Wole wielopostaciowe tarczycy to wariant wola endemicznego, charakterystyczny dla pacjentów w wieku powyżej 50 lat, którzy żyją w regionach niedoboru jodu przez długi czas.

Goiter przedstawił dwa lub więcej węzłów koloidalnych o różnym stopniu proliferacji i zmienionej tkance tarczycy na zewnątrz ognisk.

W Rosji rozpowszechnienie tej patologii jest niezwykle wysokie i wynosi 11,8% wśród dorosłych. Kobiety chorują 4 razy częściej niż mężczyźni.

Przyczyny choroby

Przyczyną rozwoju wolu wieloguzkowego jest rozbieżność między przyjmowaniem jodu w organizmie a wodą i pożywieniem oraz kosztami syntezy hormonów tarczycy.

Wola wieloguzkowa rozwija się u jednej trzeciej populacji, jeśli deficyt przekraczający 50% dziennej normy spożycia jodu utrzymuje się przez ponad 10-15 lat.

Brak jodu uszkadza całą tkankę tarczycy. Tyreocyty o wysokiej aktywności proliferacyjnej tworzą ogniskowe ogniska koloidalne, ograniczone do kapsułki. Te ogniskowe zmiany w tkance progresywnie rosną w średnicy, niekiedy osiągając gigantyczne proporcje.

Dodatkowe czynniki ryzyka dla wolu wieloguzkowego:

  1. nadwaga;
  2. anemia;
  3. przewlekłe choroby przewodu żołądkowo-jelitowego;
  4. powtarzająca się ciąża i karmienie piersią.

Klasyfikacja postaci choroby

Wole wieloguzkowe rozróżnia dwie główne formy:

  • wola nietoksyczna;
  • wola toksyczna.

Klasyfikacja odbywa się na podstawie stanu hormonalnego. Wole toksyczne wieloliniowe są diagnozowane z tyreotoksykozą w różnym stopniu i nietoksyczne - w eutyreozy lub niedoczynności tarczycy.

Transformacja wielowęzłowa tkanki tarczycy wpływa na jej objętość.

Według stopnia przerostu ciała,

  • wole o 1 stopień (całkowita ultradźwięk do 30 cm³);
  • wole o 2 stopnie (całkowita objętość USG większa niż 30 cm³).

Zwiększenie objętości może być spowodowane rozlanym przerostem tkanki tarczycy lub tylko z powodu koloidalnych formacji sferoidalnych.

Obraz kliniczny

Niemal 80% pacjentów dowiaduje się o swojej chorobie przez przypadek. Lekarz może podejrzewać uszkodzenie tarczycy podczas badania i leczenia innych chorób lub podczas badania lekarskiego.

Jeśli są dolegliwości, zwykle wiążą się ze zmianą wyglądu szyi. Niektórzy pacjenci odczuwają dyskomfort podczas jedzenia, chrypkę głosu, obsesyjny kaszel.

Toksyczne wole koloidowe wpływa na ogólne samopoczucie pacjentów. Może pojawić się drażliwość, niesmak, fizyczne osłabienie.

Najbardziej charakterystyczną manifestacją toksycznej postaci wola wieloguzkowego jest naruszenie rytmu serca. Łatwy stopień tyreotoksykozy powoduje szybkie bicie serca i pojedyncze dodatkowe skurcze i ciężkie migotanie przedsionków.

Diagnoza wola wieloguzkowego

Wole wieloguzkowe zdiagnozowane przez lekarza pierwszego kontaktu, endokrynologa, terapeuty lub chirurga.

Aby potwierdzić diagnozę użyj:

  1. badanie lekarskie;
  2. badanie instrumentalne;
  3. testy laboratoryjne;
  4. dodatkowe metody badawcze.

Lekarz sprawdza wzrokowo obszar szyi, ustala normalne kontury lub deformację tarczycy. Następnie wykonuje się badanie palpacyjne tkanki tarczycy. Węzły o wielkości 10 mm są definiowane w dotyku.

Badanie instrumentalne jest najczęściej ograniczone do badania ultrasonograficznego tarczycy. Badanie ujawnia węzły, ich strukturę i kształt, a także rozliczne zmiany w pozostałej tkance tarczycy.

Ponadto można zalecić kontrast przełyku z barem lub tomografią.

Badania laboratoryjne wolu wieloguzkowego są przepisywane w celu wykrycia tyreotoksykozy lub niedoczynności tarczycy. Wszyscy pacjenci muszą przejść hormon stymulujący tarczycę (TTG), tyroksynę (T4) i trijodotyroninę (T3). W 92% przypadków stwierdzono, że pacjenci mają eutyreozę.

W celu wyjaśnienia rozpoznania można zalecić przeciwciała (peroksydazę tarczycy, tyreoglobulinę, receptory TSH) i tyreoglobulinę.

Dodatkowe metody badania obejmują biopsję cienkoigłową i skanowanie radioizotopowe.

Biopsja pozwala na ocenę składu komórkowego węzła, wyklucza onkologię i funkcjonalną autonomię komórek tarczycy.

Badanie radioizotopowe ma na celu ujawnienie funkcjonalnej aktywności całej tkanki tarczycy i ogniskowych.

Wielomodalny toksyczny wola na scintigramie objawia się jako "gorące" lub "ciepłe" węzły, w zależności od stopnia kompensacji tyreotoksykozy.

Taktyka leczenia

Leczenie wieloguzkowego wole koloidowego może być zachowawcze lub radykalne.

Leki są zalecane dla pacjentów z niskim lub podwyższonym poziomem hormonów tarczycy.

W leczeniu niedoczynności tarczycy skuteczne jest L-tyroksyna. Jego dawkę miareczkuje się pod kontrolą TTG.

Gdy wole toksyczne jest zalecane, tyreostatyki (thymazol lub propylotiouracyl). Ich dawka jest wybierana pod kontrolą T4 i T3.

Nie jest zalecany wielopunktowy koloidalny wolem tarczycowy. Żadne pigułki nie mogą wpływać na tworzenie ogniskowych: spowalniaj ich wzrost lub zmniejszaj rozmiar.

Wole takie to monitorowane laboratorium (TTG, T4, T3) i badanie ultrasonograficzne raz na 6-12 miesięcy. Jeśli to konieczne, zalecana jest biopsja aspiracyjna, skanowanie radioizotopowe.

Przedstawiono radykalne leczenie wola wieloguzkowego:

  1. działający sposób;
  2. metoda radioizotopowa.

Leczenie radiologiczne wybiera się dla funkcjonalnie autonomicznych węzłów tarczycy oraz w obecności przeciwwskazań do operacji. Izotop po wstrzyknięciu do organizmu jest prawie całkowicie wychwytywany przez toksyczny węzeł. Promieniowanie powoduje śmierć komórek tarczycy.

Leczenie operacyjne jest pokazane:

  1. z mechaniczną kompresją otaczających tkanek;
  2. z podejrzeniem guza tarczycy;
  3. z toksyczną postacią choroby (jeśli leczenie radioizotopem nie jest możliwe).

Leczenie chirurgiczne odbywa się tylko na tle eutyreozy.

Większość chirurgów wybiera radykalnie interwencję (wycięcie tarczycy, subtotalna resekcja). Wynika to z faktu, że leczenie oszczędzające narząd często prowadzi do nawrotu choroby.

Zapobieganie woli wieloguzkowej

Aby uniknąć choroby, konieczne jest wyeliminowanie niedoboru jodu. Profilaktykę zaleca się od momentu rozwoju wewnątrzmacicznego.

Jako lek jest zalecany jodek potasu (25-250 μg).

U dorosłych niedopuszczalne jest przyjmowanie jodu i jego związków w profilaktyce po 40 latach. W tym momencie większość ma koloidalne węzły lub obszary hipertrofii komórek tarczycy, co oznacza, że ​​istnieje niebezpieczeństwo wywołania tyreotoksykozy.

