Gruczoł tarczycy jest najważniejszym organem ludzkiego organizmu, odpowiedzialnym za tło hormonalne i kontrolującym procesy metaboliczne wszystkich substancji. Najmniejsza porażka w układzie hormonalnym prowadzi do różnych patologicznych chorób.

Naruszenie tła hormonalnego występuje nie tylko w populacji osób dorosłych, ale także u dzieci. Hormony odgrywają ważną rolę w rozwoju młodego organizmu, dlatego wczesna diagnoza zaburzeń hormonalnych jest niezwykle ważna dla dziecka w każdym wieku.

Przyczyny wzrostu tarczycy

Hormony tarczycowe wytwarzane przez tarczycę są odpowiedzialne za wzrost i dojrzewanie wszystkich narządów dziecięcych. W wieku młodzieńczym zaburzenie metaboliczne może mieć negatywny wpływ na cały przyszły styl życia.

Zwiększenie tarczycy u dzieci należy do najczęstszych patologii endokrynologicznych. Głównym powodem wywoływania dysfunkcji narządu jest brak jodu u dziecka. Ten mikroelement zaczyna wchodzić w ciało od momentu, gdy dziecko jest w macicy. Pierwsze lata życia są najważniejsze dla dziecka, ponieważ w tym okresie następuje aktywny wzrost ciała.

Za główne przyczyny wzrostu tarczycy uważa się następujące czynniki:

  • Niewystarczająca kontrola niedoboru jodu w obszarach, w których zawartość tego pierwiastka w wodzie i produktach jest znacznie zmniejszona;
  • Złe warunki środowiskowe w dużych miastach przemysłowych;
  • Dziedziczna predyspozycja;
  • Niewłaściwe odżywianie kobiety w ciąży, a także skromna dieta niemowlęcia.

Wrodzona manifestacja niedoczynności tarczycy jest dość rzadkim zjawiskiem, które nie ma nic wspólnego z płcią dziecka. Jeśli objawy dysfunkcji hormonalnej są nieznaczne, taka diagnoza nie wymaga leczenia. Najpoważniejszy taki problem pojawia się w wieku od 3 do 12 lat. Według statystyk wzrost gruczołu tarczowego jest najczęstszy u dziewcząt w wieku 10 lat, dlatego lekarze zwracają na nie szczególną uwagę pod kątem badania endokrynologicznego.

Najbardziej oczywiste objawy choroby

Rozwój choroby Based Based wiąże się z naruszeniem produkcji niezbędnych hormonów. Co więcej, funkcja tarczycy może być pasywna, gdy produkcja hormonów spowalnia i rozwija się niedoczynność tarczycy lub, odwrotnie, aktywna, charakteryzująca się nadczynnością tarczycy. Początkowy etap choroby praktycznie nie wykazuje widocznych objawów, ale wraz z rozwojem choroby zmiany stają się bardziej wyraźne:

  • Rozmiar tarczycy rośnie;
  • Zwiększa pobudliwość, pojawia się nieuzasadniony niepokój;
  • Wymiary niektórych narządów wewnętrznych również różnią się od normy;
  • Istnieje silna potliwość;
  • Niemowlęta reagują bardzo ostro na jasne światło i głośne dźwięki;
  • W obszarze układu sercowo-naczyniowego obserwuje się kołatanie serca i trudności w oddychaniu;
  • U dzieci apetyt maleje, sen jest zepsuty;
  • Często trzeba iść do toalety;
  • W okresie dojrzewania mogą wystąpić problemy z nadwagą;
  • W okresie dojrzewania dziewczynki mogą mieć problemy z cyklem miesiączkowym.

W zależności od stopnia zaawansowania choroby objawy pojawiają się na różne sposoby. Przy najmniejszym podejrzeniu, że dziecko powiększyło tarczycę, rodzice powinni natychmiast skonsultować się z lekarzem w celu przeprowadzenia koniecznego badania.

Etapy rozwoju choroby Gravesa-Basedowa dzieli się na sześć etapów. Najbardziej niebezpieczne są ostatnie trzy poziomy. Podwyższony wola zagraża życiu dziecka, ponieważ przerośnięty narząd ściska przełyk i krtań. Dziecko staje się nie tylko trudne do wymawiania słów, ale także do jedzenia i oddychania.

Najstraszniejsze konsekwencje lekarzy uważają, że prawdopodobieństwo powstania w gruczołach formacji guzkowych, może później przekształcić się w nowotwór złośliwy.

Tworzenie wola u młodzieży

Szczególną cechą rozwoju organizmu dziecka jest to, że stale rośnie i rozwija się. Naturalnie, dla prawidłowego tworzenia narządów wewnętrznych, potrzebuje on wielu witamin i pierwiastków śladowych. Jod stymuluje produkcję hormonów i bierze bezpośredni udział w funkcjonowaniu tarczycy. Niedostateczne stężenie tego mikroelementu prowadzi do pojawienia się wole u dzieci, które charakteryzuje się widocznym wzrostem tarczycy.

W medycynie ten stan patologiczny ma kilka odmian:

  • Goiter bez zakłócania normalnego funkcjonowania układu hormonalnego;
  • Powiększenie tarczycy wraz z niedoczynnością tarczycy i tyreotoksykozą.
  • Pojawienie się wole jest pierwszym objawem rozwoju choroby Based Based i naruszeniem hormonalnego tła nastolatka.
  • Stopień powiększenia tarczycy ma różnice wieku w normie objętości. Na przykład dla dziecka w wieku 5-6 lat norma jest uważana za nie większą niż 5,4 cm (chłopców) i 4,9 cm.
  • (dziewczyny). Wraz z nadejściem okresu dojrzewania wskaźniki te zmieniają się w kierunku wzrostu.

Obecnie wola jest uważana za chorobę endemiczną charakterystyczną dla niektórych regionów, w których zawartość jodu w wodzie i żywności jest niewystarczająca. Najwyższy odsetek zachorowań wśród nastolatków obserwuje się w północnych regionach naszego kraju. W związku z tym zjawiskiem wśród populacji dzieci podejmowane są różne środki zapobiegawcze w celu utrzymania odpowiedniego poziomu tego pierwiastka śladowego w ciele dziecka.

Różne rodzaje goiter dziecko

Powiększenie tarczycy u dzieci i młodzieży dzieli się na kilka rodzajów leków:

  • euthyroid;
  • endemiczny;
  • dyfuzyjnie toksyczny.

W etiologii choroby jest także coś takiego jak wrodzona wole. Zjawisko to obserwuje się u jednego dziecka dla 5000 noworodków. Patologia to połączenie wola rozlanego z niedoczynnością tarczycy. W tym przypadku dziewczynki są pod szczególną kontrolą. W większości przypadków ta patologia jest nieregularna i wynika z kilku powodów:

  • niedożywienie matki w czasie ciąży;
  • toksyczne działanie na płód;
  • niedorozwój przysadki dziecka;
  • konsekwencje chorób zakaźnych.

Tarczyca dziecka może zostać zwiększona z powodu tworzenia się węzłów. To zjawisko w medycynie jest powszechnie nazywane wolem dyfundowo-guzkowym. W obecności drugiego stopnia tej choroby taka patologia jest poważną wadą kosmetyczną.

Diagnoza choroby

Szybkie ustalenie przyczyny choroby pomaga uniknąć wielu negatywnych konsekwencji. Ponadto leczenie, rozpoczęte we wczesnym stadium rozwoju zaburzeń hormonalnych, daje bardziej skuteczny wynik.

Rozpoznanie tarczycy rozpoczyna się od oględzin pacjenta. Nieocenioną pomoc w ustaleniu diagnozy zapewniają codzienne obserwacje rodziców na temat zachowania dziecka. Jeśli wykryte zostaną nieprawidłowości, endokrynolog wyznacza testy laboratoryjne na poziom hormonów we krwi i zawartość jodu w organizmie. Aby uzyskać dodatkową kontrolę przez lekarza, można zalecić badanie ultrasonograficzne narządu. W niektórych przypadkach wykonuje się biopsję.

Na podstawie wyników przeprowadzonych badań lekarz ustala diagnozę i możliwą przyczynę, która wpłynęła na niepowodzenie układu hormonalnego.

Taktyka leczenia

W leczeniu dysfunkcji tarczycy u dzieci stosuje się różne taktyki lekarskie. Lekarz dobiera leki dla każdego dziecka indywidualnie, więc nie ma sensu mówić o klasycznym zestawie leków.

W piątym i szóstym stadium choroby problem najczęściej rozwiązuje się za pomocą interwencji chirurgicznej, po której zalecana jest długotrwała terapia hormonalna.

Podczas diagnozowania nadczynności tarczycy endokrynolog zaleca leki hamujące nadmierną produkcję hormonów.

Niezależnie od głębokości problemu, jakiekolwiek leczenie powinno być prowadzone na tle żywienia, z włączeniem w dietę żywności zawierającej jod.

Powiększona tarczycy u dzieci: stopnie i objawy

Tarczyca to narząd, którego główną funkcją jest wytwarzanie hormonów, które przyczyniają się do pełnego rozwoju dziecka i kontrolują funkcjonowanie wielu narządów i układów, w tym mózgu i serca.

Powiększenie tarczycy u dzieci jest częstym objawem, który mówi, że narząd nie funkcjonuje normalnie z jakiegoś powodu.

Dlaczego gruczoł tarczycy się powiększa?

Najczęstszą przyczyną rozwoju tarczycy u dzieci jest niedobór jodu: jod przyczynia się do produkcji tyroksyny, jednego z głównych hormonów tarczycy. Jeśli nie ma jodu, tarczycy rośnie, aby zapewnić wystarczającą produkcję hormonów.

Przyczyny niedoboru jodu mogą być następujące:

  • niewystarczająca ilość jodu dostaje się do organizmu dziecka wraz z pożywieniem i wodą;
  • niedobór jodu u matki w czasie ciąży;
  • przyjmowanie leków, których efektem ubocznym jest blokowanie wchłaniania jodu;
  • Choroby przewodu pokarmowego, w których upośledzona jest absorpcja składników odżywczych.

Istnieją również inne przyczyny rozwoju tarczycy:

  • wysokie zanieczyszczenie środowiska (u dzieci rosnących w zanieczyszczonych miastach patologia ta występuje kilkakrotnie częściej);
  • obecność dziedzicznej predyspozycji;
  • słaba odporność (choroby wirusowe mogą powodować komplikacje);
  • choroby autoimmunologiczne;
  • awarie w produkcji hormonów płciowych;
  • częste przepracowanie, stres;
  • złe odżywianie, beri-beri;
  • hipotermia;
  • choroby przysadki mózgowej;
  • niewydolność selenu;
  • obecność torbieli pokrywającej przewody;
  • wrodzone nieprawidłowości tarczycy;
  • wzrost guza w tarczycy, łagodny i złośliwy.

