zapłodnionego jaja. Jeśli nawożenie nie nastąpi, ciało żółte ulega regresji; podczas gdy sekrecja estradiolu i progesteronu ustaje, a endometrium złuszcza się, powodując miesiączkę.

Chociaż jajniki zawierają wiele niedojrzałych pęcherzyków, podczas każdego cyklu miesiączkowego tylko jeden z nich zwykle dojrzewa, uwalniając jajo. Nadmiar pęcherzyków ulega odwrotnemu rozwojowi w całym życiu reprodukcyjnym kobiety. Zwyrodniające mieszki włosowe i pozostałości żółtego ciała stają się częścią zrębu, tkanki podtrzymującej jajnika. W pewnych okolicznościach określone komórki zrębowe aktywują i wydzielają prekursor aktywnych hormonów androgennych - 4-androstenodion. Aktywacja zrębu występuje, na przykład, w policystycznych jajnikach - chorobie związanej z naruszeniem owulacji. W wyniku tej aktywacji powstaje nadmiar androgenów, które mogą powodować hirsutyzm (wyraźny włochatość).

Zmniejszone wydzielanie estradiolu występuje, gdy jajniki są słabo rozwinięte. spadek funkcji jajników i menopauzy, jako stan wyczerpania się pęcherzyków, a tym samym zmniejsza wydzielanie estradiolu, które towarzyszą różne objawy, z których najbardziej charakterystyczny jest uderzeń gorąca. Nadmierna produkcja estrogenów jest zwykle związana z guzami jajnika. Największa liczba zaburzeń miesiączkowania jest spowodowana brakiem równowagi hormonów jajnikowych i naruszeniem owulacji.

Hormony ludzkiego łożyska. Łożysko jest porowatą membraną łączącą embrion (płód) ze ścianą macicy. Wydziela on gonadotropinę kosmówkową i ludzki laktogen łożyskowy. Podobnie jak jajniki, łożysko wytwarza progesteron i szereg estrogenów.

Gonadotropina kosmówkowa (HG). Wszczepienie zapłodnionego jaja jest promowane przez macierzyste hormony - estradiol i progesteron. Siódmego dnia po zapłodnieniu płód ludzki zostaje wzmocniony w endometrium i otrzymuje odżywianie z tkanek matki i krwioobiegu. Złuszczanie śluzówki macicy, co powoduje, że nie występuje miesiączka, ponieważ płód wydziela hCG, przez który utrzymywany żółtego ciała: wyprodukowane estradiolu i progesteronu w celu zachowania integralności błony śluzowej macicy. Po wszczepieniu zarodka łożysko zaczyna się rozwijać, kontynuując wydzielanie HG, które osiąga najwyższe stężenie w przybliżeniu w drugim miesiącu ciąży. Wyznaczanie stężenia HC w krwi i moczu jest podstawą testów ciążowych.

Łożyskowy ludzki laktogen (Łódź podwodna). W 1962 roku wykryto PL w wysokim stężeniu w tkance łożyska, w krwi wypływającej z łożyska oraz w surowicy krwi obwodowej matki. PL był podobny, ale nie identyczny z ludzkim hormonem wzrostu. Jest to silny hormon metaboliczny. Działając na metabolizm węglowodanów i tłuszczów, promuje zachowanie glukozy i związków zawierających azot w ciele matki, a tym samym zapewnia dostarczanie płodu z odpowiednią ilością składników odżywczych; jednocześnie powoduje mobilizację wolnych kwasów tłuszczowych - źródła energii ciała matki.

Progesteron. W czasie ciąży poziom pregnanodiolu, metabolitu progesteronu, stopniowo zwiększa się we krwi (i moczu) kobiety. Progesteron jest wydzielany głównie przez łożysko, a jego głównym poprzednikiem jest cholesterol z krwi matki. Synteza progesteronu nie zależy od progenitorów wytwarzanych przez płód, sądząc po tym, że praktycznie nie zmniejsza się kilka tygodni po śmierci płodu; Synteza progesteronu trwa również w przypadkach, w których pacjenci z ciążą ektopową w obrębie jamy brzusznej mają usunięcie płodu, ale łożysko zostało zachowane.

