Bilans płynów i elektrolitów w ludzkim ciele jest wspierany przez kilka mechanizmów. Jednym z czynników regulujących jest hormon antydiuretyczny (ADH, wazopresyna) podwzgórza. Ta biologicznie aktywna substancja wpływa na nerki, gładkie mięśnie naczyń krwionośnych i narządy, centralny układ nerwowy.

Struktura hormonu

ADH jest peptydem o strukturze chemicznej. Zawiera dziewięć reszt aminokwasowych.

  • cysteina (1 i 6 w łańcuchu);
  • tyrozyna;
  • fenyloalanina;
  • glutamina;
  • asparagina;
  • prolina;
  • arginina;
  • glicyna.

Masa cząsteczkowa hormonu antydiuretycznego wynosi około 1100 D.

Synteza i wydzielanie

Wazopresyna jest wytwarzana z aminokwasów w komórkach podwzgórza. W neuronach tej części mózgu prekursor prohormonu jest wydzielany. Dalej ten związek chemiczny wchodzi do komórki Golgiego i jest modyfikowany w prohormon. W tej formie przyszły ADH łączy się z granulkami neurosekrecyjnymi i jest transportowany do tylnego płata przysadki mózgowej. Podczas przeniesienia z podwzgórza wazopresyna jest podzielona na dojrzały hormon i neurofizynę (białko transportowe).

Obie substancje osadzają się w końcowych przedłużeniach aksonów w tylnym płacie przysadki mózgowej. Stamtąd hormon uwalnia się do krwi z pewnymi bodźcami.

Stymulacja wydzielania

Hormon antydiuretyczny reaguje na zmiany w składzie krwi elektrolitowej.

Bodźce wydzielania wazopresyny:

  • wzrost poziomu sodu we krwi;
  • zwiększyć ciśnienie osmotyczne płynu pozakomórkowego.

Synteza i wydzielanie hormonu są wzmacniane przez działanie sygnałów z dwóch typów receptorów. Pierwszym z nich są osmoreceptory podwzgórza. Reagują na stosunek stężenia soli i wody we krwi. Jeśli ten parametr zmieni się co najmniej o 0,5-1%, wówczas wybór ADH znacznie wzrośnie. Drugi - baroreceptory przedsionków. Oceniają poziom ciśnienia krwi. Jeśli ciśnienie spada, synteza i wydzielanie wazopresyny rosną.

Zwykle uwalnianie hormonu do krwi wzrasta po:

  • obfite pocenie;
  • aktywność fizyczna;
  • słone jedzenie;
  • ograniczenie płynów w diecie;
  • zmiany pozycji ciała (podczas wstawania).

Wazopresyna ma pewne codzienne rytmy. Hormon jest bardziej rozwinięty i wydalany w nocy. Ten wzór jest szczególnie dobrze obserwowany w pozycji leżącej.

Codzienny rytm produkcji ADH powstaje z wiekiem. U dzieci poniżej jednego roku nie stwierdza się istotnego wzrostu stężenia hormonu we krwi w nocy. Ponadto tworzy się nocny szczyt wydzielania. Jeśli mechanizm późnego dorastania, u dziecka można zdiagnozować moczenie nocne.

Receptory dla ADH

Hormon antydiuretyczny odbiera komórki nerek, włókien mięśni gładkich i neuronów. Istnieją dwa rodzaje elementów membranowych wrażliwych na tę substancję.

Retencja wody w ciele pod wpływem ADH występuje z powodu receptorów V2, a wzrost napięcia naczyniowego wynika z receptorów V1.

Geny receptorów ADH są klonowane; gen receptora typu V2 jest umiejscowiony na chromosomie X.

Struktury V1 znajdują się w komórkach mięśni gładkich naczyń krwionośnych, wątroby i mózgu. Ich powinowactwo do wazopresyny jest wystarczająco niskie. Działanie hormonu jest ustalane tylko w jego wysokich stężeniach.

Struktury V2 znajdują się w nerkach. Są odpowiedzialni za główne działanie ADH. Receptory wykrywają na błonach komórek dystalnych kanalików i kanalików zbiorczych. Nawet niskie stężenia wazopresyny we krwi wpływają na receptory.

Genetyka hormonu i receptorów

Wazopresyna jest kodowana w genie dwudziestego chromosomu (20 p13). Niesie informacje o prohormonie i jego poprzedniku. Gen ma złożoną strukturę: trzy eksony i dwa introny.

Geny receptorów dla wazopresyny są klonowane. Udowodniono, że receptor typu V2 znajduje się na dziesiątym chromosomie.

Działanie ADH

Wazopresyna ma kilka efektów. Jego główne działanie biologiczne jest antydiuretyczne. Jeśli ADH nie jest syntetyzowany, nerki przestają koncentrować mocz. Jego gęstość staje się tak niska, jak osocza krwi. Przez jeden dzień moczu można utworzyć do 20 litrów.

Jeśli antydiuretyczny hormon występuje w osoczu krwi, wówczas wiąże się on z receptorami w nerkach (typ V2). Ta reakcja stymuluje cyklazę adenylanową i kinazę białkową A. Następnie ulega ekspresji gen białka akwaporyny-2. Substancja ta jest wbudowana w błonę kanalików nerkowych i tworzy kanały dla wody.

W rezultacie dochodzi do odwrotnego wychwytywania wody z kanalików. Mocz staje się bardziej skoncentrowany, a jego objętość maleje.

W osoczu wręcz zmniejsza się osmolalność. Objętość krwi krążącej i płynu tkankowego wzrasta.

Inne skutki ADH:

  • pobudzenie syntezy glikogenu w wątrobie;
  • wzrost tonów włókien mięśni gładkich;
  • efekt kurczenia naczyń;
  • redukcja komórek mezangliotycznych;
  • regulacja agregacji płytek;
  • regulacja uwalniania adrenokortykropiny, endorfiny prolaktyny.

Do tej pory wpływ wazopresyny na ośrodkowy układ nerwowy nie został w pełni poznany. Uważa się, że hormon jest częściowo odpowiedzialny za reakcje behawioralne (agresja, przywiązanie do potomstwa, zachowania seksualne). ADH może być przyczyną depresji i innych chorób psychicznych.

Naruszenia syntezy i wydzielania ADH

Brak syntezy wazopresyny lub jej wrażliwość (receptory typu V2) jest przyczyną moczówki prostej.

Ta choroba ma dwa typy:

  • centralna forma;
  • postać nerkowa.

U pacjentów z cukrzycą biegunka nudnej rozwija się obfita diureza. Ilość moczu na dzień jest znacznie wyższa niż norma (1-2 litry). Skargi pacjentów są związane z odwodnieniem (niedociśnienie, suchość skóry i błony śluzowe, osłabienie).

Niewystarczające wydzielanie hormonu występuje z inną chorobą - zespołem Parkhona. Ta rzadka choroba ma poważny obraz kliniczny: drgawki, brak apetytu, nudności, utrata przytomności.

Niewystarczające uwalnianie wazopresyny do krwi w nocy obserwuje się w dzieciństwie. Jeśli ta sytuacja utrzymuje się po 4 latach, prawdopodobny jest rozwój enurezy.

Norma ADH

Normalne wartości wazopresyny zależą od osmolalności osocza. Przy osmolarności 275-290 mosmo / l ADH powinien wynosić od 1,5 ng / l do 5 ng / l. W celu dokładnego rozpoznania moczówki prostej i zespołu Parkhona zaleca się testy obciążeniowe.

Hormon antydiuretyczny i jego rola w organizmie człowieka

Ciało ludzkie to jedno duże laboratorium kontrolowane przez różne hormony. Hormon antydiuretyczny (ADH) pełni również swoją rolę w zatrzymywaniu płynów w organizmie oraz w zapewnieniu homeostazy.

Wraz z innymi hormonami: natriuretycznego hormonu aldosteronu i angiotensyny II, hormon antydiuretyczny nie daje osoba „wysychają” w dosłownym tego słowa znaczeniu, ponieważ płyn zasysa się od kanalików nerki przed gradientu ciśnienia osmotycznego.

