W przestrzeni za otrzewną nad biegunami prawej i lewej nerki są połączone gruczoły dokrewne (nadnercza, gruczołowe nadnercza). Waga każdego narządu u osoby dorosłej wynosi około 13-14 g. Prawy nadnercze ma kształt piramidy, a lewy nadnercze jest półkulą.

Te gruczoły dokrewne mają złożoną strukturę: 90% z nich jest reprezentowanych przez kora, a 10% przez część mózgową.

Centralna (mózgowa) tkanka nadnerczy zaczyna tworzyć 6-7 tygodni wewnątrzmacicznego rozwoju z grzebienia nerwowego. Komórki endokrynologiczne tej części gruczołu nazywa się chrominowy lub pheochromowy.

Kora gruczołowa nadnercza zaczyna tworzyć się od 5 tygodnia embriogenezy z nabłonka korzenia krezki na biegunie prawej i lewej nerki pierwotnej. Pełny rozwój tej części gruczołu kończy się dopiero w okresie dojrzewania. U osób dorosłych kora ma trzy aktywne warstwy (kłębuszkowe, siatkowate, fascikowe).

Hormony rdzenia nadnerczy to katecholaminy (adrenalina, dopamina, norepinefryna). W korze wytwarzane są glukokortykoidy (w strefie wiązki), hormony płciowe (w siatce), mineralokortykoidy (w kłębuszku nerkowym).

Synteza glukokortykoidów zależy od działania regulującego układ podwzgórzowo-przysadkowy.

Zaburzenia nadnerczy

Choroby gruczołu nadnerczy mogą wystąpić z nadmiarem lub niedoborem funkcji hormonalnej i bez jej naruszenia.

Obniżenie funkcji jest obserwowane, gdy:

  • pierwotna i wtórna ostra niewydolność kory nadnerczy;
  • pierwotna i wtórna niewydolność kory nadnerczy.

Przyczyną pierwotnego braku hormonów może być zniszczenie gruczołowej tkanki przez proces autoimmunologiczny, gruźlicę lub inne infekcje. Wtórna ostra i przewlekła niewydolność kory nadnerczy wynika z niedoczynności układu podwzgórzowo-przysadkowego.

Nadmierne wydzielanie substancji biologicznie czynnych obserwuje się, gdy:

  • nowotwór rdzenia (guz chromochłonny);
  • nowotwory strefy belki (glukokortykosteroma);
  • nowotwory strefy siatkowatej (andosteroma, kortykostero);
  • nowotwory strefy kłębuszkowej (aldosteroma);
  • mieszany guz korowy (glukoandrosteroma);
  • przerost kory nadnerczy;
  • nadmierne wydzielanie adrenokortykosteroidu (ACTH) w przypadku choroby Itenko - Cushinga.

W przypadku dysfunkcji kory nadnerczy występuje nadmiar jednego i brak innych hormonów.

Część chorób tych węzłów chłonnych bez problemów endokrynologicznych.

Takie patologie to cysty, hormonalnie nieaktywne guzy.

Objawy ostrej pierwotnej i wtórnej niewydolności kory nadnerczy

Pierwotna i wtórna ostra niewydolność kory nadnerczy to wyraźne zaburzenie w funkcjonowaniu warstwy korowej gruczołu.

Ten stan jest niezwykle niebezpieczny dla życia pacjenta i wymaga natychmiastowego leczenia w szpitalu.

Przyczyną patologii może być:

  • nagłe zniesienie tabletkowanych glukokortykosteroidów;
  • krwotok do tkanki gruczołu;
  • ostre pogorszenie przebiegu przewlekłej niewydolności kory nadnerczy z powodu stresu.

Istnieją trzy kliniczne postaci choroby:

  • neuropsychiczny;
  • naczyniowy;
  • żołądkowo-jelitowy.

Wraz z rozwojem neuropsychicznej postaci ostrej niewydolności kory nadnerczy, pacjent jest zaniepokojony:

  • zespół konwulsyjny;
  • ból głowy;
  • silne osłabienie.

Oznaki tej porażki - objawy oponowe i ogniskowe, zaburzenia świadomości (delirium, osłupienie, sopor, śpiączka).

Postać sercowo-naczyniowa ostrej niewydolności kory nadnerczy przejawia się zaburzeniami krążenia.

  • bladość skóry;
  • zimna skóra dłoni i stóp;
  • cyjanotyczne usta;
  • słaby puls;
  • brak niezależnego oddawania moczu;
  • spadek ciśnienia krwi.

Postać żołądkowo-jelitowa niewydolności nadnerczy przypomina ostrą chorobę chirurgiczną.

Pacjenci to:

  • ból natury spastycznej;
  • nudności;
  • ciężkie wymioty;
  • biegunka;
  • zwiększone gazowanie;
  • brak apetytu.

Objawy przewlekłej pierwotnej lub wtórnej niewydolności kory nadnerczy

Przewlekła niewydolność kory nadnerczy rozwija się przez długi czas. Objawy choroby stopniowo rosną i stają się coraz cięższe.

Objawy przewlekłej niewydolności kory nadnerczy:

  • ogólne osłabienie;
  • zmniejszona siła mięśni;
  • astenia;
  • zmniejszona inteligencja;
  • upośledzenie pamięci;
  • nerwowość;
  • zmniejszone owłosienie ciała (u kobiet);
  • zmniejszone pożądanie seksualne;
  • przebarwienia skóry i błon śluzowych;
  • zmniejszony apetyt;
  • zaburzenia trawienia;
  • zmniejszenie masy ciała;
  • niskie ciśnienie krwi;
  • bóle głowy;
  • pocenie;
  • częste oddawanie moczu w nocy.

Wtórna niewydolność nadnerczy ma podobną symptomatologię. Ale pacjenci nie mają przebarwienia skóry i błon śluzowych, osłabienie mięśni i zaburzenia trawienia są mniej wyraźne.

Nowotwory kory nadnerczy

Objawy wydzielania glukokortykosteroidu i sekrecji ACTH są podobne. Klinicznie, te warunki ocenia się jako hiperkortyzację.

  • ogólne osłabienie;
  • apatia;
  • przyrost masy ciała;
  • zmniejszone libido;
  • redystrybucja tkanki tłuszczowej;
  • osłabienie mięśni;
  • rozstępy na brzuchu i tułowiu;
  • rumieniec na policzkach;
  • wysokie ciśnienie krwi;
  • pragnienie;
  • ból w stawach, kręgosłup;
  • wielokrotna próchnica.

Aldosteroma manifestuje się objawami sercowo-naczyniowymi, nerkowymi i nerwowo-mięśniowymi.

  • nadciśnienie tętnicze;
  • ból głowy;
  • zaburzenia rytmu serca;
  • osłabienie mięśni;
  • drgawki;
  • niedowład i paraliż;
  • pragnienie;
  • częste oddawanie moczu.

Androsteroma produkuje męskie hormony płciowe. Objawy tego nowotworu są najbardziej widoczne u kobiet.

Pacjenci skarżą się na:

  • nadmierny wzrost włosów na twarzy (powyżej górnej wargi, na kościach policzkowych, na brodzie) i na ciele (podudzie, przedramieniu);
  • zmiana w strukturze męskiej (ledwie zauważalna u dorosłych);
  • spadek barwy lub chrypki głosu;
  • naruszenie regularności cyklu miesiączkowego;
  • niepłodność pierwotna lub wtórna.

Corticoestroma wydziela do krwi kobiecych hormonów płciowych.

Objawy tego guza:

  • wzrost masy ciała;
  • zmniejszone pożądanie seksualne;
  • niepłodność;
  • feminizacja u mężczyzn;
  • naruszenie cyklu menstruacyjnego u kobiet.

Hiperplazja kory nadnerczy

Hiperplazja kory nadnerczy jest łagodnym procesem, który często ma charakter dziedziczny.

