Przysadka mózgowa- złożony narząd, składa się z adenohypofizy (płaty przednie i środkowe) i neurohophofizy (płat tylny). Przysadka mózgowa jest głównym gruczołem wydzielania wewnętrznego w organizmie, który reguluje aktywność innych gruczołów dokrewnych z powodu wytwarzania tak zwanych hormonów zwrotnych. Przy patologii przysadki mózgowej zaburzono funkcję innych gruczołów dokrewnych i ogólnie metabolizm.

Hormon wzrostu (hormon wzrostu)uczestniczy w regulacji wzrostu, wzmacniając powstawanie białka. Najbardziej wyraźny wpływ na wzrost chrząstki nasadowej kończyn, wzrost kości trwa.

Hyperfunction.Zakłócenie funkcji somatotropowej przysadki prowadzi do różnych zmian w rozwoju i rozwoju organizmu człowieka: jeśli w dzieciństwie występuje nadczynność, to rozwija się Gigantyzm.Hyperfunction w dorosłym nie wpływa ogólnie na wzrost, ale na wymiary tych części ciała, które wciąż są zdolne do wzrostu (akromegalia).

Hipofunkcja.Zmniejszona produkcja STH prowadzi do opóźnienia wzrostu i rozwoju organizmu. W przypadku ciężkiego uszkodzenia przysadki (guza, gruźlicy) przysadka przysadkowa. Jest to ostre wyczerpanie w połączeniu z atrofią kości i aparatu narządów płciowych, utratą włosów i zębów. W młodym wieku powoduje to przysadka karłowatość.

Prolaktynaprzyczynia się do powstawania mleka w pęcherzykach płucnych, ale po wstępnej ekspozycji na nie hormonów żeńskich (progesteronu i estrogenu). Po porodzie wzrasta synteza prolaktyny i pojawia się laktacja. Akt zasysania przez mechanizm nerwowo-odruchowy stymuluje uwalnianie prolaktyny. Prolaktyna ma działanie luteotropowe, przyczynia się do długotrwałego funkcjonowania żółtego ciała i wytwarzania progesteronu.

Hyperfunction(Gipergalaktiya) prowadzi do spontanicznego upływie mleka ze strzyka (galaktoree).W zwiększone wytwarzanie prolaktyny żeński cykl menstruacyjny jest zaburzone, co prowadzi do bezpłodności, zmniejszony popęd płciowy, zwiększenie rozmiaru piersi, rozwijają się torbiele i mastopatia, choroby przedrakowe, które są.

Hipofunkcja(hypogalactia) powoduje niedorozwój gruczołów sutkowych i naruszenie ich funkcji. Ten stan występuje z funkcjonalną niewydolnością przysadki, która może wystąpić po znacznej utracie krwi podczas porodu, z kredytem w rachunku bieżącym (ilość estrogenu we krwi zmniejsza się, a zatem i produkcja prolaktyny)

Hormon stymulujący tarczycę.Hormon tyreotropowy wytwarzany jest przez przysadkę mózgową i stymuluje tworzenie hormonów tarczycy: T3 - trójjodotyronina i T4 - tyroksyna. Są odpowiedzialni za wymianę tłuszczów, białek i węglowodanów w organizmie, pracę układu płciowego, sercowo-naczyniowego, przewodu pokarmowego, a także funkcji umysłowych. Działa wybiórczo na tarczycy, zwiększa jej funkcję.

Hipofunkcja.Przy zmniejszonej produkcji tyreotropiny dochodzi do atrofii tarczycy,

Hyperproduction. Przy zwiększonej ekspresji tyreotropiny dochodzi do wzrostu tarczycy, pojawiają się zmiany histologiczne, które wskazują na wzrost jego aktywności;

Hormon adrenokortykotropowy.Jest to hormon wytwarzany w przednim płacie przysadki mózgowej (adenohypophysis). Reguluje tworzenie i uwalnianie do krwi hormonów glukokortykoidowych nadnerczy (kortyzol, w mniejszym stopniu androgeny i estrogeny), wspomaga stałą gruczołową nadnerczy.

Choroba Itenko-Cushinga- zaburzenia neuroendokrynne, który rozwija się w wyniku upadku układzie podwzgórzowo-przysadkowej, nadmiernego wydzielania ACTH i wtórnej nadczynności kory nadnerczy. Zespół charakteryzuje się choroby Cushinga, takich jak otyłość, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, osteoporoza, zmniejszeniem czynności gonad, suchość skóry, rozstępów w korpusie, hirsutyzm.

Hormon gonadotropowy (FSH, LH).Obecny zarówno u kobiet, jak iu mężczyzn; Stymuluje wzrost i rozwój pęcherzyka w jajniku. Mają niewielki wpływ na produkcję estrogenów u kobiet, mężczyźni pod jego wpływem tworzą plemniki; Naruszenie produkcji gonadotropin (FSH i LH) prowadzi do zaburzeń czynności ich regulowanych jajników, a także zmniejszenia zawartości we krwi estrogenów, progesteronu i moczu 17-KS. Te zmiany są przyczyną niepłodności.

Wazopresynawykonuje dwie funkcje:

1. Zwiększa skurcz mięśni gładkich naczyń krwionośnych (napięcie tętniczek rośnie wraz z późniejszym wzrostem ciśnienia krwi);

2. Hamuje tworzenie się moczu w nerkach (działanie antydiuretyczne). Działanie antydiuretyczne zapewnia zdolność wazopresyny do zwiększania odwrotnej absorpcji wody z kanalika nerkowego do krwi. Zmniejszenie powstawania wazopresyny jest przyczyną moczówki prostej (moczówki prostej).

Oksytocyna (otsitotsin)działa wybiórczo na mięśnie gładkie macicy, zwiększa jej skurcz. Redukcja macicy gwałtownie wzrasta, jeśli jest pod wpływem estrogenów. Podczas ciąży oksytocyna nie wpływa na kurczliwość macicy, ponieważ hormon żółtego ciała progesteronu sprawia, że ​​jest on niewrażliwy na wszystkie czynniki drażniące. Oksytocyna stymuluje wydzielanie mleka, wzmacnia funkcję wydalniczą, a nie jej wydzielanie. Specjalne komórki gruczołu mlekowego reagują selektywnie na oksytocynę. Akt ssania odruchowo przyczynia się do uwolnienia oksytocyny z neurohipofii.

Data przesłania: 2016-05-27; Liczba wyświetleń: 1428; ZAMÓW PISANIE PRACY

Główne objawy i metody diagnozowania niedoczynności przysadki mózgowej

Ciało przysadki, pomimo swoich stosunkowo niewielkich rozmiarów, pełni niezwykle ważną rolę w ludzkim ciele. Główną funkcją tej części mózgu jest regulacja aktywności ludzkich gruczołów dokrewnych. Aby to zrobić, przysadka wytwarza kilka własnych hormonów.

Utrzymanie równowagi hormonalnej w organizmie jest niemożliwe bez powiązania przysadki mózgowej i innej części mózgu - podwzgórza. W przypadku zmniejszenia produkcji niezbędnych hormonów jednego z gruczołów dokrewnych, podwzgórze dostarcza odpowiedni sygnał do przysadki mózgowej, na którą ta ostatnia reaguje zwiększoną produkcją swoich hormonów. Dzięki temu stymulowany jest określony gruczoł. Jeśli we krwi występuje zwiększone stężenie dowolnego hormonu, podwzgórze przekazuje sygnał do przysadki mózgowej o potrzebie tłumienia pracy jednego z gruczołów dokrewnych.

Rola przysadki mózgowej w organizmie człowieka

Aby zrozumieć, za co odpowiada przysadka mózgu, należy wiedzieć, jakie hormony wytwarza.

  • Prolaktyna. Zapewnia produkcję mleka podczas laktacji.
  • Somatotropina. Reguluje wysokość ciała. Jego brak lub, wręcz przeciwnie, nadmierna ilość może spowolnić lub pobudzić wzrost człowieka aż do rozwoju patologii.
  • Hormon stymulujący tarczycę. Konieczne jest kontrolowanie funkcjonowania tarczycy.
  • Luteinizowanie i hormony folikulotropowe. Zapewnić produkcję męskich i żeńskich hormonów płciowych.
  • Hormon adrenokortykotropowy. Koordynuje pracę nadnerczy w celu opracowania własnych hormonów.

