Gruczolak przysadki jest łagodnym nowotworem przedniego płata przysadki mózgowej. Przysadka to mała struktura mózgu, która kontroluje gruczoły wydzielania wewnętrznego poprzez produkcję własnych hormonów. Gruczolak przysadki może być hormonalnie aktywny i nieaktywny. Z tego faktu, jak również wielkości guza, kierunku i szybkości jego wzrostu, kliniczne objawy choroby zależą. Główne objawy przysadki może służyć problemy ze wzrokiem, tarczycy dysfunkcji gonadach, nadnerczach, zaburzenia wzrostu i proporcjonalność poszczególnych części ciała. Czasami choroba przebiega bezobjawowo. dane diagnostyczne przysadki na podstawie rezonansu magnetycznego, badanie okulistycznej, w pojedynczych testach krwi hormonów. Leczenie gruczolaka przysadki może być operacyjne i zachowawcze. Z tego artykułu dowiesz się podstawowych informacji o tej chorobie, jej objawach i leczeniu.

Gdzie jest przysadka mózgowa

Przysadka mózgowa jest bardzo małą, ale bardzo istotną częścią układu nerwowego. Znajduje się u podstawy mózgu, w formacji kości zwanej "tureckim siodłem". Pomimo niewielkich rozmiarów przysadka produkuje hormony regulujące aktywność endokrynnych narządów całego organizmu. Dlatego też, gdy gruczolak przysadki mózgowej (lub inne patologiczne procesy w tym obszarze), dobrze skoordynowana praca całego organizmu zostaje zakłócona, a wynikłe objawy mogą maskować się jako zupełnie inna choroba.

Gruczolak przysadki mózgowej stanowi około 10% całkowitej liczby wszystkich guzów mózgu. Częściej występują u osób w wieku 30-40 lat. Choroba jest równie często dotknięta zarówno przez mężczyzn, jak i przez kobiety. Guz jest łagodny i charakteryzuje się powolnym wzrostem.

Klasyfikacja gruczolaków przysadki mózgowej

Tego typu nowotwory w medycynie są zwykle klasyfikowane według kilku znaków.

Rozmiar gruczolaka przysadki to:

  • miażdżycy (jeśli rozmiar guza nie przekracza 2 cm średnicy);
  • gruczolakowate (jeśli średnica guza jest większa niż 2 cm).

Miażdżycy dość często nie dają żadnych objawów klinicznych, szczególnie jeśli nie produkują hormonów. Utrudnia to diagnozowanie choroby.

Dzięki zdolności do syntezy hormony przysadki gruczołowej dzieli się na hormonalnie aktywne guzy i niehormonalne. Hormonalne aktywne guzy wytwarzają hormony, ale w nadmiarze, to jest znacznie więcej niż potrzebuje organizm. Odpowiednio, guzy niehormonalne nie wytwarzają hormonów.

Aktywne hormonalnie gruczolaki przysadki są klasyfikowane pod względem różnorodności wytwarzanego hormonu. Może to być:

  • somatotropiny (nadmierne tworzenie hormonu wzrostu);
  • prolactinoma (syntetyzuje się dużo prolaktyny);
  • kortykotropina (nadmiar hormonu adrenokortykotropowego);
  • tyreotropinoma (zwiększona produkcja hormonu pobudzającego targo);
  • gonadotropinoma (nadmiar hormonów, które regulują aktywność gruczołów płciowych).

W zależności od tego, jaki hormon jest w nadmiarze, są pewne objawy choroby, o których opowiem nieco później.

W odniesieniu do tureckiego siodła i sąsiednich formacji gruczolaki przysadki podzielono na:

  • znajduje się w tureckim siodle (zwykle microadenoma);
  • Poza tureckim siodłem w górę lub w dół;
  • wpadając w zatokę jamistą i niszcząc ścianę tureckiego siodła.

Dlaczego występuje gruczolak przysadki mózgowej?

Wyraźnie wskazana przyczyna gruczolaka przysadki, medycyna wciąż nie wie. Powszechnie wiadomo, że gruczolak przysadki nie jest chorobą dziedziczną. Zakłada się, że jego wygląd może przyczynić się do:

  • doznał urazu czaszkowo-mózgowego;
  • choroby zakaźne, centralny system nerwowy (zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych, ropień mózgu, uszkodzenie mózgu, gruźlica brucelozy, Kiła mózgowo-rdzeniowa, i tak dalej);
  • wpływ szkodliwych czynników na organizm matki w czasie ciąży (w tym palenie i picie alkoholu);
  • w ostatnich latach prześledzono zależność gruczolaków przysadki od długotrwałego stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych.