Objawy choroby zależą od ilości wydzielanych hormonów.

Pacjenci mogą mieć objawy hiperkortyzacji, hiperaldosteronizmu, hiperandrogenii lub hiperestrogeni- cy.

Dysfunkcję kory nadnerczy

Wrodzona dysfunkcja kory nadnerczy (PDCN) to grupa dziedzicznych chorób związanych z zaburzeniami syntezy hormonów.

Wymazane formy VDKN manifestują się u kobiet przez nadmierny wzrost włosów na twarzy i ciele, naruszenie cyklu miesiączkowego, niepłodność, trądzik.

Objawy cięższych postaci VDKN pojawiają się w pierwszych tygodniach życia.

Dzieci mogą mieć:

  • objawy nadmiaru androgenów;
  • objawy niewydolności nadnerczy.

Pheochromocytoma

Guz rdzenia nadnerczy wyrzuca nadmiar katecholamin do krwi.

  • wzrost ciśnienia krwi;
  • zmniejszona masa ciała;
  • zmęczenie;
  • bóle głowy;
  • nerwowość;
  • ostre zmiany nastroju.

Zwiększonemu ciśnieniu towarzyszą zaburzenia autonomicznego układu nerwowego, szybkie tętno, poczucie strachu.

Choroby nadnerczy bez zmian hormonalnych

Duża część losowo rozpoznanych guzów nadnerczy nie ma aktywności hormonalnej.
Takie nowotwory mogą być złośliwe lub łagodne.

Onkologia nadnerczy ma niespecyficzne objawy. Pacjenci tracą na wadze, tracą apetyt, odczuwają stałą, silną słabość.

Guzy łagodne mogą nie mieć żadnych objawów. Jeśli nowotwór osiągnie olbrzymie rozmiary, mogą pojawić się oznaki kompresji otaczających tkanek. W niektórych przypadkach praca nerek, moczowodów, naczyń przestrzeni zaotrzewnowej zostaje zakłócona.

Wrodzona dysfunkcja kory nadnerczy

Termin VDKN łączy kilka chorób dziedzicznych związanych z nieprawidłowym funkcjonowaniem tła hormonalnego i rozwoju fizycznego. Wrodzona patologia - dysfunkcja kory nadnerczy, powoduje defekt enzymów odpowiedzialnych za produkcję hormonów. Istnieją różne przejawy tego naruszenia, niektóre z nich zagrażają życiu, podczas gdy inne tylko obniżają poziom komfortu. Jeśli diagnoza zostanie wykonana prawidłowo, a terapia hormonalna zostanie wprowadzona na czas, choroba nie wpłynie na wzrost i ukształtowanie cech płciowych.

Objawy

Ponieważ dziecko rodzi się z tą patologią, w większości przypadków można je wykryć natychmiast po urodzeniu. Nadmiar hormonów steroidowych androgenów wywołuje rozwój typu męskiego. Objawy dysfunkcji kory nadnerczy są objawami hermafrodytyzmu u dziewcząt, rodzą się z fałszywymi męskimi narządami płciowymi. Nie zawsze jest to wyraźnie widoczne, czasami patologia wyraża się niewielkim wzrostem warg sromowych, podczas gdy narządy wewnętrzne rozwijają się bez patologii.

U mężczyzn w wieku dziecięcym, narządu rozrodczego o zwiększonym rozmiarze, moszna nabrała ciemnego koloru. Czasami noworodek nie jest prawidłowo identyfikowany z płcią, a patologia jest wykrywana dopiero po kilku latach. Jeśli choroba zostanie zignorowana, na początku objawy dysfunkcji nadnerczy objawiają się szybkim wzrostem, pojawiają się owłosienie na klatce piersiowej, brzuch. Pacjent może poczuć podniecenie seksualne od najmłodszych lat.

W okresie dojrzewania wrodzona dysfunkcja kory nadnerczy prowadzi do zatrzymania rozwoju układu kostnego, osoba przestaje rosnąć. Niepłodność może się rozwinąć, kobiety nie miesiączkują, macica jest niedorozwinięta, jajniki o małych rozmiarach z torbielami. Niewłaściwe proporcje ciała - szerokie ramiona, wąskie biodra, nastolatki nie rozwijają się normalnie gruczołów sutkowych. Oprócz problemów z fizjologią pacjenci często doświadczają trudności z adaptacją społeczną

Przyczyny i kolejność rozwoju choroby

Choroba dziedziczna u dzieci zależy od wielu czynników, w niektórych grupach etnicznych częściej występuje wrodzona dysfunkcja kory nadnerczy. W wyniku mutacji genowych w warstwie korowej hormony zaczynają się nieprawidłowo rozwijać. Jako efekt uboczny rozwija się niewydolność kory nadnerczy, a synteza enzymów przez gruczoły parowe jest tłumiona.

Takie zmiany w organizmie prowadzą do nadwyżki hormonu ACTH wytwarzanego przez przysadkę mózgową. Powoduje zwiększenie wielkości gruczołów nadnerczy i zwiększenie produkcji męskich hormonów - androgenów.

Niedobór glukokortykoidów powoduje niewystarczającą produkcję glukozy w wątrobie. Brak tego związku prowadzi do osłabienia, zmniejszenia aktywności motorycznej, rozwoju atrofii mięśni. W rezultacie insulina wzrasta, zaczyna się hipoglikemia. Obniżenie poziomu aldosteronu manifestuje się następująco: potas zastępuje sód, występuje nadmiar jednego metalu alkalicznego i brak drugiego. Ciśnienie u pacjenta zmniejsza się z powodu braku płynów w ciele.

Rozwój patologii prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi, co przyczynia się do niedoboru katecholamin. Stan naczyń pogarsza się, dochodzi do zaburzenia dopływu krwi do naczyń obwodowych. Narządy wewnętrzne nie mają wystarczającej ilości składników odżywczych, ich praca jest zakłócona. W trzustce trypsyna nie jest syntetyzowana, produkcja kwasu solnego przez żołądek zmniejsza się. W związku z nieprawidłowym funkcjonowaniem przewodu pokarmowego często występują mdłości, pokarm nie jest trawiony, a apetyt jest tracony.

Podstawą hormonów płciowych jest cholesterol, a ich brak prowadzi do rozwoju niepłodności. Dlatego pacjenci mają problemy z poczęciem, a urodzone dziecko VDKN może być dziedziczone. Aby zminimalizować uszkodzenia spowodowane niedoborem hormonów, OUN produkuje kortykotropinę w dużych ilościach. Później aktywowane są melanocyty powodujące ciemnienie skóry.

Soltring formie

Charakterystyczną cechą jest całkowite zablokowanie enzymu 21-hydroksylazy. Produkcja aldosteronu i kortyzolu jest zakłócona. Gdy aldosteron jest obniżany przy VDKN, woda wraz z sodem jest wydalana z organizmu. Solter postaci wrodzonej patologii objawia się od pierwszych dni życia, pacjenci mają niewydolność kory nadnerczy i zwiększoną zawartość androgenów. W przypadku braku szybkiego leczenia możliwy jest śmiertelny wynik.

Zewnętrzne narządy płciowe kobiet mają wygląd podobny do męskiego. Chłopcy w wieku dwóch lat są nadmiernie umięśnieni, w pachwinach pojawia się roślinność. Pogorszenie stanu rozpoczyna się 5 dni po urodzeniu:

  • Są wymioty;
  • Dziecko staje się ospałe, niechętnie przyjmuje pierś;
  • Dziecko jest bardzo szczupłe.