Rozpowszechnienie niedoboru jodu na świecie jest bardzo wysokie, dlatego niezwykle ważne jest, aby rodzice upewnili się, że dziecko otrzymuje wystarczającą ilość jodu z pokarmu i przyjmuje odpowiedzialne podejście do planowania ciąży.

O objawach i leczeniu rozproszonych nietoksycznych zababów patrz link.

Na etapach i mechanizmach dyfuzji rozproszonego toksycznego zab, przeczytaj poniższy materiał.

Stopień powiększenia tarczycy i jej masa

Jeśli ten organ jest w zdrowym stanie, to prawie niemożliwe jest sondowanie i jest ono niewidoczne wizualnie.

Świat szeroko stosuje klasyfikację wola od Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), która obejmuje trzy stopnie powiększenia tarczycy:

  1. Brak mocy. Zwiększenie podczas kontroli wzrokowej jest nieobecne, gruczoł może zostać obmacany, wielkość jego płatków nie jest większa niż paznokieć na kciuku.
  2. Pierwszy stopień. Kiedy czujesz, widzisz wzrost, ale na zewnątrz wola nie jest widoczna, możesz wyraźnie zobaczyć, gdy pacjent odrzuca głowę do tyłu.
  3. W trzecim stopniu powiększenie gruczołu jest widoczne podczas oględzin w dowolnej pozycji głowy, żelazko jest łatwo sondowane.

Istnieje również klasyfikacja stworzona przez Nikolaev:

  1. Przy zerowym stopniu tarczycy nie widać wizualnie, w badaniu palpacyjnym wzrost jest nieobecny.
  2. Pierwszy stopień. Dławik jest zewnętrznie praktycznie niewidoczny, gdy wyczuwa się przesłuchanie przesmyku narządów i można to zauważyć podczas połykania.
  3. Drugi stopień. Gruczoł jest wyraźnie widoczny wizualnie, łatwo wyczuwalny, kształt szyi pozostaje normalny.
  4. W trzecim stopniu występuje wyraźna ekspansja tarczycy, szyja wygląda na grubszą, ale pacjent nie odczuwa żadnego odczuwalnego dyskomfortu.
  5. Czwarty stopień. Szyja jest znacząco zmieniona na zewnątrz, można wyraźnie zobaczyć kształt dławika w dowolnej pozycji.
  6. Piąty stopień. Wole wygląda świetnie i zapewnia znaczny dyskomfort jako zakłóca normalnego funkcjonowania przełyku, tętnic i innych pobliskich naczyń krwionośnych, pacjent jest trudne do jedzenia, jego głos się zmienia, jest duszność.

Typowe objawy u dzieci

Główna symptomatologia pojawia się stopniowo, a rodzice dziecka na początku mogą oznaczyć chorobę dla czegoś innego, uznać ją za wynik przepracowania, obciążeń szkolnych lub czegoś innego. Powiększenie gruczołu we wczesnych stadiach jest również niedostrzegalne.

Dziecko staje się płaczliwy, rozdrażniony, spanie słabo, szybko męczą, tracą zainteresowanie ulubionych zajęć, ospały, trudności, próbując skupić się na działalności swojej wagi waha się w górę lub w dół bez wyraźnego powodu.

Istnieją również inne objawy:

  • zwiększone pocenie się, szczególnie w nocy;
  • niestabilność emocjonalna, skoki nastroju;
  • kaszel;
  • zaburzenia stolca;
  • zwiększona produkcja moczu;
  • awarie w rytmie serca, przyspieszone bicie serca;
  • nieustanne uczucie pragnienia;
  • dziewczęta w wieku dojrzewania mogą doświadczać wadliwego funkcjonowania cyklu miesiączkowego;
  • zmiany preferencji smakowych, problemy z apetytem;
  • senność;
  • problemy z trawieniem, widzeniem;
  • jeśli choroba jest rozpoczęta, obserwuje się strumę, występują trudności z jedzeniem;
  • duszność;
  • skórny obrzęk;
  • długotrwała podwyższona temperatura ciała;
  • osłabienie mięśni;
  • nerwowe tiki.

Zwykle jest tylko część objawów: wszystko zależy od rodzaju choroby tarczycy, którą dziecko ma. Stopniowo objawy nasilają się, pojawiają się nowe, stan się pogarsza, więc rodzice nie powinni zwlekać z wizytą u pediatry.

Jeśli tarczycy powiększy się u dziecka, zaleca się skonsultować z lekarzem. Jeśli badanie palpacyjne jakiegokolwiek podejrzenia przyczyny i wydaje się, że wszystko jest w porządku, jednak zaleca się robić raz w roku, rutynowe kontrole w endokrynologa pediatrii: to pomoże kontrolować stan dziecka, aby zauważyć objawy, jeśli okaże się, i rozpocząć leczenie chwilę kiedy choroba jest we wczesnym stadium.

O leczeniu tarczycy toksycznym wirusem rozproszonym, kliknij na link.

Diagnoza i leczenie

Pediatra sprawia, że ​​wstępne badanie, zbiera skargi i kieruje dziecko do endokrynologa dziecięcego, który palpates ciało wystawia skierowanie do procedur diagnostycznych i diagnoz, po otrzymaniu wyników.

Przeprowadzane są następujące testy diagnostyczne:

  • Ultradźwięki (pomaga określić rodzaj wola);
  • badanie radioizotopowe;
  • pobranie krwi w celu określenia zawartości hormonu tarczycy, trójjodotyroniny i wolnej tyroksyny;
  • ogólna analiza moczu i krwi;
  • pobranie materiału do biopsji (jeśli dziecko ma wola guzkowego);
  • MRI;
  • analiza do oznaczania zawartości jodu we krwi.

Schemat leczenia jest wybierany przez endokrynologa dziecka i zależy od rozpoznania:

  1. Kiedy niedoczynność tarczycy jest konieczna, przyjmowanie leków, które przywracają pełny poziom hormonalny i zwiększają aktywność gruczołu. Pacjent powinien przyjmować leki (analogi hormonów) przez długi czas, często do końca życia. Pokazano także spożycie witamin i nootropów.
  2. Nadczynność tarczycy leczy się lekami, które zmniejszają aktywność tarczycy. Leki należy przyjmować przez długi czas: 6-7 lat. Jeśli choroba powróci po wycofaniu leków, leczenie zostanie wznowione. Interwencja chirurgiczna jest wskazana, gdy terapia lekowa nie była skuteczna lub choroba jest w zaniedbanej formie.

Niewielki wzrost prostaty potraktowano preparatami zawierającymi jod pokazuje również, że dieta o wysokiej zawartości jodu w diecie powinno być obecne dziecko wystarczającej ilości składników odżywczych.

Powiększenie tarczycy jest dobrze traktowane na początkowych etapach metodami zachowawczymi. Konieczne jest przeprowadzanie badań profilaktycznych w odpowiednim czasie, aby zapewnić pełną dietę dziecka oraz gdy pierwsze objawy pojawią się u specjalistów.

Profilaktyka i leczenie zwiększenia tarczycy u dzieci

Wzrost tarczycy u dzieci jest znacznie mniej powszechny niż u dorosłych. Niestety, naruszenia w tym narządzie są znacznie bardziej niebezpieczne dla dziecka, ponieważ brak lub nadmiar hormonów tarczycy zsyntetyzowanych przez gruczoł prowadzi do opóźnień rozwojowych. Oczywiście, szybka diagnoza i środki terapeutyczne mogą dobrze zapobiegać takim konsekwencjom.

Tarczyca u dzieci bierze udział w tworzeniu i rozwoju szkieletu, wspiera pracę mózgu, reguluje metabolizm i normalizuje masę ciała. Wszystko to zapewniają hormony tarczycy, w tym tyroksyna i trijodotyronina.

Cechy wole w dzieciństwie

Organizm dziecka, w porównaniu z dorosłymi, ciągle potrzebuje różnych substancji: witamin, minerałów, aminokwasów. Zapotrzebowanie na jod w tym wieku jest bardzo wysokie, ponieważ jest stymulatorem syntezy hormonów tarczycy. Jeśli dziecku brakuje tego elementu przez długi czas, wola stopniowo formuje się, to znaczy, gruczoł rośnie.

Wole może być, podobnie jak zachowana funkcja narządu, i zaburzona produkcja hormonów tarczycy. Przy zmniejszonej produkcji tych substancji rozwija się forma wola tarczycy, ze zwiększoną tyreotoksykozą. Wzrost tkanki tarczycy może wystąpić z powodu rozwoju choroby Gravesa-Basedowa lub procesów zapalnych. O wiele rzadziej ten narząd jest zwiększony z powodu złośliwej choroby lub pojawienia się nowotworów.

Wole klasyfikowane są w stopniach, a u dzieci normalny zakres objętości tarczycy zależy od liczby lat i płci. Tak więc, w przypadku dziecka sześcioletniego, normą jest wskaźnik 5,4 cm sześcianu dla chłopców, 4,8 cm sześcianu dla dziewcząt. Wartość rośnie wraz z rozwojem. Goiter jest endemiczną patologią, a choroba występuje częściej w regionach z niedoborem jodu. Dlatego konieczne jest zapobieganie temu zjawisku u dzieci.

Rodzaje powiększenia tarczycy

Goiter u dzieci dzieli się na następujące formy:

  • endemiczny;
  • euthyroid;
  • dyfuzyjnie toksyczne.

W niektórych przypadkach powiększenie tarczycy u dziecka może być następstwem zapalenia tarczycy z kolei podzielone na ostre, podostre i przewlekłe formy. O wiele rzadziej u dzieci zdiagnozowano wady wrodzone. Wykrywanie patologii występuje we wczesnym wieku, a częściej wzrost tego narządu występuje u dziewcząt. Przyczynami tej choroby są:

  • złe odżywianie podczas ciąży;
  • infekcja podczas ciąży;
  • działanie szkodliwych substancji;
  • zwiększona tarczycy u kobiet w ciąży;
  • patologia przysadki mózgowej lub podwzgórza u dziecka;

Powiększenie gruczołu może również wystąpić z powodu pojawienia się w nim formacji węzłowych. Ta patologia nazywa się "wolem dyfundowo-guzkowym".

W medycynie, na zalecenie WHO, wole dzieli się na stopnie. Tak, 0 stopni jest przyznawane woli, która nie jest namacalna i nie jest widoczna zewnętrznie. 1 stopień - gruczoł jest już wyczuwalny. 2 stopnie - łatwo zauważalne i wyczuwalne.

Wole Euthyroid

Najpowszechniejszą formą powiększenia tarczycy jest właśnie eutyreoza, w której nie ma odchyleń od normalnych wartości w testach hormonów tarczycy. Ten stan jest uważany za mniej niebezpieczny dla dziecka. Więcej negatywnych skutków ma podwyższony poziom tyroksyny i trijodotyroniny, ponieważ nadmiar tych hormonów powoduje zatrucia. W przypadku rozwoju stanu eutyreozy, nie występuje takie zatrucie.