Estrogeny. Pierwsze doniesienia o wysoki poziom estrogenów w moczu ciężarnych kobiet pojawiła się w 1927 roku i szybko stało się jasne, że ten poziom utrzymuje się tylko w obecności żywego płodu. Później wykazały, że wady płodu związane z zaburzeniami rozwoju gruczołów nadnerczowych zawartości estrogenu w moczu matki jest znacznie zmniejszona. To pozwoliło nam założyć, że hormony kory nadnerczy służą jako prekursory estrogenów. Dalsze badania wykazały, że siarczan DHEA jest obecny w płodowego osocza krwi, jest głównym prekursorem takich estrogenów, takich jak estron i estradiol i 16-gidroksidegidroepiandrosteron również embrionalnego pochodzenia, - głównym prekursorem innego estrogenu wytwarzanego przez łożysko, estriolu. Zatem normalne wydalanie estrogenu w moczu w czasie ciąży, określa się z dwóch warunków: prekursor nadnerczy płodu muszą być syntetyzowane w odpowiedniej ilości, a łożysko - przekształcenie ich w estrogeny.

Hormony trzustki. Trzustka wykonuje wydzielanie wewnętrzne i zewnętrzne. Składnik zewnątrzwydzielniczy (związany z wydzielaniem zewnętrznym) to enzymy trawienne, które w postaci nieaktywnych komórek progenitorowych wchodzą do dwunastnicy przez przewód trzustkowy. Wewnętrzne wydzielanie zapewniają wysepki Langerhansa, reprezentowane przez komórki różnych typów: komórki alfa wydzielają hormon glukagon, komórki beta - insulinę. Głównym działaniem insuliny jest obniżenie poziomu glukozy we krwi, prowadzonego głównie na trzy sposoby: 1) zahamowanie tworzenia się glukozy w wątrobie; 2) hamowanie w wątrobie i mięśniach rozkładu glikogenu (polimeru glukozy, który organizm może w razie potrzeby przekształcić w glukozę); 3) stymulacja wykorzystania glukozy przez tkanki. Niewystarczające wydzielanie insuliny lub zwiększona jej neutralizacja za pomocą autoprzeciwciał prowadzi do wysokiego poziomu glukozy we krwi i rozwoju cukrzycy. Głównym efektem glukagonu jest wzrost poziomu glukozy we krwi poprzez stymulację jej produkcji w wątrobie. Chociaż utrzymywanie fizjologicznego poziomu glukozy we krwi zapewnia przede wszystkim insulina i glukagon, inne hormony - hormon wzrostu, kortyzol i adrenalina - również odgrywają znaczącą rolę.

Hormony żołądkowo-jelitowe. Hormony przewodu żołądkowo-jelitowego - gastryna, cholecystokinina, sekretyna i pankreozymina. Są to polipeptydy wydzielane przez błonę śluzową przewodu żołądkowo-jelitowego w odpowiedzi na specyficzną stymulację. Uważa się, że gastryna stymuluje wydzielanie kwasu chlorowodorowego; cholecystokinina kontroluje opróżnianie pęcherzyka żółciowego, a sekretyna i trzustka regulują wydzielanie soku trzustkowego.

Neurohormony - grupa związków chemicznych wydzielanych przez komórki nerwowe (neurony). Związki te mają właściwości podobne do hormonów, stymulując lub hamując aktywność innych komórek; obejmują one wspomniane wcześniej czynniki uwalniające, a także neuroprzekaźniki, których funkcje polegają na przekazywaniu impulsów nerwowych przez wąską szczelinę synaptyczną, która oddziela jedną komórkę nerwową od drugiej. Neuroprzekaźniki obejmują dopaminę, adrenalinę, norepinefrynę, serotoninę, histaminę, acetylocholinę i kwas gamma-aminomasłowy.