Wole wolnokostne

Wole wolnokomórkowo-guzowate lub wola gruczolakowate to patologia układu hormonalnego, która powoduje wzrost tkanki tarczycy i pojawienie się w nich formacji węzłowych. Również ta forma wola jest również nazywana mieszaną, ze względu na fakt, że zawiera ona znaki nieodłącznie związane zarówno z patologią typu rozproszonego, jak i węzłowego. W pierwszym przypadku to wzrost tkanek i wzrost ich masy, w drugim - pojawienie się toksycznego wola tarczycy. Oznacza to, że w przypadku wola dyfuzyjnie toksycznego na tle wzrostu masy i objętości tkanek gruczołowych rozpoczyna się proces tworzenia się węzłów i ich późniejszego powiększania. Takie oznaczenia pozwalają łatwo określić patologię w diagnostyce ze względu na jej specyficzność. Jest to etiologiczny wariant takiej choroby, jak wole toksyczne węzłów.

Symptomatologia patologii

W większości przypadków objawy na początkowych etapach choroby są albo całkowicie nieobecne albo tak nieznaczne, że często nie przyciągają żadnej uwagi. Dalszy przebieg patologii będzie spowodowany bardziej nasilonymi objawami.

Głównym objawom choroby, tj. Zwiększeniu masy tarczycy i rozwojowi formacji węzłów chłonnych, nie zawsze towarzyszy wzrost syntezy hormonów tarczycy: zdarzają się przypadki normalnego wydzielania lub nawet obniżenia.

W zależności od tego charakterystyczne objawy będą się różnić.

Ze zmniejszonym wydzielaniem hormonów tarczycy:

  1. Zmniejszona temperatura ciała. Im niższe wydzielanie hormonów tarczycy, tym bardziej znaczący spadek temperatury w niektórych przypadkach do 35 ° C. Wynika to z zahamowania procesów metabolicznych, bezpośredniego udziału, w którym przyjmują hormony tarczycy.
  2. Naruszenie częstości akcji serca (arytmia), aw niektórych przypadkach zmniejszenie częstości akcji serca (bradykardia). Możliwe są także naruszenia krążenia krwi w organizmie i problemy z ciśnieniem krwi.
  3. Opuchlizna.
  4. Częste bezsenność w nocy i ciągła senność w ciągu dnia.
  5. "Nieuzasadniony" przyrost masy ciała. Jest to spowodowane naruszeniem procesów metabolicznych w organizmie.
  6. Częsta depresja w wyniku zmniejszonej stymulacji niektórych obszarów mózgu.
  7. Pogorszenie aktywności umysłowej, problemy z pamięcią, stan "powolny".
  8. Zaburzenie skóry i paznokci.
  9. Utrata włosów z powodu zanikania mieszków włosowych.
  10. Pogorszenie potencji u mężczyzn.
  11. Naruszenia miesiączki u kobiet.
  12. Problemy w pracy przewodu żołądkowo-jelitowego.

Przy zwiększonej syntezie trijodotyroniny i tyroksyny, na tle rozlanego wola guzkowego, objawy będą następujące:

  1. Zwiększona temperatura ciała. I ten stan nie zależy od obecności lub braku stanu zapalnego w ciele. Temperatura wynosi od 37 do 37,5 ° C, tak zwany stan podgorączkowy.
  2. Zwiększona częstość akcji serca ze względu na podwyższony poziom hormonów tarczycy. Pulsuje od 100 do 120. Zjawisko to może wystąpić w dowolnym momencie, niezależnie od aktualnej aktywności fizycznej.
  3. Ciągła drażliwość i szybkie przejście od stanu drażliwego do agresywnego. Często zdarzają się stany nerwowości i nadmiernej ekscytacji.
  4. Utrata masy ciała przy zwiększonym apetycie.
  5. Zwiększone pocenie się (nadmierne pocenie się).
  6. Mimowolne skurcze różnych mięśni (drżenie).
  7. Potomstwo gałek ocznych do przodu (wybrzuszone oczy).
  8. Zespół bólu w żołądku, częste biegunki.

Na normalnym poziomie hormonów tarczycy:

  1. Ataki długiego, suchego kaszlu. Taki kaszel jest spowodowany podrażnieniem dróg oddechowych z powiększoną tkanką tarczycy.
  2. Nieprzyjemny ciężar w okolicy tarczycy.
  3. Trudności z oddychaniem podczas obracania szyi, zadyszka.
  4. Ciągłe uczucie "śpiączki w gardle".
  5. Naruszenie brzmienia głosu, w niektórych przypadkach jego utrata.
  6. Trwałe dławienie w gardle.

Jeśli poziom hormonów nie odbiega od normy, w symptomatologii nie występują oznaki zaburzeń hormonalnych nawet w ostatnich stadiach rozwoju patologii. Wieńczy guz o charakterze dyfuzyjnym charakteryzuje się objawami, które są spowodowane naciskiem mechanicznym powiększonej tkanki tarczycy na pobliskie narządy.

Patologie spowodowane zmianami w tkance tarczycy

W chwili obecnej nie wyjaśniono dokładnych przyczyn pojawienia się patologii przez endokrynologów. Istnieje jednak szereg założeń, które czynniki są głównymi czynnikami w rozwoju guzowatej toksycznej wolem tarczycy. Należą do nich choroby prowadzące do różnego rodzaju zaburzeń w tkankach tarczycy, negatywny wpływ na środowisko, czynniki dziedziczne i inne czynniki endogenne.

Takie naruszenia obejmują:

  1. Wola koloidowa. Przyczyną pojawienia się formacji węzłowych, charakterystycznych dla wola guzkowego, może być kondensacja koloidu w specjalnych elementach konstrukcyjnych pęcherzyków tarczycy. Statystycznie jest to główny powód pojawienia się formacji węzłowych, w ujęciu procentowym - do 95%.
  2. Łagodne formacje w tkankach shitovidki. Pojawiają się nieczęsto. Wybitnym przedstawicielem tej serii patologii jest gruczolak tarczowy. Wynikiem zaburzeń mechanizmów funkcjonowania tkanki jest szybki podział ich komórek, który szybko podlega ścisłemu skupieniu systemu immunologicznego i jest przez nie atakowany. Nowotwór jest kapsułkowany, co prowadzi do powstania nowego węzła na powierzchni tarczycy, na przykład pojedynczego lub wielodawkowego (dwa lub więcej węzłów) wola.
  3. Nowotwory lub nowotwory złośliwe w tkance tarczycy. Pojawienie się takich formacji jest jeszcze rzadszym wydarzeniem niż poprzednie. Zasada jest podobna do łagodnych formacji, ale w tym przypadku podział komórek jest całkowicie niekontrolowany, a stan komórek jest patologiczny. Nowotwór złośliwy powoduje rozwój wielu formacji węzłowych w tkankach tarczycy. Wzrost guza nowotworowego powoduje rozchodzenie się otaczających tkanek tarczycy, co naturalnie powoduje wzrost objętości gruczołu.
  4. Patologie przysadkowe. Guzy tkanki mózgowej może powodować zwiększoną wydzielanie TSH. Podwyższone poziomy TSH „siły” tarczycy do syntezy dużych ilości trijodotyroniny i tyroksyny, co z kolei prowadzi do zwiększenia objętości z uwagi na wzrost tkanki narządów hormonalnego. Z tego powodu występują dyfuzyjne zmiany guzkowe.
  5. Choroby autoimmunologiczne tarczycy. Pojawia się niezwykle rzadko. Procesy autoimmunologiczne w tkankach tarczycy (na przykład zapalenie tarczycy Hashimoto) powodują, że układ odpornościowy reaguje na własne komórki tarczycy. W odpowiedzi, narząd wewnątrzwydzielniczy zaczyna gromadzić tkanki, aby nadrobić niedobór hormonów tarczycy powstałych w wyniku działania odporności. Martwe tkanki shchitovidki zmieniają się w blizny.
  6. Cysty i inne zmiany. W niektórych przypadkach zmiany w obrębie węzła rozrodczego mogą wynikać z tworzenia torbieli lub zwapnień w płucach. Te dane edukacyjne nie odnoszą się do układu hormonalnego, ale ich objawy są często mylone z częścią symptomatologii patologii endokrynologicznych.