Prosta forma virilowa

Wirusowe VDKN stanowi mniejsze zagrożenie niż soltering, ponieważ produkcja 21-hydroksylazy zmniejsza się, ale nie ustaje całkowicie. Ta patologia jest mniej powszechna i występuje bez rozwoju niewydolności nadnerczy. Podobnie jak forma tracąca sól, prowadzi do zakłóceń w rozwoju zewnętrznych narządów płciowych, które rozpoczynają się w dwunastym tygodniu rozwoju wewnątrzmacicznego. Jednak nie obserwuje się anomalii równowagi wody i soli.

Formularz nieklasyczny

Zmniejsza poziom aldosteronu i kortyzolu, ale wskaźniki nie osiągają poziomu krytycznego. Nieznacznie zwiększa zawartość hormonu adrenokortykotropowego. Dlatego u małych dzieci narządów płciowych rozwijają się bez anomalii, niewydolność kory nadnerczy nie jest notowana. U kobiet można wykryć choroby nadnerczy po pojawieniu się objawów wirylizacji w okresie dojrzewania. Zazwyczaj pacjenci odnoszą się do lekarza, który skarży się na nadmierne wypadanie włosów, nieprawidłowe funkcjonowanie cyklu miesiączkowego lub niepłodność. Są chwile, kiedy człowiek żyje patologią przez całe życie i nie odczuwa żadnego dyskomfortu.

Nowoczesne metody diagnostyczne

Przed wysłaniem pacjenta do diagnozy lekarz powinien wysłuchać skarg i uzyskać pełny obraz choroby. Aby zdiagnozować VDKN w zaawansowanych krajach ekonomicznych, stosuje się badanie przesiewowe noworodków. 4-5 dni po urodzeniu dziecko zostaje poddane badaniu krwi. Jako marker tego zaburzenia działa 17-hydroksyprogesteron. Dane z badań laboratoryjnych u zdrowej osoby powinny wykazywać nie więcej niż 6 nmol / litr.

Przeprowadzono badanie ultrasonograficzne dławika, które umożliwia określenie stanu układu kostnego o postaci wrodzonej. Badania wykazują, że pacjenci z podwyższonym poziomem cukru we krwi mają niedobór hormonów steroidowych. Dość często, obecność patologii ocenia się po przeprowadzeniu badań krwi i moczu, które nie są tak drogie jak badania genetyczne. Na formie utraty soli wskazuje na zwiększenie ilości reniny, a także uwolnienie sodu wraz z moczem.

Leczenie VDKN

Wyleczyć chorobę całkowicie niemożliwe, ale wszelkie zaburzenia hormonalne, zaburzenia czynności nadnerczy, które mają poważne objawy, wymagają leczenia. Należy przepisać leczenie lekarzowi, który może prawidłowo wybrać lek. Dawkę można obliczyć tylko przez lekarza. Aby przywrócić hormonalne tło, weź leki hormonalne, które obejmują:

  • Hydrokortyzon;
  • Deksametazon;
  • Floodortorton.

Po wykonaniu obrazu klinicznego pacjent musi ściśle przestrzegać zaleceń lekarza. Obowiązkowe warunki dla manifestacji ulepszeń - utrzymanie zdrowego stylu życia i diety. Jeśli leki nie są trawione w przewodzie pokarmowym lub choroba jest ciężka, wymagane jest podanie dożylne lub domięśniowe. Ważne jest, aby przestrzegać przepisanej dawki leków i nie przestawać ich przyjmować.

Jeśli dziewczyna ma nieprawidłowo ukształtowane genitalia, może być konieczne wykonanie operacji plastycznej. Aby pozbyć się trądziku i włosów w niepożądanych miejscach, przepisane są doustne środki antykoncepcyjne. Pozbądź się także zwiększonej utraty włosów po depilacji laserowej. Jeśli pacjent doświadcza stresu lub cierpi na poczucie niższości, potrzebuje wizyty u psychologa.

Zapobieganie

Jedynym sposobem zabezpieczenia się przed chorobą jest wykonanie testu w placówce medycznej przed poczęciem dziecka. Lekarz sporządzi mapę zdrowia reprodukcyjnego rodziców, która pomoże określić prawdopodobieństwo dziecka z mutacjami. Często patologie manifestują się tylko wtedy, gdy matka i ojciec są nosicielami zmutowanego genu. Oczywiście, przewoźnicy mogą nie wiedzieć, że mają problemy z genetyką.

Po konsultacji lekarze testują. Normalne wskaźniki sugerują, że para może mieć zdrowe dziecko. Jeśli VDKN zostanie znaleziony tylko u jednego z małżonków, gen potomny może nie zostać przeniesiony. Szczególnie ważne jest poddanie się takim badaniom kobietom, które miały poronienia. W ten sposób lekarz będzie mógł wybierać leki, których przyjmowanie pozwoli nawet dzieciom z ujawnionymi patologiami mieć dzieci.

Dieta dla pacjentów z VDKN

Ponieważ rozwój hormonów płciowych przyczynia się do powstawania cholesterolu, ważne jest włączenie do diety nasyconej tym związkiem z anteny. Występuje w żywności pochodzenia zwierzęcego, dlatego bardzo niepożądane jest przyleganie do diety wegetariańskiej. Pacjenci z postacią soli potrzebują nie tylko tłuszczy zwierzęcych, ale także słonych pokarmów. Ważne jest, aby spożywać wystarczającą ilość płynu, ale nie chcesz pić kawy i herbaty. Korzyści przyniesie świeże warzywa i owoce, które muszą być uwzględnione każdego dnia w menu.

Prognoza

Im wcześniej rozpoczęte zostanie leczenie, tym większe prawdopodobieństwo poprawy. Jednak w przypadku postaci soli występuje duża śmiertelność wśród niemowląt. Brak apetytu i degeneracja tkanki mięśniowej mogą być przyczyną anoreksji. W przypadku postaci wirusowej rokowanie jest pozytywne, ale często pacjentki wymagają interwencji chirurgicznej. W rozpoznawaniu zespołu androgenitalnego należy monitorować osobę przez całe życie.

U pacjentów, którzy monitorują swoje zdrowie, objawy objawiają się znacznie mniej. Jeśli regularnie przyjmujesz leki hormonalne, od dzieciństwa kości staną się normalne. Pacjent nie będzie krótki, będzie miał postać bez zniekształceń proporcji. Możliwe będzie poczęcie i zrodzenie zdrowego dziecka.

Jak przebiega ciąża w dysfunkcji kory nadnerczy

Daleko od zawsze dysfunkcji kory nadnerczy u kobiet prowadzi do niepłodności. Istnieje wiele przypadków, w których pacjentom udaje się zajść w ciążę nawet bez leków hormonalnych. Androgeny biorą udział w syntezie estrogenów, ale jeśli proces ten przebiega z zaburzeniami, obserwuje się słabą owulację lub wcale się nie rozpoczyna. Wewnętrzna część błony śluzowej macicy w pierwszej połowie cyklu nie jest wystarczająco dojrzała, a na koniec nie jest przygotowana do opatrzenia dziecka. W rezultacie płód nie może uzyskać pozycji wyjściowej lub zwiększa się ryzyko poronienia.

Dlatego wyznaczenie leków hamujących syntezę androgenów daje wyniki tylko w przypadku wyraźnego VDKN. Często pacjentom przepisuje się doustne środki antykoncepcyjne lub działa się antyandrogenowo. Po rozpoczęciu ciąży przyszłe matki są przeciwwskazane do przyjmowania Methylprednisolone i Dexamethasone, ponieważ leki te mogą powodować poronienie.

VDKN spowodowane defektem 21 hydroksylaz

Pod wpływem enzymu 21 hydroksylaza 17a-hydropsiprogesteron przechodzi do 11-deoksykortyzolu, a progesteron - do 11-deoksykortykosteronu. Ponadto, powstałe związki tworzą hormony aldosteron i kortyzol. Zespół wrodzony rozwija się na tle defektów enzymatycznych, które przyczyniają się do obniżenia zawartości tych hormonów. W rezultacie wzrasta synteza androsteronu, który powoduje androgenizację.