W połowie lat siedemdziesiątych odkryto szereg nowych neuroprzekaźników, które miały działanie przeciwbólowe podobne do morfiny; nazywano je "endorfinami", tj. "Wewnętrzna morfina". Endorfiny są zdolne do wiązania się ze specjalnymi receptorami w strukturach mózgu; W wyniku tego wiązania impulsy są wysyłane do rdzenia kręgowego, które blokują nadejście nadchodzących sygnałów bólowych. Działanie przeciwbólowe morfiny i innych opiatów wynika niewątpliwie z ich podobieństwa do endorfin, co zapewnia ich wiązanie z tymi samymi receptorami blokującymi ból.

Hormony ludzkie. Opis i funkcje.

LUDZKIE PODSTAWOWE HORMONY

Hormony przedniego płata przysadki mózgowej.

Tkanka gruczołowa przedniego płata wytwarza:

- Hormon wzrostu (GH) lub somatotropina, która atakuje wszystkie tkanki ciała, zwiększając ich aktywność anaboliczną (tj. Procesy syntezy składników tkanek ciała i zwiększania rezerw energetycznych).

- hormon stymulujący melanocyty (MSH), który zwiększa produkcję pigmentu przez niektóre komórki skóry (melanocyty i melanofory);

- hormon tarczycy (TSH), stymulujący syntezę hormonów tarczycy w gruczole tarczycy;

- hormon folikulotropowy (FSH) i hormon luteinizujący (LH), związany z gonadotropinami: ich działanie jest skierowane na gruczoły płciowe.

- Prolaktyna, czasami określana jako PRL, jest hormonem, który stymuluje tworzenie się gruczołów sutkowych i laktację.

Hormony tylnego płata przysadki mózgowej

Wazopresyna i oksytocyna. Oba hormony są produkowane w podwzgórzu, ale pozostają i są uwalniane w tylnym płacie przysadki mózgowej, leżąc z podwzgórza. Wazopresyna utrzymuje odcień naczyń krwionośnych i jest hormonem antydiuretycznym, który wpływa na metabolizm wody. Oksytocyna powoduje skurcz macicy i ma właściwość "puszczania" mleka po porodzie.

Tarczyca i hormony przytarczyc.

Tarczyca znajduje się na szyi i składa się z dwóch płatów połączonych wąskim przesmykiem. Cztery gruczoły przytarczyczne są zazwyczaj usytuowane w parach - na tylnej i bocznej powierzchni każdego płata tarczycy, chociaż czasami jeden lub dwa mogą być nieco przesunięte.

Główne hormony wydzielane przez prawidłową tarczycę to tyroksyna (T.4) i trijodotyronina (T.3). Dostając się do krwioobiegu, wiążą się - stanowczo, ale odwracalnie - z określonymi białkami osocza. T4 wiąże się silniej niż T3, i nie tak szybko zwolniony, ale dlatego, że działa wolniej, ale dłużej. Hormony tarczycy stymulują syntezę białek i rozkład substancji odżywczych wraz z wydzielaniem ciepła i energii, co przejawia się zwiększonym zużyciem tlenu. Hormony te wpływają również na metabolizm węglowodanów i, wraz z innymi hormonami, regulują szybkość mobilizacji wolnych kwasów tłuszczowych z tkanki tłuszczowej. W skrócie, hormony tarczycy mają stymulujący wpływ na procesy metaboliczne. Zwiększona produkcja hormonów tarczycy powoduje tyreotoksykozę, a jeśli są niedoborowe, niedoczynność tarczycy lub obrzęk śluzowy.

Innym związkiem znajdującym się w tarczycy jest długo działający stymulant tarczycy. Jest to globina gamma i prawdopodobnie powoduje stan nadczynności tarczycy.

Parathormon jest nazywany parathormerem lub parathormonem; Utrzymuje stały poziom wapnia we krwi: gdy zmniejsza się, parathormon jest uwalniany i aktywuje transfer wapnia z kości do krwi, aż zawartość wapnia we krwi powróci do normy. Inny hormon, kalcytonina, ma przeciwny skutek i jest uwalniany na podwyższonym poziomie wapnia we krwi. Wcześniej sądzono, że kalcytonina jest wydzielana przez gruczoły przytarczyczne, ale teraz pokazano, że jest ona wytwarzana w tarczycy. Zwiększona produkcja parathormonu powoduje choroby kości, kamienie nerkowe, zwapnienie kanalików nerkowych i połączenie tych zaburzeń. Niewydolności parathormonu towarzyszy znaczące obniżenie poziomu wapnia we krwi i objawia się zwiększoną pobudliwością nerwowo-mięśniową, skurczami i drgawkami.