Czynniki powodujące rozwój choroby

W wielu przyczynach wystąpienia choroby konieczne jest podkreślenie tak zwanych wyzwalaczy, które działają jak katalizatory w rozwoju patologii:

  1. Silny stres i trauma natury psychologicznej, stres. Takie sytuacje mogą powodować dysfunkcję tarczycy lub, przeciwnie, zwiększoną syntezę hormonów tarczycy.
  2. Problemy z odpornością. Obecność przewlekłych ognisk zapalnych w okolicy szyi w wyniku obniżonej odporności może powodować reakcję organizmu w postaci wzrostu masy komórkowej narządu wewnątrzwydzielniczego.
  3. Naruszenie hormonalnego tła.

Czynniki środowiskowe:

  1. Niedobór jodu. Aby zsyntetyzować wystarczającą ilość trijodotyroniny i tyroksyny, konieczne jest utrzymanie pewnego poziomu jodu w organizmie. Głównymi źródłami tego mikroelementu są ludzkie pożywienie i woda. Przyczyny braku jodu w takich produktach mogą leżeć w niezrównoważonym odżywianiu lub osobliwościach obszaru zamieszkania. Brak jodu prowadzi do zwiększenia objętości tarczycy. Dzieje się tak ze względu na zdolność wchłaniania więcej krążącego jodu we krwi i "włączania" go w syntezę hormonów tarczycy. Warto zauważyć, że narząd endokrynny rośnie równomiernie. Oprócz wzrostu gruczołu mogą pojawić się formacje węzłowe, np. Nietoksyczny wola jednoskładnikowa.
  2. Czynniki niekorzystne ekologicznie. Toksyny, które mogą znajdować się w pożywieniu, wodzie, a nawet w powietrzu, mogą prowadzić do rozerwania tarczycy: dysfunkcji lub, przeciwnie, zwiększonego wydzielania hormonów tarczycy. Największym niebezpieczeństwem są sole azotanowe, duża liczba soli wapnia. Narażenie na zwiększone promieniowanie może prowadzić do dysfunkcji tarczycy lub mutacji komórek jej tkanek.
  3. Siedzący tryb życia. Ten sposób życia prowadzi do tak zwanych procesów stagnacyjnych.

Należą do nich intensywność procesów metabolicznych, reakcja na hormony tarczycy i tak dalej. Oznacza to, że rozlany wolumin guzowy lub guzowy nie jest dziedziczony, predyspozycja jest przenoszona.

Stopnie woli dyfundowo-guzkowej tarczycy

Klasyfikacja WHO definiuje trzy stopnie woli z dyfuzją guzkową. Medycyna domowa używa systemu, który obejmuje pięć etapów (praktyczna klasyfikacja), dla bardziej szczegółowego opisu rozwoju patologii. Podział na stopnie lub etapy dokonywany jest zgodnie z następującymi cechami oceny: obserwacja charakterystycznych objawów, stan narządu wewnątrzwydzielniczego podczas badania palpacyjnego, wzrokowe określenie kształtu i wielkości tarczycy.

Wagowa wola guzkowa I stopnia w systemie krajowej praktyki medycznej wyróżnia się etapami:

  • Etap 0 - rozmiar i kształt tarczycy jest praktycznie niezmieniony, nie wykryto palpacji, objawy nie występują;
  • Etap 1 - rozmiar gruczołu jest nieznacznie powiększony, co jest wyczuwalne w badaniu palpacyjnym, niektóre objawy przejawiają się w łatwej formie.

Wolomierz dyfleksyjny drugiego stopnia jest podobny do poprzedniego, ma 2 i 3 etapy.

  • Etap 2 - podczas połykania gruczoł tarczowy jest widoczny wizualnie, dobrze określony przez palpacje, migrenę i ból szyi, połknięcie jest trudne;
  • Etap 3 - tarczyca jest dobrze określona wizualnie, z palpacją można wyczuć wyboistą granicę narządów dokrewnych. Utrata masy ciała zaczyna się wraz ze wzrostem apetytu. Objawy obejmują zaburzenia rytmu serca, nieregularne miesiączki i rozproszone zmiany w budowie gruczołów sutkowych u kobiet, naruszenie siły u mężczyzn.

Wrzód wolnokomórkowy trzeciego stopnia w systemie domowej praktyki medycznej ma:

  • Etap 4 - szyja jest wizualnie zniekształcona, ruchy są utrudnione, do symptomów dolega również zadyszka;
  • Etap 5 - zmiana konfiguracji szyi wyrażony jest bardzo obrazowo, zarośnięte tkanki tarczycy kompresować pobliskich narządów, powodując częste długotrwałe kaszel, siplost głosu lub nie, trudności w połykaniu, uczucie duszenia się.

Leczenie rozlanego wola guzkowego

Leczenie tego typu patologii ma trzy podejścia: leczenie farmakologiczne, leczenie radioaktywnym jodem i interwencja chirurgiczna.

  1. Terapia lekowa polega na wyznaczeniu pacjentowi leków tyreostatycznych, których głównym zadaniem jest zniszczenie nadmiaru hormonów tarczycy w ciele.
  2. Leczenie radioaktywnym jodem implikuje wprowadzenie do krwi pacjenta pewnej ilości radioaktywnego jodku jodu - jodu 131, zwanego także radiojodem. Wnikanie w ciało nowotworów przyczynia się do ich zniszczenia.
  3. Interwencja operacyjna została wykazana nawet przy znacznych rozmiarach tarczycy. Główną zaletą tej techniki jest gwarancja całkowitego wyleczenia. Główną wadą jest zastępcza terapia hormonalna po operacji, druga - w niektórych przypadkach komplikacje powstają z powodu naruszenia integralności tkanek.

A jeśli masz jakiekolwiek objawy lub podejrzenia, natychmiast skontaktuj się z endokrynologiem, który w razie potrzeby przepisze niezbędne procedury diagnostyczne i leczenie. Należy również pamiętać, że w żadnym przypadku nie należy samoleczenia, szkody wyrządzone im mogą być nieodwracalne.

Wole guzkowe

Wole guzkowe - grupa chorób tarczycy, które występują przy jego rozwoju guzów objętości różnego pochodzenia i morfologii. Guzkowym może towarzyszyć widoczny defekt kosmetyczny na powierzchni szyjki, uczucia ucisku szyi, objawów nadczynności. Rozpoznanie guzkowym opiera się na badaniu palpacyjnym danych, USG tarczycy, hormony tarczycy parametrów, biopsji cienkoigłowej, scyntygrafii, przełyku radiografii, tomografii komputerowej lub MRI. Leczenie może obejmować guzkowym tłumiący terapii hormonów tarczycy, radioaktywny terapii jodu hemithyroidectomy lub tarczycy.

Wole guzkowe

Określenie „wole guzowate” w endokrynologii przedstawiają tworzenie objętościowej tarczycy, związanych z różnymi postaciami nozologiczne. Objawy wola guzkowego ujawniają się u 40-50% populacji; u kobiet wola guzkowa występuje 2-4 razy częściej i często łączy się z mięśniakami macicy. Za pomocą badania palpacyjnego wykrywa się z reguły węzły o średnicy przekraczającej 1 cm; więcej niż połowa przypadków węzły nie są wyczuwalne i występują tylko podczas wykonywania USG gruczołu tarczycy. Mówi się o wolu wieloguzkowym, jeśli w gruczole tarczycy występują dwie lub więcej formacji sferoidalnych.

Znaczenie określenia i monitorowanie pacjentów z guzkowym ze względu na konieczność wykluczyć rak tarczycy, a także określania ryzyka autonomię tarczycy i nadczynność tarczycy, zapobiegania defekt kosmetyczny i zespół sprężania.