Wszystkie te hormony białkowe, które są niezbędne do przepływu procesów metabolicznych w ciele, są wytwarzane przez przedni płat przysadki mózgowej. Jego tylna część jest odpowiedzialna za produkcję dwóch innych hormonów:

  • Wazopresyna. Chroni organizm przed odwodnieniem, regulując aktywność nerek i kontrolując ilość wody usuwanej z moczu. Ponadto wazopresyna reguluje ilość sodu we krwi, stymulując w razie potrzeby jego wydalanie z organizmu wraz z moczem.
  • Oksytocyna. Odpowiada za skurcz mięśni gładkich pęcherzyka żółciowego i pęcherzyka żółciowego oraz jelit. Zapewnia skurcz mięśni macicy podczas porodu, a także uczestniczy w procesie produkcji mleka podczas laktacji.

Co zagraża niedoczynnością przysadki mózgowej?

Normalne funkcjonowanie przysadki mózgowej jest gwarantem długiego życia danej osoby i jej dobrego zdrowia. Jeśli dochodzi do naruszenia jego aktywności, może wystąpić niedobór wytwarzanych hormonów lub, przeciwnie, nadmierna ilość we krwi. W pierwszym przypadku mówimy o niedoczynności przysadki mózgowej. Jego występowanie jest obarczone wieloma negatywnymi konsekwencjami dla organizmu:

  • naruszenie tarczycy;
  • Niedoczynność tarczycy spowodowana ostrym brakiem hormonów;
  • prawdopodobieństwo rozwoju nanizmu (karłowatość);
  • opóźnione dojrzewanie;
  • dysfunkcje seksualne itp.

Przyczynami takich zaburzeń w przysadce mózgowej mogą być nowotwory, procesy zapalne i zmiany niedokrwienne.

Nanacjonizm przysadkowy

Inną nazwą tej choroby jest karłowatość lub niski wzrost. Rozwija się z powodu niewystarczającej produkcji somatotropiny przez przysadkę mózgową w dzieciństwie. Takie zaburzenie z reguły łączy się z brakiem hormonów luteinizujących i stymulujących pęcherzyki w ciałach chłopców i dziewcząt, co prowadzi do naruszenia naturalnego przebiegu rozwoju seksualnego. Problem ten ma charakter genetyczny, tzn. Niedoczynność tarczycy w tym przypadku jest spowodowana defektami w genach.

Syndrom Synmondsa

W tym przypadku przyczyną złego wytwarzania hormonów są przenoszone infekcje (gruźlica, zapalenie mózgu, kiła), uraz mózgu lub rozerwanie naczyń. W tym przypadku problemy z przysadką mózgową prowadzą do rozwoju niedoczynności tarczycy i stopniowego zakłócania pracy wszystkich gruczołów dokrewnych. Pierwsze oznaki choroby - ostra utrata wagi, pogorszenie apetytu, ogólne osłabienie, suchość skóry i włosów, itp.

Brak cukrzycy

Rozwija się z brakiem wazopresyny, wytwarzanej przez tylny płat przysadki mózgowej. Hormon jest odpowiedzialny za utrzymanie normalnego poziomu płynów w organizmie, dlatego w przypadku ostrego niedoboru prawie cały płyn jest wydalany z moczem. Przyczyną tego zjawiska mogą być dziedziczne predyspozycje, jak również uraz, guz lub zakażenie przysadki mózgowej.

Najbardziej kompletne informacje na temat stanu przysadki mózgowej można uzyskać za pomocą MRI mózgu. Ten rodzaj badania pozwala zidentyfikować możliwe guzy w tym obszarze i ocenić zakres zaburzeń w produkcji hormonów. MRI przysadki mózgowej z kontrastem pozwala uzyskać wiarygodne informacje o obecności nawet mikroskopijnych gruczolaków lub śledzić przysadkę mózgową po interwencji chirurgicznej.

Przyczyny i objawy nadczynności przedniego płata przysadki mózgowej

Przysadka to narząd neuroendokrynny. Oznacza to, że jego rola polega nie tylko na regulacji za pomocą neuroprzekaźników, ale również za pomocą syntetyzowanych hormonów. Te ostatnie z kolei sprawują kontrolę nad ludzkim wzrostem, metabolizmem metabolicznym, funkcjami reprodukcyjnymi.

Wszystkie choroby ciała, w taki czy inny sposób, mogą objawiać się na dwa sposoby: zwiększenie funkcji narządu lub zmniejszenie. Hypo-funkcja, jak również nadczynność, są pokrewnymi problemami endokrynologów, onkologów i innych wąsko wyspecjalizowanych specjalistów.

Istota problemu

Opisany narząd neuroendokrynny pełni wiele ważnych funkcji w ciele ludzkim. Morfologicznie składa się z dwóch części - przedniego i tylnego przysadki mózgowej. Naukowcy zajmujący się obszarem przednim nazywają adenohypofizy, podkreślając w ten sposób swoją wielką rolę w systemie hormonalnym.

Jakie hormony syntetyzują komórki przedniego płata przysadki mózgowej? Istnieje kilka rodzajów:

  • adrenokortykotropowy (działa na kory nadnerczy);
  • tyreotropowy (stymuluje tworzenie się hormonów tarczycy w tkankach tarczycy);
  • melanotropina - związek, który wpływa na metabolizm melaniny w skórze;
  • somatotropina (hormon wzrostu);
  • prolaktyna (w trakcie i po ciąży);
  • Hormoniny gonadotropowe działające na różne komórki układu płciowego.

Oksytocyna i wazopresyna są związkami, które nie występują w adenohophofii, ale w neurohypofizy (płat tylny). Dlatego nadczynność przysadki mózgowej przedniego płata nie wpłynie na zmiany w tych biologicznie aktywnych substancjach.

U dorosłych pacjentów z wielu powodów, z których większość to guzy nowotworowe (nowotwory złośliwe lub łagodne), zwiększa się wydzielanie wcześniej wymienionych hormonów.

Komórki nowotworowe w tym przypadku są uważane za hormon-aktywne. Inną możliwą przyczyną zwiększonego wydzielania hormonów przysadki jest naruszenie zasady negatywnego sprzężenia zwrotnego. Jest to znacznie mniej powszechne. Niedoczynność przysadki mózgowej jest najczęściej wrodzoną patologią. Niedorozwój ciała lub jego określonych obszarów jest przyczyną braku syntezy niektórych hormonów.

Ogólne kliniczne objawy guzów przysadki

Nowotwór naciska na mózg i opony mózgowe. To jest przyczyną problemów neurologicznych. Początkowo pojawiają się bóle głowy, podobne do migrenowych, zaburzenia snu typu domniemanego lub śródsennego bezsenności.

Ból głowy jest zlokalizowany w obszarze czołowym, w rejonach orbitalnych i skroniowych. Nie ma charakteru pulsującego. Częściej bolesne odczucia są monotonne. Na początku za pomocą leków przeciwbólowych ból ustępuje. Ale wraz ze wzrostem objętości tworzonego guza, staje się on bardziej wyraźny i leki znieczulające są już bardzo trudne do zatrzymania.

Typowym objawem są nudności i wymioty. Jest to spowodowane odruchowym podrażnieniem centrum wymiotnego w mózgu.

Objawy ogniskowe są związane z ciśnieniem masy guza na niektórych strukturach mózgu. Bardzo częstym objawem nowotworów przysadki jest podwójne widzenie w oku, zwane diplopią. Inną opcją zmiany wizji jest zmniejszenie jej nasilenia. Często wypada całe pole widzenia. Czasami jest kompletna ślepota.

Ponieważ wzrost gruczolaka jest powolny, odpowiednio, symptomatologia jest wdrażana płynnie, stopniowo. Istnieje jednak ryzyko krwawienia lub pęknięcia przysadki. W rezultacie sytuacja ta doprowadzi do pogorszenia się zaburzeń widzenia.