Najczęstszą przyczyną wola eutyrejnego u dzieci jest niedobór jodu. Dziewczęta są najbardziej podatne na powiększenie tkanki tarczycy, a to ze względu na zmiany hormonalne w okresie dojrzewania. Czynniki przyczyniające się do rozwoju wola obejmują także ogniska zakażeń, stres, predyspozycje genetyczne.

Oprócz powiększenia tarczycy u dzieci występują takie objawy, jak uciskanie przełyku, problemy z przełykaniem i duszność. Kompresja występuje nawet przy ekstremalnym stopniu wzrostu tkanek narządu.

Objawy toksycznego wola u dzieci

Jeśli tarczycy dziecka działa zbyt ciężko, prowadzi do wzrostu wszystkich reakcji i procesów w organizmie, co prowadzi do zaburzeń metabolicznych. W syntezie nadmiernych ilości hormonów tarczycy u dzieci występuje utrata masy ciała. Zaobserwowano także opóźnienie wzrostu, hipertermię, pocenie się, nerwowość, nudności, wzmożoną diurezę. Zewnętrznie, choroba objawia się przez wystawanie gałek ocznych. Ponadto dzieci mają zwiększony apetyt, częste biegunki i pragnienie.

Wole toksyczne może również wystąpić z powodu procesu zapalnego. Ten stan nazywa się chorobą Hashimoto, która występuje częściej u dzieci w wieku powyżej czterech lat. U dzieci w wieku dwóch lub trzech lat choroba ta występuje niezwykle rzadko. Jest to konsekwencja nieprawidłowego funkcjonowania układu immunologicznego w organizmie, w którym zaczynają się w nim rozwijać przeciwciała niszczące gruczoł. A jeśli na początku pojawią się oznaki tyreotoksykozy, wówczas patologiczny proces prowadzi do zaniku tkanek narządu i zmniejszenia jego funkcji.

Środki diagnostyczne

Wrodzona wole u noworodków jest często wykrywana w pierwszych tygodniach. W tej chwili wszystkie dzieci w szpitalach położniczych badają funkcje gruczołów. Dzięki odpowiednim środkom terapeutycznym możliwe jest całkowite przywrócenie niedoboru hormonów tarczycy i uniknięcie takich możliwych konsekwencji, jak opóźnienie rozwoju i kretynizm.

U dzieci w wieku dwóch lat i starszych podczas badania wykonuje się badanie i palpację tarczycy. Również ekspert przesłuchuje rodziców i dziecko. W przypadku podejrzenia rozwoju wola, lekarz przepisze badanie krwi w kierunku hormonów tarczycy. Również dla diagnozy ważna jest tyreotropina. Hormon ten jest syntetyzowany przez przysadkę mózgową i ma bezpośredni związek z receptorami tarczycy.

Często lekarz przepisuje badanie krwi i przeciwciał na żelazo, a także ultradźwięki. Jeśli tkankach tarczycy, jak wynika z jednostki ultradźwiękowej, specjalista zaleca poddać biopsji cienkoigłowej, która jest niezbędna do ustalenia charakteru i celu wykształcenia dalszych środków leczniczych.

Leczenie wola u dzieci

Przy zmniejszonej czynności tarczycy przepisywane są leki hormonalne, w których występuje analog tyroksyny. Dawkę dobiera się w zależności od liczby lat dziecka i powierzchni ciała. Zazwyczaj najpierw przepisuje się małe dawki, a następnie przeprowadza się powtórną analizę hormonów.

W przypadku woli eutyreozy, dziecko zazwyczaj nie otrzymuje syntetycznej terapii tyroksyną, ale przepisuje się leki zawierające jod ("Jodomarin"). Leczenie powinno być nadzorowane przez specjalistę. Również endokrynolog może zalecić wzmocnienie żywności żywnością zawierającą dużo jodu i innych ważnych substancji. Przydatne dla dzieci jest używanie kapusty morskiej, ryb i owoców morza, warzyw, owoców, miodu. Pożądane jest, aby usunąć z diety wypieki, tłuste mięso, słodycze - wszystko to pomaga hamować produkcję hormonów tarczycy.

Jeśli u dziecka zdiagnozowano nadczynność tarczycy, lekarz może przepisać leki zmniejszające syntezę tyroksyny i trójjodotyroniny. Są przepisywane również w zależności od wieku dziecka. Nadczynność tarczycy, przeciwnie, powinien zostać usunięty z produktami jodu i zwiększenia kaloryczności, ponieważ metabolizm w tej choroby jest bardzo wysoka i typowo dziecko cierpi z powodu braku masy.

Leczenie chorób tarczycy powinno być prowadzone z konieczności, ponieważ nawet niewielki wzrost tego organizmu prowadzi do problemów psychoemocjonalnych i opóźnienia wzrostu. Dzieci z niedoczynnością tarczycy są często zamknięte, mają problemy z komunikacją, słabo się uczą. Jest też pamięć i uwaga. Środki medyczne podjęte w odpowiednim czasie eliminują wszystkie te problemy.

Zła terapia lub jej brak u noworodków z wrodzonym wole prowadzi do kretynizmu, objawiającego się niskim wzrostem, wzrostem głowy, krótkimi kończynami, upośledzeniem umysłowym i słabą odpornością. Terapia w takich dzieciach jest jedynie wspomagająca i lekko łagodząca. Im wcześniej ujawni się wzrost gruczołu u niemowląt, tym większe są szanse na uniknięcie opóźnień rozwojowych.

Profilaktyka wole u dzieci

Profilaktykę patologii tarczycy należy prowadzić już w czasie ciąży, ponieważ każde odchylenie tego organu od matki może prowadzić do anomalii w rozwoju tarczycy u płodu. Kiedy ciąża jest konieczna, aby uniknąć i na czas traktować pod nadzorem lekarza wszystkie choroby zakaźne. Również w pierwszych tygodniach należy poddać się badaniu endokrynologiem, a jeśli tarczycy zostanie powiększony, należy przyjmować preparaty tyroksyny i jodu, których dawki są ściśle przepisywane przez specjalistę.

Chorobie tego narządu u dzieci można zapobiegać dzięki wysokiej jakości diecie zawierającej jod. Dobrą prewencją jest stosowanie soli jodowanej. W każdym wieku dzieci muszą chodzić dłużej na zewnątrz, unikając bezpośredniego światła słonecznego. Pożądane jest również unikanie niekontrolowanego stosowania leków przeciwbakteryjnych. Wszystkie dzieci mają umiarkowane aktywności fizyczne. Musimy również pamiętać o reżimie wodnym. Trzylatek powinien pić od 1 do 1,5 litra czystej wody. W młodszym wieku normę oblicza się z 50 ml na 1 kg masy ciała dziecka. Brak płynu prowadzi do różnych zaburzeń w organizmie, w tym chorób tarczycy.

Co powinienem zrobić, jeśli tarczyca mojego dziecka jest powiększona?

Gruczoł tarczycy jest jednym z ważnych narządów ludzkiego organizmu, który produkuje hormony, które kontrolują metabolizm całego organizmu. Każde naruszenie funkcji tego narządu prowadzi do różnych chorób i stanów patologicznych organizmu, z których niektóre mogą powodować ciężkie choroby, aw ciężkich przypadkach nawet prowadzić do śmierci.

Przyczyny wzrostu tarczycy u dziecka

Istnieje wiele powodów, które mogą powodować wzrost tarczycy u dziecka

Powiększenie gruczołu tarczowego jest niebezpieczne dla wszystkich, ale stanowi szczególnie duże zagrożenie dla dzieci. Ten gruczoł wytwarza hormony, które wpływają na tworzenie się szkieletu i ogólny wzrost ciała, ale co najważniejsze - bez nich normalny rozwój mózgu nie jest możliwy. Dzieci, u których nie zdiagnozowano problemów z tarczycą w czasie (w chwili urodzenia lub w najbliższych dniach) były skazane na niższość psychiczną i zaległości w rozwoju fizycznym.

Wcześniej, gdy rola hormonów tarczycy była nieznana, takie przypadki były głównymi przyczynami upośledzenia umysłowego i brzydoty u dzieci. Szczególnie często takie dzieci pojawiały się w obszarach, w których występuje stały niedobór jodu w wodzie i na ziemi. Kretynizm u noworodków z powodu wrodzonej niedoczynności tarczycy był bardzo powszechny, a dziewczynki cierpiące na nią dziesięć razy częściej niż chłopcy.

Wrodzona nadczynność tarczycy występuje niezwykle rzadko i nie ma nic wspólnego z płcią dziecka. Zwykle nie wymaga specjalnego traktowania, ale tylko w przypadkach, gdy jego objawy są nieznaczne. Bardziej niebezpieczny jest stan u dzieci w wieku od 3 do 12 lat. Zob (choroba Gravesa-Basedowa) często rozwija się u dziewcząt w wieku od 10 do 15 lat.

Obecnie wszystkie dzieci są badane od urodzenia i jeśli podejrzewa się je o defekty, tarczyca natychmiast przechodzi testy.

Z czasem rozpoczęte leczenie może zapobiec negatywnemu wpływowi na zdrowie i inteligencję dziecka. Rodzice mogą przypadkowo zauważyć, że tarczycy jest powiększona w dziecku, ponieważ choroba nie objawia się do pewnego okresu, lub dziecko jest zbyt małe, aby zdać sobie sprawę, że dzieje się coś niezwykłego. Jeśli pojawią się jakiekolwiek objawy, szczególnie jeśli powiększony gruczoł jest widoczny wizualnie, konieczna jest pilna wizyta u endokrynologa.

Więcej informacji o chorobach tarczycy można znaleźć w wideo:

Przyczyny, z powodu których tarczycy może wzrosnąć, całkiem sporo. Są to następujące choroby lub schorzenia:

  • Negatywna sytuacja ekologiczna.
  • Wrodzona predyspozycja do chorób tego narządu.
  • Choroby autoimmunologiczne.
  • Brak jodu w wodzie i żywności.
  • Brak selenu w żywności.
  • Nieprawidłowe, niewystarczające lub niezrównoważone wartości odżywcze.
  • Poważne przewlekłe infekcje.
  • Najsilniejsze wstrząsy nerwowe, które mogą prowadzić do zaburzeń metabolicznych i nieprawidłowego funkcjonowania wielu narządów, w tym tarczycy.
  • Obecność torbieli przewodów szchitovidki.

Oprócz tych powodów hormony przysadki i podwzgórza odgrywają bardzo ważną rolę w prawidłowym funkcjonowaniu tego ważnego narządu. Te części mózgu kontrolują liczne procesy zachodzące w ludzkim ciele, więc najmniejsze naruszenia normalnej pracy nieuchronnie wywołują zaburzenia w tarczycy.

Mogą pojawić się problemy z normalnym funkcjonowaniem organizmu i przyjmowaniem niektórych leków, zwłaszcza hormonalnych. Czasami występują wady wrodzone organizmu w przypadkach, gdy matka dziecka doznała różnych zakłóceń w pracy lub choroba jest przekazywana rodzinie z pokolenia na pokolenie.

