Wazopresyna jest jednym z hormonów podwzgórza. Powstaje w neuronach dużej komórki tej części mózgu. Ponadto wazopresyna jest transportowana do neurohypofizy, gdzie się gromadzi.

Rola wazopresyny w ciele

loading...

Głównym efektem wazopresyny na metabolizm wody. Inną nazwą tej substancji jest hormon antydiuretyczny (ADH). Rzeczywiście, zwiększenie stężenia wazopresyny prowadzi do zmniejszenia objętości wydalanego moczu (diurezy).

Główny biologiczny efekt ADH:

  • zwiększenie powrotu wody;
  • obniżenie poziomu sodu we krwi;
  • zwiększona objętość krwi w naczyniach krwionośnych;
  • zwiększenie całkowitej objętości wody w tkankach ciała.

Ponadto hormon antydiuretyczny wpływa na tonację włókien mięśni gładkich. Efekt ten przejawia się wzrostem natężenia naczyń (tętniczek, naczyń włosowatych) i ciśnienia tętniczego.

Uważa się, że ADH uczestniczy w procesach intelektualnych (uczenie się, pamięć) i generuje pewne formy zachowań społecznych (związki rodzinne, ojcowskie uczucia dla dzieci, kontrola agresywnych reakcji).

Izolacja ADH do krwi

loading...

Antydiuretyczny hormon nagromadzony w neurohypofizy jest wydzielany do krwi przez dwa główne czynniki: wzrost stężenia sodu i innych jonów we krwi oraz zmniejszenie objętości krążącej krwi.

Oba te stany są przejawem odwodnienia organizmu. W celu wczesnego wykrycia zagrażającej życiu utraty płynu istnieją specjalne wrażliwe komórki receptora. Zwiększenie stężenia osocza sodu jest rejestrowane przez osmoreceptory w mózgu i innych narządach. Niska objętość krwi w naczyniach jest wykrywana przez wolumoreceptory przedsionków i żył klatki piersiowej.

Zwykle wazopresyna jest uwalniana w ilości wystarczającej do utrzymania stałej płynności wewnętrznej organizmu.

Szczególnie dużo wazopresyny wchodzi do łożyska naczyniowego z urazem, zespołem bólowym, wstrząsem, masywną utratą krwi. Ponadto niektóre leki i zaburzenia psychiczne mogą spowodować uwolnienie ADH.

Brak wazopresyny

loading...

Niedostateczny poziom ADH we krwi prowadzi do rozwoju centralnej postaci moczówki prostej. W tej chorobie zahamowana jest funkcja poboru wody w kanalikach nerkowych. Mocz bardzo się wyróżnia. Diureza na dzień może osiągnąć 10-20 litrów. Charakterystyczną cechą jest mała gęstość właściwa moczu, która jest prawie równa gęstości właściwej osocza krwi.

Pacjenci cierpiący na nudności cukrzycowej cierpią na silne pragnienie, ciągłe suchość w jamie ustnej, suchość skóry i błony śluzowe. Jeśli pacjent jest z jakiegokolwiek powodu pozbawiony możliwości picia wody, szybko rozwija się odwodnienie. Przejawem tego stanu jest gwałtowna utrata masy ciała, spadek ciśnienia krwi (poniżej 90/60 mm Hg), naruszenie centralnego układu nerwowego.

Brak cukrzycy zdiagnozowano w moczu, krwi, testach Zimnitsky'ego. W niektórych przypadkach wymagane jest ograniczenie przyjmowania płynów przez krótki okres czasu przy kontrolowaniu składu krwi i gęstości moczu. Test na wazopresynę jest słabo informacyjny.

Przyczyną zmniejszania wydzielania wazopresyny mogą być predyspozycje genetyczne, urazowe uszkodzenie mózgu, zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu, udar w funkcjonalnej tkanki lub nowotworu przysadki podwzgórza. Choroba ta często rozwija się po chirurgicznym lub radiacyjnym leczeniu nowotworów mózgu.

Często wystarczy ustalić przyczynę cukrzycy moczówki prostej. Takie zmniejszenie wydzielania ADH nazywa się idiopatyczną.

Leczenie centralnej postaci moczówki prostej wykonuje endokrynolog. Do terapii stosuje się syntetyczny hormon antydiuretyczny.

Nadmierne wydzielanie wazopresyny

loading...

Nadmierne wydzielanie hormonu podwzgórza wazopresyny występuje w zespole Parhona. Jest to dość rzadka patologia.

Syndrom nieodpowiedniego wydzielania hormonu antydiuretycznego (syndrom nieodpowiedniego wydzielania hormonu antydiuretycznego) objawiającego się plazmy o niskiej gęstości, niedobór sodu we krwi, zatężono uwolnienie moczu.

Tak więc nadmiar ADH powoduje utratę elektrolitów i zatrucia wodą. Pod wpływem wazopresyny woda zostaje zatrzymana w ciele, a mikroelementy opuszczają krew.

Pacjenci są zaniepokojeni niewielką ilością diurezy, przyrostem masy ciała, ciężkim osłabieniem, drgawkami, nudnościami, utratą apetytu, bólem głowy.

W ciężkich przypadkach śpiączka i śmierć występują w wyniku obrzęku mózgu i ucisku funkcji życiowych.

Przyczyną niewłaściwego wydzielania wazopresyny pewne postacie raka (w szczególności drobnokomórkowego raka płuca), mukowiscydoza, patologii oskrzelowo-płucnych, choroby mózgu. Zespół Parhona może być przejawem indywidualnej nietolerancji niektórych leków. Na przykład może być wywołany przez opiaty, barbiturany, niesteroidowe leki, leki psychotropowe itp.

Leczenie nadmiaru hormonów antydiuretycznych prowadzi się za pomocą antagonistów wazopresyny (vaptalans). Ważne jest ograniczenie objętości płynu do 500-1000 ml dziennie.

Hormon antydiuretyczny i jego rola w organizmie człowieka

loading...

Ciało ludzkie to jedno duże laboratorium kontrolowane przez różne hormony. Hormon antydiuretyczny (ADH) pełni również swoją rolę w zatrzymywaniu płynów w organizmie oraz w zapewnieniu homeostazy.

Wraz z innymi hormonami: natriuretycznego hormonu aldosteronu i angiotensyny II, hormon antydiuretyczny nie daje osoba „wysychają” w dosłownym tego słowa znaczeniu, ponieważ płyn zasysa się od kanalików nerki przed gradientu ciśnienia osmotycznego.

Tak więc osoba nie traci płynu w krytycznych momentach, kiedy jest szczególnie potrzebna. Na przykład przy masowej utracie krwi lub odwodnieniu organizmu uwzględniono mechanizmy zatrzymywania utraty płynu i mechanizm zmniejszania ilości moczu.

Gdzie wytwarzany jest hormon antydiuretyczny?

loading...

Wazopresyny, który jest drugim nazwa hormonu antydiuretycznego, jest wytwarzana przez komórki supraoptic i przykomorowym jąder podwzgórza, przysadki, a nie jak wielu sądzi. Natychmiast po zakończeniu syntezy hormonów wiąże się neyrofizinom nośnika białkowego i ten kompleks w postaci granulek skierowanych na prawej kolce neurony podwzgórza w tylnym płacie przysadki mózgowej, gdzie gromadzi się.

Izolacja wazopresyny zależy od:

  1. zmiany osmolalności osocza
  2. poziom ciśnienia krwi
  3. objętość krwi w ciele

Zmiany w składzie elektrolitu, która jest osmolarność reakcji specjalnych komórek w części leukomalacji podwzgórza. Gdy zmienia się osmolarność krwi, wówczas z końca neuronów hormon uwalniany jest bezpośrednio z krwi.