Kiedy wzrost rośnie w dół, może to spowodować pęknięcie obszaru siodła tureckiego i zlokalizowanej tam tkanki mózgowej. Tak więc w kanałach nosowych może wystąpić wypływ płynu mózgowo-rdzeniowego. Przypomina to obraz przewlekłego zapalenia błony śluzowej nosa lub zatok.

Gruczolaki przysadki mózgowej

Najczęstszą przyczyną nadczynności przysadki jest guz. W tym przypadku powinny to być nowotwory hormonalnie czynne. Jakie są gruczolaki przysadki?

Guzy są złośliwe i łagodne. Grupa tych ostatnich znacznie częściej występuje w praktyce endokrynologa, mogą one mieć różne rozmiary. Im więcej nowotworów pod względem objętości, tym bardziej wyraźne objawy neurologiczne. Przy średnicy mniejszej niż 30 mm, guz nazywa się picoadenoma, od 30 do 100 mm - mątwiak, a przy wielkości 100 mm występuje makrogruczolak.

Większość guzów przysadki jest nieaktywna hormonalnie. Jednak dla rozwoju hiperfunkcji konieczne jest, aby komórki nowotworu były źródłem zwiększonej syntezy hormonów.

Kortikotropinomy - guz, który przy wzroście ilości ACTH we krwi prolaktynomę - źródło zwiększonego tireotropinoma prolaktyny powoduje wzrost stężenia TSH i somatotropinomy - nowotwory powodujące gigantyzm.

Choroba Itenko-Cushinga

Jest to patologia związana ze zwiększoną syntezą i wydzielaniem hormonu adrenokortykotropowego do krwi. Konieczne jest odróżnienie tego stanu od syndromu o tej samej nazwie, co wiąże się z patologią gruczołów nadnerczy.

W przypadku choroby Itenko-Cushinga podstawą morfologiczną wszelkich zmian klinicznych i patofizjologicznych jest gruczolak zasadochłonny. Innymi słowy, jest to nowotwór z komórek kwasofilowych znajdujących się w przednim płacie przysadki mózgowej. Nowotwór ma działanie hormonalne. Oznacza to, że następuje wzrost syntezy ACTH i jego wydzielania. We krwi stężenie tego wskaźnika wzrasta.

Narządem docelowym tego hormonu jest nadnercza, jego warstwa korowa. Komórki nadnercza reagują na nadmierną ilość hormonu adrenokortykotropowego, zwiększając wydzielanie kortyzolu, a także w mniejszym stopniu aldosteronu. Długotrwała hiperkortyzolizacja prowadzi do pojawienia się tak zwanego cushingoidalnego wyglądu:

  • pacjent zmienia się zewnętrznie - tłuszcz jest odkładany na twarzy. Twarz staje się lunatyczna;
  • zwiększa się rozmiar brzucha;
  • Podskórna tkanka tłuszczowa na kończynach, przeciwnie, jest rozcieńczona;
  • nogi i ręce wydają się suche.

Otyłość w chorobie jest dysplastyczna.

Presja jest podatna na wzrost, całkowicie niestabilna i możliwe są kryzysy. Wraz ze wzrostem poziomu aldosteronu krew może być zaburzeniami elektrolitowymi. Skomplikują je różnego rodzaju arytmie.

Mięśnie zwiotczałe, mogą być nieco bolesne. Obszar pośladków wydaje się również dystroficzny. Na skórze tułowia, rąk i nóg łatwo dostrzec rozstępy. Są to rozstępy, bardzo podobne do ciąży.

Somatotropinoma

Guzy przysadki mózgowej są przyczyną gigantyzmu. Taka sytuacja występuje wówczas, gdy w dzieciństwie (gdy powierzchnia wzrostu nie jest jeszcze nieskostniałym) posiada guza przysadki, co powoduje zwiększoną syntezę i wydzielanie hormonów, takie jak somatotropiny. Jak wiadomo, jest to hormon wzrostu. Dzięki somatotropinom wzrost ciała i jego poszczególnych części u dziecka dramatycznie wzrasta.

Gdy wzrasta poziom somatotropiny u dzieci z zamkniętymi punktami kostnienia lub u dorosłych, rozwija się patologia, taka jak akromegalia. Wzrost kości nie jest obserwowany, ale pojawia się splanchnomegalia. To wzrost wielkości narządów wewnętrznych.

Oprócz nich zwiększają się tkanki miękkie: pacjenci widzą nieproporcjonalnie duży nos, duże usta i inne rysy twarzy. Niebezpiecznym przejawem jest splanchnomegalia.

Zlokalizowana somatotropina zwykle w obszarze tureckiego siodła. Badanie radiograficzne czaszki jest jedną z najbardziej odkrywczych technik w diagnostyce opisywanej patologii. Jeśli zalecane są wątpliwe wyniki, skan tomograficzny - MRI lub tomografia komputerowa.

Prolactinoma

Hyperfunkcja pojawia się w guzach z komórek, które syntetyzują prolaktynę. Celem prolaktyny są gruczoły sutkowe u kobiet i gruczoły sutkowe u mężczyzn. Guz przysadki występuje również u przedstawicieli obu płci.

Wymiary formacji są szacowane na podstawie ich wielkości obszaru tureckiego siodła. Kiedy guz ma mniejszą średnicę, jest mikroteloma. Gruczolaki, które przekraczają średnicę regionu siodłowego, są uważane za makrogruczolaki.

U kobiet prolactinoma powoduje zaburzenie cyklu miesiączkowego. Ale najczęstszą skargą, ujawnioną w tej patologii przez endokrynologów lub endokrynologów, jest bezpłodność.

Dla mężczyzn jedną z przejawów patologii jest niemożność pozostawienia potomstwa w małżeństwie ze zdrową kobietą w tym zakresie. Ponadto, są one często ból w piersi, jak również mlekotoku - Wygaśnięcie płynu siara mlekopodobnoy z otworów sutek.

Do kogo się zwrócić?

Nadczynność przysadki mózgowej jest problemem wielodyscyplinarnym. Wymaga zaangażowania kilku wąskich profilów specjalistów w swoje rozwiązanie. Przeważnie jest endokrynologiem, neurologiem (lub neurochirurgiem, jeśli to guz) i onkologiem.

W celu postawienia diagnozy należy skonsultować się z powyższymi specjalistami. Zbierają anamnezy, znajdują skargi i obiektywnie oceniają stan pacjenta. Metody te są uzupełniane przez określenie poziomu niezbędnych hormonów lub za pomocą technik wizualizacji.

Hipo i nadczynność przysadki wymaga złożonego leczenia. Zaleca się radiografię obszaru tureckiego siodła. W przypadku wątpliwych sytuacji konieczne jest przypisanie rezonansu magnetycznego lub tomografii komputerowej. Leczenie odbywa się w zależności od przyczyny. Zwykle jest to chirurgiczne usunięcie guza za pomocą dostępu przezbłonowego. Alternatywą są metody chemioterapii lub ekspozycji na promieniowanie.

Co powoduje niedoczynność przysadki mózgowej?

Niedoczynność przysadki mózgowej prowadzi do rozwoju:

Z niedoczynnością mamy niedobór przysadki mózgowej, a co za tym idzie nieadekwatność w rozwoju niektórych hormonów.

Karłowatość zwykle występuje z brakiem hormonu wzrostu, produkowanego w przednim płacie przysadki.

Choroba Addisona to niedobór kortyzolu, ale niepowodzenie pierwotnego typu związanego z funkcją nadnerczy.

Gigantyzm to nadmiar hormonu wzrostu, co oznacza nadczynność.

Cukrzyca - z tym wyjątkiem, że nie jest pozbawiona cukru, ale ponieważ nikt nie jest określony, rozumiemy, że zwykły, który nie jest związany z przysadką mózgową.

Okazuje się, że poprawna odpowiedź jest pierwsza.

Wszystkie główne choroby, dysfunkcje i nieprawidłowości przysadki mózgowej

Przysadka mózgowa jest ważnym regulatorem aktywności hormonalnej organizmu człowieka. Naruszenia z jego strony przejawiają się w nadczynności i niedoczynności. Po prostu - lub on pracuje w nadgodzinach, kiedy nie jest proszony, lub leniwy, aby zsyntetyzować niezbędne substancje.