Tak więc osoba nie traci płynu w krytycznych momentach, kiedy jest szczególnie potrzebna. Na przykład przy masowej utracie krwi lub odwodnieniu organizmu uwzględniono mechanizmy zatrzymywania utraty płynu i mechanizm zmniejszania ilości moczu.

Gdzie wytwarzany jest hormon antydiuretyczny?

Wazopresyny, który jest drugim nazwa hormonu antydiuretycznego, jest wytwarzana przez komórki supraoptic i przykomorowym jąder podwzgórza, przysadki, a nie jak wielu sądzi. Natychmiast po zakończeniu syntezy hormonów wiąże się neyrofizinom nośnika białkowego i ten kompleks w postaci granulek skierowanych na prawej kolce neurony podwzgórza w tylnym płacie przysadki mózgowej, gdzie gromadzi się.

Izolacja wazopresyny zależy od:

  1. zmiany osmolalności osocza
  2. poziom ciśnienia krwi
  3. objętość krwi w ciele

Zmiany w składzie elektrolitu, która jest osmolarność reakcji specjalnych komórek w części leukomalacji podwzgórza. Gdy zmienia się osmolarność krwi, wówczas z końca neuronów hormon uwalniany jest bezpośrednio z krwi.

W normalnej osmolalności osocza ludzki jest w zakresie 282-300 mOsm / kg. ADH jest uwalniany już przy osmolarności zaczynającej się od 280 mOsm / kg. Kiedy bierzesz dużą ilość płynnego wydzielania hormonu jest stłumiony. I na poziomie ponad 295 mOsm / kg wzrasta uwalnianie wazopresyny, a osoba jest spragniona. W ten sposób zdrowe ciało chroni się przed odwodnieniem.

Osmolalność osocza można obliczyć według wzoru:

Osmolarność = 2 x + glukoza (mmol / l) + mocznik (mmol / l) + 0,03 x całkowite białko (g / l)

Jak zmiana wydzielania hormonu antydiuretycznego zależy od zmiany objętości krwi? W przypadku masywnego krwawienia, specjalne receptory (wolumoreceptory), które znajdują się w lewym przedsionku serca, przekazują sygnał do neurohypofizy, która rozpoczyna produkcję wazopresyny.

W tym przypadku działanie hormonu jest stosowane do receptorów naczyń, co powoduje ich kompresję, co zapobiega spadkowi ciśnienia krwi i prowadzi do zatrzymania krwawienia. Innymi słowy, naczynia kurczą się, próbując utrzymać ciśnienie i dostarczając krew najważniejszym narządom: sercu, płucom i mózgowi, a także częściowo zatrzymać utratę krwi.

Trzeba tylko ciśnienie spadnie do 40% od normalnej, to jest wydzielanie wazopresyny w ilościach przekraczających dzienne wydzielanie 100 razy. Odwrotnie, gdy ciśnienie tętnicze jest wysokie, synteza ADH jest tłumiona.

Patologia syntezy i wydzielania hormonu antydiuretycznego

Naruszenie syntezy i wydzielanie tego hormonu może wystąpić zarówno w kierunku zmniejszania, jak i w kierunku wzrostu. Niski poziom wazopresyny obserwuje się moczówki prostej i odpowiednio wysokiego - za zespołem Constantin Parhon lub zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego.

  • nieznośne pragnienie
  • częste oddawanie moczu
  • postępująca suchość skóry
  • zaparcia, zapalenie okrężnicy, a także zapalenie żołądka i anoreksję
  • dysfunkcje seksualne, przejawiające się w naruszeniu cyklu miesiączkowego, spadek siły działania
  • zespół asteniczny
  • zmniejszone widzenie, zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe

W drugim przypadku główne objawy to:

  • zmniejszenie dziennej ilości moczu
  • progresywny przyrost masy ciała
  • brak obrzęku obwodowego
  • letarg
  • bóle głowy, zawroty głowy
  • brak apetytu
  • nudności, wymioty
  • Zamieszanie w sen
  • skurcze mięśni
  • drżenie w kończynach
  • schorzenie układu nerwowego

W zależności od patologii przepisuje się odpowiednią terapię, która normalizuje poziom hormonu antydiuretycznego i stanu ogólnego. Leczenie w obu przypadkach jest zachowawcze i ma dobre rokowanie dotyczące czasu trwania i jakości życia.

Wazopresynowy hormon antydiuretyczny: mechanizm jego działania i funkcji

Hormon antydiuretyczny lub wazopresyna są mikroelementem regulującym usuwanie wody z organizmu. Jeśli organizm doświadcza niewydolności hormonalnej i hormonu antydiuretycznego, z jakiegoś powodu nie spełnia swoich funkcji, wówczas osoba może stracić do 20 litrów wody z moczem. W tym samym czasie normą jest 1-2 litry. Tak więc hormon antydiuretyczny chroni osobę przed śmiercią spowodowaną odwodnieniem. Niestety w organizmie nie ma analogów hormonu antydiuretycznego. Ten element biochemicznego metabolizmu jest jedyny.

Funkcje wazopresyny

Hormon antydiuretyczny jest syntetyzowany przez podwzgórze, które jest częścią układu hormonalnego. Wraz z przysadką, nadnerczem i gruczołem tarczycy. Wazopresyna jest hormonem, który nie wchodzi bezpośrednio do krwi, ale gromadzi się w przysadce mózgowej. W krwiobiegu spada tylko po osiągnięciu krytycznego poziomu.

Hormon antydiuretyczny lub wazopresyna nie tylko usuwają wodę przez nerki, ale także regulują ilość krwi, rozcieńczając osocze. Działanie hormonu antydiuretycznego jest dość proste - zwiększa ono przepuszczalność ścianek probówek w miąższu nerki. Podczas filtracji płyn wraca do krwioobiegu, a żużel i ciężkie pierwiastki trafiają do moczu.

Jeśli nie ma hormonu antydiuretycznego w organizmie, pierwotny mocz po prostu wychodzi przez nerki wraz z białkami i użytecznymi minerałami. W ciągu jednego dnia nerki są w stanie przepuścić do 150 litrów pierwotnego moczu. Brak wazopresyny może prowadzić do bardzo szybkiej i bolesnej śmierci osoby.

Istnieją pewne funkcje niezwiązane z wypływem płynu, ale nie mniej ważne dla ludzi:

  1. ADH ma pozytywny wpływ na ton gładkich mięśni. Wpływa to na pracę przewodu żołądkowo-jelitowego.
  2. Pod wpływem ADH, serce i duże naczynia działają najlepiej.
  3. Wazopresyna i oksytocyna regulują ciśnienie krwi, szczególnie na obrzeżach układu krążenia.
  4. Powodując skurcze małych naczyń krwionośnych, w uszkodzonych obszarach, wazopresory szybko zatrzymują krwawienie. W związku z tym substancje te są wytwarzane przez organizm w wyniku stresu, fizycznego uszkodzenia lub bólu.
  5. Vazopressory wpływające na naczynia krwionośne, które kończą tętnice, mogą podnosić ciśnienie krwi. To samo w sobie nie jest niebezpieczne, chyba że osoba jest przewlekłą osobą z nadciśnieniem tętniczym.
  6. Formuła hormonu wazopresyny pozwala mu wpływać na ośrodkowy układ nerwowy. Tak więc vazopressory powodują u mężczyzn instynkty ojca, tłumią wybuchy agresji i pomagają osobie wybrać partnera życiowego. Do ostatniej cechy pierwiastka śladowego - hormonu wierności.

Diagnoza zaburzeń ADH

Szeroki mechanizm działania ADH zmusza nas do dokładnego określenia jego poziomu we krwi, a przede wszystkim do znalezienia w jak najkrótszym czasie przyczyn jej wzrostu lub spadku. W tym celu nie wystarczy po prostu przejść test krwi na zawartość hormonu antydiuretycznego.