W normalnej osmolalności osocza ludzki jest w zakresie 282-300 mOsm / kg. ADH jest uwalniany już przy osmolarności zaczynającej się od 280 mOsm / kg. Kiedy bierzesz dużą ilość płynnego wydzielania hormonu jest stłumiony. I na poziomie ponad 295 mOsm / kg wzrasta uwalnianie wazopresyny, a osoba jest spragniona. W ten sposób zdrowe ciało chroni się przed odwodnieniem.

Osmolalność osocza można obliczyć według wzoru:

Osmolarność = 2 x + glukoza (mmol / l) + mocznik (mmol / l) + 0,03 x całkowite białko (g / l)

Jak zmiana wydzielania hormonu antydiuretycznego zależy od zmiany objętości krwi? W przypadku masywnego krwawienia, specjalne receptory (wolumoreceptory), które znajdują się w lewym przedsionku serca, przekazują sygnał do neurohypofizy, która rozpoczyna produkcję wazopresyny.

W tym przypadku działanie hormonu jest stosowane do receptorów naczyń, co powoduje ich kompresję, co zapobiega spadkowi ciśnienia krwi i prowadzi do zatrzymania krwawienia. Innymi słowy, naczynia kurczą się, próbując utrzymać ciśnienie i dostarczając krew najważniejszym narządom: sercu, płucom i mózgowi, a także częściowo zatrzymać utratę krwi.

Trzeba tylko ciśnienie spadnie do 40% od normalnej, to jest wydzielanie wazopresyny w ilościach przekraczających dzienne wydzielanie 100 razy. Odwrotnie, gdy ciśnienie tętnicze jest wysokie, synteza ADH jest tłumiona.

Patologia syntezy i wydzielania hormonu antydiuretycznego

loading...

Naruszenie syntezy i wydzielanie tego hormonu może wystąpić zarówno w kierunku zmniejszania, jak i w kierunku wzrostu. Niski poziom wazopresyny obserwuje się moczówki prostej i odpowiednio wysokiego - za zespołem Constantin Parhon lub zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego.

  • nieznośne pragnienie
  • częste oddawanie moczu
  • postępująca suchość skóry
  • zaparcia, zapalenie okrężnicy, a także zapalenie żołądka i anoreksję
  • dysfunkcje seksualne, przejawiające się w naruszeniu cyklu miesiączkowego, spadek siły działania
  • zespół asteniczny
  • zmniejszone widzenie, zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe

W drugim przypadku główne objawy to:

  • zmniejszenie dziennej ilości moczu
  • progresywny przyrost masy ciała
  • brak obrzęku obwodowego
  • letarg
  • bóle głowy, zawroty głowy
  • brak apetytu
  • nudności, wymioty
  • Zamieszanie w sen
  • skurcze mięśni
  • drżenie w kończynach
  • schorzenie układu nerwowego

W zależności od patologii przepisuje się odpowiednią terapię, która normalizuje poziom hormonu antydiuretycznego i stanu ogólnego. Leczenie w obu przypadkach jest zachowawcze i ma dobre rokowanie dotyczące czasu trwania i jakości życia.

Wazopresynowy hormon antydiuretyczny: mechanizm jego działania i funkcji

loading...

Hormon antydiuretyczny lub wazopresyna są mikroelementem regulującym usuwanie wody z organizmu. Jeśli organizm doświadcza niewydolności hormonalnej i hormonu antydiuretycznego, z jakiegoś powodu nie spełnia swoich funkcji, wówczas osoba może stracić do 20 litrów wody z moczem. W tym samym czasie normą jest 1-2 litry. Tak więc hormon antydiuretyczny chroni osobę przed śmiercią spowodowaną odwodnieniem. Niestety w organizmie nie ma analogów hormonu antydiuretycznego. Ten element biochemicznego metabolizmu jest jedyny.

Funkcje wazopresyny

loading...

Hormon antydiuretyczny jest syntetyzowany przez podwzgórze, które jest częścią układu hormonalnego. Wraz z przysadką, nadnerczem i gruczołem tarczycy. Wazopresyna jest hormonem, który nie wchodzi bezpośrednio do krwi, ale gromadzi się w przysadce mózgowej. W krwiobiegu spada tylko po osiągnięciu krytycznego poziomu.

Hormon antydiuretyczny lub wazopresyna nie tylko usuwają wodę przez nerki, ale także regulują ilość krwi, rozcieńczając osocze. Działanie hormonu antydiuretycznego jest dość proste - zwiększa ono przepuszczalność ścianek probówek w miąższu nerki. Podczas filtracji płyn wraca do krwioobiegu, a żużel i ciężkie pierwiastki trafiają do moczu.

Jeśli nie ma hormonu antydiuretycznego w organizmie, pierwotny mocz po prostu wychodzi przez nerki wraz z białkami i użytecznymi minerałami. W ciągu jednego dnia nerki są w stanie przepuścić do 150 litrów pierwotnego moczu. Brak wazopresyny może prowadzić do bardzo szybkiej i bolesnej śmierci osoby.

Istnieją pewne funkcje niezwiązane z wypływem płynu, ale nie mniej ważne dla ludzi:

  1. ADH ma pozytywny wpływ na ton gładkich mięśni. Wpływa to na pracę przewodu żołądkowo-jelitowego.
  2. Pod wpływem ADH, serce i duże naczynia działają najlepiej.
  3. Wazopresyna i oksytocyna regulują ciśnienie krwi, szczególnie na obrzeżach układu krążenia.
  4. Powodując skurcze małych naczyń krwionośnych, w uszkodzonych obszarach, wazopresory szybko zatrzymują krwawienie. W związku z tym substancje te są wytwarzane przez organizm w wyniku stresu, fizycznego uszkodzenia lub bólu.
  5. Vazopressory wpływające na naczynia krwionośne, które kończą tętnice, mogą podnosić ciśnienie krwi. To samo w sobie nie jest niebezpieczne, chyba że osoba jest przewlekłą osobą z nadciśnieniem tętniczym.
  6. Formuła hormonu wazopresyny pozwala mu wpływać na ośrodkowy układ nerwowy. Tak więc vazopressory powodują u mężczyzn instynkty ojca, tłumią wybuchy agresji i pomagają osobie wybrać partnera życiowego. Do ostatniej cechy pierwiastka śladowego - hormonu wierności.

Diagnoza zaburzeń ADH

loading...

Szeroki mechanizm działania ADH zmusza nas do dokładnego określenia jego poziomu we krwi, a przede wszystkim do znalezienia w jak najkrótszym czasie przyczyn jej wzrostu lub spadku. W tym celu nie wystarczy po prostu przejść test krwi na zawartość hormonu antydiuretycznego.

Ponadto, pacjent musi oddać krew i mocz do analizy biochemicznej, która określa ilość potasu, sodu, chloru i innych pierwiastków śladowych. Test na aldosteron, hormon wydzielany przez nadnercza i regulujący metabolizm soli w wodzie jest obowiązkowy. Jakość krwi zależy od liczby cholesterolu, kreatyniny, białka i wapnia w nim zawartej. Jeśli istnieje podejrzenie wadliwego działania przysadki lub podwzgórza, pacjent jest kierowany do tomografii komputerowej. W trakcie, który lekarze próbują ustalić obecność guza w mózgu.

Nieprawidłowość wazopresyny

loading...