Nadczynność przysadki mózgowej

W pierwszym przypadku zaburzenia manifestują się następującymi chorobami:

1 Zwiększona produkcja hormonu wzrostu - gigantyzm i akromegalia. Rozwój choroby wiąże się z wiekiem. Gigantyzm rozwija się w dzieciństwie i dorastaniu, podczas wzrostu kości. Wzrost ciała jest stosunkowo proporcjonalny, jednak wykracza poza ustalone normy. Patologię uważa się za wysokość człowieka większą niż 200 cm, a u kobiet powyżej 190 cm. Akromegalia w przypadku pęknięcia przysadki występuje już w okresie kostnienia stref wzrostu w okresie dojrzałości i starości.

W tym przypadku kości nadal rosną, ale nie wzdłuż, ale wszerz. Przejawia się to wzrostem nosa, uszu, łuków brwiowych, szczotek, a nawet narządów wewnętrznych rośnie! W obu przypadkach ludzie skarżą się na bóle głowy, bóle, sztywność, bolesność stawów, osłabienie, suchość w jamie ustnej i wyraźne pragnienie. Możliwe jest również naruszenie systemu nerwowego: drażliwość, bezsenność, depresja.

2 Nadmiar hormonu adrenokortykotropowego jest chorobą Itenko-Cushinga. Pokazuje suchość i bladość skóry, rodzaj otyłości (księżycopodobna twarz, otyłość górnej obręczy barkowej), osłabienie mięśni (z powodu atrofii mięśni). Często na skórze widoczne są rozstępy w jaskrawoczerwonym kolorze.

Pacjenci cierpią na nadciśnienie i erupcje krostkowe na skórze. Charakterystyczna zmiana w sferze seksualnej: cykl menstruacyjny i hirsutyzm (włosy typu męskiego) u kobiet, impotencja u mężczyzn. U pacjentów stan psychiczny jest różny: mają skłonność do depresji, zmian nastroju, psychoz.

3 Zwiększenie wydzielania prolaktyny - syndrom uporczywego mlekotoku - brak miesiączki. Ta choroba przysadki mózgowej występuje u młodych kobiet w wieku rozrodczym, bardzo rzadko u dzieci, osób starszych i mężczyzn. Pacjenci najczęściej zwracają się do lekarza z dolegliwościami z powodu niepłodności i menstruacji. Kobieta lub wcale nie może zajść w ciążę lub stracić dziecko we wczesnym stadium (7-10 tygodni).

4 Ponadto, określa się naruszenia z okolicy narządów płciowych - anorgazję, zmniejszenie libido, ból podczas lub po stosunku. Innym typowym objawem jest mlekotok (wydalanie siary z gruczołów mlecznych). Wygaśnięcie mleka może być kroplówką i jet, z czasem powolna długotrwała choroba zatrzymuje się.

Oprócz głównego występują jednocześnie objawy: depresja, bóle głowy, letarg, astenia (zawroty głowy, omdlenia).

Niedoczynność przysadki mózgowej

Następnie porozmawiajmy z tobą o niedoczynności przysadki mózgowej. Manifestacje zależą również od rodzaju hormonu.

  • Brak hormonu wzrostu - nanizm krasnoludków. Nie jest trudno dowiedzieć się o chorobie, ponieważ wyraźne opóźnienie wzrostu i opóźnienie w rozwoju dziecka od razu rzuca się w oczy. Również pacjenci mają bladą, suchą, pomarszczoną skórę, niedorozwinięte genitalia. Intelekt nie cierpi z powodu tej patologii.
  • Niedoczynność przysadki (panhypopituitarism) jest zmniejszeniem lub całkowitym brakiem wszystkich hormonów wytwarzanych przez przysadkę mózgową. Objawy są zmienne: kruchość włosów i paznokci, zmiana koloru skóry (suchość, żółtaczka, pojawienie się zmarszczek), zmiany w pożądaniu seksualnym, obrzęk. W ciężkich przypadkach dochodzi do osteoporozy prowadzącej do złamań. Niszczący wpływ na układ nerwowy, rozwija apatię, letarg, szaleństwo i otępienie.
  • Wtórna niedoczynność tarczycy jest zmniejszeniem wytwarzania hormonów tarczycy z powodu patologii przysadki mózgowej.

Przyczyny rozwoju dysfunkcji przysadki są bardzo liczne. Substancje lecznicze, choroby zakaźne, nowotwory i wady wrodzone, urazy i interwencje medyczne stanowią niewielką ich część.

Objawy patologii

Nieco wyżej analizowaliśmy funkcjonalne choroby przysadki związane ze zmianami w wydzielaniu hormonów. Porozmawiajmy teraz o zmianach anatomicznych i fizjologicznych oraz związanych z nimi chorobach.

  • Proliferacja tkanek gruczołów jest nazywana hiperplazją. W tym przypadku przysadka mózgowa jest duża, naciska na turecki siodełko iw konsekwencji - zwiększa swój rozmiar, który można zdiagnozować na MRI. Zwyrodnienie powiększonych komórek prowadzi do pojawienia się gruczolaka - łagodnego guza. Symptomatics jest odpowiednikiem nadczynności przysadki.
  • Nowotwory - torbiel, guzy (złośliwe i łagodne). Objawy kliniczne zostaną zamanifestowane:
  1. objawy zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego - bóle głowy, zawroty głowy, zmniejszenie i zmiana pola widzenia, bezsenność, drażliwość
  2. pojawienie się wodogłowia (w przeziębieniu) - ustanie wypływu płynu mózgowo-rdzeniowego z komór mózgu, bardzo niebezpieczny stan wymagający natychmiastowej interwencji neurochirurgicznej. Klinika jest jasna - bóle głowy, nudności, wymioty, urojeniowe frustracje, nagłe zatrzymanie oddechu
  3. zaburzenie równowagi hormonalnej przysadki (niedoczynność, nadczynność)
  • Hipotrofia lub zespół pustego tureckiego siodła - zmniejszenie masy gruczołu, do całkowitego zniknięcia. Występuje z guzami mózgu, urazem, może być wadą wrodzoną. Symptomatologia odpowiada obrazowi panopodobyktaryzmu.

Przeanalizowaliśmy najważniejsze patologie przysadki mózgowej i byliśmy w stanie upewnić się, że nawet najmniejsze zmiany z jej strony prowadzą do poważnych, a czasem nieodwracalnych konsekwencji.

Autor artykułu: Doktor Tamara S. Gural.

Darmowe medyczne pytanie

Informacje na tej stronie są podane w celach informacyjnych. Każdy przypadek choroby jest wyjątkowy i wymaga osobistej konsultacji z doświadczonym lekarzem. W tej formie możesz zadać pytanie naszym lekarzom - to nic nie kosztuje, zapisać się do kliniki w Rosji lub za granicą.

Niedotlenienie przysadki prowadzi do

Może być fizjologiczny i patologiczny. Fizjologiczna hiperprolaktynemia może wystąpić u kobiet w czasie ciąży i po porodzie do końca karmienia piersią. Patologiczna hiperprolaktynemia występuje u mężczyzn i kobiet. Należy zauważyć, że prolaktyna jest syntetyzowana nie tylko w adenohophofii. Poza-przysadkowymi źródłami prolaktyny są endometrium i komórki układu odpornościowego (prawie wszystkie, ale głównie limfocyty T).

Etiologia: zespół hiperprolaktynemii może powstać i rozwinąć się jako pierwotna niezależna choroba i ponownie na tle istniejącej patologii.