Ponadto, pacjent musi oddać krew i mocz do analizy biochemicznej, która określa ilość potasu, sodu, chloru i innych pierwiastków śladowych. Test na aldosteron, hormon wydzielany przez nadnercza i regulujący metabolizm soli w wodzie jest obowiązkowy. Jakość krwi zależy od liczby cholesterolu, kreatyniny, białka i wapnia w nim zawartej. Jeśli istnieje podejrzenie wadliwego działania przysadki lub podwzgórza, pacjent jest kierowany do tomografii komputerowej. W trakcie, który lekarze próbują ustalić obecność guza w mózgu.

Nieprawidłowość wazopresyny

Zwiększona lub zmniejszona zawartość wazopresyny we krwi jest równie niebezpieczna dla zdrowia. Przy ustalaniu nadmiaru we krwi mikroelementów przyjmuje się szereg chorób:

  1. Syndrom Parhona. Ta patologia jest wywoływana przez ciężką utratę krwi, działanie moczopędne, obniżenie ciśnienia krwi. Ogólnie rzecz biorąc, wszystkie przyczyny mogą zakłócać równowagę wody i soli w ciele.
  2. Wzrost poziomu hormonu może nastąpić pod wpływem nowotworu przysadki dotkniętego nowotworem. Nowotwór może występować nawet w przysadce, ale obok niej, ale jednocześnie wyciskać ją, powodując naruszenie poziomów zawartych w niej mikroelementów.
  3. Naruszenie poziomu hormonu we krwi może powodować choroby ogólnoustrojowe - zapalenie płuc, astmę, gruźlicę.

Rola wazopresyny w organizmie jest trudna do przeszacowania. Brak nadmiaru, natychmiast objawia się zewnętrznymi objawami - nudnościami, wymiotami, drgawkami, utratą świadomości. W ciężkich przypadkach pojawia się obrzęk mózgu, temperatura ciała spada, pacjent zapada w śpiączkę. W tym samym czasie bicie serca zwalnia, oddech ustaje i zapada śmierć.

Jeśli dana osoba ma zmniejszoną zawartość wazopresyny, najprawdopodobniej opracował takie patologie;

  1. Nie cukrzyca.
  2. Guz przysadki lub podwzgórza.
  3. Nerki straciły wrażliwość na hormon antydiuretyczny.

W wyniku niedoboru ADH, silne pragnienie zaczyna się u osoby, rozwija się silny ból głowy, skóra staje się cienka i sucha, temperatura ciała wzrasta, wymioty mogą się otwierać. Pacjent szybko traci masę ciała. Ale główna manifestacja choroby, to zwiększone oddawanie moczu. W końcu czym jest ATG? Mikroelement regulujący odpływ moczu, a jeśli nie ma go wystarczająco dużo we krwi, mocz jest wydalany przez niekontrolowany przepływ.

Zasady leczenia

Jak zwiększyć lub zmniejszyć poziom hormonu antydiuretycznego - decyduje lekarz. Na podstawie wszechstronnego badania przyczyny odchylenia od nomy.

Podczas terapii organizm jest wspierany przez leki utrzymujące mocz, lub jeśli to konieczne, pomaga go wyizolować. Demetocyklina, jako główny czynnik blokujący ADH, normalizuje pracę nerek narażonych na działanie wazopresyny. Istnieją inne leki moczopędne do tego celu, ale wszystkie są wyznaczone przez lekarza. Oblicza również prawidłowe dawkowanie i schemat, w oparciu o wyniki testów.

Najważniejszą rzeczą do zrozumienia jest terapia hormonalna, jest to jedynie środek tymczasowy. Aby wyeliminować naruszenie normy mikroelementu we krwi, czasami konieczne jest poddanie się długiemu cyklowi leczenia, a nawet operacji chirurgicznej. Wszakże taka sytuacja z naruszeniem poziomu ADH może powodować kiłę, chorobę naczyniową, łagodny lub złośliwy nowotwór w przysadce mózgowej lub w innej części mózgu. Każde leczenie powinno być przepisywane wyłącznie przez specjalistę. W sytuacjach, gdy dochodzi do leków hormonalnych, wszelkie samoleczenie może spowodować poważne powikłanie, a nawet śmierć osoby.

Hormon antydiuretyczny bh

Wazopresyna, lub hormon antydiuretyczny (ADH) - hormon podwzgórze, który gromadzi się w płacie tylnym przysadka mózgowa (w neurohypofiza) i stamtąd jest wydzielany do krwi. Sekrecja wzrasta wraz ze wzrostem osmolalność osocze krwi i ze zmniejszeniem objętości płynu pozakomórkowego. Wazopresyna wzrasta reabsorpcja wody nerka, tym samym wzrastając koncentracja mocz i zmniejszenie jego objętości. Ma również wiele efektów naczynia krwionośne i mózg.

Składa się z 9 aminokwasy: Cys-Tyr-Phe-Gln-Asn-Cys-Pro-(Arg lub Lys) -Gly. Większość ssaków na pozycji 8 ma arginina (arginina-wazopresyna, AVP) u świń i niektórych pokrewnych zwierząt - lizyna (lizyna-wazopresyna, LVP). Pomiędzy pozostałościami Cys1 i Cys6 powstaje wiązanie dwusiarczkowe.

Synteza i wydzielanie. Większość hormon zsyntetyzowane przez duże komórki neurony rdzeń supraoptyka podwzgórze, aksony które są wysyłane do tylnego płata przysadki ("neurohypofiza") I utworzyć kontakty przypominające synaptyczne z naczyniami krwionośnymi. Wazopresyna, syntetyzowana w ciałach neuronów, jest transportowana transportem aksonów do zakończeń aksonów i gromadzi się w presynaptyce pęcherzyki, wydzielony we krwi z pobudzenie neuron.

Fizjologiczne skutki.W adenohypophysis wazopresyna, wraz z hormon uwalniający kortykotropiny, stymuluje wydzielanie ACTH.

Wazopresyna jest jedynym fizjologicznym regulatorem eliminacji wody nerkaW przypadku braku wazopresyny, na przykład moczówki prostej, dziennie diureza osoba może osiągnąć 20 litrów, podczas gdy w normie jest to 1,5 litra. W eksperymentach na izolowanych kanalikach nerkowych wazopresyna zwiększa wchłanianie zwrotne sodu, Podczas przebywania na całych zwierzętach powoduje to wzrost wydalania kation. Jak rozwiązać ten sprzeczności dotychczas żadnego działania efektu yasno.Konechnym wazopresyny na nerki zwiększa zawartość wody w organizmie, zwiększenie objętości krążącej krwi (CBV) (hiperwolemii) i hodowli osocze krwi (hiponatremia i obniżenie osmolarności).

Wazopresyna zwiększa napięcie mięśni gładkich narządów wewnętrznych, zwłaszcza żołądka, zwiększa napięcie naczyń, a tym samym powoduje wzrost oporu obwodowego. Z tego powodu, jak również ze względu na wzrost bcc, wzrasta ilość wazopresyny ciśnienie tętnicze. Jednak przy fizjologicznych stężeniach hormonu jego działanie naczynioruchowe jest niewielkie. Wazopresyna ma hemostatyczny (hemostatyczny) efekt, z powodu skurczu małych naczyń, a także ze względu na zwiększone wydzielanie z wątroby, gdzie V1A-receptory, niektóre czynniki krzepnięcia, szczególnie czynnik VIII (vWF) i poziom tkankowego aktywatora plazmin, wzmacniający agregację płytki krwi. W dużych dawkach ADH powoduje zwężenie tętniczek, co prowadzi do wzrostu ciśnienia krwi. Przyczynia się do rozwoju nadciśnienia, co obserwowano pod wpływem ADH zwiększona wrażliwość constrictor naczyniowego działaniem katecholaminy. W związku z tym ADH nazywa się wazopresyną.