Zwiększona lub zmniejszona zawartość wazopresyny we krwi jest równie niebezpieczna dla zdrowia. Przy ustalaniu nadmiaru we krwi mikroelementów przyjmuje się szereg chorób:

  1. Syndrom Parhona. Ta patologia jest wywoływana przez ciężką utratę krwi, działanie moczopędne, obniżenie ciśnienia krwi. Ogólnie rzecz biorąc, wszystkie przyczyny mogą zakłócać równowagę wody i soli w ciele.
  2. Wzrost poziomu hormonu może nastąpić pod wpływem nowotworu przysadki dotkniętego nowotworem. Nowotwór może występować nawet w przysadce, ale obok niej, ale jednocześnie wyciskać ją, powodując naruszenie poziomów zawartych w niej mikroelementów.
  3. Naruszenie poziomu hormonu we krwi może powodować choroby ogólnoustrojowe - zapalenie płuc, astmę, gruźlicę.

Rola wazopresyny w organizmie jest trudna do przeszacowania. Brak nadmiaru, natychmiast objawia się zewnętrznymi objawami - nudnościami, wymiotami, drgawkami, utratą świadomości. W ciężkich przypadkach pojawia się obrzęk mózgu, temperatura ciała spada, pacjent zapada w śpiączkę. W tym samym czasie bicie serca zwalnia, oddech ustaje i zapada śmierć.

Jeśli dana osoba ma zmniejszoną zawartość wazopresyny, najprawdopodobniej opracował takie patologie;

  1. Nie cukrzyca.
  2. Guz przysadki lub podwzgórza.
  3. Nerki straciły wrażliwość na hormon antydiuretyczny.

W wyniku niedoboru ADH, silne pragnienie zaczyna się u osoby, rozwija się silny ból głowy, skóra staje się cienka i sucha, temperatura ciała wzrasta, wymioty mogą się otwierać. Pacjent szybko traci masę ciała. Ale główna manifestacja choroby, to zwiększone oddawanie moczu. W końcu czym jest ATG? Mikroelement regulujący odpływ moczu, a jeśli nie ma go wystarczająco dużo we krwi, mocz jest wydalany przez niekontrolowany przepływ.

Zasady leczenia

loading...

Jak zwiększyć lub zmniejszyć poziom hormonu antydiuretycznego - decyduje lekarz. Na podstawie wszechstronnego badania przyczyny odchylenia od nomy.

Podczas terapii organizm jest wspierany przez leki utrzymujące mocz, lub jeśli to konieczne, pomaga go wyizolować. Demetocyklina, jako główny czynnik blokujący ADH, normalizuje pracę nerek narażonych na działanie wazopresyny. Istnieją inne leki moczopędne do tego celu, ale wszystkie są wyznaczone przez lekarza. Oblicza również prawidłowe dawkowanie i schemat, w oparciu o wyniki testów.

Najważniejszą rzeczą do zrozumienia jest terapia hormonalna, jest to jedynie środek tymczasowy. Aby wyeliminować naruszenie normy mikroelementu we krwi, czasami konieczne jest poddanie się długiemu cyklowi leczenia, a nawet operacji chirurgicznej. Wszakże taka sytuacja z naruszeniem poziomu ADH może powodować kiłę, chorobę naczyniową, łagodny lub złośliwy nowotwór w przysadce mózgowej lub w innej części mózgu. Każde leczenie powinno być przepisywane wyłącznie przez specjalistę. W sytuacjach, gdy dochodzi do leków hormonalnych, wszelkie samoleczenie może spowodować poważne powikłanie, a nawet śmierć osoby.

Funkcje wazopresyny (ADH), co to jest, odchylenia od normy hormonu antydiuretycznego

loading...

Artykuł dotyczy hormonu antydiuretycznego, który jest generowany przez neurony podwzgórza, następnie przechowywany w przysadce mózgowej, a stamtąd dostaje się do krwioobiegu, aby spełnić swoje funkcje.

Czym jest wazopresyna i do czego służy? Substancja zachowuje właściwą równowagę wody w organizmie, co jest ważne dla każdej osoby i dla diabetyków glyukozonezavisimogo typ jest istotne, ponieważ gdy organizm choroba może prowadzić do ponad 10 litrów dziennie wody, która zagraża życiu.

Aktywność hormonu w ciele

loading...

Hormon antydiuretyczny zawiera w swej strukturze 9 aminokwasów. Jeden z nich nazywa się argininą, więc ADH jest również nazywany wazopresyną argininową. Wraz ze wzrostem jego stężenia we krwi zmniejsza się ilość oddawanego moczu i potu, tak więc hormon jest ważny w przypadku ryzyka odwodnienia. Mechanizm działania wazopresyny polega na tym, że pobiera płyn z kanalików nerkowych i magazynuje go w tkankach ciała.

Ponadto działanie hormonu jest następujące: on:

  • Wspiera rozwój człowieka;
  • Opóźnia generację pobudzenia tarczycy przysadki;
  • Wspiera rozwój aktywnych substancji lipidowych - prostaglandyn, podobnych w działaniu do hormonów i odgrywających ważną rolę w funkcji rozrodczej kobiet;
  • kontroluje wytwarzanie ACTH, który rozwija się w przysadce mózgowej, jest dostarczana do gruczołów nadnerczowych i pobudza wytwarzanie hormonów płciowych, glukokortykoidy i katecholamin;
  • Wpływa na funkcjonowanie układu nerwowego, w szczególności na poprawę pamięci.

Od strony układu nerwowego wazopresyna jest hormonem regulującym agresywność człowieka. Wpływa na pojawienie się przywiązania młodego ojca do dziecka. W sferze seksualnej hormon decyduje o wyborze partnera miłości.

Zwiększona zawartość wazopresyny

loading...

Zwiększenie produkcji ADH może oznaczać:

  • Rozwój nadciśnienia podwzgórza z wysoką generacją hormonu antydiuretycznego. Ta rzadka choroba, która wiąże się z użyciem diuretyków, utrata krwi podczas urazu, obniżenie ciśnienia krwi.
  • Naruszenie funkcjonowania przysadki mózgowej jest złośliwym guzem gruczołu dokrewnego;
  • Złośliwe tworzenie.
  • Patologia ośrodkowego układu nerwowego.
  • Patologia płucna:
    • Gruźlica;
    • Zapalenie płuc;
    • Astma.

Krok zbyt wysoką wazopresyny towarzyszą nieprzyjemne objawy, takie jak ból głowy, splątanie, nudności i wymioty, obrzęki, zwiększenie masy ciała, obniżenie temperatury ciała, drgawki, utrata apetytu. Objawy te są związane z niepełnym odpływem moczu. Wyróżnia się rzadziej niż osoba zdrowa. Jest w nim zwiększona ilość sodu. Mocz ma ciemny kolor.

Zwiększenie ilości wazopresyny jest niebezpieczne, ponieważ w zaawansowanych przypadkach może to spowodować obrzęk mózgu, wstrzymanie oddechu i śmierci, arytmii lub bicie serca i śpiączkę. W przypadku wykrycia zwiększonej zawartości hormonu antydiuretycznego pacjent jest hospitalizowany. Potrzebuje obserwacji lekarza przez całą dobę i wyznaczenia leczenia w zależności od przyczyny patologii.

Przy zwiększonym wydzielaniu hormonu lekarz zalecił stałe monitorowanie krwi i moczu pacjenta. Mocz jest wydalany w wysokich stężeniach, a krew ma niską gęstość.

Specjalista przepisuje dietę o niskiej zawartości soli, ograniczonym przyjmowaniu płynów. Leki są przepisywane w celu zneutralizowania negatywnego wpływu ADH na nerki. Przy niskim ciśnieniu krwi należy przepisać stosowanie leków zwiększających ciśnienie.