Jeśli występują oznaki VDKN, powinieneś skontaktować się z endokrynologiem, który wykona pełny obraz kliniczny i przekaże badania. Tylko zgodnie z wynikami badań laboratoryjnych lekarz może postawić dokładną diagnozę i przepisać leczenie. Samoleczenie w tym przypadku może tylko zaszkodzić, ale pacjent może poprawić ogólną kondycję, jeśli prowadzi zdrowy tryb życia.

Wyraźne i ukryte objawy chorób nadnerczy u kobiet

Nadnercza są połączonymi gruczołami wydzielania wewnętrznego, znajdującymi się ponad biegunami obu nerek. Kształt prawego nadnercza zbliża się do piramidy, lewy - do półkuli, masa każdego gruczołu - około 14 g.

Nadnercza składają się z warstwy korowej i mózgowej, które różnią się znacznie naturą i funkcjami produkowanych hormonów. Kora stanowi około 90% masy ciała.

Hormony nadnerczy biorą udział w regulacji metabolizmu plastycznego, zapewniają pewną formę odpornościowej obrony organizmu. Materiałem wyjściowym do syntezy wielu hormonów jest cholesterol.

Główne objawy chorób nadnerczy u kobiet, jak sprawdzić, czy objawy choroby są niebezpieczne i co zrobić w leczeniu? Rozwiniemy wszystko na półkach!

Hormony

Kora nadnerczy składa się z trzech aktywnych warstw, różniących się budową i funkcją: kłębuszkową, siatkową i siatkową.

Około 30 różnych substancji czynnych jest syntetyzowanych w korze nadnerczy.

Hormony kory lub kortykosterydy dzieli się na trzy grupy:

  1. Glukokortykoidy (hormony strefy wiązki).
  2. Mineralocorticoids (hormony kłębuszkowe).
  3. Hormony płciowe (hormony strefy siatkowej).

Hormony glukokortykoidowe biorą udział w istotnych procesach metabolizmu białek, lipidów i węglowodanów, mają działanie przeciwzapalne.

Niektóre glukokortykoidy mogą stymulować zatrzymywanie płynów w tkankach. Do tej grupy należą kortyzon, hydrokortyzon, kortykosteroidy.

Hormony minerokortykosteroidowe aldosteron i dehydroksykortykosteron regulują gospodarkę wodno-solną, wspomagają prawidłowe funkcjonowanie nerek.

Podczas ciąży kobiety we krwi zwiększają poziom progesteronu, który jest niezbędny do prawidłowej ciąży.

Jest to tymczasowa norma fizjologiczna, po pewnym czasie po porodzie lub sztucznym zakończeniu ciąży stężenie progesteronu zmniejsza się do początkowego.

W mózgu powstaje substancja katecholaminy, lepiej znane jako hormony stresu, norepinefryna i adrenalina. Katecholaminy są zaangażowane w praktycznie wszystkie procesy regulacyjne obejmujące układ nerwowy.

Częste choroby

Choroby nadnerczy występują częściej u kobiet. Prawdopodobnie wynika to z naturalnej cykliczności i radykalnych zmian hormonalnych podczas ciąży i laktacji.

Patologiczne procesy w tych gruczołach mogą prowadzić do ich niewydolność wydzielnicza lub nadczynność.

Zmiany typu hiperfunkcji często wskazują na procesy nowotworowe w różnych strefach gruczołu. Może to być:

  • pheochromocytoma, wpływający na rdzeń;
  • glukokortykosteron, zlokalizowany w strefie wiązki;
  • kortykosteroid lub androsteroma rozwijający się w strefie siatkowej;
  • aldosteroma, guz strefy kłębuszkowej.

Funkcja Hyperfunction rozwija się również wtedy, gdy przerost kory nadnerczy, a także choroba Izenko-Cushinga, która powstaje w wyniku upośledzenia funkcji układu podwzgórzowo-przysadkowego.

Guzy łagodne w większości przypadków nie są hormonalnie aktywne i mogą rozwijać się w nieskończoność, bez wpływu na dobre samopoczucie kobiety.

Jak rozpoznać chorobę Itenko-Cushing, powiedz programowi "Żyj zdrowo!":

Jak leczyć podwyższony poziom kortyzolu u kobiet, przeczytaj ten artykuł.

Jeśli chcesz dowiedzieć się, na czym polega zwiększona prolaktyna u kobiet, przeczytaj naszą publikację.

Hormonalne guzy

Procesy nowotworowe w tkankach nadnerczy prowadzą do zaburzenia równowagi hormonalnej, u pacjentów pojawiają się objawy charakterystyczne dla nadmiarowości określonej grupy hormonów.

Powiązane kompleksy objawów zwany przez nadmiar hormonu:

  • hiperkortyzacja;
  • hyperestrogenia;
  • hiperandrogenizm;
  • hiperaldosteronizm.

W przypadku dysplazji warstwy korowej lub guza mieszanego występują jednocześnie objawy nadmiarowości kilku hormonów.

Pheochromocytoma

Procesy nowotworowe w rdzeniu nadnerczy może rozwinąć się na tle dysfunkcji tarczycy i przytarczyc.

Objawy nadmiaru katecholamin:

  • tachykardia;
  • nadciśnienie tętnicze ze zwiększoną presją przed kryzysem;
  • nagłe zmiany nastroju, nieuzasadniony strach;
  • nerwowość;
  • zmniejszona masa ciała;
  • pacjenci skarżą się również na poważne zmęczenie.

Feohromotsytoma - guz gruczołów nadnerczy, program "Żyj zdrowo!":

Glukokortykosteroid

Kiedy dotknięta jest strefa belki, rozwija się glukokortykosteroma, który wytwarza nadmiar glukokortykoidów. W ciele występują naruszenia procesów metabolicznych, które mogą wskazywać:

  • osłabienie mięśni i ogólne;
  • rozstępy (rozstępy) na tułowiu i brzuchu;
  • nadciśnienie;
  • przyrost masy ciała bez wyraźnego powodu;
  • apatia;
  • ból w stawach;
  • pragnienie.

Wśród przejawów hiperkortykalności - zmniejszone pożądanie seksualne, nadmierny rumienienie i liczne próchnicy.

Aldosteroma

Guz wpływa na warstwę kłębuszkową i towarzyszą mu charakterystyczne objawy zaburzeń metabolizmu soli wodnej.

Ponadto istnieją:

  • bóle głowy;
  • paraliż i niedowład;
  • drgawki.

Aldosteroma - guz nadnerczy, program "Żyj zdrowo!":

Androsteroma i kortykostero

Nowotwory w strefie siatkowej prowadzą do zaburzenia równowagi hormonów płciowych. Androsteroma intensywnie produkuje androgeny, męskie hormony płciowe.

W tym przypadku kobiety są obserwowane zmiany w wyglądzie typu męskiego:

  • barwa głosu zmniejsza się;
  • występuje nadmiar włosów na ciele i na twarzy;
  • zmiana proporcji ciała (u dorosłych jest nieznaczna).
  • U pacjentów z tą patologią cykl menstruacyjny jest zerwany, rozwija się niepłodność.

    Corticoestroma wytwarza nadmiar żeńskich hormonów płciowych. Naruszeniom funkcji rozrodczej towarzyszy wzrost masy ciała w zależności od rodzaju kobiety. Pacjenci mają zmniejszone libido, bolesne miesiączkowanie, często niepłodność.

    Niewydolność kory nadnerczy

    Proces patologiczny przebiega z oznakami osłabionej funkcji warstwy gruczołu korowego.

    Pierwotna niewydolność rozwija się jako powikłanie chorób autoimmunologicznych lub zakaźnych, które niszczą gruczołową tkankę gruczołów.

    Wtórne naruszenia są związane z niewydolnością hormonów przysadki, które regulują wydzielniczą aktywność nadnerczy.