Centralny układ nerwowy

Mózg uczestniczy w regulacji zachowań agresywnych. Ma uczestniczyć w mechanizmach pamięci. Wazopresyna odgrywa rolę w zachowaniach społecznych, a mianowicie w znajdowaniu partnera instynkt ojcowski u zwierząt i miłość ojcowska u mężczyzn.

Poziom wazopresyny we krwi wzrasta wraz ze stanami wstrząsu, urazem, utratą krwi, zespołami bólowymi, z psychozami, z przyjmowaniem pewnych leków.

Choroby spowodowane naruszeniem funkcji wazopresyny.

Brak cukrzycy. Kiedy moczówki prostej Zmniejsza się wchłanialność wody w probówkach zbierających nerki. Patogeneza choroba z powodu niewystarczającego wydzielania wazopresyna - ADH (moczówka prosta pochodzenia centralnego) lub zmniejszona odpowiedź nerek na działanie hormonów (postać nerkowa, moczówka prosta nerki). Rzadko przyczyną moczówki prostej jest przyspieszona inaktywacja wazopresyny przez wazopresynaz krwi krążącej. W tle ciąży dla moczówki prostej staje się coraz bardziej dotkliwy ze względu na wzrost aktywności lub tłumienia czułości vazopressinaz zbierania kanalików. Pacjenci z moczówką prostą są przydzielani dużej ilości (> 30 ml / kg) słabo stężonego moczu na dzień, cierpią na pragnienie i pij dużo wody (polidipsia). Do diagnozy centralnych i nerkowych postaci moczówki prostej używa się analogu desmopresyny wazopresyny - ma działanie terapeutyczne tylko w centralnej postaci.

Zespół niewystarczającego wydzielania hormonu antydiuretycznego

Zespół ten spowodowany jest niepełnym hamowaniem sekrecji ADH na niskim poziomie ciśnienie osmotyczne osocze i brak hipowolemia. Zespół niewystarczającego wydzielania hormonu antydiuretycznego czemu towarzyszy zwiększone uwalnianie moczu, hiponatremia i krew hipoosmotyczna. Objawy kliniczne to letarg, anoreksja, nudności, wymioty, skurcze mięśni, drgawki, śpiączka. Stan pacjenta pogarsza się, gdy duże ilości wody dostają się do organizmu (wewnątrz lub dożylnie); przeciwnie, remisja pojawia się, gdy zużycie wody jest ograniczone.

ADH. Czym jest wazopresyna, dlaczego jest potrzebna, za co odpowiada

Każdy wie, jak ważna jest woda dla ludzkiego ciała. Większość źródeł nazywa 70%, jako średnia zawartość wody w ciele dla przeciętnej osoby w wieku dorosłym. Tylko ludzkie otoczenie może być otoczone wodą wykonuje swoje funkcje i zapewnia homeostazę (stałość wewnętrznego środowiska ciała). W trakcie procesów metabolicznych równowaga wodna jest stale zakłócana, dlatego istnieją mechanizmy, które przyczyniają się do zachowania spójności środowiska.

Jednym z tych mechanizmów jest hormonalny. Hormon antydiuretyczny (ADH), lub wazopresyna reguluje zatrzymywanie i wydalanie wody z organizmu. Rozpoczyna proces reabsorpcji w mikrostrukturach nerek, w trakcie których tworzy się wtórny mocz. Jego ilość jest dozowana i nie powinna przekraczać 1,5-2 litrów na dzień. Nawet przy odwodnieniu organizmu działanie wazopresyny w połączeniu z innymi hormonami zapobiega wysychaniu środowiska wewnętrznego.

Synteza ADH i jej biochemiczny charakter

W podwzgórzu (jest to część śródmózgowia) wytwarza się hormon antydiuretyczny (wazopresyna). Jego synteza nosić komórki nerwowe podwzgórza. W tej części mózgu jest ona syntetyzowana, a następnie przesuwa się do przysadki (jej płata tylnego), gdzie się gromadzi.

Uwalnianie tego hormonu do krwi występuje tylko wtedy, gdy jego stężenie osiągnie określony poziom. Gromadzenie w płacie tylnym przysadki mózgowej, hormon wazopresyny wpływa na produkcję hormonu adrenokortykotropowego. ACTH uruchamia syntezę hormonów, które są wytwarzane przez warstwę kory nadnerczy.

ADH składa się z dziewięciu aminokwasów, z których jeden nazywa się argininą. Dlatego inne imię substancja czynna - wazopresyna argininowa. W swojej chemicznej postaci jest bardzo podobny do oksytocyny. To jest inny hormon, który produkuje podwzgórze, a także gromadzi się w tylnym płacie przysadki mózgowej. Opisano wiele przykładów interakcji i funkcjonalnej wymiany tych hormonów.

Na przykład, gdy następuje wiązanie chemiczne między dwoma aminokwasami, glicyna i arginina pękają, działanie wazopresyny ulega zmianie. Wysoki poziom ADH powoduje zmniejszenie ścianek macicy (funkcja nieodłącznie związana z oksytocyną) i podwyższoną zawartość oksytocyny - działanie antydiuretyczne.

Normalnie hormon ADH reguluje ilość płynu, stężenie sodu w płynie mózgowo-rdzeniowym. Pośrednio może podnieść temperaturę, a także ciśnienie wewnątrzczaszkowe. Należy zauważyć, że wazopresyna nie różni się pod względem różnych funkcji, ale jej znaczenie dla organizmu jest bardzo duże.

Funkcje wazopresyny

Główne funkcje wazopresyny:

  • regulacja procesu usuwania nadmiaru płynu przez nerki;
  • z brakiem płynu, zmniejszenie objętości moczu wtórnego i zwiększenie jego stężenia;
  • udział w procesach fizjologicznych zachodzących w naczyniach i mózgu;
  • wpływa na syntezę hormonu adrenokortykotropowego;
  • pomaga utrzymać napięcie mięśniowe, które znajdują się w ścianach narządów wewnętrznych;
  • zwiększa ciśnienie krwi;
  • przyspiesza krzepnięcie krwi;
  • poprawia zapamiętywanie;
  • w połączeniu z hormonalnym oksytocyną wpływa na wybór partnera seksualnego, manifestację instynktu rodzicielskiego;
  • pomaga organizmowi przystosować się w stresujących sytuacjach.

Wszystkie te funkcje pomagają zwiększyć objętość krwi krążącej w ciele. Osiąga się to poprzez utrzymywanie wystarczającej ilości płynu i rozcieńczenie osocza. Hormon antydiuretyczny poprawia krążenie w mikrotubulach nerek, ponieważ zwiększa ich przepuszczalność. ADH podnosi ciśnienie krwi, utrzymując ton tkanki mięśniowej serca, naczyń krwionośnych, układu trawiennego.

Wywołując skurcz małych naczyń krwionośnych, uruchamiając syntezę białek w wątrobie, wazopresyna poprawia koagulację krwi. Dlatego w sytuacji stresowej, z krwawieniem, z silnym bólem, podczas ciężkich zaburzeń nerwowych, jego stężenie w ciele wzrasta.

Nadmiar hormonu antydiuretycznego

Opisane są stany, w których obserwuje się wzrost stężenia wazopresyny we krwi:

  • wielka utrata krwi;
  • przedłużony pobyt ciała w pozycji pionowej;
  • podwyższona temperatura;
  • silny ból;
  • brak potasu;
  • stres.

Czynniki te prowadzą do powstania dodatkowej ilości hormonu, który ma działanie ochronne na organizm i nie powoduje rozwoju niebezpiecznych chorób. Organizm niezależnie prowadzi koncentrację materii do normy.


Wysoki poziom ADH wskazuje na poważniejsze naruszenia i jest związany z chorobami:

  • moczówka prosta;
  • Zespół Parkhona;
  • guzy mózgu, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych;
  • dysfunkcja podwzgórza i przysadki mózgowej;
  • nowotwory onkologiczne;
  • choroby układu oddechowego;
  • infekcja;
  • choroby krwi.