W przypadku chorób nowotworowych stosuje się leczenie chirurgiczne, chemioterapię i radioterapię. Jeśli wzrost ADH jest spowodowany jedną z wymienionych powyżej chorób płuc, jednoczesne stosowanie metod zwiększania dawki wazopresyny, choroba ta jest leczona.

Zmniejszona objętość wazopresyny w organizmie

loading...

Brak wazopresyny we krwi może być spowodowany:

  • Choroba moczówki prostej;
  • Zmniejszone funkcjonowanie podwzgórza lub przysadki mózgowej;
  • Uraz mózgu;
  • Choroba zapalenia opon mózgowych, zapalenie mózgu;
  • Krwotok;
  • Obniżenie wrażliwości receptorów w nerkach na hormon wazopresyny.

Objawy zmniejszonej produkcji wazopresyny są suchość w gardle, suchość skóry, ból głowy, pragnienie stała, niewyjaśniona utrata masy ciała, zmniejszenie objętości śliny w ustach, vomiturition, gorączka. Głównym objawem zmniejszonego ADH jest szybkie oddawanie moczu z całkowitą objętością moczu wynoszącą 24 godziny w kilku litrach. Skład moczu jest różny - w zasadniczym stopniu jest to woda. Sole i niezbędne minerały są bardzo małe.

W cukrzycy nie pochodzącej z cukru przyczyny leczone są leczone. Należą do nich:

  • Choroba nowotworowa jest złośliwa lub łagodna;
  • Patologie naczyniowe;
  • Choroby zakaźne;
  • Autoimmunologiczne patologie;
  • Choroby weneryczne;
  • Konsekwencje operacji mózgu.

Brak cukrzycy określa się za pomocą testów krwi i moczu, które pacjenci przyjmowali. Oni również toczą proces Zimnitsky'ego. Krew i mocz są monitorowane podczas choroby. Analiza wazopresyny jest rzadko przepisywana, ponieważ nie dostarcza niezbędnych informacji.

Uzdrowienie z moczówki prostej choroby jest prawdopodobnie dlatego, że jest na tyle czasami usunięcia guza, ale do utrzymania zdrowia przez całe życie pacjenta przepisać leki hormonalne.

Jeśli zmniejszenie wydzielania hormonu antydiuretycznego jest spowodowane cukrzycą, leczenie jest przepisywane przez endokrynologa. Aby zwiększyć poziom wazopresyny, lekarz może przepisać syntetyczny hormon - wazopresor.

Syntetyczna wazopresyna

loading...

Wazopresory są stosowane w celu zmniejszenia wydalania moczu, odwrotnej absorpcji płynu przez nerki. Leki służą do leczenia moczówki prostej.

Lek Desmopressin pomaga zmniejszyć wydzielanie moczu w ciemności. Jeśli u pacjenta występuje krwawienie żylne w przełyku, przepisano mu wstrzyknięcie leku. Roztwór wazopresyny jest wstrzykiwany częściej dożylnie, ale można je również podawać domięśniowo. Podczas krwawienia w celu uzyskania wierności, należy wstrzykiwać lek kroplomierzem, ponieważ wymagane jest co minutę spożycie tego hormonu.

Głównymi analogami wazopresyny (wazopresory) są leki Lysinvasopressin i Minirin. W drogeriach na receptę można kupić aerozole do nosa. Są przepisywane na moczówki prostej, zaburzenia krwawienia (hemofilia), spontaniczne oddawanie moczu (moczenie moczu).

Ze zmniejszonym wydzielaniem, które powoduje wzrost ciśnienia krwi, przepisano Terlipressin. Lek zmniejsza również przepływ krwi z powodu działania zwężającego naczynia krwionośne.

Rozpoznanie nieprawidłowości hormonu

loading...

Badania krwi na hormon antydiuretyczny nie produkują, ponieważ nie dostarczają pełnej informacji o chorobie. Przy objawach odchylenia poziomu hormonalnego od normy lekarz przepisze najpierw zwykły test moczu i przeprowadzi kliniczne badanie krwi. Ponadto sprawdza się stężenie osmotycznie czynnych cząstek w krwi i moczu. We krwi sprawdź zawartość potasu, sodu i chloru. Dokonują analizy zawartości hormonów tarczycy w hemie, w tym aldosteronu, który aktywnie uczestniczy w utrzymywaniu równowagi wody i soli.

Lista substancji do analizy obejmuje kreatyninę, cholesterol, wapń surowicy, białko całkowite. Jeśli lekarz nie podoba się wynikom badań, wyznacza pacjenta na badanie MRI lub CT. Jeśli nie można wykonać nowoczesnych badań, zalecany jest radiogram czaszki. Ponadto konieczne jest wykonanie USG nerek i EKG.

Funkcje hormonu antydiuretycznego

loading...

Hormon antydiuretyczny, znany jako wazopresyna, jest uważany za jedyny hormon regulujący wydalanie wody z organizmu przez nerki. Jeśli nie poradzi sobie z tym zadaniem, na przykład moczówki prostej, około 20 litrów moczu może opuścić ciało ludzkie w czasie, gdy norma waha się od półtora do dwóch litrów.

Charakterystyka hormonu

loading...

Hormon antydiuretyczny (ADH) jest syntetyzowany w podwzgórzu. Jest to nazwa jednej z podziałów mózgu, która poprzez przysadkę mózgową (przywiązaną do gruczołu) prowadzi cały układ hormonalny ciała.

W podwzgórzu wazopresyna nie jest opóźniona i przechodzi do tylnego płata przysadki mózgowej, gdzie gromadzi się przez pewien czas, a kiedy osiąga pewien poziom stężenia, jest uwalniana do krwi. Pozostając w przysadce mózgowej stymuluje produkcję hormonu adrenokortykotropowego (ACTH), który kieruje syntezą hormonów w korze nadnerczy.

Jeśli mówimy pokrótce o wpływie wazopresyny na organizm, możemy powiedzieć, że ostatecznie jej działania prowadzą do zwiększenia ilości krążącej krwi, ilości wody w organizmie i rozcieńczenia osocza krwi. Cechą ADH jest zdolność kontrolowania usuwania wody z organizmu przez nerki.

Pod jego wpływem zwiększa przepuszczalność ścian nerkowych probówek do zbierania wody, co powoduje zwiększenie jego reabsorpcji gdy odżywcze powrotne pochodzące z moczu pierwotnego z powrotem do strumienia krwi, a w kanalikach pozostają produktów rozkładu i nadmiar materiału.

Dzięki temu nerki nie usuwają całego moczu, a jedynie część, w której organizm nie potrzebuje. Należy zauważyć, że w ciągu dnia przechodzą one przez około 150 litrów pierwotnego moczu, w którym nie ma białek i glukozy, ale kompozycja zawiera wiele produktów wymiany. Pierwotny mocz jest wynikiem przetwarzania krwi i jest uwalniany po przefiltrowaniu krwi i nerek z nadmiaru pierwiastków.

Wpływa na hormon antydiuretyczny oraz pracę serca i naczyń krwionośnych. Przede wszystkim pomaga zwiększyć napięcie mięśni gładkich narządów wewnętrznych (zwłaszcza przewodu żołądkowo-jelitowego), napięcie naczyniowe, powodując wzrost ciśnienia obwodowego. Powoduje to zwiększenie objętości krążącej krwi, co prowadzi do wzrostu ciśnienia krwi. Biorąc pod uwagę, że jego ilość w organizmie jest zwykle niska, efekt naczynioruchowy jest niewielki.

Czy wazopresyna jest również efektem hemostatycznym, który osiąga się przez skurcz małych naczyń, a także stymulację produkcji białka w wątrobie, która jest odpowiedzialna za krzepliwość krwi. Dlatego jego produkcja wzrasta podczas stresu, szoku, utraty krwi, bólu, psychozy.