Przyczyny wola guzkowego

Przyczyny rozwoju guzków tarczycy nie są znane do końca. Dzięki temu, występowanie toksycznych gruczolaków tarczycy związanych z mutacją genu receptora TSH i a-podjednostki białka G, hamują aktywność cyklazy adenylowej. Dziedziczne i somatyczne mutacje występują także w raku rdzeniastym.

Etiologia guzowatego miażdżycy koloidowej jest niejasna: często uważa się ją za związaną z wiekiem transformacją tarczycy. Ponadto występowanie wola koloidowego predysponuje niedobór jodu. W regionach z niedoborem jodu przypadki wola wieloguzkowego z fenotypem nadczynności tarczycy nie są rzadkie.

czynniki ryzyka przyczyniające się do rozwoju wola guzkowego, obejmują zaburzenia genetyczne (zespół Klinefeltera, zespół Downa), szkodliwe skutki dla środowiska (promieniowanie, substancje toksyczne), niedobór mikroelementów, leki, palenie, stres, wirusowe i przewlekłe bakteryjne i infekcje, szczególnie przewlekłych zapalenie migdałków.

Klasyfikacja wola guzkowego (gatunki i stopnie)

Biorąc pod uwagę charakter i pochodzenie następujących rodzajów guzkowym: eutyreozy koloidalna proliferacji rozpraszająco-węzła (mieszane) wole, łagodne i złośliwe guzy nowotworowe (pęcherzyka tarczycy gruczolak, rak tarczycy). Około 85-90% gruczołu tarczowego jest reprezentowane przez guz koloidalny wola rozrastającego; 5-8% - z łagodnymi gruczolakami; 2-5% - z rakiem tarczycy. Wśród nowotworów złośliwych występujących pęcherzyka tarczycy, brodawkowy grudkowym raka rdzeniastego i formę niezróżnicowany (anaplastycznego raka tarczycy).

Ponadto, w tarczycy mogą tworzyć pseudoknots (nacieki zapalne i inne zmiany uzlopodobnyh) w podostre zapalenie tarczycy i przewlekłe autoimmunologiczne zapalenie tarczycy, a także kilka innych chorób prostaty. Często wraz z węzłami identyfikuje się cysty tarczycy.

W zależności od liczby pojedynczych grudek samodzielnie (pojedynczy) węzeł tarczycy Wielonodowy wola i Struma kongolomeratny węzła reprezentującego tworzenie objętościowego składa się z kilku, zespawanych ze sobą części składowych.

Obecnie praktyka kliniczna wykorzystuje klasyfikację wola guzkowego, zaproponowaną przez O.V. Nikolaev, a także klasyfikacja przyjęta przez WHO. Według O.V. W przypadku Nikołajewa wyróżniono następujące stopnie wolu guzkowego:

  • 0 - tarczycy nie określa się wizualnie i palpacyjnie
  • 1 - tarczyca nie jest widoczna, jednak jest określana przez badanie dotykowe
  • 2 - tarczyca jest wizualnie określana przez połykanie
  • 3 - z powodu widocznej wole zwiększa kontur szyi
  • 4 - widoczna wola deformuje konfigurację szyi
  • 5 - powiększenie tarczycy powoduje ucisk sąsiednich narządów.

Zgodnie z klasyfikacją WHO, stopnie wola guzkowego są różne:

  • 0 - brak danych dla wole
  • 1 - wymiary jednej lub obu gruczołów tarczowych przekraczają dystalną falę kciuka pacjenta. Wole jest determinowane przez badanie dotykowe, ale nie jest widoczne.
  • 2 - wole jest namacalny i widoczny dla oczu.

Objawy wola guzkowego

W większości przypadków wola guzkowa nie ma objawów klinicznych. Duże formacje węzłowe przedstawiają się jako widoczny defekt kosmetyczny w okolicy szyi - zauważalne pogrubienie jego przedniej powierzchni. W wolu guzkowym powiększenie tarczycy występuje głównie asymetrycznie.

W miarę wzrostu węzłów zaczynają ściskać sąsiednie narządy (przełyk, tchawicę, nerwy i naczynia krwionośne), czemu towarzyszy rozwój mechanicznych objawów wola guzkowego. Kompresja krtani i tchawicy objawia się uczucie „ryczałtu” w gardle, uporczywy chrypka, postępująca duszność, suchy kaszel długotrwałe ataki duszności. Ucisk przełyku prowadzi do trudności w połykaniu. Objawami ucisku naczyń mogą być zawroty głowy, hałas w głowie, rozwój zespołu żyły głównej górnej. Bolesność w miejscu węzła może wiązać się z szybkim wzrostem jego rozmiaru, procesami zapalnymi lub krwotokiem.

Zwykle w wolu guzkowym funkcja tarczycy nie jest zaburzona, ale mogą występować odchylenia w kierunku nadczynności tarczycy lub niedoczynności tarczycy. W przypadku niedoczynności gruczołu tarczowego występuje tendencja do zapalenia oskrzeli, zapalenia płuc, SARS; ból w sercu, niedociśnienie; senność, depresja; zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, zmniejszenie apetytu, wzdęcia). Charakterystyka suchej skóry, wypadania włosów, obniżenia temperatury ciała. Na tle niedoczynności tarczycy dzieci mogą odczuwać opóźnienie wzrostu i rozwoju umysłowego; u kobiet - zaburzenia miesiączkowania, spontaniczne poronienia, niepłodność; u mężczyzn - zmniejszenie libido i potencji.

Objawy nadczynności tarczycy z wolem guzkowym są długie niewysoka gorączka, drżenie rąk, bezsenność, drażliwość, stale doświadczają głodu, utrata masy ciała, tachykardia, wytrzeszcz i innych.

Rozpoznanie wola węzłowego

Podstawowa diagnoza wola guzkowego jest przeprowadzana przez endokrynologa poprzez badanie palpacyjne tarczycy. Aby potwierdzić i wyjaśnić naturę edukacji węzłowej, kolejnym etapem jest zwykle badanie ultrasonograficzne tarczycy. Obecność wyczuwalnego wola guzkowego, którego rozmiar, zgodnie z USG, przekracza 1 cm, służy jako wskazówka do biopsji cienkoigłowej. Biopsja punkcji w węzłach pozwala na sprawdzenie morfologicznej (cytologicznej) diagnozy, odróżniając łagodne formacje węzłowe od raka tarczycy.

W celu oceny czynności czynnościowej wola guzkowego określa się poziom hormonów tarczycy (TSH, T4, T3 itp.). Badanie poziomu tyreoglobuliny i przeciwciał przeciwko gruczołowi tarczycy w wolu guzkowym jest niecelowe. Aby zidentyfikować funkcjonalną autonomię tarczycy, wykonuje się skanowanie radioizotopowe tarczycy z 99mTc tarczycy.

Radiografia klatki piersiowej i radiografia przełyku z użyciem baru mogą ujawnić ucisk tchawicy i przełyku u pacjentów z wolem guzkowym. Tomografia służy do określenia wielkości tarczycy, jej konturów, struktury, powiększonych węzłów chłonnych.

Leczenie wola guzkowego

Leczenie wola guzkowego jest zróżnicowane. Uważa się, że nie jest wymagane specjalne leczenie wola proliferacyjnego koloidalnego koloidu. Jeśli wole guzkowe nie zakłóca funkcji tarczycy jest mały, nie stanowią problemu kompresji zagrożenie lub kosmetycznego w tej postaci pacjenta ustanowionego dynamiczną obserwację endokrynologa. Bardziej aktywna taktyka jest wskazana, jeśli wola guzkowa wykazuje tendencję do szybkiej progresji.