Z moczówki prostej komórki stają się niewrażliwe na wazopresynę, stężenie sodu wzrasta, ciało traci zdolność zatrzymywania cieczy. Jest wydalany w dużych ilościach z organizmu.

Zespół Parhona ma przeciwne przejawy. W organizmie utrzymuje się duża ilość płynu, obserwuje się zmniejszenie stężenia sodu. Ten stan powoduje ogólne osłabienie, silny opuchliznę, nudności. Należy zauważyć, że w procesach wewnętrznego obiegu wody duże znaczenie mają również jony sodu. Dlatego dzienne zapotrzebowanie człowieka na sód wynosi 4-6 g.

Podobne objawy mają syndrom niewystarczającego wydzielania ADH. To się nazywa zmniejszenie działania hormonu, niewrażliwość na niego i charakteryzuje się dużą ilością płynu w tkankach na tle braku sodu. Zespół niedostatecznej sekrecji ma następującą postać:

  • wielomocz (nadmierne oddawanie moczu);
  • otyłość;
  • obrzęk;
  • słabość;
  • nudności, wymioty;
  • bóle głowy.

WAD ADH

Czynniki, które zmniejszają wydzielanie wazopresyny, są znacznie mniejsze. Niewystarczające wydzielanie hormonu jest spowodowane centralnym moczówki prostej. Działanie antydiuretyczne hormon zmniejsza się z urazami głowy, chorobami przysadki mózgowej, hipotermią. Gdy osoba znajduje się w pozycji poziomej przez długi czas. Ten stan obserwuje się po kroplówkach lub przenoszonych operacjach, gdy zwiększa się całkowita objętość krwi.

Badanie krwi w kierunku ADH

Wazopresyna jest hormonem, których treść musi być okresowo monitorowana. W przypadku zwiększonego pragnienia lub jego braku, konieczne jest stale niskie ciśnienie krwi, niewielka ilość moczu, częste oddawanie moczu i inne objawy weź badanie krwi w celu określenia stężenia wazopresyny. W takim przypadku należy określić ilość sodu i osmolarność osocza.

Przedtem dając analizę, przestań brać leki, kategorycznie zabronione palenie i picie alkoholu, wykonywanie ćwiczeń fizycznych.

1-5 pikogramów / mililitr hormonu jest uważane za normę. Istnieje związek między ilością ADH a osmolarnością krwi. Przy osmolowości krwi do 285 mmol / kg, wartości ADH są minimalne 0-2 ng / l. Jeśli osmolalność przekracza wartość 280, stężenie hormonu określa się za pomocą następującego wzoru:

ADH (ng / L) = 0,45 x osmolarność (mol / kg) - 126

Międzynarodowe standardy nie określają normy wazopresyny. Ponieważ do oznaczania stężenia tej substancji w laboratoriach stosuje się różne metody i odczynniki.

Interesujące fakty na temat wazopresyny

Przeprowadził zespół neurologów z Florydy interesujące badanie wpływu wazopresyny i oksytocyny wybór partnera seksualnego, krycia i oddania. Myszy zostały pobrane jako zwierzęta doświadczalne.

Stwierdzono, że gdy wprowadzane jest stężenie wazopresyny i oksytocyny, a po dopasowaniu gryzoni region mózgu jest aktywowany, co prowadzi do wierności partnerów.

Obowiązkowym warunkiem lojalności był wspólny pobyt zwierząt przez co najmniej sześć godzin. Bez tego wymogu wstrzyknięcie hormonów nie wywoływało efektu przywiązania.

Wazopresyna nie jest wielofunkcyjna, ale naruszenie jej stężenia we krwi prowadzi do rozwoju chorób. Dlatego też, gdy atypowe stany są powiązane z usuwanie płynu z organizmu, muszą szukać pomocy medycznej i przeprowadzić ankietę

Funkcje hormonu antydiuretycznego i objawy nieprawidłowości

Wazopresyna jest wytwarzana przez podwzgórze i reguluje równowagę elektrolitową w ludzkim ciele. Wpływ antydurektycznego hormonu wazopresyny jest szczególnie odczuwany podczas odwodnienia i utraty krwi, ponieważ hormon aktywuje mechanizmy zapobiegające całkowitej utracie płynu.

Rola biologiczna

Wydzielanie hormonu zależy od ciśnienia krwi, objętości krwi w organizmie i osmolarności osocza krwi. Kiedy ciśnienie krwi wzrasta, wydzielanie hormonu zmniejsza się, a gdy maleje, może wzrosnąć sto razy.

Osmolarność osocza krwi zależy od poziomu równowagi soli. Gdy osmolarność maleje, hormon antydiuretyczny zaczyna być aktywnie produkowany i uwalniany do krwi. Jeśli osmolarność wzrasta, osoba odczuwa pragnienie, pije wodę i zmniejsza stężenie wazopresyny w osoczu krwi.

Również antydiuretyczny hormon odgrywa wielką krew w powstrzymywaniu krwawienia. Kiedy duża objętość krwi jest tracona, receptory lewego przedsionka utrwalają objętość krążącej krwi i dają sygnał podwzgórzu. Ta ostatnia z kolei aktywuje produkcję wazopresyny, działając na naczynia zwężające i zapobiegające obniżeniu ciśnienia krwi.

Innym działaniem tego hormonu jest wpływ na układ sercowo-naczyniowy. Wazopresyna zwiększa napięcie mięśni gładkich narządów wewnętrznych, mięśnia sercowego, wpływa na zwiększenie objętości krwi krążącej, obniżenie ciśnienia krwi.

Tak więc głównymi kierunkami pracy hormonalnej są:

  • Regulacja osmolarności osocza krwi;
  • Udział w zatrzymaniu utraty krwi;
  • Zapobieganie odwodnieniu;
  • Wpływ na ton mięśnia sercowego i mięśni gładkich;
  • Wpływ na objętość krwi krążącej.

W ośrodkowym układzie nerwowym wazopresyna bierze udział w regulacji agresywności i drażliwości. Istnieje opinia, że ​​wazopresyna bierze udział w wyborze partnera w osobie, a także przyczynia się do rozwoju ojcowskiej miłości u mężczyzn.

Norma hormonu

Międzynarodowa klasyfikacja nie określa konkretnej wartości normy wazopresyny w krwi ludzkiej. Wartości referencyjne zależą od metody badań laboratoryjnych, stosowanych odczynników i osmolalności krwi. Na przykład:

W wyniku wyniku analizy wykrywana ilość wazopresyny i wartości referencyjne są koniecznie wskazane w tych metodach, które zostały użyte w laboratorium do ustalenia.

Stany chorobowe

Warunki te rozwijają się na tle niewystarczającego wydzielania ADH. Istnieją dwie choroby związane z naruszeniem produkcji hormonów.

Brak cukrzycy

Podczas moczówki prostej nerki nie spełniają w pełni swojej funkcji reabsorpcji wody. Powodem tego jest:

  • Zmniejszona wrażliwość receptora na hormon antydiuretyczny - ta postać choroby nazywa się moczówką prostą neurogenną.
  • Nieodpowiednia produkcja wazopresyny - ta forma nazywa się moczówką centralną.

Pacjenci z moczówką prostą stale odczuwają pragnienie i piją dużo wody. Dzienna objętość moczu może osiągnąć kilkadziesiąt litrów, ale mocz ma niskie stężenie i obniżone wskaźniki jakości.

Aby określić dokładną postać moczówki prostej, pacjentowi przepisano Desmopressin. W przypadku moczówki prostej centralnej lek wykazuje działanie terapeutyczne, z postacią neurogenną - nie.

Zespół Parhona

Ta patologia jest również nazywana syndromem niedostatecznego wydzielania hormonu antydiuretycznego. Jednocześnie duże stężenie wazopresyny uwalnia się we krwi, a ciśnienie osmotyczne osocza krwi zmniejsza się. Objawy choroby przejawiają się w:

  • Osłabienie mięśni, drgawki;
  • Nudności;
  • Słaby apetyt;
  • Wymioty;
  • Może śpiączka.