Wysokie stężenie hormonu wpływa na zwężenie tętniczek (naczyń krwionośnych kończących tętnice), co powoduje wzrost ciśnienia krwi. W miarę rozwoju nadciśnienia (utrzymujące się podwyższenie ciśnienia krwi) obserwuje się działania wazopresyny na zwiększenie czułości ściany naczynia na działanie constrictor katecholamin.

Na poziomie ośrodkowego układu nerwowego hormon antydiuretyczny reguluje zachowania agresywne. Uważa się, że pomaga osobie podczas wyboru partnera (niektórzy uważają go za "hormon wierności"), a także stymuluje rozwój męskiej ojcowskiej miłości.

Prowadzenie diagnostyki

Jeśli istnieje podejrzenie wystąpienia problemów z nerkami, lekarz przeprowadzi ogólną analizę moczu i krwi. Konieczne będzie także określenie osmolalności krwi i moczu, wykonanie biochemicznego testu krwi w celu określenia zawartości sodu, potasu i chloru. Wśród przydzielonych badań laboratoryjnych będzie również konieczne oddanie krwi hormonom tarczycowym i aldosteronowi (syntetyzowane przez kory nadnerczy i bierze aktywny udział w metabolizmie soli wodnej). Konieczne jest określenie poziomu białka całkowitego, wapnia w surowicy, kreatyniny, cholesterolu.

Jeśli testy ostrzegają lekarza, aby potwierdzić diagnozę, należy wykonać komputerowy i rezonans magnetyczny mózgu. Jeśli nie ma takiej możliwości - zrobić rzut czaszki w bocznym występie. Obowiązkowe badanie ultrasonograficzne nerek i elektrokardiogramu. Dalsze działania w dużej mierze zależą od otrzymanych danych.

Powyżej normy

Jeżeli analiza wykazała, że ​​ilość transkryptu wazopresyny większa niż normalnie, to może to wskazywać na zespół Constantin Parhon (pełna nazwa choroby: zespół nieodpowiednie wydzielanie hormonu antydiuretycznego). Patologia ta występuje rzadko może być spowodowane duże straty krwi, otrzymujące diuretyki, obniżenie ciśnienia krwi i inne choroby ze względu na zwiększenie syntezy hormonów, który jest skierowany do konserwacji wody i soli równowagi.

Co gorsze, jeśli choroba jest spowodowana nieprawidłowościami w przysadce mózgowej, które są odpowiedzią na nowotwór złośliwy, chorobę płuc (gruźlica, zapalenie płuc, astma), porażenie ośrodkowego układu nerwowego.

Objawami choroby są uczucie osłabienia, nudności, wymioty, migreny, drgawki, splątanie, z powodu retencji wody w organizmie występują obrzęki, przyrost masy ciała, obniżenie temperatury. Mocz jest uwalniany mniej niż normalnie, jest ciemny, stężony, ilość sodu w nim przekracza normę (odpowiednio we krwi - zmniejszona). W ciężkim przypadku, z powodu zbyt małej ilości sodu może wystąpić obrzęk mózgu, arytmia, zatrzymanie oddechu, śpiączka, śmierć.

W domu choroba nie jest wyleczona, konieczna jest hospitalizacja, schemat leczenia w dużej mierze zależy od przyczyny, która wywołała chorobę. W celu leczenia choroby pacjent musi przestrzegać diety o niskiej zawartości soli, stosowanie płynów jest ograniczone (nie więcej niż litr na dzień).

Aby zablokować działanie wazopresyny na nerki, przepisać leki zawierające węglan litu, demeklocyklinę, jako główny bloker ADH - fenytoinę. W ciężkich przypadkach dożylnie podaje się roztwory nadciśnieniowe w połączeniu z lekami moczopędnymi.

Poniżej normy

Obniżony poziom wazopresyny może być wywołany moczówką prostą. Na choroba może wpływać na pojawienie się problemów z przysadki lub podwzgórza, nerki zmniejszoną wrażliwość na działanie receptora wazopresyny. Objawy choroby to silne pragnienie, migrena, suchość skóry, utrata masy ciała, zmniejszenie ilości śliny, niewyjaśnione wymioty, gorączka.

Głównym objawem choroby jest zwiększone oddawanie moczu, w moczu jest głównie woda, ilość soli i minerałów jest obniżona. W zaniedbanym przypadku ilość wydalonego moczu z organizmu może wzrosnąć do 20 litrów dziennie.

Schemat leczenia w dużej mierze zależy od przyczyny, która spowodowała rozwój moczówki prostej. Mogą to być dolegliwości naczyniowe, infekcje, nowotwory złośliwe, choroby autoimmunologiczne, kiła, operacje mózgu. W przypadku cukrzycy nudności cukrzycy można wyleczyć, to samo można powiedzieć o skutecznym usunięciu guza. Jednak często pacjent, który ratuje życie i zdolność do pracy, musi przez całe życie przyjmować leki hormonalne.

Wazopresyna (hormon): funkcje i rola w ciele. Hormon antydiuretyczny

Wazopresyna jest hormonem produkowanym w neuronach podwzgórza. Następnie wazopresyna jest wysyłana do neurohipofii, w której następuje jej nagromadzenie. Hormon antydiuretyczny (zwany także wazopresyną) reguluje wydalanie płynu z nerek i prawidłowe funkcjonowanie mózgu.

Struktura ADH

Ten hormon w swoim składzie zawiera dziewięć aminokwasów, z których jeden to arginina. Dlatego w literaturze można znaleźć jeszcze jedno z nazw ADH - argininowa wazopresyna.

Ze względu na strukturę wazopresyna jest bardzo podobna do oksytocyny. Oznacza to, że jeśli związek chemiczny pomiędzy glicyną i argininą rozpada się w ADH, wówczas zmienia się działanie biologiczne wazopresyny. Ponadto wysoki poziom ADH może powodować skurcze macicy i wysoki poziom oksytocyny - działanie antydiuretyczne.

Rozwój wazopresyny wpływa na objętość płynu, który wypełnia naczynia krwionośne i komórki organizmu, a także zawartość sodu w płynie mózgowo-rdzeniowym.

Również wazopresyna jest hormonem pośredniczącym w ciśnieniu wewnątrzczaszkowym i temperaturze ciała.

Wazopresyna (hormon): funkcje

Główną funkcją tego hormonu jest kontrolowanie metabolizmu wody w ciele. Istotnie, zwiększenie stężenia ADH prowadzi do zwiększenia diurezy (to jest ilości uwolnionego moczu).

Główna rola wazopresyny w organizmie:

  • Zmniejszenie poziomu kationów sodu we krwi.
  • Wzrost wstecznej absorpcji cieczy (z powodu akwaporyny - specjalnego białka wytwarzanego przez działanie hormonu).
  • Zwiększenie objętości krwi krążącej w naczyniach krwionośnych.
  • Zwiększ całkowitą ilość płynu w tkankach.

Ponadto ADH wpływa na sygnał mięśni gładkich, które przejawia się jako zwiększenie tonu małych naczyń (kapilary i tętniczki), jak i zwiększonego ciśnienia krwi.

Ważnym efektem wazopresyny jest jego udział w procesach pamięciowych, uczeniu się i zachowaniach społecznych (przywiązanie ojców do dzieci, relacje w rodzinie i kontrola nad agresją).

Przyjmowanie wazopresyny we krwi

Po podwzgórzu, gdzie wytworzonego procesy hormonalne wazopresyny neuronów za pomocą neyrofizina-2 (specyficznym białkiem nośnikowym) gromadzi się przysadki mózgowej (tylnym płacie) i stamtąd pod wpływem zmniejszyć lub zwiększyć jony sodowe BCC inne krwi hormonu antydiuretycznego uwalniane do krwi.