Objawy patologii i możliwe powikłania

Należy zauważyć, że oznaki wzrostu tarczycy nie pojawiają się natychmiast

Przy zmniejszonej funkcji ciała rozwija się niedoczynność tarczycy, podczas gdy sam gruczoł może się zmniejszać. Jeśli tarczycy zwiększa się u dziecka, stan ten najczęściej wskazuje na obecność nadczynności tarczycy, która jest zbyt aktywnym funkcjonowaniem organizmu, który zaczyna wytwarzać zbyt wiele hormonów.

W początkowych stadiach choroba może pozostać niezauważona, ale pojawiają się następujące objawy:

  • Zwiększenie wielkości tarczycy.
  • Niepokój, reaktywność, zwiększona pobudliwość.
  • Niemowlęta mają ostrą reakcję na niespodziewane dźwięki lub jasne światła.
  • Niektóre narządy wewnętrzne (śledziona, wątroba i węzły chłonne) są powiększone.
  • Skłonność do silnej potliwości.
  • Kołatanie serca i oddychanie.
  • Zbyt często krzesło.
  • Okulary (exophthalmos) i inne problemy z widzeniem, na przykład podwójne widzenie, gałki oczne, drganie powiek.
  • Zaburzenia snu.
  • Słaby apetyt.
  • Nadmierna agresja, drażliwość i nagłe zmiany nastroju.
  • Zmiany w wadze dziecka - pełność lub szczupłość.
  • Częsta potrzeba oddawania moczu w nocy.
  • Problemy z cyklem menstruacyjnym u dziewcząt, później z nadejściem menstruacji.

Można zauważyć pojedyncze objawy i całą ich grupę. Zależy to w dużej mierze od stopnia zaburzeń i stadium choroby. Jeśli tarczycy powiększy się w dziecku, jest to w każdym razie okazja do natychmiastowej wizyty u lekarza i rozpoczęcia badania.

Etapy powiększania tarczycy mają sześć poziomów, trzy ostatnie są niebezpieczne dla zdrowia i wymagają najszybszego leczenia.

Ostatni etap to wola, która fizycznie zagraża życiu dziecka. Ogromna masa tkanki ściska krtań i przełyk. Wpływa to na głos dziecka, nie może połknąć, trudno mu oddychać.

Ale najbardziej niebezpieczną rzeczą w tej chorobie są formacje węzłowe, które mogą znajdować się w zarośniętym gruczole. Istnieje pewne ryzyko wystąpienia nowotworów złośliwych, które mają tendencję do tworzenia przerzutów, dlatego wczesne rozpoznanie i właściwe leczenie wzrostu tego narządu jest bardzo ważne dla zdrowia, a nawet dla życia dziecka.

Diagnostyka

Ultradźwięki to skuteczna metoda badania tarczycy

Po powiększeniu tarczycy u dziecka, badanie przeprowadza się w sposób złożony. Obejmuje test krwi na hormony, które należy pobrać na pusty żołądek. Ten test pozwala określić poziom hormonów tarczycy, aby zrozumieć aktualny poziom choroby.

Ważnym etapem badania jest USG. Ta metoda diagnostyki pozwala ocenić stan tkanek gruczołu i wykluczyć obecność niebezpiecznych stanów, w szczególności wola guzkowego, który może ukryć i złośliwy nowotwór - rak tarczycy.

Można również stosować takie metody badawcze, jak obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego, tomografii komputerowej.

W przypadkach, gdy niemożliwe jest uzyskanie dokładnych informacji na temat jakości lub złośliwości istniejącego wykształcenia na podstawie uzyskanych danych, przeprowadza się procedurę zwaną biopsją cienkoigłową. Umożliwia pobranie próbki podejrzanej tkanki, która jest natychmiast wysyłana do badania histologicznego i cytologicznego.

Metoda leczenia

Leczenie zależy od stadium patologii i jest przepisywane przez lekarza

Istnieje kilka sposobów radzenia sobie z objawami nadczynności tarczycy. Przy silnym wzroście ciała, tworzeniu się różnych rodzajów wola lub rozwoju raka, trzeba szybko reagować. Musimy zrozumieć, że jest to środek skrajny, ponieważ ten organ i wytwarzane przez niego hormony są niezwykle ważne dla wzrostu, rozwoju i zdrowia dziecka. Dlatego chirurgia ucieka się tylko do desperackiej sytuacji.

Powikłaniem tego stanu jest fakt, że podczas operacji na tarczycy może rozwinąć się niedoczynność tarczycy. Wynika to z zastosowania hormonalnej terapii zastępczej. Ponadto interwencja chirurgiczna w tak złożonym obszarze może prowadzić do rozerwania strun głosowych lub zmiany przytarczyc.

W przypadku leczenia można przepisać leki hormonalne, które zbyt aktywnie obniżają aktywność aktywnego żelaza i pomagają normalizować poziom hormonów tarczycy we krwi dziecka. Istnieją również leki, które wpływają na przysadkę mózgową i podwzgórze, które są organami zarządzającymi. Wpływa to pośrednio na tarczycę i zmniejsza jej funkcjonowanie.

Czasem stosuje się jeszcze jedną metodę wyłączenia nadczynności tarczycy za pomocą radioaktywnego jodu.

Substancja ta jest w stanie zniszczyć tkankę prawidłowo działa, ale praca z nimi jest niezwykle trudne - jest to niezbędne do obliczenia dawka oznacza dokładnie, ale jest to bardzo trudne do zrobienia. Ponadto, w wyniku tej ekspozycji, często rozwija się niedoczynność tarczycy, a dziecko przechodzi na hormonalną terapię zastępczą na całe życie.

Ponieważ powiększenie tarczycy stanowi bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia, a nawet życia dziecka, zapobieganie tej groźnej chorobie i szybkie wykrycie problemu ma ogromne znaczenie. Rodzice powinni zwracać szczególną uwagę na zdrowie dziecka, regularnie wykonywać badania i niezależnie badać swoje dziecko, reagując na wszelkie zmiany w jego wyglądzie, zachowaniu lub dobrym samopoczuciu. Te proste działania mogą uratować dziecko przed różnymi chorobami o różnym stopniu zagrożenia, w tym z bardzo ryzykownym wzrostem tarczycy.

Jak się dowiedzieć i co zrobić, jeśli dziecko zwiększy tarczycę

Tarczyca to narząd, bez którego normalny rozwój dziecka nie jest możliwy. Produkowane przez nią hormonów wpływa na powstawanie inteligencji, jelit, serca, krwi, układu odpornościowego, utrzymania wymaganej temperatury i masy ciała.

Oddechowe i przyszłe funkcje rozrodcze, sen i tworzenie szkieletu zależą również od funkcjonowania tego narządu. Jeśli dziecko w każdym wieku zwiększy tarczycę, prowadzi to do poważnych zmian w jego zdrowiu. Składa się z żelaza z prawego płatka, który jest zawsze nieco większy od lewego i przesmyku. Znajduje się przed krtani. Dzieci leżą bezpośrednio na chrząstce tarczycy. Narząd należy do układu hormonalnego człowieka.

Dlaczego gruczoł tarczowy się zwiększa

Powiększenie tarczycy (SHCHZH) to zmiana jej wielkości, masy i objętości. Wśród endokrynnych chorób wieku dziecięcego pierwsze miejsce zajmuje dysfunkcja tarczycy. Głównym powodem jest niewystarczające spożycie jodu w ciele dziecka w czasie ciąży i po porodzie. Najgroźniejsze są okres rozwoju wewnątrzmacicznego i pierwsze lata życia dziecka. Profilaktykę niedoboru jodu zalicza się do kategorii zadań publicznych - cierpi na nią 60% terytorium Rosji.

Przyczyny wzrostu tarczycy są następujące:

  1. Brak jodu - tarczycy wzrasta, wytwarzając więcej hormonów
  2. Brak systematycznego zapobiegania niedoborom jodu w regionach problematycznych
  3. Złe warunki środowiskowe - dzieci cierpią ciężko w miastach przemysłowych
  4. Dziedziczność
  5. Niedożywienie dziecka i stres

U dziewczynek tarczycy wzrastają częściej niż u chłopców.

Stopień powiększenia tarczycy i jej masa

Każdy wzrost tarczycy nazywany jest wolem. Czując gruczoł podczas badania i oceniając go wzrokowo, endokrynolog podsumowuje stopień wzrostu:

  • 0 - zmiana rozmiaru, gdy nie wykryto palpacji, gruczoł jest zdrowy
  • Ja - bez zmian wizualnych, ale przy badaniu palpacyjnym rozpoznawany jest wzrost
  • II - powiększona tarczycy jest wizualnie widoczna z odrzuconą głową
  • III - zmiana rozmiaru jest widoczna, gdy głowa nie jest odrzucona
  • IV i V - gruczoł jest znacznie powiększony i zmienia kontury szyi

Normalna waga tarczycy u dzieci w różnym wieku

Maksymalna aktywna tarczycy staje się u dzieci w wieku 5-7 lat oraz w okresie dojrzewania, ponieważ jest to silny stres dla nastolatka. W tym okresie gruczoł tarczycy rośnie szczególnie silnie wśród dziewcząt.

Najczęstsze objawy zaostrzenia gruczołu tarczycowego

Istnieje kilka chorób tarczycy, w których wzrasta. Każda z nich ma swoją własną charakterystykę. Jednocześnie podświetlone są liczne typowe objawy sygnalizujące problemy w ciele dziecka:

  • Temperatura ciała jest zwiększana lub zmniejszana
  • Wady w trawieniu - zaparcia, wzdęcia, zwiększona perystaltyka, biegunka
  • Zaburzenia snu - dziecko nie śpi dużo, staje się zirytowane. Sen może trwać zbyt długo (do 12 godzin) z utrzymującym się letargiem
  • Wahania wagi - od kiedy tarczyca reguluje procesy metaboliczne, dziecko może albo stracić na wadze, albo znacznie się zregenerować
  • Skrócenie oddechu, opuchlizna
  • Wzrokowo zauważalny wzrost tarczycy w zaawansowanych stadiach
  • Dzieci w wieku szkolnym pozostają w tyle w badaniach, trudno im skoncentrować się na wykonywaniu zadań

Objawy powiększonej tarczycy nie są natychmiast rozpoznawane i są często przypisywane innym chorobom. Jeśli dziecko wciąż ma jakiekolwiek zmiany, należy jak najszybciej skontaktować się z endokrynologiem.

Choroba tarczycy u dzieci

Powiększenie tarczycy u dziecka wynika ze zmniejszenia lub zwiększenia produkcji hormonów, chorób zakaźnych, urazów, obecności nowotworów. Choroby dziecięce tarczycy - niedoczynność tarczycy, nadczynność tarczycy, zapalenie tarczycy, choroba Gravesa-Basedowa, węzły i guzy.