Pacjent zachoruje, gdy inny płyn dostanie się do organizmu, na przykład podczas picia lub wstrzyknięcia dożylnego. Przy ściśle ograniczonym reżimie picia stan poprawia się.

Brak hormonu

Jeśli hormon antydiuretyczny jest wytwarzany w niewystarczających ilościach, obserwuje się następujące symptomy:

  • Ciągłe pragnienie;
  • Częste oddawanie moczu w dużych ilościach;
  • Sucha skóra;
  • Słaby apetyt;
  • Zaburzenia układu pokarmowego - zaparcia, zapalenie żołądka, zgaga;
  • Zmniejszone libido;
  • Naruszenia w cyklu miesiączki;
  • Chroniczny zespół zmęczenia;
  • Zmniejszenie koncentracji wzroku;
  • Zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe.

Podobne objawy mogą przypominać zaburzenia przewodu żołądkowo-jelitowego, układu sercowo-naczyniowego i nerwowego, dlatego ostateczną diagnozę można postawić dopiero po badaniu krwi.

Obniżony poziom wazopresyny w osoczu krwi może wskazywać na centralną postać moczówki prostej, zespołu polidypsji lub zespołu nerczycowego.

Zwiększone wydzielanie wazopresyny

Podwyższony poziom hormonu antydiuretycznego w osoczu krwi można zaobserwować przy następujących chorobach:

  • Zespół Juliena-Barre;
  • Zapalenie płuc;
  • Ostra porfiria;
  • Gruźlicze zapalenie opon mózgowych;
  • Złośliwe formacje w mózgu;
  • Zakaźne uszkodzenia mózgu;
  • Naczyniowe patologie mózgu.

W tym przypadku pacjent skarży się na skurcze mięśni, niską produkcję moczu, przyrost masy ciała, ból głowy, bezsenność i nudności. Mocz ma ciemny kolor i wysoką koncentrację.

W ciężkich warunkach, od niskiego stężenia sodu, może rozwinąć się obrzęk mózgu, asfiksja, arytmia, do śmiertelnego wyniku lub śpiączki. Jeśli takie objawy zostaną wykryte, konieczne jest natychmiastowe wezwanie karetki pogotowia.

Diagnostyka

Aby przejść lub przeprowadzić analizę wazopresyny, możliwe jest to w dowolnym ośrodku diagnostycznym, oddziale ambulatoryjnym lub w prywatnym laboratorium. Do badań stosowana jest metoda radioimmunologiczna, biomateriał to krew żylna. Wraz ze stężeniem hormonu antydiuretycznego określa się osmolalność osocza krwi.

Pacjent potrzebuje odpowiedniego przygotowania do wykonania analizy wazopresyny. Aby to zrobić:

  • Przez dwanaście godzin przed pobraniem krwi nie należy jeść, podaje się ją na pusty żołądek.
  • W przeddzień ogrodzenia należy wykluczyć stres fizyczny i psychiczny, ponieważ mogą one wpływać na stężenie wazopresyny.
  • Konieczne jest przerwanie przyjmowania leków zwiększających stężenie hormonu antydiuretycznego, a jeśli nie jest to możliwe, należy wskazać na formularzu, w którym należy przeprowadzić analizę, jaki rodzaj leku został pobrany, w jakiej dawce i kiedy ostatni raz został pobrany.

Wśród leków, które wpływają na poziom wazopresyny we krwi, powinny zostać usunięte, estrogensoderzhaschie leki nasenne i środki znieczulające, uspokajające, preparaty oksytocyny, karbamazepina, morfina, chlorpropamid, litu.

Po przeprowadzeniu badania rentgenowskiego lub radioizotopowego minie siedem dni, zanim wyniki analizy hormonu antydiuretycznego zostaną zniekształcone.

Badanie krwi dla wazopresyny pozwala ustawić centralnych i formy kłębuszkowej moczówki prostej, zespół niewłaściwego wydzielania, a także bezpośrednie rozpoznanie w głównym nurcie badań mózgu stanu morfologicznego.

Rozszyfrowanie wyników powinno być obsługiwane wyłącznie przez wykwalifikowanego endokrynologa, ponieważ samo interpretacja i samoleczenie w najgorszych przypadkach może doprowadzić do śpiączki.

Bądź zawsze
w nastroju

Wazopresyna (hormon): funkcje i rola w ciele. Hormon antydiuretyczny

Od Masterweb

Dostępne po rejestracji

Wazopresyna jest hormonem produkowanym w neuronach podwzgórza. Następnie wazopresyna jest wysyłana do neurohipofii, w której następuje jej nagromadzenie. Hormon antydiuretyczny (zwany także wazopresyną) reguluje wydalanie płynu z nerek i prawidłowe funkcjonowanie mózgu.

Struktura ADH

Ten hormon w swoim składzie zawiera dziewięć aminokwasów, z których jeden to arginina. Dlatego w literaturze można znaleźć jeszcze jedno z nazw ADH - argininowa wazopresyna.

Ze względu na strukturę wazopresyna jest bardzo podobna do oksytocyny. Oznacza to, że jeśli związek chemiczny pomiędzy glicyną i argininą rozpada się w ADH, wówczas zmienia się działanie biologiczne wazopresyny. Ponadto wysoki poziom ADH może powodować skurcze macicy i wysoki poziom oksytocyny - działanie antydiuretyczne.

Rozwój wazopresyny wpływa na objętość płynu, który wypełnia naczynia krwionośne i komórki organizmu, a także zawartość sodu w płynie mózgowo-rdzeniowym.

Również wazopresyna jest hormonem pośredniczącym w ciśnieniu wewnątrzczaszkowym i temperaturze ciała.

Wazopresyna (hormon): funkcje

Główną funkcją tego hormonu jest kontrolowanie metabolizmu wody w ciele. Istotnie, zwiększenie stężenia ADH prowadzi do zwiększenia diurezy (to jest ilości uwolnionego moczu).

Główna rola wazopresyny w organizmie:

    Zmniejszenie kationów sodowych krovi.Uvelichenie płynu wychwytu (akwaporyny - ze względu na konkretne białko, które jest wytwarzane przez działanie hormonu).Povyshenie objętości krążącej w naczyniach krovi.Povyshenie całkowitą ilość płynu w tkance.

Ponadto ADH wpływa na napięcie mięśni gładkich, co przejawia się w postaci zwiększenia tonu małych naczyń (naczyń włosowatych i tętniczek), a także wzrostu ciśnienia krwi.

Ważnym efektem wazopresyny jest jego udział w procesach pamięciowych, uczeniu się i zachowaniach społecznych (przywiązanie ojców do dzieci, relacje w rodzinie i kontrola nad agresją).

Przyjmowanie wazopresyny we krwi

Po podwzgórzu, gdzie wytworzonego procesy hormonalne wazopresyny neuronów za pomocą neyrofizina-2 (specyficznym białkiem nośnikowym) gromadzi się przysadki mózgowej (tylnym płacie) i stamtąd pod wpływem zmniejszyć lub zwiększyć jony sodowe BCC inne krwi hormonu antydiuretycznego uwalniane do krwi.

Oba powyższe czynniki są oznakami odwodnienia, a dla utrzymania równowagi płynów w ciele istnieją specjalne komórki receptora, które są bardzo wrażliwe na brak wody.

Receptory, które reagują na wzrost sodu są nazywane osmoreceptorami i znajdują się w mózgu i innych ważnych narządach. Niska objętość krwi jest ustalana przez wolumoreceptory zlokalizowane w przedsionkach i żyłach żuchwy.

Jeżeli poziom wazopresyny jest zmniejszony

Nieodpowiednia produkcja tego hormonu i, odpowiednio, jego niski poziom we krwi prowadzi do pojawienia się złożonej specyficznej choroby, zwanej moczówką prostą.