Oba powyższe czynniki są oznakami odwodnienia, a dla utrzymania równowagi płynów w ciele istnieją specjalne komórki receptora, które są bardzo wrażliwe na brak wody.

Receptory, które reagują na wzrost sodu są nazywane osmoreceptorami i znajdują się w mózgu i innych ważnych narządach. Niska objętość krwi jest ustalana przez wolumoreceptory zlokalizowane w przedsionkach i żyłach żuchwy.

Jeżeli poziom wazopresyny jest zmniejszony

Nieodpowiednia produkcja tego hormonu i, odpowiednio, jego niski poziom we krwi prowadzi do pojawienia się złożonej specyficznej choroby, zwanej moczówką prostą.

Główne objawy choroby to:

  • Rosnąca słabość.
  • Zwiększenie dziennego wydalania moczu (wielomocz) do ośmiu litrów i więcej.
  • Suchość błon śluzowych (nos, oczy, żołądek, oskrzela, usta i tchawica).
  • Najsilniejsze pragnienie (polidypsja).
  • Drażliwość, nadmierna emocjonalność.

Przyczynami rozwoju tej choroby może być brak wazopresyny i obecność procesów zakaźnych w organizmie. Niewystarczające dostarczanie hormon jest często wynikiem przysadki lub podwzgórza nowotworów, jak również chorób nerek, który objawia się w zmiany w regulacji wazopresyny i syntezy.

Kolejną przyczyną pojawienia się tego stanu patologicznego może stać się ciąża, w której następuje zniszczenie argininy, która jest częścią tego hormonu.

Pojawienie się moczówki prostej może przyczynić się do:

  • Zapalenie opon mózgowych.
  • IMT.
  • Zapalenie mózgu.
  • Predyspozycje genetyczne.
  • Krwotok w mózgu.
  • Radioterapia nowotworów.

Jeśli przyczyna choroby nie jest określona, ​​moczówki prostej nazywa się ideopatyczną.

Endokrynolog zajmuje się leczeniem pacjentów z podobną patologią. Głównym lekiem w leczeniu moczówki prostej jest syntetyczna wazopresyna.

Oceniając jego poziom, należy pamiętać, że jego ilość zależy od pory dnia (tzn. Stężenie ADH w ciągu dnia jest niższe niż w nocy). Ważna jest pozycja pacjenta podczas pobierania krwi do analizy: w pozycji leżącej zmniejsza się poziom wazopresyny, podczas gdy w pozycji siedzącej i stojącej podnosi się.

Jeśli wazopresyna jest podwyższona

Nadmierna produkcja ADH jest rzadka, ten stan nazywa się zespołem Parkhona. Zespół nadmiernego wydzielania wazopresyny charakteryzuje się hiponatremią, zmniejszoną gęstością osocza krwi, wydzielaniem stężonego moczu.

Oznacza to, że w wyniku zwiększonej produkcji hormonu dochodzi do zatrucia wodą i ogromnej utraty elektrolitów (płyn gromadzi się w organizmie, a mikroelementy są z niego usuwane).

Pacjenci z tą patologią skarżą się na:

  • Zmniejszona diureza i niewielka ilość wydalanego moczu.
  • Szybki przyrost wagi.
  • Konwulsje.
  • Rosnąca słabość.
  • Nudności.
  • Ból głowy.
  • Utrata apetytu.

W ciężkich przypadkach pacjent zapada w śpiączkę i umiera, co jest następstwem zahamowania czynności życiowych ciała i obrzęku mózgu.

Przyczynami rozwoju syndromu Parkhona mogą być:

  • Niektóre nowotwory (na przykład drobnokomórkowe nowotwory płuc).
  • Choroby mózgu.
  • Cystic Fibrosis
  • Patologia oskrzelowo-płucna.

Jednym z czynników prowokujących rozwój tego schorzenia może być stosowanie pewnych leków (jeśli są nietolerancyjne) NLPZ, barbiturany, opiaty, leki psychotropowe i tak dalej.

Zespół terapii zmniejsza się do zastosowania antagonistów wazopresyny Constantin Parhon (vaptanov), a także ograniczenie ilości spożywanych płynów połowy litra do litra dziennie.

Wazopresyna. Hormon w farmakologii

W praktyce farmaceutycznej ADH stosuje się jako lek, który zwiększa wchłanianie zwrotne płynów w nerkach, zmniejsza diurezę i jest głównym lekiem w leczeniu moczówki prostej.

Analogi hormonu antydiuretycznego: minirynę, desmopresynę, terpipresynę, desmopresynę.

Struktura tego hormonu umożliwia wytwarzanie na jego bazie preparatów w postaci wodnych, oleistych roztworów i lipresyny.

Metody aplikacji

Najskuteczniejszym sposobem leczenia moczówki prostej jest "Desmopressin". Obniża produkcję moczu w nocy. Jeśli pacjent ma żylne krwawienie z przełyku, wówczas do leczenia stosuje się formy iniekcyjne wazopresyny.

Wodny roztwór ADH podaje się zarówno domięśniowo, jak i dożylnie.

Syntetyczną wazopresynę (hormon) stosuje się w ilości od pięciu do dziesięciu jednostek co dwadzieścia cztery do trzydziestu sześciu godzin. Jeśli krwawienie wystąpi z przewodu pokarmowego, zmiany dawkowania: wazopresyna jest wstrzykiwana co minutę dożylnie w ilości 0,1-0,5 jednostek.

Analogi ADH

Leki syntetyczne (analogi wazopresyny) "Lysinvasopressin" i "Minirin" są przepisywane donosowo. Wskazania do przepisywania tych leków to: moczenia, moczówki prostej, hemofilia i nowotwory podwzgórza i przysadki mózgowej. Rozpylaj narkotyki co cztery godziny na dwie jednostki w każdym nozdrzu.

W obecności enurezy "Desmopressin" jest przepisywany w postaci kropli do nosa. ten lek szybko przenika do krwi i rozprzestrzenia się po całym ciele. Efekt pojawia się w trzydzieści minut po wprowadzeniu.

Aby zmniejszyć przepływ krwi i ciśnienie krwi (ciśnienie tętnicze) wyznaczyć "Terlipressin." Ze względu na fakt, że preparat ten zmienił struktury wazopresyny (tj arginina jest zastąpiona przez lizynę i glicyny reszt przyczepionych) lek ma silne działanie zwężające naczynia.

Przypisać lek w formie wstrzyknięć dożylnych, efekt objawia się w pół godziny po podaniu. "Terlipressin" jest pokazany do operacji na narządach przewodu pokarmowego i małej miednicy, a także do krwawienia z narządów trawiennych i operacji ginekologicznych.

Funkcje hormonu antydiuretycznego i objawy nieprawidłowości

Wazopresyna jest wytwarzana przez podwzgórze i reguluje równowagę elektrolitową w ludzkim ciele. Wpływ antydurektycznego hormonu wazopresyny jest szczególnie odczuwany podczas odwodnienia i utraty krwi, ponieważ hormon aktywuje mechanizmy zapobiegające całkowitej utracie płynu.

Rola biologiczna

Wydzielanie hormonu zależy od ciśnienia krwi, objętości krwi w organizmie i osmolarności osocza krwi. Kiedy ciśnienie krwi wzrasta, wydzielanie hormonu zmniejsza się, a gdy maleje, może wzrosnąć sto razy.