W wolu guzkowym można zastosować terapię lekową (supresyjną) z hormonami tarczycy, radioaktywną jodową terapię i leczenie chirurgiczne. Prowadzenie tłumiący terapii hormony tarczycy (T4 L) jest skierowany na hamowanie wydzielania TSH, które mogą zmniejszyć wielkość guzków i objętość tarczycy rozproszonym wola.

Leczenie chirurgiczne wola guzkowego jest wymagane w przypadku rozwoju zespołu kompresyjnego, widocznego defektu kosmetycznego, wykrycia wola toksycznego lub nowotworu. Resekcja guzów tarczycy mogą różnić się od węzła tarczycy Wycięcie do hemithyroidectomy, subtotalnej wycięciu tarczycy i tarczycy.

Terapia jodem radioaktywnym (131I) jest uważana za alternatywę dla leczenia chirurgicznego i jest prowadzona dla tych samych wskazań. Odpowiednia selekcja dawki pozwala uzyskać redukcję wola guzkowego o 30-80% jego objętości. Metody minimalnie inwazyjnego niszczenia guzków tarczycy (ablacja etanolem itp.) Są rzadziej stosowane i wymagają dalszych badań.

Prognozy i zapobieganie wola guzkowego

W przypadku guzowatego wole guzowatego eutyreozy rokowanie jest korzystne: ryzyko wystąpienia zespołu ucisku i transformacji nowotworowej jest bardzo małe. Przy funkcjonalnej autonomii tarczycy, rokowanie zależy od adekwatności korekcji nadczynności tarczycy. Nowotwory złośliwe tarczycy mają najgorsze perspektywy prognostyczne.

W celu zapobieżenia rozwojowi endemicznego wola pokazano węzłowy profilaktykę masa jodu (wykorzystanie jodowanej soli) i jodu profilaktyki poszczególnych grupach ryzyka (dzieci, młodzieży, kobiety w ciąży i karmiące piersią), polegające na przyjęciu jodku potasu zgodnie z dawkami wiekowych.

Diagnostyka i leczenie woli z guzkiem rozlanym

Symptomatologia

Często na początku patologii obraz kliniczny nie jest obserwowany lub przejawia się bardzo słabo. W trakcie rozwoju choroby objawia się symptomatologia.

Proliferacja tkanki gruczołu tarczycy nie zawsze przyczynia się do nieprawidłowego wydzielania hormonów. W zależności od tego, czy równowaga hormonalna ulegnie zmianie, symptomatologia będzie się różnić.

Z obniżoną koncentracją hormonów

Przy niedoborze hormonów tarczycy na tle wola rozlanego-guzkowego obserwuje się następujące objawy:

  • Zmniejszenie temperatury ciała do 36-35 stopni w wyniku spowolnienia procesów metabolicznych;
  • Niskie ciśnienie krwi, bradykardia, arytmia;
  • Obrzęk twarzy, dłoni, stóp;
  • Naruszenie bezsenności i reżimu snu, bezsenność w nocy i senność w ciągu dnia;
  • Depresja;
  • Przyrost wagi;
  • Słaba pamięć, słabość, ospałość;
  • Złamane paznokcie i włosy, powolna skóra;
  • Naruszenia cyklu miesiączkowego i zmniejszenie libido;
  • Zaparcia, wzdęcia.

Ze zwiększoną koncentracją hormonów

Wraz ze wzrostem wydzielania hormonów tarczycy na tle toksycznego rozlanego-węzłowego wole obserwowane są następujące objawy:

  • Temperatura wzrasta do 37-38 stopni;
  • Tachykardia, zwiększona częstość akcji serca;
  • Pobudliwość, nerwowość, agresja;
  • Zmniejszona masa ciała pomimo zwiększonego apetytu;
  • Mokra skóra ze względu na zwiększoną aktywność gruczołów łojowych i potowych;
  • Drżenie głowy, ramion, nóg;
  • Exophthalmos - wystawa gałek ocznych;
  • Biegunka, bóle w otrzewnej, naruszenie procesu trawienia.

Z normalnym stężeniem hormonów

Jeśli wole nie spowodowało zmiany czynności wydzielniczej gruczołu tarczowego, symptomatologia jest obserwowana tylko ze względu na wzrost wielkości tarczycy:

  • Suchy kaszel z napadami, plwocina nie jest oddzielony. Występuje w wyniku podrażnienia tchawicy.
  • Ciężar i raspiranie w krtani.
  • Skrócenie oddechu podczas obracania, przechylania lub podnoszenia głowy.
  • Guz w gardle, dyskomfort przy połykaniu, pot.
  • Zmiany w brzmieniu głosu z powodu podrażnienia strun głosowych.
  • Na ostatnich etapach wole stają się widoczne gołym okiem, zmieniają się kształty szyi.

W tym przypadku objawy zaburzeń hormonalnych nie są obserwowane, ale wyrażane są objawy wzrostu narządu i jego nacisku na znajdujące się w pobliżu naczynia, narządy i zakończenia nerwowe.

Przyczyny choroby

Jednowartościowa przyczyna choroby nie została jeszcze zidentyfikowana, ale czynniki zewnętrzne i wewnętrzne, a także grupy ryzyka, są podatne na najczęstsze występowanie wola rozlanego-guzkowego w tarczycy.

Patologie z towarzyszącym rozlanym wolem guzkowym:

  • Gromadzenie się płynu koloidalnego w pęcherzykach gruczołów. Płatki tarczycy są wypełnione koloidem, w tym hormonami i enzymami wytwarzanymi przez organizm. Kiedy ten koloid gromadzi się za dużo, zwiększają się pęcherzyki, tworząc połączenia węzłowe.
  • Łagodny nowotwór tarczycy. Ta etiologia jest mniej powszechna, ale gruczolak może również powodować wole. Kiedy powstaje gruczolak, układ odpornościowy wytwarza substancje, które stymulują jego enkapsulację w postaci węzła na powierzchni tarczycy.
  • Nowotwory złośliwe - raki rzadziej wszystkie powodują wola. W przeciwieństwie do gruczolaka, nowotwór nie pojawia się na powierzchni organu, w jego ciele.
  • Nowotwory złośliwe przysadki mózgowej. Takie nowotwory pobudzają przysadkę mózgową i produkują nadmiar hormonu pobudzającego tarczycę, który aktywuje tarczycę.
  • Zapalenie tarczycy powoduje również wole toksyczne rozlane.
  • Guzki mogą być zwapnieniami lub cystami, które nie mają charakteru endokrynnego.

Czynniki zewnętrzne przyczyniające się do choroby:

  • Brak jodu w diecie, wywołujący wzrost tarczycy, który w ten sposób próbuje wychwycić więcej jodu.
  • Czynniki ekologiczne, związki toksyczne w produktach, powietrze i woda pitna, które destabilizują pracę organizmu.
  • Brak aktywności fizycznej, brak aktywności.
  • Stres, depresja, uraz psychiczny, bezsenność.
  • Problemy z układem odpornościowym, sezonowy spadek odpowiedzi immunologicznej.
  • Naruszenie tła hormonalnego.

Grupy ryzyka obejmują mieszkańców regionów przemysłowych, nastolatków, kobiet w ciąży, kobiet w okresie menopauzy, grupy wiekowej powyżej 50 lat, a także tych, których bezpośredni krewni mieli podobne choroby.

Stopnie patologii

Wole toksyczne guzów rozwija się w trzech etapach, które są podzielone w zależności od objawów, wielkości tarczycy i jej wizualnego wykrywania u pacjenta.

1 stopień

Przy wolem dyfuzyjno-węzłowym 1 stopnia w badaniu palpacyjnym odkrywane są małe formacje węzłów, które nie są widoczne gołym okiem. Obecność zmian hormonalnych w związku z początkowym stadium wola prowadzi do takich typowych objawów, jak zestaw masy ciała, spadek temperatury, stały letarg, zmęczenie, zahamowanie reakcji, obniżenie ciśnienia krwi.