Hormony gruczołów nadnerczy.

Nadnercza to małe formacje zlokalizowane nad każdą nerką. Składają się z zewnętrznej warstwy zwanej korą, a wewnętrzna - z rdzenia. Obie części mają swoje własne funkcje, a u niektórych niższych zwierząt są to całkowicie oddzielne struktury. Każda z dwóch części nadnerczy odgrywa ważną rolę zarówno w stanie normalnym, jak iw chorobach. Na przykład, jeden z rdzeniowych hormonów - adrenaliny - jest niezbędne do przetrwania, ponieważ zapewnia reakcję na nagłe niebezpieczeństwo. Gdy to nastąpi, adrenalinę uwalniane do krwi i mobilizuje rezerw węglowodanów do szybkiego uwalniania energii, zwiększenie siły mięśni, powoduje rozszerzenie źrenicy i skurcz naczyń obwodowych. Tak więc, wysłał siły rezerwowe do „walki lub lotu”, a ponadto zmniejsza utratę krwi z powodu zwężenia naczyń i szybkiego krzepnięcia krwi. Adrenalina pobudza również wydzielanie ACTH (tj. Oś podwzgórze-przysadka). ACTH, co z kolei pobudza wydzielanie kortyzolu kory nadnerczy, w wyniku zwiększonej konwersji glukozy do białek należy wypełnić wątroby i mięśni glikogenu stosowane gdy alarmu.

Kory nadnerczy wydziela trzy główne grupy hormonów: mineralokortykoidów, glukokortykoidy i steroidy płciowe (androgenów i estrogenów). Minerokortykosteroidy to aldosteron i deoksykortykosteron. Ich działanie wiąże się głównie z utrzymaniem równowagi soli. Glukokortykoidy wpływają na metabolizm węglowodanów, białek, tłuszczów i immunologicznych mechanizmów obronnych. Najważniejsze z glukokortykoidów to kortyzol i kortykosteron. Steroidy płciowe, które odgrywają rolę pomocniczą, są podobne do tych syntetyzowanych w gonadach; jest siarczan dehydroepiandrosteronu, D 4 -androstendion, dehydroepiandrosteron i niektóre estrogeny.

Nadmiar kortyzolu prowadzi do poważnego zaburzenia metabolicznego, powodującego hiperglukonogenezę, tj. nadmierna konwersja białek w węglowodany. Ten stan, znany jako zespół Cushinga, charakteryzuje się utratą masy mięśniowej, zmniejszoną tolerancją na węglowodany, tj. zmniejszone spożycie glukozy z krwi w tkance (co przejawia się nieprawidłowym wzrostem stężenia cukru we krwi, jeśli chodzi o jedzenie), jak również demineralizacja kości.

Nadmierne wydzielanie androgenów z guzami nadnerczy prowadzi do maskulinizacji. Guzy gruczołu nadnerczy mogą również wytwarzać estrogeny, szczególnie u mężczyzn, prowadząc do feminizacji.

Niedoczynność (obniżona aktywność) nadnerczy występuje w postaci ostrej lub przewlekłej. Przyczyną niedoczynności jest ciężka, szybko rozwijająca się infekcja bakteryjna: może ona uszkodzić nadnercze i doprowadzić do głębokiego wstrząsu. W postaci przewlekłej choroba rozwija się w wyniku częściowego zniszczenia gruczołu nadnercza (na przykład rosnącego guza lub gruźlicy) lub wytwarzania autoprzeciwciał. Ten stan, znany jako choroba Addisona, charakteryzuje się poważnym osłabieniem, utratą masy ciała, niskim ciśnieniem krwi, zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, zwiększonym zapotrzebowaniem na sól i pigmentacją skóry. Choroba Addisona, opisana w 1855 roku przez T. Addisona, stała się pierwszą rozpoznaną chorobą endokrynną.