Patogeneza: Przewlekłe hiperprolaktynemia daje cykliczny uwalniania gonadotropiny zmniejsza częstotliwość i amplitudę szczytów wydzielania LH hamuje działanie gonadotropin na gruczoły płciowe, co prowadzi do hipogonadyzmu, formowania zespołu galaktorreya + miesiączki, impotencja, oziębłość, orgazmu, zmniejszone libido, bezpłodność, ginekomastii, macicy hipoplazji. Neposrdestvennoe prolaktyny wpływ na metabolizm lipidów prowadzi do zmian w profilu lipidowym, otyłością rozwija. Procesy syntezy sprawozdań dotyczących stężenia gonadotropin mechanizm sprzężenia powoduje zachwianie równowagi hormonalnej innych hormonów Tropic. Jeśli hiperprolaktynemia jest opracowanie tle rosnącego guza GGNSA ekspansywny ze wzrostem jego wielkości objawia pojawiają się objawy neurologiczne zaburzenia okulistyczne, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe. W postaciach o wysokiej masie cząsteczkowej, prolaktyny podczas wprowadzania krwi wytwarzać przeciwciała, które wiążą prolaktyny. W pokrewnej postaci prolaktyny wolniej wydalana i poza mechanizmem regulacji sprzężenia zwrotnego. W takim przypadku, to rozwija hiperprolaktynemia bez objawów klinicznych.

Klinika: jest inny dla mężczyzn i kobiet.

U mężczyzn: zmniejszone pragnienie seksualne, brak spontanicznych porannych erekcji, bóle głowy, hipogonadyzm, anorgazmia, otyłość typu żeńskiego, bezpłodność, prawdziwa ginekomastia, mlekotok.

U kobiet: brak miesiączki, niewydolność funkcji ciałka żółtego, skrócenie fazy lutealnej, cykle owulacji, opsomenoreya, skąpe, brak miesiączki, krwotoki niepłodności, wydzielanie, migrena, ograniczający pole widzenia, oziębłości, otyłość, nadmierny wzrost włosów, brak objawów „źrenicy” i „napięcia śluzu „z badaniem ginekologicznym.

Nanacjonizm przysadkowy - Niewydolność funkcji STH, choroby, której główną manifestacją jest opóźnienie wzrostu.

Etiologia i patogeneza:

1) bezwzględny lub względny niedobór STH z powodu patologii przysadki mózgowej

2) naruszenie regulacji podwzgórzowej (mózgowej).

3) naruszenie wrażliwości tkanki na STH.

Karłowatość pangypopituitar jest dziedziczona głównie przez typ recesywny. Zakłada się, że istnieją 2 typy transmisji tej formy patologii, autosomalne i przez chromosom X. Przy tej formie Nanismu, wraz z defektem sekrecji STH, wydzielanie gonadotropin i hormonu pobudzającego pracę tarczycy jest najczęściej zaburzone. Wydzielanie ACTH jest mniej dotknięte. Większość pacjentów ma patologię na poziomie podwzgórza.

Hipogonadyzm przysadkowy. (wtórny hipogonadyzm) - niewystarczający rozwój i niedoczynność gruczołów płciowych z powodu uszkodzenia HGNSA,

Etiologia: porażka GGNSA ze spadkiem produkcji gonadotropin

Patogeneza: Zmniejszona produkcja gonadotropin prowadzi do zmniejszenia syntezy obwodowych hormonów płciowych (androgeny, estrogeny, gestageny), co prowadzi do zjadliwych zaburzeń zarówno w kształtowaniu cech płciowych, jak i naruszaniu funkcji seksualnych.

Klinika: Wczesne formy niedoboru gonadotropiny objawia się u mężczyzn jak u kobiet, evnuhoidizma - przysadka infantylizm, nerwica wegetatywna i wtórny brak miesiączki u kobiet, spadek libido i ginekomastii u mężczyzn, impotencja, bezpłodność, zmniejszone libido, niedorozwój narządów płciowych. Dysproporcja szkieletu, otyłość jest typu żeńskiego, w przypadku w postpubertate. Inteligencja jest przechowywany.

Pangypopituitarism - zespół uszkodzenia HGHNSA z utratą funkcji przysadki i niedoborem obwodowych gruczołów dokrewnych.

Rozwija się w wyniku 1 z 2 chorób:

- Choroba Simmondsa (przysadka przysadkowa) - ciężka niewydolność podwzgórzowo-przysadki spowodowana martwicą przysadki mózgowej

Choroba Sheehana (niedoczynność przysadkowa) jest ciężką niewydolnością podwzgórzowo-przysadkową w okresie poporodowym, spowodowaną masową utratą krwi i / lub sepsą.

Niedoczynność przysadek może być podzielona na pierwotne i wtórne. Przyczyny choroby Symmonds:

choroby zakaźne, - ONMC o dowolnej genezie ze zmianą HGNSA

pierwotne guzy przysadki i zmiany przerzutowe, - urazy GGNSA

Zmiany naciekowe - radioterapii i chirurgii w GGNSA, - poważne krwawienie - martwicę niedokrwienną przysadki cukrzycy, z innymi chorobami systemowymi (anemia sierpowata, miażdżyca)

idiopatyczna postać o nieznanej etiologii

Przyczyna martwicy adenohypophysis w zespole Sheehan: jest okluzyjnym skurczem tętniczek w miejscu, gdzie wchodzą do płata przedniego, trwającego 2-3 godziny, podczas którego dochodzi do martwicy przysadki mózgowej. Krwotokowi poporodowemu często towarzyszy zespól krzepnięcia wewnątrznaczyniowego, który prowadzi do zakrzepicy pasywnie poszerzonych naczyń i do martwicy znacznej części przysadki mózgowej. Związanie zespołu Shehana i ciężkiej toksyczności w drugiej połowie ciąży wiąże się z rozwojem procesów autoimmunologicznych.

Patogeneza: Niezależnie od charakteru szkodliwego czynnika i natury destrukcyjnego procesu, patogenetyczną podstawą choroby jest całkowite zahamowanie produkcji hormonów zwrotnikowych adenohypophyseal. W rezultacie występuje wtórna niedoczynność obwodowych gruczołów dokrewnych.

Klinika: postępujące wyniszczenie, jadłowstręt, skóra jest sucha, łuszczenie, woskowa koloru. obrzęki obwodowe, anasarca możliwe. Zanik mięśni szkieletowych, hipochondrię, depresja, osteoporoza. Utrata włosów i zębów, oznaki przedwczesnego starzenia się, osłabienie, senność, osłabienie, omdlenia, zapaść. Atrofia gruczołów objawy gipotiroza wtórnego (wrażliwość na zimno, zaparcia, zaburzenia pamięci). Atrofia narządów płciowych, brak miesiączki, oligo / azoospermia, zmniejszenie libido, zaburzenia seksualne, niedociśnienie, hipoglikemię aż do śpiączki, bóle brzucha o nieznanej etiologii, nudności, wymioty, biegunka. Zaburzenia termoregulacji. NA porażka: wielonerwowe, ból głowy, osłabienie ostrości wzroku.

Choroby przysadki: objawy, przyczyny i leczenie

Najczęstszymi chorobami przysadki są nadczynność i niedoczynność, przysadka mózgowa i prolaktynoma.

Mniej powszechnie zdiagnozowane są choroby przysadki, takie jak zespół Shihan i Simmonds.

Ponadto, w przypadku niepowodzenia w produkcji hormonów przysadkowych, może rozwinąć się gigantyzm, akromegalia, choroba Ithenko-Cushinga, zespół podwzgórza i inne choroby.

Nadczynność i niedoczynność przysadki mózgowej

Z nadczynności przysadki mózgowej rozwija się łagodny guz - gruczolak, który produkuje zbyt wiele hormonów. W normalnych warunkach eksploatacyjnych negatywny mechanizm sprzężenia zwrotnego - wysoki poziom hormonów we krwi, hamuje wytwarzanie przez układ nerwowy uwalniającego hormon podwzgórza te hamują uwalnianie hormonu przez przysadkę mózgową i zmniejszone wytwarzanie hormonów gruczołu obwodowych.

Z nadczynnością komórki produkujące hormony stają się autonomiczne, nie są już posłuszne sygnałom przysadki mózgowej i nadal produkują hormony, mimo że nie są już korzystne, ale szkodliwe dla organizmu.

Niedotlenienie przysadki to spadek produkcji hormonów lub całkowite ustanie hormonów. Zwykle dzieje się tak, gdy przysadka mózgowa jest zniszczona w wyniku urazu mózgu, krwawienia przysadki mózgowej podczas krwawienia lub w wyniku zaburzeń genetycznych.