    Ostre

    Ostra niewydolność nadnerczy może być pierwotna lub wtórna. Ten stan odnosi się do zagrożenia życia i jest przyczyną natychmiastowej hospitalizacji pacjenta.

    Choroba rozwija się w wyniku krwotoku w tkance nadnerczy lub ostrego zniesienia leków glukokortykoidowych stosowanych w leczeniu chorób ogólnoustrojowych.

    Występują również ostre zaostrzenia przewlekłej postaci choroby z powodu silnego stresu.

    Ostra niewydolność nadnerczy ma trzy formy kliniczne:

    1. Naczyniowe.
    2. Neuropsychiczny.
    3. Żołądkowo-jelitowy.

    Objawy postaci żołądkowo-jelitowej przypominają ostre schorzenia chirurgiczne. Pacjenci skarżą się na brak apetytu, ból w jamie brzusznej, którym towarzyszą nudności i wymioty. Możliwe wzdęcia i biegunka.

    Przebieg formy neuropsychicznej klinicznie przypomina zmianę opon mózgowych. Pacjenci cierpią na silny ból głowy, skarżą się na osłabienie, możliwe są skurcze.

    Z układem sercowo-naczyniowym ciśnienie tętnicze jest obniżone, puls jest słaby, występują objawy typowe dla zaburzeń krążenia:

    • sinica;
    • bladość skóry;
    • zimne kończyny.

    Pacjenci tracą zdolność do niezależnego oddawania moczu.

    Chroniczny

    Przy przewlekłym przebiegu niewydolności kory nadnerczy objawy nasilają się stopniowo przez długi czas.

    Pacjenci są odnotowani zmniejszenie apetytu i zaburzenia trawienia, prowadzące do zmniejszenia masy ciała. Rozwija stabilne niedociśnienie, osłabienie ogólne i mięśniowe, pogarsza się pamięć i inne procesy myślowe.

    Możliwe są niedobory hormonów:

    • utrata włosów na ciele;
    • zaburzenia libido;
    • pocenie;
    • nerwowość;
    • zwiększona częstotliwość oddawania moczu.

    Co to jest Brązowa Choroba i jak ją rozpoznać, podpowie program "Żyj zdrowo!":

    Obraz kliniczny wtórnej niewydolności charakteryzuje się mniejszym stopniem zaburzeń trawienia, pigmentacja błon śluzowych i skóra pozostają w normalnych granicach.

    Każdy pojedynczy objaw zaburzeń hormonalnych może wskazywać na choroby niezwiązane z wydzielaniem hormonalnym. Ale połączenie dwóch lub trzech znaków i brak efektu odpowiedniej terapii - dość dobry powód, aby odwiedzić endokrynologa.

    Nie czekaj na wyraźny obraz kliniczny. Pierwsze wywołania alarmowe - zmiana koloru skóry i masy ciała w zwykłej diecie i diecie.

    Pierwsze objawy niektórych postaci zaburzeń czynności nadnerczy u kobiet można pokazać jeszcze w dzieciństwie i pogarsza się w okresie dojrzewania. Może to być:

  • arytmia serca;
  • niedorozwój wewnętrznych narządów płciowych i gruczołów sutkowych;
  • przerost zewnętrznych narządów płciowych (fałszywa hermafrodytyzm)
  • opóźnienie dojrzewania;
  • obfite trądzik;
  • wcześnie włosy owłosione.
  • U dziewcząt z dysfunkcjami nadnerczy tworzenie prawidłowego cyklu miesiączkowego wydłuża się w czasie, mogą mu towarzyszyć widoczne objawy hormonalnej niedoczynności lub hiperfunkcji.

    Hormony tarczycy - jaka jest norma u kobiet? Dowiedz się więcej w tym artykule!

    Co może oznaczać ciągły ból w dolnej części pleców kobiet? Odpowiedź na pytanie brzmi tutaj.

    Diagnostyka

    Ze względu na dużą różnorodność objawów, które rozwijają się w wyniku niewydolności kory nadnerczy, Aby ustalić diagnozę, należy przeprowadzić kompleksową ankietę.

    Może być konieczne diagnostyka instrumentalna. W zależności od oczekiwanej diagnozy, kondycja pacjenta i możliwości techniczne kliniki są prowadzone:

    • USG;
    • tomografia komputerowa i multispiralna tomografia komputerowa;
    • rezonans magnetyczny.

    Jeśli podejrzewasz guz semiotyka promieniowania została przeprowadzona. Kompleks badań obejmuje również radiografię w celu określenia prawdopodobnej osteoporozy i oszacowania wielkości przysadki mózgowej.

    Leki

    Taktyka leczenia zależy od rodzaju zaburzenia. W łagodnych i złośliwych procesach nowotworowych muszą uciekać się do operacji.

    Pacjenci z ciężkimi objawami niedoboru hormonu zalecana jest hormonalna terapia zastępcza na całe życie.

    W celu korekcji towarzyszących zaburzeń z innych systemów ciała dodatkowo przepisać witaminę D, preparaty wapnia, diuretyki, leki normalizujące trawienie.

    Pacjenci ze zdiagnozowanymi patologiami nadnerczowymi wyznaczyć specjalne diety, biorąc pod uwagę cechy przebiegu choroby, zaleca się unikanie sytuacji stresowych.

    Wszystko o gruczołach
    i system hormonalny

    Kształt i lokalizacja nadnerczy

    Nadnercza są gruczołami wydzielania dokrewnego zlokalizowanymi na nerkach.

    Prawy nadnercze ma trójkątny kształt, a lewy nadnercze ma kształt półksiężyca. Ich długość wynosi od 3 do 7 cm, szerokość 2-3.5 cm, grubość - od 3 mm do 1 cm, a waga każdego z nich waha się od 5 do 7 gramów.

    Struktura i funkcja nadnerczy

    Każdy nadnercze składa się z dwóch części - kory i rdzenia. Obie części są odpowiedzialne za produkcję hormonów, ale mają zupełnie inną strukturę komórkową. Kora z kolei podzielony jest na trzy strefy - kłębuszki (warstwa skórki na powierzchni), dwa strumień (warstwa środkowa) i siatka (warstwa wewnętrzna przylega do rdzenia).

    Fakt: u noworodków kora nadnerczy jest podzielona na dwie części - zarodkową (płodową) i stałą (ostateczną). Część zarodkowa zmniejsza się natychmiast po urodzeniu. Nadnercza zaczynają gwałtownie rosnąć tylko do okresu dojrzewania.

    Najważniejsze funkcje nadnerczy to:

    • adaptacja organizmu do nowych warunków;
    • regulacja metabolizmu;
    • udział w procesach regulacji serca, ośrodkowego układu nerwowego i nerek;
    • odzyskanie ciała w okresie stresu i po chorobie;
    • regulacja ciśnienia krwi;
    • utrzymanie odporności;
    • monitorowanie poziomu glukozy we krwi;
    • określenie preferencji smakowych.

    Funkcje nadnerczy w ciele ludzkim mają również wpływ na stan psychoemocjonalny, określając podstawowe właściwości charakteru, zdolność do odczuwania stresów.

    Kora nadnercza

    Wytwarza około 50 hormonów steroidowych. Głównymi są glukokortykoidy, mineralokortykoidy i androgeny. W strefie kłębuszkowej najważniejszym hormonem jest aldosteron, w wiązce - kortyzol, aw siatce - hormony płciowe

    Lokalizacja i struktura stref nadnerczy

    Fakt: Wszystkie hormony steroidowe są syntetyzowane z cholesterolu, którego niedobór lub nadmiar będzie odpowiednio wpływał na ich poziom.