Adrenalina i norepinefryna są dwoma głównymi hormonami wydzielanymi przez rdzeń nadnerczy. Adrenalina jest uważana za hormon metaboliczny z powodu jej wpływu na zapasy węglowodanów i mobilizację tłuszczów. Norepinefryna jest czynnikiem zwężającym naczynia; zwęża naczynia krwionośne i zwiększa ciśnienie krwi. Warstwa mózgowa nadnerczy jest ściśle związana z układem nerwowym; Norepinefryna jest uwalniana przez współczulne nerwy i działa jak neurohormon.

Nadmierne wydzielanie hormonów w rdzeniu nadnerczy (hormonach rdzeniastych) występuje w przypadku niektórych guzów. Objawy zależą od tego, która z tych dwóch hormonów, adrenaliny i noradrenaliny, jest produkowana w dużych ilościach, ale często występują nagłe uderzenia gorąca, pocenie się, niepokój, kołatanie serca, bóle głowy i nadciśnienie tętnicze.

Hormony jąder.

Testy (jądra) mają dwie części, będące gruczołami wydzielania zewnętrznego i wewnętrznego. Jak gruczoły wydzielania zewnętrznego, wytwarzają plemników i funkcji wykonywanych zawarte w niej hormonalny komórek Leydiga, które wydzielają męskich hormonów płciowych (androgenów), a zwłaszcza D4 -androstendion i testosteronu, głównego męskich hormonów. Komórki Leydiga wytwarzają także niewielką ilość estrogenu (estradiolu).

Testy znajdują się pod kontrolą gonadotropin. Gonadotropina FSH stymuluje tworzenie plemników (spermatogeneza). Pod wpływem innej gonadotropiny, LH, komórki Leydiga wydzielają testosteron. Spermatogeneza występuje tylko z wystarczającą liczbą androgenów. Androgeny, w szczególności testosteron, są odpowiedzialne za rozwój drugorzędowych cech płciowych u mężczyzn.

Naruszenie funkcji endokrynnej jąder jest w większości przypadków zmniejszone do niedostatecznego wydzielania androgenów. Na przykład hipogonadyzm jest zmniejszeniem funkcji jąder, w tym wydzielania testosteronu, spermatogenezy lub obu. Przyczyną hipogonadyzmu może być choroba jądra lub - pośrednio - niewydolność czynnościowa przysadki mózgowej.

Zwiększone wydzielanie androgenu występuje w guzach komórek Leydiga i prowadzi do nadmiernego rozwoju męskich cech płciowych, szczególnie u nastolatków. Czasami nowotwory jąder produkują estrogeny, powodując feminizację. W przypadku rzadkich nowotworów jąder - kosmówki - wytwarzane jako gonadotropiny kosmówkowej, że analiza minimalnej ilości moczu lub surowicy daje takie same wyniki, jak w przypadku kobiet w ciąży. Rozwój choriocarcinoma może prowadzić do feminizacji.

Hormony jajników.

Jajniki pełnią dwie funkcje: rozwój jaj i wydzielanie hormonów. Hormony jajników to estrogeny, progesteron i D 4 -androstenodion. Estrogeny determinują rozwój drugorzędnych cech płciowych kobiet. Estrogen jajników, estradiol, jest wytwarzany w komórkach rosnącego pęcherzyka - worka, który otacza rozwijające się jajo. W wyniku działania zarówno FSH, jak i LH, pęcherzyk dojrzewa i pęka, uwalniając jajo. Pęknięty pęcherzyk przekształca się następnie w tzw. żółte ciało, które wydziela zarówno estradiol, jak i progesteron. Hormony te, działając razem, przygotowują błonę śluzową macicy (endometrium) do implantacji zapłodnionego jaja. Jeśli nawożenie nie nastąpi, ciało żółte ulega regresji; podczas gdy sekrecja estradiolu i progesteronu ustaje, a endometrium złuszcza się, powodując miesiączkę.