Prolaktynoma przysadki: objawy i leczenie

Jeśli prolactinoma przysadki mózgowej wpływa na komórki wytwarzające prolaktynę, kobiety, które nie karmią piersią, zaczynają wydzielać się z piersi. Nie zawsze to wysokogatunkowe mleko, często po prostu przezroczysta ciecz. Podwyższony poziom prolaktyny we krwi prowadzi również do naruszeń cyklu miesiączkowego i braku miesiączki (podobnie jak fizjologiczny brak miesiączki u kobiet karmiących piersią), w takim stanie kobieta nie może począć.

Donoszono, że hiperprolaktynemię stwierdza się u co 3 kobiet cierpiących na niepłodność.

Niepłodność rozwija się u mężczyzn. Objawem guza przysadki w silniejszym seksie jest zmniejszenie pożądania seksualnego i osłabienie siły.

W leczeniu prolaktynoma przysadki przepisywane są leki blokujące produkcję prolaktyny. Jeśli leczenie nie zakończy się powodzeniem, guz przysadki usuwa się operacyjnie.

Choroby przysadki i akromegalii przysadki

Z gruczolakiem komórek produkujących hormon somatotropowy, u dzieci wzrost nie ustaje i rozwija się tak zwany gigantyzm. Zwykle występuje w ciągu 9-10 lat lub w okresie dojrzewania. W wieku 15-16 lat kobiety osiągają ponad 1,9 metra, a mężczyźni - 2 metry, zachowując względnie proporcjonalną sylwetkę. Poza wysokim wzrostem mogą one borykać się z bólem głowy, osłabieniem, drętwieniem rąk i bólem stawów, suchością w jamie ustnej i pragnieniem - rezultatem działania antyinsulinowego hormonu wzrostu; prawie wszystkie kobiety mają cykl menstruacyjny; 30% mężczyzn ma słabość seksualną.

Jeśli choroba wywołana przez hormony przysadki mózgowej rozwija się, gdy wzrost jest już zakończony, poszczególne części ciała rosną u pacjenta: nos, stopy, dłonie. W akromegalii proporcje twarzy są zniekształcone, staje się brzydkie.

Leczenie. Radioterapia, operacyjna, medyczna.

Choroba przysadki mózgowej: choroba Isenko-Cushinga

Choroba Itzenko-Cushinga pochodzi od dwóch lekarzy, którzy opisali ją niezależnie od siebie. W 1924 r. Sowiecki neurolog Nikołaj Michajłowicz Itenko opisał klinikę, w której dwóch pacjentów miało zmiany w obrębie śródmiąższowo-przysadki mózgowej. W 1932 roku amerykański chirurg Harvey Cushing opisał zespół kliniczny, który nazwał "bazofilizmem przysadki mózgowej". Przyczyną jest łagodny guz przysadki mózgowej, który produkuje duże ilości ACTH, co prowadzi do hiperprodukcji hormonów w korze nadnerczy.

Objawy:

  1. Przyrost wagi: tłuszcz osadza się na barkach, brzuchu, twarzy, gruczołach sutkowych i plecach. Pomimo grubego ciała, dłonie i stopy pacjentów są cienkie. Twarz staje się obłędna, okrągła, policzki czerwone.
  2. Pojawiają się różowofioletowe lub fioletowe paski (strias) na skórze.
  3. Występuje nadmierny wzrost włosów na ciele (kobiety mają wąsy i brodę).
  4. Kobiety są zakłócane przez cykl menstruacyjny i obserwuje się niepłodność, u mężczyzn pożądanie seksualne i spadek potencji.
  5. Innym objawem tej choroby przysadki jest osłabienie mięśni.
  6. Zwiększa kruchość kości (osteoporozę), aż do patologicznych złamań kręgosłupa i żeber.
  7. Zwiększa ciśnienie krwi.
  8. Wrażliwość na insulinę zostaje przerwana i rozwija się cukrzyca.
  9. Odporność maleje. Przejawia się w powstawaniu owrzodzeń troficznych, zmian krostkowych skóry, przewlekłego odmiedniczkowego zapalenia nerek, sepsy i tak dalej.

Leczenie. Radioterapia przysadki mózgowej, lekarska.

Zespół podwzgórza przysadki mózgowej

Podobne zmiany, ale bardziej łagodny, czasami rozwijają się w okresie dorastania i dojrzewania zwanego podwzgórze syndrom dojrzewania lub młodzieńczą-dispituitarism. Często rozwija się na tle istniejącej już otyłości konstytucyjnej. Inne czynniki ryzyka to choroby zakaźne, w tym ośrodkowego układu nerwowego, urazem fizycznym i psychologicznej, gwałtownego spadku stałego aktywności fizycznej, takie jak zakończenia systematycznej, przewlekłe zapalenie migdałków i nawracające anginy.

Na szczęście, nie mówimy o guza przysadki, lecz tylko o nadmiernej stymulacji podwzgórza, który wydziela duże dawki CRH, ACTH pobudza wydzielanie, co zwiększa produkcję hormonów nadnerczy. Ponieważ mechanizmy sprzężenia zwrotnego (zmniejszenie produkcji hormonów w odpowiedzi na zwiększenie ich stężenie w krwi) w tym przypadku nie jest zniszczony, to zmiany nie są tak prosty i wyrażona jako choroby i zespołem Cushinga.

Leczenie. Dietoterapia w leczeniu otyłości. Jeśli to konieczne, powołanie leków moczopędnych, które obniżają ciśnienie krwi, leki hormonalne, które przywracają cykl menstruacyjny. Dziewczynki są przepisywane terapii witaminowej w tych samych celach w zależności od fazy cyklu.

Nanacjonizm przysadkowy (niedobór hormonów przysadkowych)

Gipofizarnyj nanizm to niski wzrost spowodowany niewystarczającą produkcją hormonu wzrostu w wieku dziecięcym. Ta choroba związana z upośledzeniem przysadki ma charakter genetyczny. Defekty w genach zaburzają syntezę STH w przysadce mózgowej i z reguły łączą się z niedoborem hormonów folikulotropowych i luteinizujących.

Głównym objawem jest opóźnienie wzrostu od 2-4 lat, tempo wzrostu nie przekracza 4 centymetrów rocznie. Konstytucja pacjentów jest proporcjonalna, jednak proporcje są bardziej odpowiednie dla dzieci. Często występuje opóźnienie w rozwoju seksualnym. Narządy płciowe są znacznie słabo rozwinięte, ale ich występki są rzadkie. Wtórne cechy seksualne są często nieobecne. Intelekt u większości pacjentów jest w pełni zachowany.

Rozpoznanie opiera się na niskim poziomie hormonu wzrostu we krwi.

Leczenie. Pacjentom wstrzykuje się sztuczną somatotropinę, która stymuluje ich wzrost. Na początek lepiej nie później niż 5-7 lat, wtedy jest nadzieja, aby "utrzymać" pacjenta na normalnym wzroście. Aby uniknąć błędów w diagnozie (niski wzrost może wynikać z innych przyczyn, np. Braku odżywiania), wymagany jest okres obserwacji przez 6-12 miesięcy. Przez cały ten czas są przepisywane kompleksowa terapia odbudowująca, odżywianie, witaminy A i D, preparaty wapnia i fosforu. Jeśli takie tło nie wskazuje na wystarczającą poprawę rozwoju fizycznego, wówczas rozpoczyna się podawanie hormonu somatotropowego.

Ważne jest również odpowiednie odżywianie, wzmacnianie terapii witaminami i biostymulatorami, a także preparaty cynkowe. Prowadzony jest przez całe życie monitorowanie przez endokrynologa.

Zawał poporodowy przysadki mózgowej (zespół Shihan)

Syndrom Shihan został opisany w 1937 r. Przez NL Shihan. Rozwija się po ciężkim krwawieniu podczas porodu lub podczas aborcji. W czasie ciąży przysadka powiększa swój rozmiar i jest wypełniona krwią, wraz z jej krwawieniem, martwicą i zniszczeniem komórek. W przypadku zniszczenia ponad 90% przysadki mózgowej dochodzi do całkowitego niedoboru gruczołów dokrewnych, z uwagi na fakt, że nie otrzymują już sygnałów pobudzających z przysadki mózgowej. W tej chorobie funkcji przysadki mózgowej występuje osłabienie, letarg, zawroty głowy, utrata apetytu. Mogą wystąpić nieprawidłowości związane z uwalnianiem mleka.