Osmolarność osocza krwi zależy od poziomu równowagi soli. Gdy osmolarność maleje, hormon antydiuretyczny zaczyna być aktywnie produkowany i uwalniany do krwi. Jeśli osmolarność wzrasta, osoba odczuwa pragnienie, pije wodę i zmniejsza stężenie wazopresyny w osoczu krwi.

Również antydiuretyczny hormon odgrywa wielką krew w powstrzymywaniu krwawienia. Kiedy duża objętość krwi jest tracona, receptory lewego przedsionka utrwalają objętość krążącej krwi i dają sygnał podwzgórzu. Ta ostatnia z kolei aktywuje produkcję wazopresyny, działając na naczynia zwężające i zapobiegające obniżeniu ciśnienia krwi.

Innym działaniem tego hormonu jest wpływ na układ sercowo-naczyniowy. Wazopresyna zwiększa napięcie mięśni gładkich narządów wewnętrznych, mięśnia sercowego, wpływa na zwiększenie objętości krwi krążącej, obniżenie ciśnienia krwi.

Tak więc głównymi kierunkami pracy hormonalnej są:

  • Regulacja osmolarności osocza krwi;
  • Udział w zatrzymaniu utraty krwi;
  • Zapobieganie odwodnieniu;
  • Wpływ na ton mięśnia sercowego i mięśni gładkich;
  • Wpływ na objętość krwi krążącej.

W ośrodkowym układzie nerwowym wazopresyna bierze udział w regulacji agresywności i drażliwości. Istnieje opinia, że ​​wazopresyna bierze udział w wyborze partnera w osobie, a także przyczynia się do rozwoju ojcowskiej miłości u mężczyzn.

Norma hormonu

Międzynarodowa klasyfikacja nie określa konkretnej wartości normy wazopresyny w krwi ludzkiej. Wartości referencyjne zależą od metody badań laboratoryjnych, stosowanych odczynników i osmolalności krwi. Na przykład:

W wyniku wyniku analizy wykrywana ilość wazopresyny i wartości referencyjne są koniecznie wskazane w tych metodach, które zostały użyte w laboratorium do ustalenia.

Stany chorobowe

Warunki te rozwijają się na tle niewystarczającego wydzielania ADH. Istnieją dwie choroby związane z naruszeniem produkcji hormonów.

Brak cukrzycy

Podczas moczówki prostej nerki nie spełniają w pełni swojej funkcji reabsorpcji wody. Powodem tego jest:

  • Zmniejszona wrażliwość receptora na hormon antydiuretyczny - ta postać choroby nazywa się moczówką prostą neurogenną.
  • Nieodpowiednia produkcja wazopresyny - ta forma nazywa się moczówką centralną.

Pacjenci z moczówką prostą stale odczuwają pragnienie i piją dużo wody. Dzienna objętość moczu może osiągnąć kilkadziesiąt litrów, ale mocz ma niskie stężenie i obniżone wskaźniki jakości.

Aby określić dokładną postać moczówki prostej, pacjentowi przepisano Desmopressin. W przypadku moczówki prostej centralnej lek wykazuje działanie terapeutyczne, z postacią neurogenną - nie.

Zespół Parhona

Ta patologia jest również nazywana syndromem niedostatecznego wydzielania hormonu antydiuretycznego. Jednocześnie duże stężenie wazopresyny uwalnia się we krwi, a ciśnienie osmotyczne osocza krwi zmniejsza się. Objawy choroby przejawiają się w:

  • Osłabienie mięśni, drgawki;
  • Nudności;
  • Słaby apetyt;
  • Wymioty;
  • Może śpiączka.

Pacjent zachoruje, gdy inny płyn dostanie się do organizmu, na przykład podczas picia lub wstrzyknięcia dożylnego. Przy ściśle ograniczonym reżimie picia stan poprawia się.

Brak hormonu

Jeśli hormon antydiuretyczny jest wytwarzany w niewystarczających ilościach, obserwuje się następujące symptomy:

  • Ciągłe pragnienie;
  • Częste oddawanie moczu w dużych ilościach;
  • Sucha skóra;
  • Słaby apetyt;
  • Zaburzenia układu pokarmowego - zaparcia, zapalenie żołądka, zgaga;
  • Zmniejszone libido;
  • Naruszenia w cyklu miesiączki;
  • Chroniczny zespół zmęczenia;
  • Zmniejszenie koncentracji wzroku;
  • Zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe.

Podobne objawy mogą przypominać zaburzenia przewodu żołądkowo-jelitowego, układu sercowo-naczyniowego i nerwowego, dlatego ostateczną diagnozę można postawić dopiero po badaniu krwi.

Obniżony poziom wazopresyny w osoczu krwi może wskazywać na centralną postać moczówki prostej, zespołu polidypsji lub zespołu nerczycowego.

Zwiększone wydzielanie wazopresyny

Podwyższony poziom hormonu antydiuretycznego w osoczu krwi można zaobserwować przy następujących chorobach:

  • Zespół Juliena-Barre;
  • Zapalenie płuc;
  • Ostra porfiria;
  • Gruźlicze zapalenie opon mózgowych;
  • Złośliwe formacje w mózgu;
  • Zakaźne uszkodzenia mózgu;
  • Naczyniowe patologie mózgu.

W tym przypadku pacjent skarży się na skurcze mięśni, niską produkcję moczu, przyrost masy ciała, ból głowy, bezsenność i nudności. Mocz ma ciemny kolor i wysoką koncentrację.

W ciężkich warunkach, od niskiego stężenia sodu, może rozwinąć się obrzęk mózgu, asfiksja, arytmia, do śmiertelnego wyniku lub śpiączki. Jeśli takie objawy zostaną wykryte, konieczne jest natychmiastowe wezwanie karetki pogotowia.

Diagnostyka

Aby przejść lub przeprowadzić analizę wazopresyny, możliwe jest to w dowolnym ośrodku diagnostycznym, oddziale ambulatoryjnym lub w prywatnym laboratorium. Do badań stosowana jest metoda radioimmunologiczna, biomateriał to krew żylna. Wraz ze stężeniem hormonu antydiuretycznego określa się osmolalność osocza krwi.

Pacjent potrzebuje odpowiedniego przygotowania do wykonania analizy wazopresyny. Aby to zrobić:

  • Przez dwanaście godzin przed pobraniem krwi nie należy jeść, podaje się ją na pusty żołądek.
  • W przeddzień ogrodzenia należy wykluczyć stres fizyczny i psychiczny, ponieważ mogą one wpływać na stężenie wazopresyny.
  • Konieczne jest przerwanie przyjmowania leków zwiększających stężenie hormonu antydiuretycznego, a jeśli nie jest to możliwe, należy wskazać na formularzu, w którym należy przeprowadzić analizę, jaki rodzaj leku został pobrany, w jakiej dawce i kiedy ostatni raz został pobrany.

Wśród leków, które wpływają na poziom wazopresyny we krwi, powinny zostać usunięte, estrogensoderzhaschie leki nasenne i środki znieczulające, uspokajające, preparaty oksytocyny, karbamazepina, morfina, chlorpropamid, litu.

Po przeprowadzeniu badania rentgenowskiego lub radioizotopowego minie siedem dni, zanim wyniki analizy hormonu antydiuretycznego zostaną zniekształcone.

Badanie krwi dla wazopresyny pozwala ustawić centralnych i formy kłębuszkowej moczówki prostej, zespół niewłaściwego wydzielania, a także bezpośrednie rozpoznanie w głównym nurcie badań mózgu stanu morfologicznego.

Rozszyfrowanie wyników powinno być obsługiwane wyłącznie przez wykwalifikowanego endokrynologa, ponieważ samo interpretacja i samoleczenie w najgorszych przypadkach może doprowadzić do śpiączki.