Niedoczynność tarczycy

Przejawia się w obniżonej produkcji hormonów przez gruczoł. W przypadku niedoboru jodu zwiększa się wielkość tarczycy, aby zrekompensować jej niedobór. Pierwotna niedoczynność tarczycy wiąże się z zaburzeniami w samym gruczole. Zdarza się wrodzone i nabyte. Jeśli dziecko rodzi się z obniżoną czynnością tarczycy, wówczas zdiagnozowano u niego kretynizm. Choroba występuje u jednego dziecka na 4000, a dziewczynki są narażone na niego 2 razy częściej niż chłopcy. Wtórna niedoczynność tarczycy występuje z powodu zaburzeń w przysadce mózgowej lub podwzgórzu.

Dziecko w każdym wieku staje się jęczące, nieaktywne, spuchnięte, senne, przygnębione. Występuje wzrost masy ciała, pojawiają się zaparcia, skóra staje się blada, włosy stają się matowe i zaczynają pękać. Dzieci poniżej 6 roku życia tracą zainteresowanie grami, trening w prostych rzeczach jest trudny. Studenci z niedoczynnością tarczycy pozostają w tyle za wykształceniem, sportem, są zahamowani, niekomunikacyjni, mają kiepską pamięć. Dojrzewanie występuje później, nastolatki mają problemy z cyklem miesiączkowym.

Nadczynność tarczycy

Występuje zwiększone wydzielanie hormonów. Choroba jest najczęściej diagnozowana u dzieci w wieku od 3 do 12 lat. Wrodzona nadczynność tarczycy występuje tylko u jednego dziecka na 30 000, bez zależności od płci. Choroba występuje w czasie ciąży, jeśli przyszła matka cierpi na poważną chorobę.

U noworodka nadczynność tarczycy objawia się początkowo w zmniejszeniu masy ciała i wzrostu, czasem dzieci rodzą się przedwcześnie. Dziecko jest bardzo zwinne, pobudliwe, często ma biegunkę, obficie się poci, źle przybiera na wadze. Po pewnym czasie hormony macierzyste są usuwane z ciała dziecka, dlatego te objawy są najwyraźniej widoczne w pierwszych tygodniach życia dziecka.

U dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym z nadczynnością tarczycy obserwuje się przyspieszony metabolizm, podwyższoną aktywność, pocenie się. Nastrój i waga są bardzo niestabilne, sen jest zły, nacisk jest zwiększony. Dziecko śpi trochę, więc z czasem następuje wyczerpanie nerwowe i wzmożone zmęczenie. W okresie dojrzewania dziewczynki otrzymują cykl menstruacyjny. Być może rozwój tyreotoksykozy - zatrucie hormonalne.

Zapalenie tarczycy

Procesy zapalne tarczycy, które powstają w wyniku infekcji bakteryjnych i wirusowych, pasożytów, uraz, zatrucie, autoimmunologicznych, uszkodzeń - tarczycy Hashimoto. Choroba ta może się rozpocząć z powodu przewlekłego zapalenia migdałków. Zwykle występuje u nastolatków, aw 60% przypadków wynika z predyspozycji genetycznych. Dziewczynki chorują 5 razy częściej. Ciało zaczyna wytwarzać przeciwciała przeciwko komórkom tarczycy. Po pierwsze, zdiagnozowano nadczynność tarczycy, a następnie niedoczynność tarczycy.

Pierwszą oznaką choroby jest spadek wyników w nauce i zatrzymanie wzrostu fizycznego. Pozostałe objawy są typowe dla hiper- i niedoczynności tarczycy.

Choroba Gravesa

To samo dotyczy chorób autoimmunologicznych. W grupie ryzyka młodzież spada 10-15 lat, a dziewczęta chorują 8 razy częściej. Są wahania nastroju, zmęczenie, drażliwość. Z czasem oczy wybrzuszają się, a wola rośnie, pojawiają się problemy z sercem.

Guzki i guzy

Powiększona tarczycy może zawierać obszary o innej strukturze lub gęstości. Ich natura jest dobra i złośliwa. Objawem mogą być trudności z połykaniem i tak zwane "guza w gardle". Wszystkie nowotwory są pod stałą kontrolą.

Diagnoza i leczenie

Im wcześniej ujawni się wzrost tarczycy, tym lepsze będzie jego leczenie. Jeśli nie podejmiesz niezbędnych kroków, choroba może doprowadzić do poważnych konsekwencji.

Rozpoznanie zmian w tarczycy polega na badaniu dziecka przez endokrynologa, zbieranie informacji i skarg od rodziców, badanie palpacyjne gruczołu. Przypisać testy poziomu hormonów (TTG), ilość jodu we krwi, wykonane USG, MRI, jeśli to konieczne, biopsję. Uogólnione dane pozwalają określić przyczynę zmian kształtu, masy i objętości tarczycy, a także stopień jej wzrostu. U noworodków niedoczynność tarczycy jest wskazana w szpitalu położniczym, ponieważ poziom rozwoju dziecka zależy od tego, jak szybko wykryto niedoczynność hormonalną. Po rozpoznaniu choroby w wieku do 1 miesiąca dziecko może uzyskać normalny rozwój umysłowy i fizyczny.

Priorytetem w leczeniu są leki z jodem. Dawka i harmonogram przyjmowania leku jest określana wyłącznie przez lekarza na podstawie zebranych informacji i wykonanych analiz. Stosuje się następujące metody:

  • Niedoczynność tarczycy - przepisuje leki, które podnoszą poziom hormonów do wymaganego poziomu
  • Nadczynność tarczycy - przepisuj leki hamujące aktywność tarczycy. Wrodzona nadczynność tarczycy spowodowana chorobą przyszłej matki w czasie ciąży nie jest leczona. Hormony matki po prostu opuszczają ciało noworodka lub ich aktywność jest tłumiona przez tymczasowe przyjmowanie leków
  • Choroba Basedova - nie ciężka postać jest leczona w domu, a średnie i poważne dziecko jest hospitalizowane
  • Przy silnym powiększeniu tarczycy można usunąć jego część

Gruczoł tarczycy jest narządem bez normalnego funkcjonowania, którego pełny rozwój dziecka w każdym wieku jest niemożliwy. Otępienie, opóźnienie rozwoju, słaba wydajność, problemy z sercem, kości, i przyszłego macierzyństwa, nerwowość, waga - dla tej przyczyny choroby tarczycy. Jest to spowodowane wieloma przyczynami, ale najważniejszym jest brak jodu.

Aby zidentyfikować problemy, należy ściśle monitorować zachowanie dziecka i co roku odwiedzać endokrynologa. Im wcześniej wykryte zostaną odchylenia, tym skuteczniejsze będzie leczenie. Samo leczenie i opóźnianie wizyty u lekarza to największy błąd rodziców.

Obowiązkowe jest zapobieganie niedoborom jodu. Poza produktami zawierającymi jod - morza, mleka, mięsa, gryka, warzywa, jajka, warzywa - normalne funkcjonowanie tarczycy zapewni szczególne zawierający jod kompleksy witaminowe. Tylko lekarz może je wyznaczyć!

Choroby tarczycy u dzieci

Gruczoł tarczowy jest jednym z najważniejszych gruczołów wydzielania wewnętrznego, mającego bezpośredni wpływ na zdrowie i samopoczucie dziecka. Nawet drobne zaburzenia czynności funkcjonalnej prowadzą do rozwoju zaburzeń innych gruczołów (przysadka mózgowa, podwzgórze), procesów metabolicznych w organizmie, zmian nastroju i wyglądu.

W tym artykule zastanowimy się, jakie choroby tarczycy najczęściej występują u dzieci.

Ogólne informacje na temat tarczycy

Tarczyca (dalej - SHCHZH) przydziela 3 hormony, które mają znaczący wpływ na organizm jako całość:

Pierwsze dwa z nich biorą udział w regulacji dojrzewania i wzrostu narządów i tkanek, procesów metabolicznych w organizmie. Kalcytonina bierze udział w rozwoju układu kostnego i reguluje wymianę wapnia. Do tworzenia hormonów tarczycy potrzebne są jod i tyrozyna (aminokwasy).

Aby ocenić funkcję tarczycy, stosuje się laboratoryjne oznaczanie zawartości hormonów we krwi dziecka. Dopuszczalne poziomy hormonów we krwi zależą od wieku dzieci. Jeśli podejrzewa się patologię, najpierw określ zawartość TSH - hormonu stymulującego tarczycę wytwarzanego przez przysadkę mózgową i regulującego tworzenie się hormonów tarczycy. W przypadku wykrycia odchyleń określa się inne hormony: T3 (trójjodotyronina) i T4 (tyroksyna).

W niektórych chorobach ważne jest wykrycie przeciwciał we krwi (antygruźlicy i antytlenooksydazy). Od instrumentalnych metod wykorzystuje się ultradźwięki, termografię, MRI (rezonans magnetyczny), biopsję.

Przyczyny choroby tarczycy

Dyskopatia tarczycy (nadmiar lub niedobór hormonów) pojawia się wraz z jej chorobami. Te dysfunkcje prowadzą do rozwoju różnych chorób u dzieci.

Przyczyny występowania zaburzeń tarczycy są liczne:

  • zła sytuacja ekologiczna;
  • żywność o niskiej jakości;
  • brak jodu w żywności i wodzie;
  • niedobór selenu w ciele;
  • infekcja;
  • choroby autoimmunologiczne;
  • gruczoł kanału dławicowego.

Oprócz chorób na aktywność gruczołu tarczycy wpływają bezpośrednio hormony przysadki i podwzgórza (części mózgu). Z kolei tarczyca wpływa na ich aktywność hormonalną.

Rodzaje chorób tarczycy u dzieci

Do chorób tarczycy u dzieci należą:

  • niedoczynność tarczycy: pierwotna (wrodzona i nabyta) i wtórna;
  • tyreotoksykoza;
  • zapalenie tarczycy (ostre, podostre i przewlekłe);
  • rozlany wole (choroba Gravesa-Basedowa);
  • wola guzkowa;
  • torbiel tarczycy;
  • choroba tarczycy u noworodków.

Niedoczynność tarczycy

Niedoczynność tarczycy odnosi się do chorób endokrynologicznych, które występują u dzieci z powodu zmniejszonej czynności tarczycy. Niedoczynność tarczycy może być pierwotna i wtórna. W przypadku pierwotnej niedoczynności tarczycy niedobór hormonu tarczycy wiąże się z samym procesem w samym gruczole. W przypadku wtórnej niedoczynności tarczycy niedobór hormonu wiąże się z zaburzeniami czynności przysadki lub podwzgórza.

Istnieją takie rodzaje pierwotnej niedoczynności tarczycy:

  • wrodzony: związany z wadą wewnątrzmacicznego rozwoju gruczołów lub naruszeniem produkcji hormonów tarczycy;
  • nabyte: rozwija się w obecności niedoboru jodu w odżywianiu dziecka, po zapaleniu w gruczole, jego radioaktywnym uszkodzeniu lub po operacji na tym narządzie.