2 stopnie

Gdy rozproszony wole guzowate 2 zwiększenie stopnia w tarczycy i wykształconych węzły znajdują się w małym badaniu palpacyjnym wole widoczne w przełykaniu, gdy głowa jest nachylona w stronę pacjenta skarży się na ból.

Na tym etapie obserwuje się również duszność, drżenie i obrzęk. Różnica drugiego etapu od poprzedniej jest również taka, że ​​pierwsza przechodzi przez zredukowany psychomotor, a następnie zostaje zastąpiona przez agresywność, drażliwość, płaczliwość.

3 stopnie

Na tym etapie, w przeciwieństwie do poprzednich dwóch, wola rośnie do widocznego bez palpacji wielkości, zmienia kontury szyi, obrzęk brody i żuchwy. Głos zmienia się, zdolności intelektualne maleją.

Wole guzkowe powoduje boczne patologie układu nerwowego, sercowo-naczyniowego, hormonalnego i trawiennego, co przejawia się w ich specyficznych objawach. W przypadku braku terapii dławienie i inne zgony są możliwe z powodu ucisku tarczycy.

Metody diagnostyczne

Wola toksyczna węzła jest diagnozowana za pomocą następujących metod:

  • Palpacja, która pozwala określić odchylenia już od pierwszych etapów. Zwracam uwagę na uszczelki, mierzące więcej niż jeden centymetr. Dobry przesmyk cieśniowy tarczycy.
  • Radiografia z kontrastem. Umożliwia ocenę nieprawidłowości morfologicznych i funkcjonalnych. W tym celu wykonuje się dożylnie radioaktywny jod i po wykonaniu czterech lub czterech promieni rentgenowskich. W zależności od szybkości eliminacji wprowadzonego jodu i jego rozkładu na mieszki gruczołu, lekarz wyciąga wnioski dotyczące jego stanu.
  • Analizy hormonów. W tym celu pobiera się krew żylną, w której określa się ilość hormonów trójjodotyroniny i tyroksyny w całkowitej i wolnej postaci, hormon tarczycy i kalcytoninę. Wyniki mogą się różnić u pacjentów różnej płci i wieku.
  • Ultradźwięki. Metoda ta pozwala na ocenę zmian morfologicznych w tarczycy, określenie wielkości węzłów i stopnia powiększenia tarczycy.
  • Biopsja. Jeśli istnieje podejrzenie złośliwej guzkowatości, lub jeśli istnieje nieznana etiologia węzłów, zalecana jest biopsja cienkoigłowa, co skutkuje histologiczną analizą zawartości węzłów gruczołu.
  • CT i MRI. Jeśli nie jest możliwe dokładne zdiagnozowanie wola guzkowego za pomocą ultradźwięków, zalecane jest obrazowanie komputerowe lub magnetycznego rezonansu, określające objętość, rozmiar, położenie i gęstość formacji.

Metody leczenia

Leczenie wola dyfundowo-guzkowego ma na celu wyeliminowanie objawów, zmniejszenie obciążenia tarczycy, normalizację tła hormonalnego i zatrzymanie procesu patologicznego.

Leczenie zachowawcze

W ramach leczenia zachowawczego wola używają:

  • Hormonalne leki, które zastępują brakujący hormon lub normalizują nadmierną produkcję hormonów. Najczęściej mianowany Lyotronin, Yodtiroks, Thyreoidin, Mercazolil.
  • Leki zawierające jod stymulują aktywność gruczołu tarczycy - jodomarin, sól morska.

Może zostać przepisany kurs leczenia podtrzymującego od kardiologów, gastroenterologów, neuropatologów w celu wyeliminowania działań niepożądanych. W pierwszym stadium wola guzkowego nie ma potrzeby leczenia wole za pomocą leków hormonalnych, proces ten może sam się zatrzymać.

Na późniejszych etapach woli węzłowej bez terapeutycznej terapii hormonalnej, nie możesz tego zrobić. W niektórych przypadkach można wskazać operację:

  • Nowotwory złośliwe;
  • Duże rozmiary wole, ściskające zakończenia nerwowe, naczynia, tchawicę;
  • Szybki wzrost wole;
  • Duża liczba węzłów w połączeniu ze zmianą dyfuzyjnego gruczołu;
  • Wysiedlony wola.

Pacjentom nie wolno pić kawy, czekolady i herbaty. Aby normalizować poziom jodu w wolu guzkowym, zaleca się ryby, czosnek, produkty mleczne, owoce cytrusowe, wołowinę.

W przypadku współistniejącej nadczynności tarczycy zaleca się zwiększenie kaloryczności diety do 3500 kcal na dobę. W przypadku niedoczynności tarczycy na tle rozproszonego wola guzkowego zaleca się jednak zmniejszenie kalorii, unikanie węglowodanów i zwiększenie ilości białka w diecie.

Wole wielopłytkowe tarczycy

Wola wieloguzkowa jest dziś coraz częściej wśród chorób endokrynologicznych. Według statystyk z ostatniej dekady, częstość występowania tej choroby zbliża się do cukrzycy. Rozważ przyczyny pojawienia się, objawy i leczenie wola wieloguzkowego tarczycy.

Opis choroby

Wole wieloguzkowe nazywa się patologią tarczycy, w której powstają powiększone nienormalne łatki na powierzchni narządu, nie przekraczające 10 mm.

Charakter węzłów może być inny. Mogą one być torbielowate, koloidalne, pęcherzykowe - są to najczęściej występujące, choć istnieją bardziej rzadkie rodzaje formacji węzłowych. Czasami kilka gatunków występuje jednocześnie.

W zależności od tego, jakie zmiany w ciele gruczołu wiążą się z utworzonymi węzłami, rozróżnij trzy rodzaje wolu wieloguzkowego:

  • Dyfuzyjne - jednolita proliferacja tkanek gruczołowych w całym obszarze, co wskazuje na obniżoną aktywność narządu w zakresie wydzielania hormonów.
  • Nodal - nierównomierny wzrost narządu, który wskazuje, że tarczycy działa nadmiernie, wydzielając nadmiernie wysoką ilość hormonów.
  • Typ mieszany jest mniej powszechny i ​​jest nazywany wole endemicznym w praktyce klinicznej. W tym przypadku korpus gruczołu jest powiększany nierównomiernie, ale w niektórych obszarach występuje pewna jednorodność.

Jeśli diagnostyka ultradźwiękowa wykrywa więcej niż dwa węzły, o stałej średnicy większej niż jeden centymetr, endokrynolodzy często zalecają przebicie gruczołu.

Ale nie ma praktycznie żadnych powodów do paniki: 95% wykrytych węzłów ma charakter łagodny, a łagodne węzły wskazują tylko na wola eutyreozy.

Warto zrozumieć, że rozwój złośliwych i łagodnych nowotworów różni się istotnie w ich mechanizmach. Jeśli mówimy o powstawaniu złośliwych węzłów, pojawiają się one z powodu nienormalnie szybkiego podziału komórek z uszkodzonym kodem genetycznym. Takie formacje nie zastępują istniejących komórek gruczołu, ale rosną między nimi.

Choroba ta występuje u niemalże szóstej populacji Rosji, ponadto kobiety cierpią na wolę wieloguzkową czterokrotnie częściej niż mężczyźni. Średni przedział wiekowy pacjentów z rozpoznanym wolem wynosi od 45 do 55 lat.

Niezależnie od faktu, że choroba nie jest uważana za zagrożenie dla życia, może stać się niebezpieczne konsekwencje ignorowania leczenie wolem guzkowym, jak brak odpowiedniego leczenia może prowadzić do degeneracji niektórych typów węzłów w złośliwe.

Symptomatologia

Przez długi czas to wole etiologia może całkowicie nie objawiać: funkcja tarczycy pozostaje normalny, pacjent nie odczuwa dyskomfort i poważne obraz kliniczny. Wizualnie wykrywaj węzły mogą być, gdy jeden lub kilka z nich w sumie osiągnie średnicę 2 cm.