Główne objawy choroby to:

    Narostaet slabost.Povyshenie dziennie moczem (wielomocz) do ośmiu litrów i bolee.Suhost błony śluzowe (nosa, oczu, żołądka, oskrzeli, tchawicy i jamy ustnej).Silneyshaya pragnienie (nadmierne pragnienie).Razdrazhitelnost nadmierne emocjonalność.

Przyczynami rozwoju tej choroby może być brak wazopresyny i obecność procesów zakaźnych w organizmie. Niewystarczające dostarczanie hormon jest często wynikiem przysadki lub podwzgórza nowotworów, jak również chorób nerek, który objawia się w zmiany w regulacji wazopresyny i syntezy.

Kolejną przyczyną pojawienia się tego stanu patologicznego może stać się ciąża, w której następuje zniszczenie argininy, która jest częścią tego hormonu.

Pojawienie się moczówki prostej może przyczynić się do:

    Zapalenie opon mózgowych, ChMT, zapalenie mózgu, predyspozycje genetyczne, krwotoki w mózgu, terapia nowotworów nowotworów.

Jeśli przyczyna choroby nie jest określona, ​​moczówki prostej nazywa się ideopatyczną.

Endokrynolog zajmuje się leczeniem pacjentów z podobną patologią. Głównym lekiem w leczeniu moczówki prostej jest syntetyczna wazopresyna.

Oceniając jego poziom, należy pamiętać, że jego ilość zależy od pory dnia (tzn. Stężenie ADH w ciągu dnia jest niższe niż w nocy). Ważna jest pozycja pacjenta podczas pobierania krwi do analizy: w pozycji leżącej zmniejsza się poziom wazopresyny, podczas gdy w pozycji siedzącej i stojącej podnosi się.

Jeśli wazopresyna jest podwyższona

Nadmierna produkcja ADH jest rzadka, ten stan nazywa się zespołem Parkhona. Zespół nadmiernego wydzielania wazopresyny charakteryzuje się hiponatremią, zmniejszoną gęstością osocza krwi, wydzielaniem stężonego moczu.

Oznacza to, że w wyniku zwiększonej produkcji hormonu dochodzi do zatrucia wodą i ogromnej utraty elektrolitów (płyn gromadzi się w organizmie, a mikroelementy są z niego usuwane).

Pacjenci z tą patologią skarżą się na:

    Zmniejszona diureza i niewielka ilość wydalanego moczu, szybki przyrost wagi, Surodorogy.Narostayuschee delicacy.Toshnotu.Golovnuyu bol.Peterju apetyt.

W ciężkich przypadkach pacjent zapada w śpiączkę i umiera, co jest następstwem zahamowania czynności życiowych ciała i obrzęku mózgu.

Przyczynami rozwoju syndromu Parkhona mogą być:

    Niektóre nowotwory (na przykład drobnokomórkowe guzy płuca) Choroby mózgu, Mucoviscidosis, Patologie oskrzelowo-płucne.

Jednym z czynników prowokujących rozwój tego schorzenia może być stosowanie pewnych leków (jeśli są nietolerancyjne) NLPZ, barbiturany, opiaty, leki psychotropowe i tak dalej.

Zespół terapii zmniejsza się do zastosowania antagonistów wazopresyny Constantin Parhon (vaptanov), a także ograniczenie ilości spożywanych płynów połowy litra do litra dziennie.

Wazopresyna. Hormon w farmakologii

W praktyce farmaceutycznej ADH stosuje się jako lek, który zwiększa wchłanianie zwrotne płynów w nerkach, zmniejsza diurezę i jest głównym lekiem w leczeniu moczówki prostej.

Analogi hormonu antydiuretycznego: minirynę, desmopresynę, terpipresynę, desmopresynę.

Struktura tego hormonu umożliwia wytwarzanie na jego bazie preparatów w postaci wodnych, oleistych roztworów i lipresyny.

Metody aplikacji

Najskuteczniejszym sposobem leczenia moczówki prostej jest "Desmopressin". Obniża produkcję moczu w nocy. Jeśli pacjent ma żylne krwawienie z przełyku, wówczas do leczenia stosuje się formy iniekcyjne wazopresyny.

Wodny roztwór ADH podaje się zarówno domięśniowo, jak i dożylnie.

Syntetyczną wazopresynę (hormon) stosuje się w ilości od pięciu do dziesięciu jednostek co dwadzieścia cztery do trzydziestu sześciu godzin. Jeśli krwawienie wystąpi z przewodu pokarmowego, zmiany dawkowania: wazopresyna jest wstrzykiwana co minutę dożylnie w ilości 0,1-0,5 jednostek.

Analogi ADH

Leki syntetyczne (analogi wazopresyny) "Lysinvasopressin" i "Minirin" są przepisywane donosowo. Wskazania do przepisywania tych leków to: moczenia, moczówki prostej, hemofilia i nowotwory podwzgórza i przysadki mózgowej. Rozpylaj narkotyki co cztery godziny na dwie jednostki w każdym nozdrzu.

W obecności enurezy "Desmopressin" jest przepisywany w postaci kropli do nosa. ten lek szybko przenika do krwi i rozprzestrzenia się po całym ciele. Efekt pojawia się w trzydzieści minut po wprowadzeniu.

Aby zmniejszyć przepływ krwi i ciśnienie krwi (ciśnienie tętnicze) wyznaczyć "Terlipressin." Ze względu na fakt, że preparat ten zmienił struktury wazopresyny (tj arginina jest zastąpiona przez lizynę i glicyny reszt przyczepionych) lek ma silne działanie zwężające naczynia.

Przypisać lek w formie wstrzyknięć dożylnych, efekt objawia się w pół godziny po podaniu. "Terlipressin" jest pokazany do operacji na narządach przewodu pokarmowego i małej miednicy, a także do krwawienia z narządów trawiennych i operacji ginekologicznych.

Hormon antydiuretyczny

Wazopresyna, lub hormon antydiuretyczny (ADH) - hormon podwzgórza, który gromadzi się w tylnym płacie przysadki mózgowej (w neurohipofii), a stamtąd jest wydzielany do krwi. Wydzielanie zwiększa się wraz ze wzrostem osmolarności osocza krwi i ze zmniejszeniem objętości płynu pozakomórkowego. Wazopresyna zwiększa wchłanianie zwrotne wody przez nerki, zwiększając w ten sposób stężenie moczu i zmniejszając jego objętość. Ma również szereg wpływów na naczynia krwionośne i mózg.

Spis treści

Struktura

Synteza i wydzielanie

Większość dużych syntetyzowane hormon supraoptic jądro neurony podwzgórza, których aksony są wysyłane do tylnej przysadki ( „”), przysadki mózgowej i kontaktów postać sinaptopodobnye z naczyń krwionośnych. Wazopresyna syntetyzowana w ciałkach neuronalne są przekazywane do transportu aksonalnego zakończeń aksonów i przechowywane w presynaptycznych pęcherzykach wydzielanym do krwi po pobudzeniu neuronu.

Rodzaje receptorów i wewnątrzkomórkowe systemy transdukcji sygnału hormonalnego

Wszystkie receptory wazopresyny są klasycznymi receptorami błonowymi związanymi z heterotrimerycznymi białkami G.

V1A i V1B-receptory są związane z Gq-białka i pobudzają mechanizm fosfolipazy-wapnia w transmisji sygnału hormonalnego.

V1A-receptory (V1R) są zlokalizowane w mięśniach gładkich naczyń oraz w wątrobie, a także w ośrodkowym układzie nerwowym. Agoniści tych receptorów są stymulantami poznawczymi i eliminują nieprawidłowości w pamięci przestrzennej spowodowane skopolaminą; antagoniści pogarszają pamięć. Stosowanie tych substancji jest ograniczone drogą podawania. Jako przykład agonistów, V1R, działając na pamięć, możesz zabrać ze sobą NC-1900 i [pGlu4, Cyt6] AVP4-9 [1].