Wrodzona niedoczynność tarczycy u niemowląt jest spowodowana takimi zaburzeniami:

  • hipoplazja (niedorozwój) tarczycy;
  • aplazja (całkowita nieobecność) gruczołu z powodu mutacji;
  • defekt enzymów zaangażowanych w produkcję hormonów tarczycy;
  • brak jodu w ciele matki.

Przyczyną wtórnej niedoczynności tarczycy jest zmniejszenie wydzielania hormonu tarczycy w wyniku:

  • uraz porodowy;
  • zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (zapalenie błon i substancja mózgowa);
  • uraz mózgu;
  • guza mózgu (region podwzgórzowo-przysadkowy).

Wrodzona niedoczynność tarczycy (kretynizm), według statystyk, występuje u jednego noworodka na 4000. Ponadto u chłopców jest obserwowany dwa razy rzadziej niż u dziewcząt. Niedobór hormonów tarczycy wpływa na wzrost wszystkich narządów, ale mózg jest bardziej dotknięty.

Objawy choroby pojawiają się u niemowląt od pierwszych dni życia: obniżenie temperatury ciała, senność, zmniejszenie apetytu, zaparcia, spowolnienie rytmu bicia serca.

W kolejnych tygodniach wyraźnie pojawiają się inne objawy: powolny rozwój i wzrost, zmniejszone napięcie mięśni, suchość skóry, spowolnione odruchy. Może pojawić się przepuklina pępkowa. Charakterystyczny jest również powolny wzrost zębów.

Rozpoczęty na tym etapie leczenie może pozbyć się większości z tych objawów, z wyjątkiem uszkodzenia mózgu. Chociaż rozwój umysłowy dziecka zależy od wieku, w którym rozpoczęto leczenie hormonalne: jeśli niemowlę otrzymuje leczenie od pierwszego miesiąca życia, to intelekt może nie cierpieć z tego powodu.

Obecnie, zgodnie z zaleceniem WHO, niemal we wszystkich krajach na świecie, w szpitalu położniczym bada się noworodka: określa się poziom hormonów tarczycy we krwi.

W przypadku wykrycia niedoczynności tarczycy leczenie rozpoczyna się natychmiast. Jeśli leczenie rozpocznie się po 1-1,5 miesiącach, zmiany w mózgu będą nieodwracalne. W takim przypadku patologia prowadzi do upośledzenia umysłowego i zaburzeń rozwoju fizycznego: niski wzrost u takich dzieci łączy się z nieproporcjonalnymi częściami ciała, głuchoniemą i niższości psychicznej.

Nabyta niedoczynność tarczycy można łączyć z porażką innych gruczołów (przytarczyc, trzustki, nadnerczy, gruczołów gonad). Te zmiany o charakterze autoimmunologicznym są diagnozowane jako pierwotna niewydolność wielonarządowa. Czasami ci pacjenci mają inne choroby z autoimmunologicznym mechanizmem rozwoju (anemia złośliwa, astma oskrzelowa, itp.).

W procesach autoimmunologicznych, w wyniku zaburzeń w układzie odpornościowym, przeciwciała są produkowane w organizmie przeciwko komórkom tarczycy, co prowadzi do jego uszkodzenia i niedostatecznej syntezy hormonów.

W przypadku niedoczynności tarczycy wszystkie rodzaje metabolizmu (przemiany materii) są naruszane, co prowadzi do znacznego opóźnienia nie tylko fizycznego, ale także psychicznego rozwoju dziecka. Czasami można podejrzewać ten stan przez słabe wyniki dziecka, niezdolność do nauki w szkole.

Objawy kliniczne niedoczynności tarczycy:

  • ogólne osłabienie;
  • zły sen;
  • zwiększone zmęczenie;
  • skarłowacenie i skrócenie kończyn;
  • opóźnienie dojrzewania; ale są przypadki wczesnego dojrzewania w wieku 7-12 lat;
  • u dziewcząt dochodzi do naruszeń cyklu miesiączkowego;
  • przyrost masy ciała;
  • zmniejszona pamięć;
  • typowa twarz: obrzęk, szeroki grzbiet nosa, powiększone wargi i język, odległe oczy, bladość i obrzęk twarzy (obrzęk śluzowy);
  • sucha skóra;
  • włosy są matowe i kruche;
  • obrzęk kończyn;
  • naruszenie koordynacji ruchów;
  • naruszenie rytmu serca (przerwy);
  • wahania ciśnienia krwi (dystonia);
  • wysoka zawartość cholesterolu w surowicy krwi;
  • Przygnębiony nastrój, obojętność, depresja;
  • zaparcie.

Masa mózgu może się zmniejszyć, ponieważ komórki nerwowe ulegają zmianom dystroficznym. Dominuje opóźnienie rozwoju umysłowego. Następnie oligofrenia (upośledzenie umysłowe) przejawia się w różnym stopniu nasilenia. Dziecko nie jest zainteresowane grami, trudno mu nauczyć się czegoś nowego, czegoś się nauczyć, uprawiać sport. Coraz więcej dzieci pozostaje w tyle za ogólnym rozwojem.

Twarz dziecka z niedoczynnością tarczycy (twarz nerda) może przypominać osobę z chorobą Downa. Ale dla zespołu Downa charakteryzuje się: cięcie oczu (mongoloid), normalnego wyglądu włosów i skóry wiotkość stawów, plamy Brushfilda na tęczówki oczu.

Objawy kliniczne niedoczynności tarczycy w dużej mierze zależą od wieku dziecka w momencie braku hormonów tarczycy. Ale na pierwszym planie jest opóźnienie w rozwoju, umysłowe i fizyczne. Im starsze dziecko w chwili wystąpienia choroby, tym mniejsze opóźnienie rozwojowe.

W ciężkich i długotrwałych stanach niedoczynności tarczycy dochodzi do naruszeń w pracy wszystkich narządów i układów. W przypadku braku leczenia możliwy jest śmiertelny wynik.

W przypadku niedoczynności tarczycy leczenie zastępcze tarczycy odbywa się przez całe życie. Ponadto istnieją kursy leczenia z Cerebrolysin, preparatów witaminowych. Aby skorygować opóźnienie rozwoju, stosuje się pedagogikę leczniczą i terapię ruchową. LFK zapobiega i eliminuje deformacje układu mięśniowo-szkieletowego, poprawia metabolizm, normalizuje przewód pokarmowy.

Nadczynność tarczycy (tyreotoksykoza) u dzieci

Tyreotoksykoza jest chorobą związaną z nadmiernym poziomem hormonu tarczycy w ciele dziecka. Choroba rozwija się częściej u dzieci w wieku od 3 do 12 lat i nie zależy od płci dziecka.

Przyczyny nadczynności tarczycy może być:

  • zwiększona czynność tarczycy w postaci nadmiernego tworzenia się i wydzielania hormonów T4 i T3;
  • zniszczenie komórek gruczołów i uwolnienie uprzednio zsyntetyzowanych hormonów T4 i T3;
  • przedawkowanie syntetycznych leków hormonalnych (hormonów tarczycy);
  • przedawkowanie preparatów jodkowych.

Zwiększa się aktywność czynnościowa tarczycy;

  • autonomiczne: w przypadku nowotworów gruczołów (gruczolak lub rak) lub w zespole Albrighta (patrz istota i opis poniższego zespołu); guzy tarczycy u dzieci rozwijają się rzadko;
  • związane ze stymulacją czynności tarczycy za pomocą hormonów przysadkowych.

Zespół Albrighta polega na rozwoju jednego lub wielu węzłów gruczołowych w tkance gruczołu o zwiększonej funkcji. Kliniczne objawy syndromu: oprócz zaburzeń rozwojowych (dysplazją) szkieletu, jest zawodny pigmentacji skóry i zwiększoną aktywność gruczołów wewnątrzwydzielniczych (przytarczyc i gonadach, nadnerczach).

W wyniku tych strat, z wyjątkiem nadczynność tarczycy może wystąpić: zespół Cushinga (zaburzenie związane z nadmiarem hormonów przez korę nadnerczy), akromegalii (choroba przysadki wraz ze wzrostem stóp, dłoni, twarzy, czaszki), wczesnego dojrzewania.

Nadczynność tarczycy u noworodków (nadczynność tarczycy u noworodków) występuje niezwykle rzadko (1 przypadek na 30 000 noworodków). Rozwija się 7 razy rzadziej niż wrodzona niedoczynność tarczycy. Warunek nie zależy od płci dziecka. Czasami rodzą się wcześniaki w tym samym czasie. Nadczynność tarczycy w tym przypadku jest związana z przyjmowaniem przeciwciał w ciele dziecka, stymulując syntezę hormonów tarczycy, z organizmu matki, cierpiąc na chorobę Gravesa-Basedowa. W ciele dziecka przeciwciała te powodują również nadmiar hormonów.

Zwykle ten typ nadczynności tarczycy nie jest ciężki i nie wymaga leczenia, ponieważ większość przeciwciał jest wydalana z organizmu dziecka przez 2-3 miesiące. W bardzo rzadkich przypadkach, przy bardzo wysokim mianie przeciwciał, może rozwinąć się ostra tyreotoksykoza, wymagająca leczenia w celu powstrzymania syntezy hormonów. Czasami wrodzona (noworodkowa) nadczynność tarczycy utrzymuje się przez kilka lat.

Noworodków nadczynności u dzieci takie objawy obserwuje się: zwiększona tarczycy, stany lękowe, zwiększoną aktywność fizyczną i pobudliwość dziecka dźwięk lub światło, pocenie się, powiększenie węzłów chłonnych, wątroby i śledziony; może wystąpić gorączka, przyspieszony oddech i kołatanie serca.

Może występować żółtaczka skóry i krwotok z małymi zębami, szybkie krzesło. Oczy dziecka są szeroko otwarte, jakby wystające (wytrzeszcz). Parametry wzrostu w momencie narodzin u dziecka są zmniejszone z powodu opóźnienia rozwoju wewnątrzmacicznego. Przyrost masy ciała jest nieznaczny, chociaż dziecko i dobrze ssie pierś. Krew zmniejsza liczbę płytek krwi i protrombiny.

Objawy kliniczne choroby są wykrywane po urodzeniu, czasem pojawiają się w dniu 3-7, a czasem później - w 1 lub nawet 1,5 miesiąca.

Zwykle nadczynność tarczycy u noworodków nie wymaga leczenia, jej objawy stopniowo zanikają. Czasami z przejściową nadczynnością tarczycy przepisuje się beta-blokery i jodek potasu, aby zahamować uwalnianie uprzednio utworzonych hormonów.

Tylko w niektórych ciężkich przypadkach stosuje się leki hamujące syntezę hormonów tarczycy. Takie leczenie jest bezpieczne dla niemowląt. W krótkim czasie za pomocą tych leków można wyeliminować objawy nadczynności tarczycy.