Hormon antydiuretyczny: wartość dla organizmu w normie i patologii

Hormon antydiuretyczny (ADH) - substancja o charakterze białkowym, która powstaje w podwzgórzu. Jego główną rolą w ciele jest utrzymanie równowagi wodnej. ADH wiąże się ze specjalnymi receptorami znajdującymi się w nerkach. W wyniku ich interakcji zachodzi retencja płynów.

Niektórym stanom patologicznym towarzyszy naruszenie produkcji hormonów lub zmiana wrażliwości na jego działanie. Wraz z niedoborem moczówki rozwija się i nadmiernie - zespół niewystarczającego wydzielania ADH.

Prekursor hormonu antydiuretycznego (lub wazopresyny) wytwarzany jest w jądrach neurosekrecyjnych podwzgórza. W procesach komórek nerwowych jest przenoszony do płata tylnego przysadki mózgowej. W procesie transportu powstaje z niego dojrzała ADH i białkowa neurofizyna. Granulki wydzielnicze zawierające hormon gromadzą się w neurohypofizie. Wazopresyna częściowo wchodzi w przednią część ciała, w których bierze udział w regulacji syntezy kortykotropinę, odpowiedzialny za pracę gruczołów nadnerczy.

Kontrola wydzielania hormonu odbywa się poprzez osmo- i baroreceptory. Struktury te reagują na zmiany objętości i ciśnienia płynu w łożysku naczyniowym. Wzmocnienie wytwarzania czynników wazopresyny, takich jak stres, infekcja, krwawienie, nudności, ból, gonadotropina kosmówkowa, ciężkie uszkodzenie płuc. Przygotowanie to wpływa na spożycie niektórych leków. Stężenie ADH we krwi zależy od pory dnia - w nocy jest zwykle 2 razy wyższa niż w ciągu dnia.

Leki wpływające na wydzielanie i działanie hormonu:

Regulacja wydzielania i działania wazopresyny

Wazopresyna wraz z innymi hormonami - przedsionkowym peptydem natriuretycznym, aldosteronem, angiotensyną II, reguluje równowagę wodno-elektrolitową. Jednak wartość ADH w regulacji zatrzymywania i wydalania wody jest wiodąca. Promuje zachowanie płynów w organizmie poprzez zmniejszenie wydalania moczu.

Hormon pełni również inne funkcje:

  • regulacja napięcia naczyniowego i podwyższone ciśnienie krwi;
  • stymulacja sekrecji kortykosteroidów w nadnerczach;
  • wpływ na procesy krzepnięcia krwi;
  • synteza prostaglandyn i uwalnianie reniny w nerkach;
  • poprawa umiejętności uczenia się.

Na obwodzie hormon wiąże się z wrażliwymi receptorami. Skutki wazopresyny zależą od ich rodzaju i lokalizacji.

Rodzaje receptorów dla ADH:

Strukturalna i funkcjonalna jednostka nerki, w której plazma jest filtrowana, a tworzenie moczu to nefron. Jednym z jego elementów jest rura zbierająca. Realizuje procesy reabsorpcji (absorpcji wstecznej) i wydzielania substancji, pozwalając na utrzymanie metabolizmu wody i elektrolitu.

Działanie ADH w kanalikach nerkowych

2-gi interakcji z receptorami typu hormonów w cewkach zbiorczych aktywuje swoiste enzymy - kinazy białkowej A. W rezultacie błona komórkowa jest zwiększona liczba kanałów wodnych - akwaporyn-2. Dzięki nim woda wzdłuż gradientu osmotycznego przesuwa się ze światła rurek do komórek i przestrzeni pozakomórkowej. Sugeruje się, że ADH wzmacnia cewkowe wydzielanie jonów sodu. W rezultacie objętość moczu zmniejsza się, staje się bardziej skoncentrowany.

W patologii dochodzi do przerwania tworzenia się hormonu w podwzgórzu lub zmniejszenia wrażliwości receptorów na jego działanie. Brak wazopresyny lub jej działanie prowadzi do rozwoju moczówki prostej, objawiającej się pragnieniem i zwiększeniem objętości moczu. W niektórych przypadkach możliwe jest wytwarzanie ADH, któremu towarzyszy również brak równowagi wodno-elektrolitowej.

W moczówki prostej uwalniana jest duża ilość rozcieńczonego moczu. Jego objętość sięga 4-15 litrów i więcej dziennie. Przyczyną patologii jest bezwzględny lub względny niewydolność ADH, co powoduje zmniejszenie resorpcji wody w kanalikach nerkowych. Ten stan może być tymczasowy lub trwały.

Pacjenci zgłaszają wzrost ilości wielomoczu moczu i zwiększone pragnienie-polidypsja. Przy odpowiednim uzupełnieniu płynów inne objawy nie przeszkadzają. Jeśli utrata wody przekracza jej spożycie w organizmie, pojawiają się oznaki odwodnienia - suchość skóry i błon śluzowych, utrata masy ciała, spadek ciśnienia krwi, zwiększona częstość akcji serca, zwiększona pobudliwość. Cechą wieku osób starszych jest zmniejszenie liczby osmoreceptorów, więc w tej grupie ryzyko odwodnienia jest większe.

Istnieją następujące formy choroby:

  • Centralny - jest spowodowane zmniejszeniem produkcji wazopresyny przez podwzgórze z powodu urazów, nowotworów, zakażeń, chorób układowych i naczyniowych wpływających na strefę podwzgórzowo-przysadkową. Rzadziej przyczyną stanu jest proces autoimmunologiczny - zapalenie przysadki.
  • Nephrogenic - rozwija się z powodu zmniejszenia wrażliwości receptorów nerkowych na działanie ADH. W tym przypadku cukrzyca ma charakter dziedziczny lub powstaje na tle łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, niedokrwistości sierpowatej, przestrzegania diety niskobiałkowej i przyjmowania preparatów litu. Aby sprowokować patologię, można zwiększyć wydalanie wapnia z hiperkalciurią w moczu i małą zawartość potasu w hipokaliemii we krwi.
  • Pierwotna polidypsja - występuje, gdy nadmierne spożycie płynów i jest psychogenne.
  • Macierzyństwo bez cukrzycy - tymczasowy stan związany ze zwiększonym zniszczeniem wazopresyny przez enzym zsyntetyzowany przez łożysko.

Do diagnozowania chorób stosuje się testy czynnościowe z ograniczeniem płynności i przepisywanie analogów wazopresyny. Podczas ich oceny określa się zmianę masy ciała, objętość wydalanego moczu i jego osmolalność, skład elektrolitów w osoczu, badanie krwi jest wykorzystywane do badania stężenia ADH. Badania są wykonywane wyłącznie pod nadzorem lekarza. Jeśli podejrzewa się centralną postać, wskazane jest MRI mózgu.

Leczenie patologii zależy od wariantu jej przebiegu. We wszystkich przypadkach użyj wystarczającej ilości płynu. Aby zwiększyć poziom wazopresyny w centralnej cukrzycy, należy przepisać analogi hormonów - Desmopressin, Minirin, Nativa, Vasomirin. Leki selektywnie działają na receptory drugiego rodzaju w kanałach zbiorczych i zwiększają reabsorpcję wody. W przypadku postaci nerkowej pierwotna przyczyna choroby jest wyeliminowana, w niektórych przypadkach skuteczne jest podawanie dużych dawek desmopresyny, stosowanie diuretyków tiazydowych.

Psychidogenna polidypsja wymaga korekty psychoterapeutycznej. Gdy moczówka prosta jest w ciąży, wystarczy uzupełnić objętość płynów w organizmie razem z napojami.

Może Chcesz Pro Hormonów