Chociaż jajniki zawierają wiele niedojrzałych pęcherzyków, podczas każdego cyklu miesiączkowego tylko jeden z nich zwykle dojrzewa, uwalniając jajo. Nadmiar pęcherzyków ulega odwrotnemu rozwojowi w całym życiu reprodukcyjnym kobiety. Zwyrodniające mieszki włosowe i pozostałości żółtego ciała stają się częścią zrębu, tkanki podtrzymującej jajnika. W pewnych okolicznościach określone komórki zrębowe aktywują i wydzielają prekursor aktywnych hormonów androgenicznych - D 4 -androstenodion. Aktywacja zrębu występuje, na przykład, w policystycznych jajnikach - chorobie związanej z naruszeniem owulacji. W wyniku tej aktywacji powstaje nadmiar androgenów, które mogą powodować hirsutyzm (wyraźny włochatość).

Zmniejszone wydzielanie estradiolu występuje, gdy jajniki są słabo rozwinięte. spadek funkcji jajników i menopauzy, jako stan wyczerpania się pęcherzyków, a tym samym zmniejsza wydzielanie estradiolu, które towarzyszą różne objawy, z których najbardziej charakterystyczny jest uderzeń gorąca. Nadmierna produkcja estrogenów jest zwykle związana z guzami jajnika. Największa liczba zaburzeń miesiączkowania jest spowodowana brakiem równowagi hormonów jajnikowych i naruszeniem owulacji.

Hormony ludzkiego łożyska.

Łożysko jest porowatą membraną łączącą embrion (płód) ze ścianą macicy. Wydziela on gonadotropinę kosmówkową i ludzki laktogen łożyskowy. Podobnie jak jajniki, łożysko wytwarza progesteron i szereg estrogenów.

Gonadotropina kosmówkowa (HG).

Wszczepienie zapłodnionego jaja jest promowane przez macierzyste hormony - estradiol i progesteron. Siódmego dnia po zapłodnieniu płód ludzki zostaje wzmocniony w endometrium i otrzymuje odżywianie z tkanek matki i krwioobiegu. Złuszczanie śluzówki macicy, co powoduje, że nie występuje miesiączka, ponieważ płód wydziela hCG, przez który utrzymywany żółtego ciała: wyprodukowane estradiolu i progesteronu w celu zachowania integralności błony śluzowej macicy. Po wszczepieniu zarodka łożysko zaczyna się rozwijać, kontynuując wydzielanie HG, które osiąga najwyższe stężenie w przybliżeniu w drugim miesiącu ciąży. Wyznaczanie stężenia HC w krwi i moczu jest podstawą testów ciążowych.

Łożyskowy ludzki laktogen (PL).

W 1962 roku wykryto PL w wysokim stężeniu w tkance łożyska, w krwi wypływającej z łożyska oraz w surowicy krwi obwodowej matki. PL był podobny, ale nie identyczny z ludzkim hormonem wzrostu. Jest to silny hormon metaboliczny. Działając na metabolizm węglowodanów i tłuszczów, promuje zachowanie glukozy i związków zawierających azot w ciele matki, a tym samym zapewnia dostarczanie płodu z odpowiednią ilością składników odżywczych; jednocześnie powoduje mobilizację wolnych kwasów tłuszczowych - źródła energii ciała matki.

Progesteron.

W czasie ciąży poziom pregnanodiolu, metabolitu progesteronu, stopniowo zwiększa się we krwi (i moczu) kobiety. Progesteron jest wydzielany głównie przez łożysko, a jego głównym poprzednikiem jest cholesterol z krwi matki. Synteza progesteronu nie zależy od progenitorów wytwarzanych przez płód, sądząc po tym, że praktycznie nie zmniejsza się kilka tygodni po śmierci płodu; Synteza progesteronu trwa również w przypadkach, w których pacjenci z ciążą ektopową w obrębie jamy brzusznej mają usunięcie płodu, ale łożysko zostało zachowane.

Estrogeny.