Nadczynność tarczycy mogą być oznaką uszkodzenia tarczycy jak choroba Gravesa-Basedowa (nadczynność tarczycy) i tarczycy (zapalenie tarczycy), refleksu przez różne mechanizmy. Nadczynność choroby Gravesa-Basedowa, związanego z przeciwciałami stymulacja receptorów thyritropic do tych receptorów. Choroba Gravesa-Basedowa jest najczęstszą przyczyną (95%) nadczynności tarczycy u dzieci. Szczegółowy opis tych chorób znajduje się poniżej.

Bez względu na przyczynę, która spowodowała zwiększoną czynność tarczycy, tyreotoksykoza ma takie podstawowe znaczenie objawy kliniczne:

  • zwiększone tętno;
  • podwyższone ciśnienie krwi;
  • powiększona tarczycy;
  • zwiększone pocenie;
  • agresja i drażliwość, częste zmiany nastroju;
  • zaburzenia snu;
  • słaby apetyt;
  • osłabienie i zmęczenie;
  • objawy oczne: podwójne widzenie, ucisk za gałkami ocznymi, uczucie piasku w oczach, "wysunięcie" gałek ocznych (w stanach zaniedbanych);
  • uczucie drżenia w ciele;
  • drganie powiek;
  • częste oddawanie moczu w nocy;
  • naruszenie u dziewcząt cyklu miesiączkowego;
  • zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała dziecka.

Zapalenie tarczycy

Zapalenie tarczycy jest zapalną chorobą tarczycy różnego pochodzenia: wirusową, bakteryjną, pasożytniczą lub autoimmunologiczną. Zapalenie tarczycy stanowi 1-2% wszystkich chorób tarczycy.

Zgodnie z istniejącą klasyfikacją wyróżnia się zapalenie tarczycy:

  • ostry (ropny i ropny);
  • podostre (wirusowe);
  • Przewlekłe zapalenie tarczycy Rida (włókniste) i zapalenie tarczycy Hashimoto (chłoniakowa autoimmunizacja).

Ponadto izolowane jest niespecyficzne i swoiste zapalenie tarczycy (gruźlica, promienica, syfilit, pasożyt).

Ostre zapalenie tarczycy może być spowodowane ostrym lub przewlekłym zakażeniem (ostra choroba układu oddechowego, dławica piersiowa, szkarlatyna, gruźlica, grypa itp.). Przyczyną zapalenia może być również uraz, zatrucie ołowiem lub zatrucie jodem, a czasami przyczyna choroby nie może być ustalona.

Początek stanu zapalnego może być niepozorny, powolny. Jest ból szyi i połykania, słabość, chrypka. Temperatura może pozostać normalna. I dopiero po kilku dniach (czasami tygodniach) następuje powiększenie gruczołu, ostra bolesność tarczycy.

Temperatura wzrasta, nasilają się objawy zatrucia (osłabienie, nudności lub wymioty, pocenie się, ból głowy). Połknięcie lub ruch głowy zwiększa ból w okolicy gruczołu w dotyku. Zwiększone węzły chłonne szyjki macicy. We krwi zwiększa się liczba leukocytów, obserwuje się przyspieszony ESR.

W początkowej fazie choroby zwiększa się funkcja tarczycy, czyli rozwija się nadczynność tarczycy, a następnie mogą pojawić się przemijające objawy niedoczynności tarczycy.

Drobni pacjenci powracają do zdrowia po 1 lub 1,5 miesiącu, ale mogą wystąpić nawroty choroby. Pełne przywrócenie funkcji gruczołu może zająć do 6 miesięcy.

Oprócz płynnego przepływu istnieją przypadki ciężkiego, błyskawicznie szybkiego przepływu, w wyniku czego może dojść do ropienia gruczołów. Ropień może zostać otwarty przez skórę na zewnątrz, ale może również otworzyć się w przełyku, tchawicy lub śródpiersiu. Ropne zapalenie tarczycy może powodować zwłóknienie gruczołu z rozwojem niedoczynności tarczycy.

Zasady leczenia ostre zapalenie tarczycy:

  • łóżko do spania;
  • terapia antybiotykowa do 3-4 tygodni;
  • w niedoczynności tarczycy - cel lub powołanie hormonu L-tyroksyny;
  • terapia detoksykacyjna;
  • leczenie objawowe (leki przeciwbólowe, leki nasercowe, leki nasenne według wskazań);
  • terapia witaminowa;
  • leczenie chirurgiczne w procesach ropnych;
  • terapia dietetyczna (jedzenie ułamkowe, pokarm płynny).

Podostre zapalenie tarczycy są one również nazywane ziarniniakowatymi, rzadko występuje u dzieci. Rozwija się często po infekcjach wirusowych (odra, grypa, świnka), więc ma to być jego wirusowy charakter. Po tych chorobach autoprzeciwciała znajdują się we krwi, która niszczy tkankę tarczycy, tworząc gruźliki (ziarniniaki) z komórek olbrzymich.

Przejawami podostrego zapalenia tarczycy są powiększony, bolesny gruczoł, gorączka, objawy zatrucia. Ból jest podawany na karku, do okolicy ślinianki.

W przebiegu choroby nadczynność tarczycy z jej charakterystycznymi objawami zastępowana jest (w wyniku wyczerpania syntezy hormonów) objawami niedoczynności tarczycy; zawartość hormonów pobudzających czynność tarczycy zmniejsza się.

W leczeniu podostrego zapalenia tarczycy stosuje się kortykosteroidy i preparaty z serii pirazolonowej i salicylowej. Antybiotyki są stosowane tylko przy stosowaniu glukokortykoidów.

Na etapie nadczynności tarczycy nie stosuje się leków hamujących czynność gruczołów, ponieważ podwyższony poziom hormonów wiąże się nie ze zwiększoną syntezą, ale z uwolnieniem wcześniej utworzonych hormonów, gdy tkanka samego gruczołu ulega zniszczeniu.

Ponieważ niedoczynność tarczycy w tym procesie jest przemijająca, hormony tarczycy również nie są stosowane.

Zob Ridel ma inne imię przewlekłe (włókniste) zapalenie tarczycy. Jest to rzadkie u dzieci. W gruczole występuje proliferacja gęstej tkanki łącznej (zwłóknienie). Choroba rozwija się niedostrzegalnie. Na szyi pojawia się bezbolesne tworzenie gęstości drewna dzięki powiększeniu gruczołu. Węzły chłonne w tym przypadku nie rosną, skóra nad występem nie jest zmieniona. Jeśli proces zostanie przedłużony, może dojść do upośledzenia oddychania i połykania; jest chrypka głosu, czasem suchy kaszel z powodu ściskania lub przemieszczania przełyku i tchawicy.

Ogólny stan dzieci nie cierpi. Funkcja tarczycy pozostaje prawidłowa.

Leczenie jest chirurgiczne: usuwa się część gruczołu i przesmyk, aby wykluczyć ucisk tchawicy.

Zapalenie tarczycy Hashimoto (przewlekłe autoimmunologiczne)

W organizmie dziecka układ limfatyczny jest bardziej aktywny niż u dorosłych. W konsekwencji dzieci częściej rozwijają procesy autoimmunologiczne. Tarczyca ma pierścień limfatyczny zjednoczony z migdałkami gardła, dlatego na tle przewlekłego zapalenia migdałków rozwija się w nim proces zapalny.

Ważna jest genetyczna predyspozycja do procesów autoimmunologicznych. Predyspozycje rodzinne obserwuje się u 65% dzieci, a na linii matczynej 3 razy częściej. Niepowodzenie w odporności może wywołać infekcję wirusową, niektóre leki, traumę. Ale do końca przyczyny choroby nie jest badana.

Przeciwciała są produkowane do komórek tarczycy, które są postrzegane jako obce, powodując zniszczenie tkanki. Jeśli komórki są uszkodzone, uwalniana jest znaczna ilość uprzednio zsyntetyzowanych hormonów, co prowadzi do czasowej nadczynności tarczycy z odpowiednią symptomatologią. Ta faza choroby trwa nie dłużej niż 6 miesięcy. W przyszłości funkcja tarczycy zmniejsza się i rozwija się niedoczynność tarczycy.

Zapalenie tarczycy Hashimoto może rozwinąć się w każdym wieku, ale jego objawy pojawiają się stopniowo, a na wczesnym etapie trudno jest wykryć chorobę. Dzieci częściej chorują w okresie dojrzewania, rzadziej w przedszkolu. Dziewczynki chorują 4-5 razy częściej niż chłopcy. Pierwszym sygnałem jest często nagłe spowolnienie. Często krzywa uczenia się dziecka spada.

Na szyi pojawia się wypukłość (wole), występuje również zwiększone zmęczenie, zmniejszona aktywność dziecka, przyrost masy ciała, suchość skóry, zaparcia. SHCHZH może być w chorobliwej palpacyjności. W 5-10% przypadków (w formie zanikowej) wole nie rozwija się. Diagnoza opiera się na wyglądzie wola.

Zgodnie z klasyfikacją WHO, te wielkości wolem są następujące:

  • 0 stopni - SHCHZH nie jest zwiększany, tj. bez wole;
  • I stopień - SHCHZH jest większy niż dystalna (końcowa) falanga kciuka badanego dziecka, ale niewidoczny dla oka;
  • II stopień - powiększone żelazo i wyczuwalne, widoczne gołym okiem.

U dzieci częściej obserwuje się wole drugiego stopnia. Powierzchnia gruczołów może być nierówna; sam gruczoł jest gęsty lub elastyczny w dotyku, porusza się po połknięciu.

Zapalenie tarczycy Hashimoto może być jednym z przejawów autoimmunologicznego zespołu polendokrynnego, to jest w połączeniu z klęską różnych gruczołów dokrewnych.

Do diagnozy stosuje się różne metody: oznaczanie poziomu we krwi hormonów tarczycy i mian przeciwciał tarczycowych, ultradźwięków, biopsję cienkoigłową (najdokładniejsza metoda).

Skuteczne leczenie nie jest rozwijane. Przy bolesnych odczuciach stosuje się niesteroidową terapię przeciwzapalną. Nie ma przekonujących danych na temat skuteczności terapii immunomodulacyjnej. Na etapie nadczynności tarczycy stosuje się β-adrenoblockery i środki uspokajające.

W przypadku ciężkiego wystąpienia tyreotoksykozy przepisano Metizolum. W fazie niedoczynności tarczycy stosuje się L-tyroksynę (jednocześnie monitoruje się poziom hormonów). Przy dużych rozmiarach wola wykonywana jest interwencja chirurgiczna: usunięcie części, płata gruczołu.

Choroba Gravesa-Basedowa lub choroba Gravesa-Basedowa - Wole toksyczne rozlane - jedna z autoimmunologicznych zmian tarczycy, w której powstają przeciwciała wiążące się z receptorami hormonów tarczycy. W rezultacie wzrasta synteza hormonów, zwiększa się wielkość tarczycy.

Dzieci chorują głównie w okresie dojrzewania (częściej od 10 do 15 lat), a dziewczynki chorują 8 razy częściej niż chłopcy. W niektórych przypadkach choroba Gravesa-Basedowa może być łączona z innymi chorobami autoimmunologicznymi (bielactwem, reumatoidalnym zapaleniem stawów, cukrzycą i niektórymi innymi).