Często choroba jest wykrywana podczas badania ultrasonograficznego w ramach rutynowych badań. Jeśli zostawisz problem bez uwagi, istnieje ryzyko rozwoju nadczynności tarczycy.

Obraz kliniczny przypomina obraz wole toksycznego z jedynym wyjątkiem, że wola nietoksyczna nie wykazuje oftalmopatii i obrzęku śluzowatego.

Pacjenci skarżą się na pocenie się, niestabilność emocjonalną, zmniejszoną wydajność, szczególnie w ciepłym sezonie, przyspieszone tętno, szczególnie zauważalne objawy u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym.

Do niespecyficznych objawów należą:

  • Szwy o średnim natężeniu w okolicy serca, łopatki;
  • Zwiększony apetyt, a wraz z rozwojem powikłań apetyt rośnie na tle utraty wagi;
  • Pragnienie;
  • Rozstrój żołądka;
  • Drżenie kończyn;
  • Lęk w nocy;
  • Zmniejszone libido.

Warto zauważyć, że objawom tym towarzyszą inne choroby endokrynologiczne, na przykład cukrzyca i moczówka prosta, ponieważ symptomatologia jest niespecyficzna.

Czasami narząd jest wystarczająco powiększony, aby wizualnie lub palpacyjnie wyciągnąć wniosek o obecności węzłów. Tarczyca może ściskać pobliskie narządy i zmienia się głos osoby, trudności z oddychaniem, uczucie kompresji w szyi podczas leżenia.

Możesz samemu wykryć węzły, ponieważ w zdrowym stanie żelaza jest elastyczny i jednolity. Gęste miejsca z palpacją sugerują, że można tworzyć węzły, a po połknięciu odczuwa się ich mobilność.

Stopnie choroby

W przypadku wykrycia wola wieloguzkowego leczenie jest przepisywane dopiero po wykryciu stadium choroby. Z wyraźnym obrazem klinicznym istnieją trzy główne stopnie wola:

  • Goiter 1 stopień - trudno jest określić wizualnie, a gdy palpacja, identyfikacja węzłów z palpacją na tym etapie jest prawie niemożliwa. Aby zdiagnozować chorobę, potrzebujesz diagnostyki laboratoryjnej i ultradźwiękowej.
  • Drugi stopień - podczas badania palpacyjnego lekarz odkrywa niewielki wzrost gruczołu w objętości, wizualnie te same zmiany podczas 1 i 2 stopni nie są odnotowywane.
  • Trzeci stopień to proliferacja tkanki organowej, w której zauważalny jest wzrost jej objętości nie tylko w badaniu palpacyjnym, ale również wzrokowym.

Wole nietoksyczne mogą występować na różne sposoby. Czasami nie wywołuje to widocznych powiększeń gruczołu, a czasami narząd zwiększa się, tak że dochodzi do mostka i jest wizualnie odmienny.

Przyczyny choroby

Wreszcie, aby powiedzieć, co dokładnie wyzwala rozwój wole, lekarze nie mogą jeszcze. Istnieją jednak pewne czynniki ryzyka, które mogą prowadzić do rozwoju choroby. Wśród tych czynników, po pierwsze, brak jest jodu w organizmie. Inne czynniki prowokujące:

  • Patologia w OUN;
  • Choroby wątroby;
  • Choroby przewodu żołądkowo-jelitowego;
  • Szoki psychiczne;
  • Zmiana klimatu, adaptacja organizmu;
  • Zmniejszona odporność;
  • Procesy zapalne w narządzie;
  • Choroby zakaźne;
  • Długotrwałe stosowanie preparatów interferonowych;
  • Naruszenie kultury żywności;
  • Czynnik genetyczny.

Racjonalna terapia będzie zależeć od przyczyny choroby. Brak jodu powoduje zmniejszenie czynności wydzielniczej gruczołu. Ciało przysadki otrzymuje sygnał o braku hormonów i prowokuje gruczoł poprzez produkcję hormonu stymulującego tarczycę. W rezultacie żelazo zwiększa objętość.

Leczenie

Endokrynolodzy uważają, że nie wszystkie formy woli wieloguzkowej muszą być leczone. Czasami lekarz może zalecić ciągłe monitorowanie. Przy odpowiednio dobranej terapii pacjent może żyć z chorobą przez dziesiątki lat, a proliferacja węzłów nie nastąpi, w związku z tym nie będzie potrzeby interwencji chirurgicznej.

Leczenie lewotyroksyną jest zalecane u pacjentów z niedoczynnością tarczycy - niedoborem hormonów tarczycy we krwi. Dawkowanie ustalane jest w zależności od poziomu TSH. Wole dławicowe obserwuje się zazwyczaj po 5-7 miesiącach od rozpoczęcia terapii.

Tyreostatyki są przepisywane z funkcją nadmiaru gruczołu, aby stłumić aktywność sekrecyjną. Należy również przepisywać leki zawierające jod w celu spowolnienia syntezy TSH. Spowalnia i zmniejsza rozwój wola.

Jod radioaktywny, izotop jodu 131, jest wprowadzany do gruczołu w celu zniszczenia komórek utworzonego węzła. Ta procedura wpływa na punkt węzłowy, pozostawiając otaczające tkanki nienaruszone.

Wybór metody przeprowadzany jest wyłącznie po pełnej diagnostyce laboratoryjnej, badaniu ultrasonograficznym i badaniu anamnezy. Przy prawidłowym doborze terapii rokowanie choroby jest tylko pozytywne.

Symptomatics and diagnosis of multinodal wole

Nasz układ hormonalny jest reprezentowany przez różne narządy wydzielania wewnętrznego. Jednym z najważniejszych jest tarczyca, jako że odgrywa ona rolę "dyrygenta wielkiej i złożonej orkiestry", która jest naszym ciałem.

Najczęstszą chorobę tarczycy jest uważany multi-uprawy, która ma kilka różnych postaci, różniące lokalizacji uszkodzeń, guzy struktury i stopnia produkcji hormonów.

Czym jest wola wieloguzkowa? Ten wzrost tarczycy w rozmiarze z pojawieniem się guzów, zwanych węzłami. To ze względu na stopień wzrostu, obecność pewnej liczby węzłów i inne objawy, że ten lub ten typ choroby jest klasyfikowany.

Wole endemiczne i jego klasyfikacja

Tarczyca ma specjalną strukturę. Narząd ten składa się z komórek pęcherzykowych wypełnionych substancją żelową - koloidem. Waga mieści się w zakresie 25-40 gr, w zależności od indywidualnych cech ludzkiego ciała. Średnia objętość dla kobiet wynosi około 20 cm³, dla mężczyzn - 25 cm³.

Wole endemiczne to wzrost wielkości tarczycy spowodowany niedoborem jodu. Wieloguzkowy wole endemiczne dzieli się według stopnia produkcji hormonu na następujące podgatunki:

  • Eutyreozę - wzrost wielkości ciała bez wpływu na produkcję hormonów;
  • niedoczynność tarczycy - ze zmniejszonym wydzielaniem hormonów;
  • Nadczynność tarczycy - ze zwiększoną produkcją hormonów.

Wyróżnia się stopień i strukturę powiększenia narządu:

  • wola rozlany - równomierny wzrost tkanki gruczołowej;
  • węzeł - obecność wzrostu w jednym lub więcej węzłów;
  • mieszane - w gruczole o poszerzonej dyfuzji znajdują się formacje węzłowe.

Wole endemiczne mogą być jednostronne lub zlokalizowane w obu częściach gruczołu.

Wole wieloguzkowe i jego rodzaje

Wole tarczycy tarczycy jest jednym z wariantów endemicznego wola, który dotyka głównie ludzi powyżej 50 roku życia, którzy żyją w obszarach, w których niedobór jodu obserwuje się przez długi czas.