    Substancja mózgowa

    W tej strefie wytwarzane są adrenalina, dopamina i norepinefryna (potocznie zwane katecholaminami). Okres ich istnienia wynosi maksymalnie pół minuty, ale od tego ich rola nie staje się mniej ważna. Katecholaminy są niezbędne, aby dostosować się do ostrego stresu, więc ich uwalnianie następuje natychmiast i trwa przez krótki czas.

    Hormony gruczołów nadnerczy

    Hormony rdzenia

    Adrenalina jest hormonem stresu. Ostry plusk pojawia się podczas strachu, urazu, szoku nerwowego. W tym przypadku naczynia mózgu znacznie się rozszerzają, co zwiększa koncentrację uwagi, poprawia umiejętność podejmowania decyzji o wyjściu z sytuacji.

    Uwaga: zbyt częste uwalnianie adrenaliny prowadzi do zmniejszenia jej wydzielania, co tłumi uczucie lęku i naciska na poszukiwanie nowych wrażeń.

    Ponadto, wraz ze wzrostem adrenaliny, wzrasta ciśnienie krwi. Przy częstym wzroście tej funkcji nadnerczy spowodowanej stresem, organizm nie ma czasu na uzupełnienie zasobów, co może prowadzić do udaru i innych chorób serca.

    Synteza adrenaliny i jej wpływ na organizm

    Fakt: wczesne wstrzyknięcie adrenaliny we wstrząsie anafilaktycznym może uratować pacjenta od zgonu.

    Norepinefryna jest neutralizatorem adrenaliny. Jego rozwój odbywa się w relaksacji, powodzi inspiracji lub po stresie. Wpływa na pojawienie się poczucia pewności siebie, szczęścia, komfortu, elementu twórczego. Zwiększa siłę mięśni, zwęża naczynia. Jest w stanie przywrócić ciało po stresie.

    Jednak w sytuacji stresowej wytwarza się również norepinefrynę, ale nie wywołuje ona strachu u danej osoby, ale wściekłość.

    Hormony kory

    Aldosteron wpływa na wiele narządów. W nerkach opóźnia sód i wypłukuje potas, w naczyniach utrzymuje tonus włókien mięśni gładkich, zwiększa ciśnienie krwi w mózgu i stymuluje akumulację sodu w narządach trawiennych.

    Kortyzol jest odpowiedzialny za regulację procesów metabolicznych, adaptację organizmu, utrzymanie ciśnienia krwi, ochronę przed chorobami zakaźnymi, kontrolę glukozy podczas głodu. Najsilniej wzrasta wraz ze stresem.

    Objawy wysokiego i niskiego poziomu hormonów nadnerczy

    Kortykosteron - hormon o niskiej aktywności, ma takie same funkcje jak kortyzol, ale jego produkcja jest 10 razy mniejsza od tego ostatniego.

    Ciekawostka: glukokortykoidy wytwarzane przez strefę wiązki mają charakter przeciwzapalny iw związku z tym są często stosowane w medycynie.

    Choroby nadnerczy

    Dysfunkcję kory nadnerczy

    Jest chorobą dziedziczną. W niektórych przypadkach może zagrażać życiu. Istnieją dwie formy dysfunkcji nadnerczy - klasyczne (niski poziom kortyzolu i aldosteronu, wysoki androgen) i nieklasyczne (wysoki poziom androgenów).

    Objawy dysfunkcji kory nadnerczy:

    • u noworodków: zmiana wyglądu narządów płciowych;
    • u chłopców w 2-3 roku: zgrubienie głosu, pojawienie się włosów łonowych, muskulatura;
    • nadmierne owłosienie;
    • szybki wzrost, kończący się wcześnie;
    • wysokie ciśnienie krwi;
    • niska odporność;
    • cienkość.

    W przypadku dysfunkcji kory nadnerczy dochodzi do złamań cyklu menstruacyjnego u mężczyzn, potencji i obniżenia libido u mężczyzn.

    Fakt: jeśli rodzice są jedynie nosicielami choroby (jest jej gen), to prawdopodobieństwo dziecka z dysfunkcją wynosi około 25%.

    Włosy kości udowej u kobiet z dysfunkcją kory nadnerczy

    Choroba ta jest określana już w macicy za pomocą biopsji. W przypadku późniejszej diagnozy choroby wystarczająca jest krew, mocz i badanie lekarskie. Zabieg jest prowadzony przez całe życie i ma na celu normalizację hormonalnej funkcji nadnerczy w celu kontynuacji rozwoju seksualnego. Nieprawidłowo dobrana terapia może prowadzić do rozwoju zespołu Itenko-Cushinga.

    Choroba Itenko-Cushinga

    Choroba ta może wystąpić ze względu na predyspozycję genetyczną lub po otrzymaniu urazy traumatyczne uszkodzenia mózgu, zapalenie mózgu lub nadmiernego stosowania hormonów steroidowych do leczenia zapalenia stawów i astmę. Aż do końca przyczyny nie jest badana.

    • księżycopodobna twarz;
    • otyłość górnej części ciała;
    • zanik mięśni;
    • ścieńczenie skóry, pojawianie się peelingu, trądziku, siatek kapilarnych, rozstępów;
    • rozstępy (pigmentowane paski skóry) na brzuchu;
    • osteoporoza;
    • zaburzenie układu sercowo-naczyniowego;
    • wahania nastroju;
    • kobiety są zakłócone przez cykl menstruacyjny.

    Fakt: przejaw tej choroby w dzieciństwie jest rzadki, ale pociąga za sobą poważne konsekwencje (niepełnosprawność rozwojowa, zatrzymanie dojrzewania).

    Pacjent z zespołem Isenko-Cushinga

    Aby potwierdzić rozpoznanie zespołu Cushinga przepisywane pacjentom krwi i moczu (w celu wykrycia ilości kortyzolu), brzucha MRI, RTG kręgosłupa.

    Leczenie jest długotrwałe iw zależności od ciężkości choroby można leczyć, chirurgicznie, obejmować napromieniowanie lub chemioterapię. Wszystkie te działania mają na celu przywrócenie funkcji nadnerczy poprzez stymulację produkcji hormonów steroidowych.

    Wniosek

    Wiele ludzkich emocji jest bezpośrednio zależnych od nadnerczy, a naruszenie ich funkcji często przejawia się zmianą zachowania i nastroju. Aby uratować to ciało przed chorobami, potrzebujesz mniej stresu, odpowiedniego odżywiania, ćwiczeń i częściej na świeżym powietrzu.

    Objawy chorób nadnerczy

    Układ wydzielania wewnętrznego ma złożoną strukturę, że jest odpowiedzialny za regulację poziomu hormonów składa się z kilku narządów i gruczołów, spośród których ważne miejsce zajmowane przez gruczoł tarczycy, trzustki i nadnercza. O dwóch pierwszych gruczołach wiadomo niewiele, ale o takim narządzie jak nadnercza nie słyszeli wszystkiego. Chociaż organizm ten bierze czynny udział w funkcjonowaniu całego organizmu, a naruszenia w jego pracy mogą prowadzić do poważnych, a czasem nawet poważnych chorób. Co to są nadnercza, jakie funkcje są wykonywane w organizmie człowieka, jakie są objawy chorób nadnerczy i jak leczyć te patologie? Spróbujmy to rozgryźć!

    Główne funkcje nadnerczy

    Przed uwzględnieniem chorób nadnerczy, musisz zapoznać się z samym ciałem i jego funkcjami w ludzkim ciele. Nadnercza są parami organów gruczołowych wydzielania wewnętrznego, które znajdują się w przestrzeni zaotrzewnowej powyżej górnego bieguna nerek. Narządy te pełnią szereg funkcji życiowych w ludzkim ciele: wytwarzają hormony, uczestniczą w regulacji metabolizmu, zapewniają systemowi nerwowemu i całemu ciału odporność na stres i zdolność szybkiego powrotu do zdrowia po stresujących sytuacjach.