Obraz kliniczny choroby Gravesa-Basedowa u dzieci może być bardzo zróżnicowany. Oprócz powiększenia gruczołu tarczowego pojawiają się objawy tyreotoksykozy z klęską wielu narządów i układów:

  • Od układu nerwowego: częste zmiany nastroju, łzawienie, drażliwość, zły sen, niepokój, zmęczenie. Niektóre dzieci mają nieskoordynowane ruchy, drżenie, drżenie palców, języka i powiek. Pocenie się, gorączkę można zauważyć.
  • Od strony układu sercowo-naczyniowego: napadowe palpitacje, uczucie pulsacji w okolicy nadbrzusza, w głowie i kończynach; rytm pracy serca może zostać zaburzony. Zwiększenie pulsu - stały i wczesny objaw choroby - utrzymuje się we śnie. Skurczowe ciśnienie krwi wzrasta, a rozkurczowe ciśnienie krwi spada. W przypadku przedłużonego przebiegu choroby zmiany pojawiają się w EKG, a granice serca rozszerzają się.
  • Z przewodu pokarmowego: pragnienie, zwiększony apetyt, luźny stolec, powiększona wątroba. Jednocześnie dochodzi do gwałtownego i znacznego spadku masy ciała dziecka.
  • Objawy oczne: obustronne wytrzeszczu ("wysunięcie" oczu) z szerokimi oczami, pigmentacją, opuchlizną i drżeniem powiek, rzadkie mruganie, zwiększony blask oczu.

U podstawy choroby tarczycy wzrastają zawsze. Ale stopień jego wzrostu jest inny, a to nie determinuje ciężkości choroby.

Zakres powiększenia tarczycy:

  • Stopień - przesmyk gruczołu jest sondowany, ale nie jest widoczny dla oczu podczas oglądania;
  • II stopień - gruczoł staje się widoczny po połknięciu;
  • III stopień - kiedy badanie żelaza jest wyraźnie widoczne, całkowicie wypełnia lukę między mięśniami szyi;
  • IV stopień - gruczoł ostro powiększony do boków i do przodu;
  • Stopień V - rozmiar gruczołu jest bardzo duży.

Powiększone żelazko może ściskać tchawicę i przełyk, powodując naruszenie połykania, oddychania; głos staje się ochrypły.

Podczas badania gruczołu można poczuć pulsację, a podczas słuchania - słyszeć odgłosy. Najczęściej występuje rozlany jednolity wzrost gruczołu, rzadko - z obecnością węzłów. W obecności węzłów konieczny jest skan gruczołu, aby wykluczyć obecność torbieli lub guza nowotworowego.

Rozpoznanie z ciężkimi objawami nie jest trudne. Potwierdzeniem rozpoznania jest wzrost poziomu T3 i T4, a także stężenia jodu we krwi, zwiększenie aktywności gruczołu podczas skanowania.

Choroba Gravesa-Basedowa w dzieciństwie może mieć lekką, średnią i ciężką postać. W przypadku korzystnego przebiegu choroba trwa co najmniej półtora roku. Warstwa każdej infekcji przyczynia się do nasilenia objawów tyreotoksykozy.

Ponieważ niekorzystny rozwój choroby charakteryzuje się pojawieniem się kryzysu tyreotoksycznego. Prowokować kryzys może stres, choroby zakaźne, aktywność fizyczna. Kryzys może rozwinąć się po operacji, aby usunąć część gruczołu bez przygotowania (bez eliminacji tyreotoksykozy).

U dzieci taki kryzys objawia się poważnymi naruszeniami układu sercowo-naczyniowego: gwałtowny wzrost ciśnienia krwi, szybki puls. Temperatura ciała również wzrasta, rozwija się niepokój ruchowy, odwodnienie i niewydolność kory nadnerczy. Stan ten może się pogorszyć aż do rozwoju śpiączki, a nawet śmierci.

Leczenie przewlekłego zapalenia tarczycy

Leczenie dzieci z ciężkimi i umiarkowanie ciężkimi postaciami choroby odbywa się w szpitalu. Resztę łóżek należy obserwować około miesiąca. Dieta zawiera pokarmy zawierające witaminy i bogate w proteiny.

W celu powstrzymania wytwarzania hormonów tarczycy, Mercazolil jest przepisywany w wymaganej dziennej dawce przez półtorej do dwóch miesięcy. Następnie dawka leku jest stopniowo zmniejszana do dziennej dawki podtrzymującej. Terapia podtrzymująca trwa od 6 do 12 miesięcy.

Oprócz Mercazolilu można stosować inne leki, takie jak propylotiouracyl, karbodazol. W niektórych sytuacjach lekarz może przepisać kombinację hormonalnych leków zastępczych i leków hamujących aktywność tarczycy. W rzadkich przypadkach radioaktywny jod jest stosowany u dzieci.

Ponadto prowadzi się leczenie objawowe (leki przeciwnadciśnieniowe, uspokajające, kompleksy witaminowe).

Dzieci z łagodnymi postaciami choroby Gravesa-Basedowa są leczone ambulatoryjnie. Przydziel preparaty jodu (dijodotyrozynę) powtarzanymi 20-dniowymi kursami z 10-dniowymi przerwami między nimi. Takie leczenie nie zawsze jest skuteczne: w związku z rozwojem odporności na leczenie mogą wystąpić nawroty.

W takich przypadkach należy również stosować Mercazolil, ale dzienna dawka jest przepisywana mniej, a przebieg leczenia jest krótszy niż w przypadku średniej lub ciężkiej postaci.

W przypadku braku efektu leczenia zachowawczego wykonanego w ciągu roku, wykonywana jest interwencja chirurgiczna. Leczenie chirurgiczne również nie wyklucza występowania nawrotów choroby. Ponadto, w wyniku częściowego usunięcia gruczołu można rozwinąć niedoczynność tarczycy, która będzie wymagać hormonalnej terapii zastępczej przez całe życie.

W przypadku zajęć szkolnych po leczeniu szpitalnym dzieci są przyjmowane nie wcześniej niż 1, a nawet 1,5 miesiąca. z uwolnieniem się od wysiłku fizycznego i dodatkowego dnia wolnego.

Środki zapobiegające tyreotoksykozie obejmują monitorowanie pediatry ze wzrostem tarczycy z zachowaną funkcją, szczególnie jeśli dziecko ma predyspozycje rodzinne do choroby. Takie dzieci powinny przejść kursy ogólnej terapii wzmacniającej, sanityzacji ognisk wszystkich przewlekłych zakażeń.

Endemiczny wola

Goiter w dzieciństwie jest rzadki. Wola endemiczna związana z nieodpowiednią zawartością jodu w obszarze w wodzie oraz w produktach otrzymywanych przez dziecko rozwija się coraz częściej. Aktywność hormonalna gruczołu praktycznie nie jest zakłócona. Głównym objawem jest powiększenie gruczołu, które objawia się w formie wypukłej edukacji na szyi. W badaniu ultrasonograficznym wykryto zmienioną strukturę tarczycy.

Leczenie polega na wyznaczeniu preparatów jodu i zastosowaniu produktów jodowanych.

Wole guzkowe

Wole guzkowe to kolektywna koncepcja, w tym obecność w gruczole tarczowym, różniących się od gruczołu strukturą, składem i strukturą. Węzły to guzy nowotworowe: złośliwe i łagodne. Dokładną diagnozę można ustalić tylko na podstawie wyników ankiety.

Przyczyną pojawienia się węzłów może być stres, efekty toksyczne, brak jodu w organizmie. Istotna jest także rodzinna predyspozycja do uszkodzenia gruczołu. Węzły mogą mieć kilka. Mogą mieć różne gęstości. Wymiary mogą się różnić od 1 cm do tak dużego rozmiaru, że dziecko ma trudności z oddychaniem.

Najczęściej węzły są bezbolesne. Łagodne węzły nie powodują znaczących uszkodzeń ciała, w przeciwieństwie do złośliwych, mających tendencję do wzrostu i przerzutów.

Czasami dzieci czują guzek w gardle, trudności w oddychaniu. W przypadku pojawienia się któregokolwiek z wymienionych ekranów konieczne jest skontaktowanie się z lekarzem. Aby wyjaśnić charakter strony, przeprowadzane jest badanie. Badania ultrasonograficzne pomagają we wczesnym wykrywaniu wszystkich węzłów.

Czasami przeprowadzane są również inne badania (rezonans magnetyczny, tomografia komputerowa, biopsja aspiracyjna cienkoigłowa).

Głównym zagrożeniem dla węzłów jest możliwość ich degeneracji w złośliwe formacje. Dlatego systematyczna obserwacja lekarza jest obowiązkowa. Jeśli strona jest mała, przeprowadzany jest kwartalny monitoring ultrasonograficzny węzła.

Kwestia leczenia jest rozwiązywana dopiero po wyjaśnieniu diagnozy. Przy dużym rozmiarze strony wykonywana jest operacja. Może to jednak być nieefektywne, ponieważ węzły mogą zostać uformowane ponownie, jeśli przyczyna ich wystąpienia nie zostanie wyeliminowana. Ponadto po usunięciu płata gruczołów może dojść do niedoczynności tarczycy i konieczności stosowania leków hormonalnych przez całe życie.

Węzły o dużych rozmiarach mogą prowadzić do nadczynności tarczycy, jeśli produkują i uwalniają hormony na równi z samym gruczołem. Węzły mogą również prowokować rozwój innych chorób tarczycy.

Dlatego ignorowanie ich edukacji i leczenia nie powinno być. Konieczne jest wyeliminowanie przyczyn i czynników przyczyniających się do pojawienia się lub prowokowania ich wyglądu. Musimy przemyśleć i dostosować żywienie dziecka, polecić mu pozbycie się istniejących złych nawyków (nastolatków), stresujących sytuacji i nadmiernego wysiłku fizycznego, w tym sportu.

Wznów dla rodziców

Jeśli rodzice stwierdzili wzrost lub wybrzuszenie szyi dziecka, zauważyli objawy choroby lub zmiany w zachowaniu, nastroju i sprawności, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, aby przeprowadzić niezbędne badania. Być może przyczyną patologii jest tarczyca i jej hormony.

Szybka diagnoza i leczenie pomogą zapobiec poważnej postaci choroby i nieodwracalnym konsekwencjom. Wiele chorób tarczycy jest skutecznie leczonych na wczesnym etapie. Prognozy dotyczące szybkiego i prawidłowego leczenia są korzystne.

Do którego lekarza się zgłosić

Jeśli masz objawy podejrzane o uszkodzenie tarczycy, możesz skontaktować się z pediatrą. Po wstępnej diagnozie, jeśli zostaną potwierdzone problemy z gruczołem, dziecko będzie leczone przez endokrynologa. Lekarz neurolog, kardiolog, może udzielić dodatkowej pomocy w leczeniu.

Może Chcesz Pro Hormonów