V1B (V3Receptory) wyrażone są w przedniej części przysadki mózgowej ( „przednia”) i mózgu, gdzie działa wazopresyny jako neuroprzekaźnik. Są odpowiedzialne za behawioralną i neuroendokrynną adaptację do stresu, a także uczestniczą w pewnych stanach psychicznych, w szczególności w depresji. Badanie tych receptorów odbywa się głównie za pomocą selektywnego antagonisty SSR149415 [2].

V2-receptory są związane z Gs-białka i stymulować mechanizm cyklazy adenylanowej w transmisji sygnału hormonalnego. Zlokalizowane głównie w rurze zbierającej nerki. Receptory te są celem wielu leków zwalczających moczówki prostej. W ośrodkowym układzie nerwowym, receptory te mogą być dostarczane do zwalczania zaburzeń funkcji poznawczych, a jedynie substancją, której działanie jest przedmiotem szczegółowych badań jest agonistą receptorów DDAVP (desmopresyna, 1-deamino-8-D-argininy-wazopresyny) poprawiające pamięć i zdolności poznawcze [2].

Fizjologiczne skutki

Nerki

Wazopresyna jest jedynym fizjologicznym regulatorem wydalania przez nerki wody. Jego wiązanie do V2-Receptory przewodu zbiorczego prowadzi do wbudowania w apikalnej błony jego główne białko akwaporynowy kanał wodny 2 komórek, co zwiększa przepuszczalność nabłonka zbiorczych rur do wody i prowadzi do zwiększenia jego wchłanianie zwrotne. W przypadku braku wazopresyny, takie jak moczówka prosta, dzienne wydalanie moczu u człowieka do 20 l., Podczas gdy normalnie wynosi 1,5 litra. W doświadczeniach na wyizolowanych kanalików nerkowych wazopresyny zwiększa wchłanianie zwrotne sodu, a całe zwierzęta powoduje zwiększenie wydalania tego kationu. Jak rozwiązać tę sprzeczność, do chwili obecnej nie jest jasne.

Efekt netto działanie wazopresyny na nerki zwiększa zawartość wody w organizmie, zwiększenie objętości krążącej krwi (CBV) (hiperwolemii) i rozcieńczenie osocza (obniżenie hiponatremii i osmolarności).

Układ sercowo-naczyniowy

Według V1A-receptory (angielski) rosyjski. wazopresyna zwiększa napięcie mięśni gładkich narządów wewnętrznych, zwłaszcza przewodu żołądkowo-jelitowego, zwiększa napięcie naczyniowe, a tym samym powoduje wzrost oporu obwodowego. Z tego powodu, jak również ze względu na wzrost BCC, wazopresyna podnosi ciśnienie krwi. Jednak przy fizjologicznych stężeniach hormonu jego działanie naczynioruchowe jest niewielkie. Wazopresyna ma hemostatyczny (hemostatyczny) efekt, z powodu skurczu małych naczyń, a także ze względu na zwiększone wydzielanie z wątroby, gdzie V1A-receptory, niektóre czynniki krzepnięcia krwi, zwłaszcza czynnik VIII (vWF) i poziom tkankowego aktywatora plazmin, wzmacniający agregację płytek. W dużych dawkach ADH powoduje zwężenie tętniczek, co prowadzi do wzrostu ciśnienia krwi. Przyczynia się do rozwoju nadciśnienia, co obserwowano pod wpływem ADH zwiększona wrażliwość constrictor naczyniowego działaniem katecholaminy. W związku z tym ADH nazywa się wazopresyną.

Centralny układ nerwowy

Mózg uczestniczy w regulacji zachowań agresywnych. Zakłada się, że bierze udział w mechanizmach pamięci [3].

Arginina wazopresyna, lub raczej jego V (1A) receptor w mózgu (PL: AVPR1A [1])., Odgrywa rolę w zachowaniach społecznych, a mianowicie, aby znaleźć partnera w instynktu ojca u zwierząt i ojcowskiej miłości u mężczyzn [4] W nornice Prairie (Microtus ochrogaster (Eng.) Rosyjski. Rodzaj Microtus) (który, w przeciwieństwie do swoich krewnych w górach (inż.) Rosyjski. I łąki (Pennsylvania) (pol.) Rosyjski. [5], ściśle monogamiczne (wierny ich partnerzy)) ze względu na większe długości promotora [6] -mikrosatellita RS3 [7], zanim zostanie zwiększona ekspresja genu receptora [6], [8]. Ponadto karczownik jednopienny bardziej niż inne długości RS3 bardziej prawdziwe partnerami [6], a ponadto „Ks Juan” może być przekształcony w prawdziwych mężczyzn, zwiększenie ekspresji receptorów wazopresyny w mózgu [7]. Jest to również, że korelacja pomiędzy promotorem długości mikrosatelitarnych i sile więzi rodzinnych u ludzi [7] [9].

Rozporządzenie

Głównym bodźcem do wydzielania wazopresyny jest zwiększenie osmolarności osocza krwi, same w sobie wykrywalny osmoreceptor przykomorowym i supraoptic jąder podwzgórza, regionu trzeciej komory przedniej ścianki, a także, oczywiście, wątroba i inne narządy. Ponadto wydzielanie hormonu wzrasta ze spadkiem CBV które dostrzegają volyumoretseptory wewnątrz klatki piersiowej żyły przedsionków. Późniejsze wydzielanie AVP prowadzi do korekty tych zaburzeń.

Wazopresyna jest chemicznie bardzo podobnych do oksytocyny może zatem wiążą się z receptorami oksytocyny i wywiera przez nich i uterotonic oksitotsicheskogo (pobudzające skurcze macicy i sygnału) efektu. Jednak jego powinowactwo do receptora OT jest na niskim poziomie, w stężeniach fizjologicznych oksitotsicheskogo uterotonic wazopresyny w znacznie słabsze niż oksytocyny. Podobnie, oksytocyna wiązanie do receptorów wazopresyny, ma kilka, aczkolwiek słabego działania vazopressinopodobnoe - antydiuretyczne i zwężającego naczynia.

Poziom wazopresyny we krwi wzrasta wraz ze stanami wstrząsu, urazem, utratą krwi, zespołami bólowymi, z psychozami, z przyjmowaniem pewnych leków.

Choroby spowodowane dysfunkcją wazopresyny

Brak cukrzycy

Moczówka prosta, gdy spadła reabsorpcję wody w przewodach zbiorczych nerki. Patogenezie chorób wynika z nieodpowiedniego wydzielania wazopresyny (hormonu antydiuretycznego - moczówki prostej ośrodkowym) lub zmniejszoną odpowiedź nerek na działanie hormonu (postać nephrogenic cukrzyca nerek moczówka prosta). Rzadko przyczyną moczówki prostej jest przyspieszona inaktywacja wazopresyny przez wazopresynaz krwi krążącej. Na tle ciąży przebieg moczówki prostej nasila się ze względu na wzrost aktywności wazopresynazy lub zmniejszenie wrażliwości kanalików zbiorczych.

Pacjenci z moczówką prostą są przydzielani do dużej ilości (> 30 ml / kg) słabo stężonego moczu na jeden dzień, cierpią z powodu pragnienia i piją dużo wody (polidypsja). Do diagnozy centralnych i nerkowych postaci moczówki prostej używa się analogu desmopresyny wazopresyny - ma działanie terapeutyczne tylko w centralnej postaci.

Zespół niewystarczającego wydzielania hormonu antydiuretycznego

Zespół ten jest spowodowany niecałkowitą supresją wydzielania ADH z niskim ciśnieniem osmotycznym osocza i brakiem hipowolemii. Zespołowi niedostatecznej sekrecji hormonu antydiuretycznego towarzyszy zwiększone wytwarzanie moczu, hiponatremia i hipoosmotyczny stan krwi. Objawy kliniczne - letarg, anoreksja, nudności, wymioty, drganie mięśni, drgawki, śpiączka. Stan pacjenta pogarsza się, gdy duże ilości wody dostają się do organizmu (wewnątrz lub dożylnie); przeciwnie, remisja pojawia się, gdy zużycie wody jest ograniczone.

Może Chcesz Pro Hormonów