    Funkcja nadnerczy - produkcja hormonów

    Nadnercza są potężną rezerwą dla naszego ciała. Na przykład, jeśli nadnercza są zdrowe i radzą sobie z ich funkcją, osoba ta nie odczuwa zmęczenia ani słabości w okresach stresujących sytuacji. W przypadkach, gdy ciała te źle funkcjonują, osoba, która doświadczyła stresu przez długi czas, nie może dojść do siebie. Nawet po doznanym wstrząsie osoba jeszcze 2-3 dni czuje się słabo, senność, ataki paniki, nerwowość. Takie objawy mówią o możliwych naruszeniach nadnerczy, które nie są w stanie wytrzymać zaburzeń nerwowych. Podczas długotrwałego lub częste sytuacje stresowe, nadnercza wzrost wielkości i przedłużonego depresji przestają funkcjonować, w celu uzyskania odpowiedniej ilości hormony i enzymy, które w końcu prowadzą do rozwoju licznych chorób, które znacząco niekorzystnie wpływać na jakość życia i może prowadzić do poważnych następstw.

    Każdy nadnercze wytwarza hormony i składa się z wewnętrznej kory mózgowej i zewnętrznej, które różnią się od siebie strukturą, wydzielaniem hormonów i pochodzeniem. Hormony rdzenia nadnerczy w ludzkim ciele syntetyzują katecholaminy zaangażowane w regulację ośrodkowego układu nerwowego, kory mózgowej, podwzgórza. Katecholaminy wpływają na metabolizm węglowodanów, tłuszczów, elektrolitów, uczestniczą w regulacji układu sercowo-naczyniowego i nerwowego.

    Kora lub inaczej hormony steroidowe są również produkowane przez nadnercza. Takie hormony nadnerczy są wyczuwalne w metabolizmie białek, regulują równowagę wodno-solną, a także niektóre hormony płciowe. Zakłócenia w produkcji hormonów nadnerczy i ich funkcje powodują zaburzenia w całym ciele i rozwój wielu chorób.

    Hormony gruczołów nadnerczy

    Głównym zadaniem nadnerczy jest produkcja hormonów. Tak więc rdzeń nadnerczy wytwarza dwa główne hormony: adrenalinę i norepinefrynę.

    Adrenalina jest ważnym hormonem w walce ze stresem, który jest wytwarzany przez rdzeń nadnerczy. Aktywacja tego hormonu i jego produkcja zwiększa się zarówno z pozytywnymi emocjami, jak iz stresem lub traumą. Pod wpływem adrenaliny organizm ludzki wykorzystuje rezerwy nagromadzonego hormonu, które pojawią się w postaci: powiększania i rozszerzania źrenic, szybkiego oddychania, przepływu sił. Ciało ludzkie staje się potężniejsze, pojawiają się siły, wzrasta odporność na odczucia bólu.

    Adrenalina i norepinefryna - hormon w walce ze stresem

    Norepinefryna jest hormonem stresu uważanym za poprzednika adrenaliny. Ma mniejszy wpływ na organizm ludzki, wyczuwa regulację ciśnienia krwi, co pozwala stymulować pracę mięśnia sercowego. Substancja kory nadnerczy wytwarza hormony z klasy kortykosteroidów, które dzielą się na trzy warstwy: kłębuszkową, siatkową i siatkową.

    Hormony kłębuszkowej kory nadnerczy wytwarzają:

    • Aldosteron - odpowiada za liczbę jonów K + i Na + w krwi ludzkiej. Bierze udział w metabolizmie wody i soli, wspomaga krążenie krwi, podnosi ciśnienie krwi.
    • Kortykosteron - hormon o niskiej aktywności, który bierze udział w regulacji równowagi wody i soli.
    • Deoxikortykosteron - hormon nadnerczy, który zwiększa odporność organizmu, wzmacnia mięśnie i szkielet, reguluje równowagę wodno-solną.

    Hormony nadnerczy:

    • Kortyzol - hormon, który chroni zasoby energetyczne organizmu, uczestniczy w metabolizmie węglowodanów. Poziom kortyzolu we krwi często podlega fluktuacjom, więc jest znacznie dłuższy rano niż wieczorem.
    • Kortykosteron - hormon, który został napisany powyżej, jest również wytwarzany przez gruczoł nadnerczy.

    Hormony nadnerczy:

    Region siatkowaty kory nadnerczy jest odpowiedzialny za wydzielanie hormonów płciowych - androgenów, które wpływają na cechy seksualne: pożądanie seksualne, wzrost masy i siły mięśniowej, złogi tłuszczu oraz poziomy lipidów i cholesterolu we krwi.

    Wychodząc z powyższego można stwierdzić, że hormony nadnerczy pełnią ważną funkcję w ciele ludzkim, a ich niedobór lub nadmiar może prowadzić do naruszeń w całym ciele.

    Pierwsze oznaki chorób nadnerczy

    Choroby lub zaburzenia nadnerczy występują, gdy organizm ma zaburzenie równowagi jednego lub więcej hormonów. W zależności od tego, który hormon zawiodł, pojawiają się pewne objawy. W przypadku niedoboru aldosteronu duża ilość sodu jest usuwana wraz z moczem, co z kolei prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi i zwiększenia stężenia potasu we krwi. Jeśli wystąpiła awaria produkcji kortyzolu, z naruszeniem aldosteronu może wystąpić niewydolność kory nadnerczy, która jest złożoną chorobą zagrażającą życiu ludzkiemu. Głównymi objawami tego zaburzenia są obniżone ciśnienie krwi, kołatanie serca, dysfunkcja narządów wewnętrznych.

    Oznaki chorób nadnerczy

    Niedobór androgenów u chłopców, zwłaszcza w rozwoju wewnątrzmacicznym, prowadzi do rozwoju anomalii narządów płciowych i cewki moczowej. W medycynie warunek ten nazywany jest "pseudohermafrodytyzmem". U dziewcząt niedobór tego hormonu prowadzi do opóźnienia dojrzewania i braku menstruacji. Pierwsze oznaki i objawy chorób nadnerczy rozwijają się stopniowo i charakteryzują się:

    • zwiększone zmęczenie;
    • osłabienie mięśni;
    • zwiększona drażliwość;
    • zaburzenia snu;
    • anoreksja;
    • nudności, wymioty;
    • niedociśnienie.

    W niektórych przypadkach zauważalne jest przebarwienie odsłoniętych części ciała: fałdy skóry rąk, skóra wokół sutków, łokcie stają się ciemniejsze niż pozostałe obszary o 2 odcienie. Czasami dochodzi do ciemnienia błon śluzowych. Pierwsze oznaki chorób nadnerczy są często postrzegane jako normalne zmęczenie lub niewielkie zaburzenia, ale jak pokazuje praktyka, takie objawy często postępują i prowadzą do rozwoju złożonych chorób.

    Zwiększone zmęczenie - pierwsze oznaki zaburzeń nadnerczy

    Choroby nadnerczy i ich opis

    Zespół Nelsona - niewydolność kory nadnerczy, która najczęściej rozwija się po usunięciu nadnerczy z chorobą Isenko-Cushinga. Główne objawy tej dolegliwości to:

    • częste bóle głowy;
    • zmniejszona ostrość wzroku;
    • zmniejszone kubki smakowe;
    • nadmiar pigmentacji niektórych części ciała.

    Ból głowy jest charakterystyczną cechą zespołu Nelsona

    Leczenie niewydolności kory nadnerczy odbywa się poprzez odpowiedni dobór leków wpływających na układ podwzgórzowo-przysadkowy. W przypadkach nieskuteczności leczenia zachowawczego pacjentom przypisuje się operację chirurgiczną.