Pierwsze doniesienia o wysoki poziom estrogenów w moczu ciężarnych kobiet pojawiła się w 1927 roku i szybko stało się jasne, że ten poziom utrzymuje się tylko w obecności żywego płodu. Później wykazały, że wady płodu związane z zaburzeniami rozwoju gruczołów nadnerczowych zawartości estrogenu w moczu matki jest znacznie zmniejszona. To pozwoliło nam założyć, że hormony kory nadnerczy służą jako prekursory estrogenów. Dalsze badania wykazały, że siarczan DHEA jest obecny w płodowego osocza krwi, jest głównym prekursorem takich estrogenów, takich jak estron i estradiol i 16-gidroksidegidroepiandrosteron również embrionalnego pochodzenia, - głównym prekursorem innego estrogenu wytwarzanego przez łożysko, estriolu. Zatem normalne wydalanie estrogenu w moczu w czasie ciąży, określa się z dwóch warunków: prekursor nadnerczy płodu muszą być syntetyzowane w odpowiedniej ilości, a łożysko - przekształcenie ich w estrogeny.

Hormony trzustki.

Trzustka wykonuje wydzielanie wewnętrzne i zewnętrzne. Składnik zewnątrzwydzielniczy (związany z wydzielaniem zewnętrznym) to enzymy trawienne, które w postaci nieaktywnych komórek progenitorowych wchodzą do dwunastnicy przez przewód trzustkowy. Wewnętrzne wydzielanie zapewniają wysepki Langerhansa, reprezentowane przez komórki różnych typów: komórki alfa wydzielają hormon glukagon, komórki beta - insulinę. Głównym działaniem insuliny jest obniżenie poziomu glukozy we krwi, prowadzonego głównie na trzy sposoby: 1) zahamowanie tworzenia się glukozy w wątrobie; 2) hamowanie w wątrobie i mięśniach rozkładu glikogenu (polimeru glukozy, który organizm może w razie potrzeby przekształcić w glukozę); 3) stymulacja wykorzystania glukozy przez tkanki. Niewystarczające wydzielanie insuliny lub zwiększona jej neutralizacja za pomocą autoprzeciwciał prowadzi do wysokiego poziomu glukozy we krwi i rozwoju cukrzycy. Głównym efektem glukagonu jest wzrost poziomu glukozy we krwi poprzez stymulację jej produkcji w wątrobie. Chociaż utrzymywanie fizjologicznego poziomu glukozy we krwi zapewnia przede wszystkim insulina i glukagon, inne hormony - hormon wzrostu, kortyzol i adrenalina - również odgrywają znaczącą rolę.

Hormony żołądkowo-jelitowe.

Hormony przewodu żołądkowo-jelitowego - gastryna, cholecystokinina, sekretyna i pankreozymina. Są to polipeptydy wydzielane przez błonę śluzową przewodu żołądkowo-jelitowego w odpowiedzi na specyficzną stymulację. Uważa się, że gastryna stymuluje wydzielanie kwasu chlorowodorowego; cholecystokinina kontroluje opróżnianie pęcherzyka żółciowego, a sekretyna i trzustka regulują wydzielanie soku trzustkowego.

Neurohormony

- grupa związków chemicznych wydzielanych przez komórki nerwowe (neurony). Związki te mają właściwości podobne do hormonów, stymulując lub hamując aktywność innych komórek; obejmują one wspomniane wcześniej czynniki uwalniające, a także neuroprzekaźniki, których funkcje polegają na przekazywaniu impulsów nerwowych przez wąską szczelinę synaptyczną, która oddziela jedną komórkę nerwową od drugiej. Neuroprzekaźniki obejmują dopaminę, adrenalinę, norepinefrynę, serotoninę, histaminę, acetylocholinę i kwas gamma-aminomasłowy.

W połowie lat siedemdziesiątych odkryto szereg nowych neuroprzekaźników, które miały działanie przeciwbólowe podobne do morfiny; nazywano je "endorfinami", tj. "Wewnętrzna morfina". Endorfiny są zdolne do wiązania się ze specjalnymi receptorami w strukturach mózgu; W wyniku tego wiązania impulsy są wysyłane do rdzenia kręgowego, które blokują nadejście nadchodzących sygnałów bólowych. Działanie przeciwbólowe morfiny i innych opiatów wynika niewątpliwie z ich podobieństwa do endorfin, co zapewnia ich wiązanie z tymi samymi receptorami blokującymi ból.

Może Chcesz Pro Hormonów