  • Nodalny nietoksyczny wola tarczycy jest patologią, w której tworzą się węzły tarczycy, ale funkcja narządów cierpi nieznacznie i obserwuje się niedoczynność. W strukturze tkanki może tworzyć się jeden nowotwór (jeden-węzłowy nietoksyczny wola) i kilka (nietoksyczny wola wieloguzkowego). W zależności od tego, czy te powiększone węzły są aktywne, czy nie, następuje spadek produkcji hormonów lub ich normalne stężenie w organizmie.
  • Wolu toksyczne wole - choroby narządów, gdy tworzonych jest kilka powiększenie węzłów, które wykazują oznaki autonomii, to jest wytworzenia zwiększonej ilości hormonów, nie reaguje na potrzeb organizmu. Tyreotoksykoza jest jednym z najczęstszych objawów charakteryzujących wielotorową toksyczną wole.
  • Wielopostaciowy wole koloidalny to wzrost ilości koloidu w mieszku włosowym, co prowadzi bezpośrednio do zwiększenia całego gruczołu. Dla tego rodzaju upraw, zwłaszcza we wczesnych etapach można scharakteryzować eutyreozy (normalnego wytwarzania hormonów przez zwiększenie rozmiaru ciała), hormon tarczycy (zmniejszenie) i nadczynność tarczycy (zwiększone wytwarzanie hormonów).

Patologia może mieć różny stopień nasilenia przerostowych zmian narządu:

  • wole 1 łyżka. - całkowita objętość gruczołu osiąga 30 cm³;
  • wole 2 łyżki. - objętość większa niż 30 cm³.

Choroby tarczycy dotykają kobiety 3 razy częściej niż mężczyźni, co wiąże się ze zmianami hormonalnymi w organizmie podczas ciąży i innych specyficznych procesów fizjologicznych.

Przyczyny patologii

Współczesna medycyna, pomimo wysokiego poziomu rozwoju, nie może być całkowicie pewna przyczyn patologii tarczycy. Ale dziedziczność i niewystarczające spożycie jodu nazywa się najbardziej prawdopodobnym.

Ponadto zwróć uwagę na następujące możliwe przyczyny choroby tego ciała:

  • choroby przewodu żołądkowo-jelitowego, wątroby i trzustki;
  • podkreśla stresy psychiczne i pokrewne zaburzenia w pracy ośrodkowego układu nerwowego;
  • okres adaptacji przy dużych obciążeniach;
  • zaburzenia w pracy układu odpornościowego i procesy metaboliczne w ciele;
  • narażenie na małe dawki promieniowania przez długi czas lub na krótki czas napromienianie dużymi dawkami;
  • warunki pracy związane ze szkodliwą produkcją;
  • stany zapalne tarczycy, częste lub przewlekłe;
  • przyjmowanie leków (hormonalnych i niektórych innych);
  • niezrównoważona dieta;
  • wpływ negatywnych czynników środowiskowych.

Wszystkie te przyczyny mogą powodować zakłócenia w pracy całego organizmu, ale tarczycy reaguje wcześniej niż inne.

Objawy choroby

Patologia tarczycy (w tym wola wieloguzkowego) może być bezobjawowa w początkowych stadiach choroby. Niemniej jednak pacjent zauważa pewne niewygodne zjawiska.

  • Ostre wahania nastroju. W tyreotoksykozie obserwuje się skrajną drażliwość, płaczliwość, skłonność do depresji.
  • Mogą drżeć na kończynach i bez wyraźnego powodu, nawet w spoczynku.
  • Zmiana wskaźnika indeksu masy ciała w większym lub mniejszym stopniu bez zmiany zwykłej diety.
  • Pamięć jest upośledzona, koncentracja uwagi jest upośledzona, koordynacja ruchów może być upośledzona, szczególnie drobne umiejętności motoryczne.
  • Zmiana częstości akcji serca: tachykardia, arytmia, czasami może wystąpić bradykardia.
  • Bolesne odczucia na karku, zmiana w wyglądzie.
  • Zwiększone gruczoły potowe, które charakteryzują się poceniem, szczególnie w nocy.
  • Powikłanie połknięcia i, w niektórych przypadkach, oddychanie.
  • Jest chłód nawet przy normalnej temperaturze ciała i otaczającym powietrzu.
  • Uczucie ciągłego pragnienia, którym mogą towarzyszyć nudności po wypiciu czystej wody.
  • Ciągłe bezprzyczynowowe zmęczenie od rana.

Może również występować objaw, taki jak nieproduktywny kaszel, wywołany wzrostem tarczycy i jej naciskiem na krtań. Objawy te są również charakterystyczne dla wielu innych chorób. Dlatego odwołanie się do specjalisty, przynajmniej - do terapeuty rejonowego, jest obowiązkowe.

Diagnostyka

Na multinodalnym strumieniu stosuje się najróżniejsze metody ujawniania chorób, które pomagają w prawidłowym diagnozowaniu i określeniu metodami leczenia. Dobre centrum medyczne ma w swoim arsenale nowoczesny aparat do diagnozowania i leczenia tej choroby.

Jeśli zauważysz nieprzyjemne objawy, które nie upłyną przez określony czas lub będą się powtarzać, i wraz ze wzrostem dynamiki, otrzymasz takie badania:

  • ogólne badanie krwi, badania biochemiczne, oznaczanie poziomów płytek krwi - minimum laboratoryjne, pomagające określić kierunek dalszych badań;
  • badanie lekarskie, obejmujące badanie wzrokowe wyglądu szyi, badanie palpacyjne;
  • badanie ultrasonograficzne tarczycy w celu określenia jej wielkości, jednorodności tkanki i obecności węzłów;
  • test krwi na hormony (TTG, T3, T4);
  • scyntygrafię stosuje się przy wykrywaniu węzłów ultrasonograficznych i konieczności określenia ich aktywności;
  • biopsja aspiracyjna cienkoigłowa do określania zmian jakościowych w nowotworach (wysoka jakość lub złośliwość i niektóre inne wskaźniki). Metoda jest stosowana, jeżeli węzeł gardła jest większy niż 1 cm;
  • RTG klatki piersiowej;
  • MRI (rezonans magnetyczny) z podejrzeniem tworzenia się węzłów w innych narządach i tkankach.

Dopiero po całym kompleksie działań diagnostycznych, biorąc pod uwagę historię zbierania i objawy endokrynologa powie Ci, jak traktować multi-plon.

Leczenie wolem wieloguzkowym

Leczenie wola wieloczynnikowego tarczycy odbywa się kilkoma metodami, które opierają się na nasileniu choroby, objawach klinicznych i postaci choroby.

  • Przede wszystkim należy stwierdzić, że w niektórych przypadkach leczenie nie jest wcale wymagane, a jedynie obserwacja lekarska. Jest to możliwe, jeśli wykryta zostanie eutyreoza lub wola nietoksyczne w początkowych stadiach.
  • Specjalista przeprowadza okresowo ankietę, aby śledzić postęp procesu. W przypadku zmian na gorsze, zaleca się leczenie.
  • Metoda zachowawcza: stosowanie leków, których działanie ma na celu wyeliminowanie przyczyn choroby i objawów, które mają wpływ na jakość życia pacjenta. Folkowe metody leczenia mogą stać się towarzyszącą, dodatkową metodą zwalczania choroby, mającą na celu uzupełnianie niedoboru jodu w organizmie.
  • Operację powołuje się w przypadku, gdy leczenie farmakologiczne nie przynosi widocznych rezultatów, a proces ten rozwija się szybko i zagraża zdrowiu, a czasem życiu pacjenta. W przypadku procesów onkologicznych chirurgia może być jedyną metodą radykalnego leczenia.

Wole wielopierwiastkowe tarczycy jest nieprzyjemną chorobą, ale jest całkowicie uleczalna. Przy pomocy nowoczesnych metod można, jeśli nie pozbyć się go na dobre, przynajmniej skutecznie oprzeć się jego dalszemu rozwojowi i niewygodnym objawom.

Może Chcesz Pro Hormonów