    Choroba Addisona - przewlekła niewydolność nadnerczy, rozwijająca się z obustronnym uszkodzeniem nadnerczy. W procesie rozwoju tej choroby produkcja hormonów nadnerczy zmniejsza się lub całkowicie ustaje. W medycynie dolegliwość ta występuje pod terminem "choroba brązu" lub przewlekła niewydolność kory nadnerczy. Najczęściej choroba Addisona rozwija się, gdy tkanki nadnerczy są większe niż 90%. Przyczyną choroby są często zaburzenia autoimmunologiczne w organizmie. Głównymi objawami choroby są:

    • silny ból w jelitach, stawach, mięśniach;
    • zaburzenia pracy serca;
    • rozproszone zmiany w skórze, błonach śluzowych;
    • obniżenie temperatury ciała, po którym następuje ostra gorączka.

    Choroba Addisona (choroba brązu)

    Zespół Isenko-Cushinga - stan, w którym występuje zwiększone uwalnianie hormonu kortyzolu. Charakterystycznymi objawami tej patologii są otyłość o nierównym charakterze, pojawiająca się na twarzy, szyi, klatce piersiowej, brzuchu, plecach. Twarz pacjenta zmienia się w księżycową, czerwoną z odcieniem cyjanotycznym. U pacjentów zanotowano atrofię mięśni, zmniejszenie napięcia i siłę mięśni. W przypadku zespołu Isenko-Cushinga typowymi objawami są zmniejszenie objętości mięśni pośladków i ud, a także zanik mięśni brzucha. Skóra pacjentów z zespołem Cushinga ma charakterystyczny „marmuru” odcień z widocznym naczyniowego wzoru, również dostarczonego peelingu, suchy w dotyku, oznaczonych wysypki i pajączków. Oprócz zmian skórnych u pacjentów często rozwija się osteoporoza, występują silne bóle mięśni, występuje deformacja i kruchość stawów. Od strony układu sercowo-naczyniowego rozwija się kardiomiopatia, nadciśnienie lub niedociśnienie, a następnie rozwija się niewydolność serca. Ponadto, w zespole Itenko-Cushing, układ nerwowy jest poważnie dotknięty. Pacjenci z tą diagnozą są często utrudnieni, biorąc pod uwagę depresję, ataki paniki. Zawsze myślą o śmierci lub samobójstwie. U 20% pacjentów na tle tego zespołu rozwija się cukrzyca steroidowa, w której nie dochodzi do uszkodzenia trzustki.

    Nowotwory kory nadnerczy (glukokortykosteroidy, aldosteron, kortykostrum, andostosteroma) są łagodnymi lub złośliwymi chorobami, w których proliferują komórki nadnercza. Guz nadnerczy może rozwijać się zarówno z warstwy korowej jak i mózgowej, mają różne struktury i objawy kliniczne. Najczęściej objawy gruczołów nadnerczy objawiają się w postaci drżenia mięśni, podwyższonego ciśnienia krwi, rozwija się tachykardia, wzmożone pobudzenie, uczucie lęku przed śmiercią, ból w jamie brzusznej i klatce piersiowej, obfite oddzielanie moczu. W przypadku przedwczesnego leczenia istnieje ryzyko rozwoju cukrzycy, zaburzeń czynności nerek. W przypadkach, gdy guz jest złośliwy, możliwe jest ryzyko przerzutów do sąsiednich narządów. Leczenie procesów nowotworowych nadnerczy jest tylko chirurgiczne.

    Nowotwory kory nadnerczy

    Pheochromocytoma - hormonalny nowotwór nadnerczy, który rozwija się z komórek chromochłonnych. Rozwija się w wyniku nadmiernej ilości katecholaminy. Główne objawy tej dolegliwości to:

    • podwyższone ciśnienie krwi;
    • zwiększone pocenie;
    • uporczywe zawroty głowy;
    • silne bóle głowy, bóle w klatce piersiowej;
    • duszność.

    Nierzadko dochodzi do naruszenia stolca, nudności, wymiotów. Pacjenci cierpią na ataki paniki, lęk przed śmiercią, drażliwość i inne oznaki zaburzeń układu nerwowego i sercowo-naczyniowego.

    Procesy zapalne w nadnerczach - rozwijać się przeciwko innym chorobom. Na początku pacjentów odnotowuje się lekkie zmęczenie, zaburzenia psychiczne i naruszenia pracy serca. W miarę postępu choroby występuje brak apetytu, nudności, wymioty, nadciśnienie, niedociśnienie i inne objawy, które znacząco pogarszają jakość życia i mogą prowadzić do poważnych konsekwencji. Możesz wykryć zapalenie nadnerczy za pomocą ultradźwięków nerek i nadnerczy, a także wyniki badań laboratoryjnych.

    Zapalenie nadnerczy - negatywnie wpływa na całe ciało

    Rozpoznanie chorób nadnerczy

    Rozpoznanie chorób nadnerczy lub wykrycie nieprawidłowości w ich funkcjonowaniu można przeprowadzić za pomocą serii badań, które lekarz przepisze po zebraniu wywiadu. Aby ustalić diagnozę, lekarz zaleca badanie hormonu nadnerczy, które pozwala zidentyfikować nadmiar lub niedobór hormonów nadnerczy. Główną instrumentalną metodą diagnozy jest ultrasonografia nadnerczy, a także obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI) lub tomografii komputerowej (CT) w celu dokładnej diagnozy. Dość często zaleca się USG nerek i nadnerczy. Wyniki badania pozwalają lekarzowi uzyskać pełny obraz choroby, określić przyczynę, zidentyfikować te lub inne zaburzenia w pracy nadnerczy i innych narządów wewnętrznych. Następnie wyznaczy odpowiednie leczenie, które można przeprowadzić w sposób zachowawczy i interwencję chirurgiczną.

    Leczenie chorób nadnerczy

    Najważniejszą rzeczą w leczeniu nadnerczy jest przywrócenie stanu hormonalnego. W przypadku drobnych naruszeń, pacjentom przypisuje się syntetyczne leki hormonalne, które są w stanie przywrócić niedobór lub nadmiar pożądanego hormonu. Oprócz przywrócenia stanu hormonalnego, terapia ma na celu przywrócenie funkcjonalności narządów wewnętrznych i wyeliminowanie pierwotnej przyczyny choroby. W przypadkach, w których leczenie zachowawcze nie daje wyniku pozytywnego, pacjentom przypisuje się leczenie chirurgiczne polegające na usunięciu jednej lub dwóch nadnerczy.

    Leczenie farmakologiczne chorób nadnerczy

    Operacje wykonywane są endoskopowo lub metodą wnękową. Operacja brzuszna polega na interwencji operacyjnej wymagającej długiego okresu rehabilitacji. Chirurgia endoskopowa to łagodniejsza procedura, dzięki której pacjenci mogą szybko odzyskać siły po operacji. Rokowanie po leczeniu chorób nadnerczy jest w większości przypadków korzystne. Tylko w rzadkich przypadkach, gdy w historii pacjenta występują inne choroby, mogą pojawić się powikłania.

    Zapobieganie chorobom nadnerczy

    Zapobieganie chorobom nadnerczy ma zapobiegać zaburzeniom i chorobom, które powodują uszkodzenie nadnerczy. W 80% przypadków chorób nadnerczy rozwija się na tle stresu lub depresji, dlatego bardzo ważne jest unikanie sytuacji stresowych. Ponadto, nie zapomnij o prawidłowym żywieniu i zdrowym trybie życia, dbaj o swoje zdrowie, okresowo wykonuj testy laboratoryjne.

    Zapobieganie chorobom nadnerczy

    Patologia nadnerczy jest łatwiejsza do leczenia na początkowych etapach ich rozwoju, więc gdy pierwsze objawy lub długotrwałe dolegliwości nie kosztują samoleczenia lub nie ignorują pierwszych objawów. Tylko terminowe i jakościowe leczenie da sukces w leczeniu.

    Może Chcesz Pro Hormonów