Szczególnie niebezpieczny jest spadek ciśnienia wynikający z niewydolności kory nadnerczy. Może prowadzić do śmierci. W analizach stwierdzono niski poziom wszystkich hormonów.

Leczenie. Terapia substytucyjna. Wprowadzono sztuczne analogi hormonów. Leczenie trwa przez całe życie.

Choroba zespołu przysadki mózgowej Simmonds

Zespół Symmondsa został opisany w 1974 roku przez niemieckiego lekarza M. Simmondsa. To też, niewydolność przysadki, ale nie rozwija się w okresie poporodowym i urazy, zakażenia (posocznica, zapalenie mózgu, gruźlica, kiła) lub zaburzenia naczyniowe (skurcze, zapaść).

Obraz kliniczny połączenia niedoczynności tarczycy, niewydolności kory nadnerczy i hipogonadyzmu, ale we wczesnych stadiach możliwe jest, że tylko jeden z gruczołów dokrewnych jest niewystarczający.

Jednym z pierwszych objawów tej choroby przysadki jest szybka utrata wagi. Rozwijać osłabienie, senność, apatia, utrata apetytu, suchość skóry i błon śluzowych, suche i łamliwe włosy, wypadanie włosów, obrzęk twarzy, zaparcia, osłabienie tętna, po czym znikają miesięczny żeńską jak i męską potencję seksualną, a następnie zaczyna spadać ciśnienie, które mogą prowadzić do zapaści naczyniowej i śmierci.

Rozpoznanie opiera się na połączeniu charakterystycznych dolegliwości z niskim poziomem hormonów we krwi.

Leczenie. Dieta z wprowadzeniem wystarczającej liczby białek, tłuszczów, witamin i hormonalnej terapii zastępczej, kontynuowana przez całe życie.

Choroba związana z upośledzeniem przysadki mózgowej: moczówki prostej

W języku greckim "cukrzyca" oznacza "przejście". W przypadku cukrzycy przyczyną choroby jest naruszenie produkcji insuliny przez trzustkę.

Brak cukrzycy to zupełnie inna choroba, chociaż jest także endokrynna. Związane jest to z niedostateczną produkcją hormonu przysadkowego wazopresyny, która hamuje płyn w organizmie.

W przypadku braku hormonu ciecz zaczyna dosłownie przechodzić od razu: pacjent pije dużo (do 5-6 litrów dziennie) i ma taką samą ilość moczu.

Przyczyną tej choroby przysadki mogą być wrodzone zaburzenia syntezy wazopresyny lub uszkodzenie przysadki przez guzy, urazy, infekcje. Czasami poziom wazopresyny we krwi jest prawidłowy, ale nerki są na nią niewrażliwe.

Jeśli ograniczysz przyjmowanie płynu, u pacjenta mogą wystąpić objawy uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego: spadek ciśnienia, hamowanie, drażliwość, zaburzenia koordynacji ruchów, podwyższona temperatura ciała. Jeśli nie można zatrzymać utraty płynu, może rozwinąć się śpiączka.

Do leczenia stosuje się sztuczny analog wazopresyny. Jeśli przyczyną moczówki prostej jest odporność nerek, należy zastosować specjalną klasę leków moczopędnych, które są w stanie przywrócić wrażliwość.

Niedoczynność przysadki mózgowej

Układ hormonalny organizmu człowieka ma wyraźną strukturę hierarchiczną, kierowaną przez przysadkę mózgową. Jest to bardzo mały gruczoł zlokalizowany w tylnej części mózgu. Przy niewystarczającej produkcji hormonów niezbędnych do funkcjonowania tarczycy i prawidłowej czynności całego układu hormonalnego dochodzi do niedoczynności gruczołu przysadkowego. Ta patologia nie występuje zbyt często, ale negatywnie wpływa na stan ciała i jego rozwój.

Dlaczego występuje niedoczynność przedniego płata przysadki mózgowej?

W medycynie zaburzenie to nazywa się niedoczynnością przysadki. Jego głównymi czynnikami są następujące czynniki:

  1. Guzy. Każdy nowotwór obecny w gruczole dokrewnym sam w sobie lub obok niego, ma destrukcyjny wpływ na tkankę przysadki, zapobiegając normalnej produkcji hormonów.
  2. Urazy. Otwarte i zamknięte uszkodzenia czaszkowo-mózgowe ciała odbijają się na nim podobnie do guzów.
  3. Choroby zapalne (kiła, gruźlica i inne). Bakteryjne lub wirusowe ziarniniakowe, ropne infekcje mózgu lub jego kory często prowadzą do nieodwracalnego uszkodzenia tkanek przysadki.
  4. Naczynia naczyniowe. Krwotoki w obszarach mózgu zlokalizowanych obok gruczołu dokrewnego są obarczone ostrym zaburzeniem zaopatrzenia w krew i niedotlenieniem.
  5. Naświetlanie chemiczne, operacje chirurgiczne. Procedury zewnętrzne wpływające na obszar mózgu sąsiadujący z przysadką są szkodliwe dla jej funkcjonowania.

Rzadko opisywane są przypadki dziedzicznego niedorozwoju gruczołu dokrewnego.

Czy hipofizyka przysadki prowadzi do rozwoju jakiejkolwiek choroby?

Niewystarczająca praca organizmu i ciągły deficyt produkowanych przez niego hormonów są obarczone bardzo poważnymi konsekwencjami:

  1. Choroba Symmondsa lub kacheksja przysadki. Patologii towarzyszy szybka utrata masy ciała, zmniejszenie apetytu, suchość, łamliwość i utrata włosów, osłabienie i apatia do tego, co się dzieje. W zaawansowanych przypadkach i w ciężkich stadiach choroby nasilają się objawy - skóra staje się sucha i blada, odwodniona, tętno i spadek ciśnienia krwi, układ rozrodczy całkowicie zatrzymuje się, narządy płciowe ulegają atrofii. Brak leczenia choroby może prowadzić do zapaści naczyniowej i śmierci.
  2. Nanacjonizm przysadkowy. Gdy niedoczynność tarczycy przysadka powstaje karłowatość lub niski wzrost, związane z niewystarczającą produkcję gruczołów dokrewnych hormonów wzrostu. Patologia ma genetyczne pochodzenie, dlatego jest wcześnie diagnozowana, zaległości w rozwoju fizycznym obserwuje się już od 2-4 lat. Choroba jest połączona z niedoborem luteinizującym i hormonem folikulotropowym.
  3. Niepewna cukrzyca lub moczówka prosta. Choroba to brak wazopresyny - substancji opóźniającej płyn w organizmie. W rzeczywistości, wraz z rozwojem opisywanej choroby, woda przechodzi przez układ moczowy: mocz jest uwalniany dokładnie tak samo, jak pacjent pije ciecze (do 5-6 litrów na dzień).

Kobiety czasami mają zespół Shihan lub zawał poporodowy przysadki mózgowej. Występuje na tle ciężkiego krwawienia podczas aborcji lub porodu. Faktem jest, że w ciąży przysadka jest wypełniona krwią i znacznie wzrasta. Jeśli odpływ płynu biologicznego nastąpi zbyt szybko, gruczoł dokrewny rozpoczyna śmierć i zniszczenie komórek, martwicę tkanek.

Leczenie objawów niedoczynności przysadki mózgowej

Terapię opisanych patologii opracowuje indywidualnie endokrynolog dla każdego pacjenta. Zwykle wiąże się to ze sztywną korektą diety lub ścisłym przestrzeganiem diety i hormonalnej terapii zastępczej, często przez całe życie.

Wszystko o gruczołach
i system hormonalny

Niedoczynność przysadki mózgowej odnosi się do chorób gruczołów dokrewnych, podczas gdy produkcja hormonów tego gruczołu może zostać zmniejszona lub całkowicie przerwana. Częściej dzieje się to z urazem mózgu, krwawieniem lub zaburzeniami genetycznymi.

Tomografia komputerowa umożliwia ustalenie przyczyny niedoczynności przysadki mózgowej

To ważne. Spadek funkcji przysadki mózgowej może rozwinąć się zarówno w dzieciństwie, jak iw wieku dorosłym, z zupełnie nieznanych przyczyn.

Przy takim naruszeniu może wystąpić niedobór hormonów:

  • adrenokortykotrop;
  • tyreotropowy;
  • stymulowanie mieszków włosowych i luteinizowanie;
  • hormon wzrostu (hormon wzrostu);
  • prolaktyna;
  • antydiuretyczny (wazopresyna);
  • oksytocyna.

Te ostatnie dwa są wytwarzane przez tylny płat przysadki mózgowej.

Każdy z nich jest odpowiedzialny za ważne funkcje w ciele, a co za tym idzie, za brak rozwoju naruszeń w czynnościach konkretnego gruczołu dokrewnego, a czasami - i całego ciała jako całości.

Przysadka mózgowa wytwarza hormony regulujące aktywność wszystkich gruczołów dokrewnych w ciele

Co dzieje się z niedoczynnością?

W przypadku przysadki podwzgórzowej obraz kliniczny zależy od tego, jaki hormon nie wystarczy. Choroba, w której jeden lub więcej hormonów nie powstaje we właściwej ilości, nazywa się niedoczynnością przysadki.

W przypadku niedoczynności przedniego płata przysadki u dorosłych występują następujące problemy:

  • hipoglikemia;
  • utrata włosów i zębów;
  • sucha skóra;
  • przedwczesne starzenie;
  • akromegalia;
  • zmniejszenie funkcji rozrodczej do całkowitego zaprzestania działania gonad;
  • zaburzenia psychiczne;
  • zanik kości;
  • niedoczynność tarczycy.

Nasilenie stanu zależy od poziomu nierównowagi hormonalnej, a także od przyczyny upośledzenia funkcji przysadki mózgowej.

W przypadku niedoczynności płata tylnego u dorosłych występują następujące problemy:

  • moczówka prosta (moczówka prosta), której objawami są uporczywe pragnienie i wielomocz;
  • słaba aktywność seksualna;
  • brak lub zmniejszenie laktacji u kobiet z niemowlętami.

Niedobór ADH (wazopresyna) powoduje ciężkie pragnienie i wielomocz, które są oznakami moczówki prostej

Gipofizarnyj nanizm i deficyt somatotropinum

W przypadku niedoboru somatotropiny u dzieci rozwija się podskórny nanizm (karłowatość lub karłowatość).

Opóźnienie wzrostu można zaobserwować po dwóch latach, kiedy przyrost wzrostu w ciągu roku jest mniejszy niż 4 cm, a oprócz tego występuje opóźnienie dojrzewania.

W nanizmie z przynętach ciało rozwija się proporcjonalnie. Mężczyzna w wieku dorosłym przypomina jego dziecko w jego parametrach.

Uwaga: Spadek produkcji hormonu wzrostu przez przysadkę mózgową może być spowodowany genetycznie.

U dzieci z niewystarczającą ilością somatotropiny obserwuje się powolny wzrost i rozwój fizyczny, powolne zarastanie ciemiączka, słaby wzrost zębów i tendencję do otyłości. Rozpoznanie podejmuje się po wykryciu niskiego poziomu somatotropiny we krwi.

Nanizm rozwija się, począwszy od dzieciństwa. Ale dorosły może również mieć niedobór hormonu wzrostu. Częściej wiąże się z łagodnymi formami przysadki lub urazem czaszkowo-mózgowym. W takim przypadku niedoczynność prowadzi do następujących zaburzeń:

  • akromegalia (nieproporcjonalny wzrost poszczególnych części ciała: stóp, dłoni, brody, nosa itp.);
  • rozwój osteoporozy;
  • naruszenie metabolizmu lipidów;
  • choroby układu sercowo-naczyniowego;
  • odporność na insulinę.

Niedoczynność przysadki

Objawy niedoczynności przysadki są zróżnicowane. Pacjent może przejawiać różne zaburzenia, w zależności od tego, który hormon nie jest wystarczający.

Kiedy występuje niedobór hormonu adrenokortykotropowego, pojawia się niedociśnienie, osoba traci wagę, a częste zaburzenia stolca mogą mu przeszkadzać.

Przy niewystarczającej produkcji hormonu tarczycy, przyrost masy ciała jest większy, mięśnie osłabiają się, a osoba sama doświadcza niedoboru energii, zwiększonej wrażliwości na zimno.

Ciało pacjenta można zmodyfikować z powodu nadmiernego przyrostu masy ciała, zaniku mięśni i kości

Brak follicotropiny i lutropiny u mężczyzn i kobiet manifestuje się na różne sposoby. Kobiety mają problemy z cyklem miesiączkowym, a u mężczyzn zmniejsza się pożądanie seksualne i erekcja, intensywność wzrostu włosów na twarzy i ciele spada, a utrata masy ciała rozwija się. U obu płci może rozwinąć się niepłodność.

Niedobór prolaktyny wyraża się w braku laktacji u kobiety po urodzeniu dziecka, a także w zmniejszaniu liczby włosów łonowych i pach.

Hipogonadyzm

Jest takie naruszenie z niewystarczającą pracą przedniego płata przysadki mózgowej w celu wytworzenia hormonu gonadotropowego. Ta choroba nazywa się syndromem Kalmana.

Następują następujące naruszenia:

  • opóźnienie dojrzewania;
  • niepłodność;
  • zmniejszone libido;
  • niedorozwój układu rozrodczego, niewystarczające ukształtowanie narządów płciowych.

To ważne. Brak gonadotropiny znajduje odzwierciedlenie jedynie w pracy układu rozrodczego.

Niedoczynność przedniego płata przysadki mózgowej niekorzystnie wpływa na syntezę hormonów płciowych w jądrach i jajnikach

Jedną z odmian hipogonadyzmu jest hipogonadyzm hipogonadotropowy. W tym przypadku diagnozuje się niedobór gonadotropiny, foliotropiny i lutropiny. Naruszenia dotyczące nastolatków są wystarczająco poważne. Dziewczęta nie mają piersi przed cyklem miesiączkowym, a chłopcy nie rosną narządów płciowych. Dzieci nie mają wszystkich oznak dojrzewania.

Żyzny zespół eunuchoidów jest konsekwencją hipogonadyzmu. Rozwija się w wyniku niedoboru lutropiny. Często choroba jest wrodzona. Niewielka ilość lutropiny powoduje niedobór testosteronu, co prowadzi do bezpłodności.

To ważne. Stan można poprawić wprowadzając gonadotropinę kosmówkową, jeśli nie ma wrodzonych wad rozwojowych układu rozrodczego.

Brak cukrzycy

Występuje z niedoborem wazopresyny (hormonu antydiuretycznego), który jest syntetyzowany w tylnym płacie przysadki mózgowej.

  • intensywne pragnienie;
  • przydział dużej ilości dziennego moczu (do 25 litrów);
  • sucha skóra;
  • obrzęk;
  • pocenie się.

Uwaga: Wszystkie powyższe objawy pojawiają się z powodu zakłócenia pracy nerek w wyniku niedoboru wazopresyny.

Przyczyną choroby mogą być infekcje, uraz mózgu lub guzy przysadki.

Po pojawieniu się pierwszych objawów patologii endokrynologicznej należy zbadać i rozpocząć leczenie

Istnieją dwa rodzaje choroby:

  • Nefrologiczna moczówka prosta występuje z zaburzeniami w kanalikach nerkowych. W takim przypadku przechowywanie i uwalnianie wazopresyny zostaje zakłócone.
  • Główna postać choroby jest spowodowana naruszeniem produkcji wazopresyny, a wraz z niedoczynnością tarczycy tylnej części przysadki mózgowej rozwija się ten rodzaj choroby.

Niedoczynność przysadki mózgowej, jeśli zaczyna się jako dziecko, może prowadzić do rozwoju poważnych nieprawidłowości w rozwoju fizycznym. Niedorozwój seksualny, karłowatość, moczówka prosta to najpoważniejsze konsekwencje tej patologii.

Może Chcesz Pro Hormonów