Objawy gruczolaka przysadki

Objawy kliniczne gruczolaka przysadki można podzielić na dwie grupy:

  • oftalmiczno-neurologiczny, który jest bezpośrednio związany ze wzrostem guza w mózgu. Ich występowanie wiąże się z uciskiem nowotworu wielu zlokalizowanych formacji, a przede wszystkim nerwów wzrokowych;
  • objawy endokrynologiczne związane z wytwarzaniem nowotworu niektórych hormonów. Do tej samej grupy objawów należy przypisać i zjawisko niewydolności poszczególnych hormonów, które mogą wystąpić, gdy nowotwór zostanie zniszczony przez komórki produkujące hormony przysadki mózgowej. Dlatego mogą to być objawy zarówno wysokich poziomów hormonów, jak i niskich.

Przyjrzyjmy się tym grupom objawów bardziej szczegółowo.

Objawy okulistyczne i neurologiczne

Ta grupa objawów jest tym bardziej wyraźna, im większa jest wielkość guza. Microadenomas mogą nie przejawiać przez którykolwiek z objawów Opthalmo-neurologicznych ze względu na fakt, że nie wykraczają poza Sella i nie kompresować otaczających struktur. Makropauczki prawie zawsze mają co najmniej jeden z objawów okulistyczno-neurologicznych. Może to być:

  • ból głowy. To jest nudne i obolałe w przyrodzie, nie zależy od pozycji ciała, pora dnia, nie towarzyszą nudności i wymioty, zlokalizowanego w okolicy czołowej, skroniowej regionu w obszarze oczodołu, słabo usunięte przeciwbólowych. Ból głowy wiąże się z naciskiem rosnącego guza na ścianach tureckiego siodła. Jeżeli ból wzrasta gwałtownie, może to być spowodowane krwotokiem do tkanki nowotworowej lub z nagłym wzrostem nowotworu;
  • zmiana pól wizualnych. W większości przypadków oznacza to utratę bocznych połówek widzenia (tak zwana hemianopsia dwupłatkowa). Objaw ten pojawia się w wyniku ucisku rosnącego gruczolaka nerwu wzrokowego przechodzącego pod przysadką mózgową. W tym momencie, noszą przeprawy, jednak w zależności od stopnia kompresji nerwu utraty włókien nerwowych mogą mieć części o różnej wielkości, od małych czarnych punktów (punktów) w polu widzenia aż do całkowitej utraty pół pola. Dość często pacjenci opisują swoje uczucia jako "patrząc w rurkę". Podczas kompresji długotrwałe nerwu wzrokowego może wywoływać atrofię nerwu wzrokowego, co przejawia się zmniejszoną ostrość wzroku oraz otkorrigirovat zjawiska za pomocą soczewki nie może być;
  • zaburzenia okulomotoryczne. Objawy te są związane z kompresją nerwów, które niosą unerwienie wewnętrznych i zewnętrznych mięśni oka. Przede wszystkim to podwójne widzenie w oczach i może być niestabilne, ale tylko, na przykład, patrząc w jednym kierunku; to jest zeza; ograniczenie ruchów jednego lub dwóch oczu na bok, w górę lub w dół. Takie objawy zwykle pojawiają się w bocznym kierunku wzrostu gruczolaka przysadki;
  • uczucie zatkania nosa i wypływ alkoholu z nosa. Objaw ten jest charakterystyczny dla gruczolakowłókniaków przysadki mózgowej i wiąże się z rozprzestrzenianiem się tego procesu z klinem lub zatoką łokciową;
  • napadowe zaburzenia świadomości (omdlenia). Objaw ten może pojawić się wraz z dojrzewaniem makrogolaka przysadki i ściskaniem podwzgórza.

Oznaki endokrynologiczne

Takie objawy są związane z nadmiarem jednego lub więcej hormonów przysadki mózgowej lub z brakiem wszystkich hormonów o dużych rozmiarach gruczolaka.

Macadenomy ściskają normalną tkankę przysadki mózgowej, co prowadzi do zmniejszenia produkcji hormonów. W tym przypadku objawy niewydolności śródpłucnej rozwijają się:

  • zmniejszenie czynności tarczycy (zmęczenie, osłabienie, obrzęk tkanek, suchość skóry, zwiększenie masy ciała, obrzęk, ze względu na słabą tolerancję wysiłku fizycznego i umysłowego oraz zimnej i zmniejszenie emocjonalne);
  • zmniejszona czynność nadnerczy (obniżenie ciśnienia krwi, zmęczenie, zawroty głowy, zmniejszony apetyt, uczucie mdłości do wymiotów);
  • zmniejszone funkcje seksualne (zmniejszone pożądanie seksualne, impotencja, anorgazmia, nieregularne miesiączkowanie, niepłodność);
  • u dzieci i młodzieży - zaburzenia wzrostu (opóźnienie w rozwoju fizycznym).

Hormonalne aktywne guzy, w zależności od rodzaju wytwarzanego hormonu, mogą objawiać się różnymi objawami. Rozważmy kliniczne cechy niektórych z nich:

  • somatotropinomy wykazują się wyraźniej u dzieci i młodzieży, ponieważ powodują zjawisko nadmiernego wzrostu ciała (gigantyzm) lub jego części (zwane akromegalią). Nieproporcjonalny wzrost poszczególnych części ciała (częściej szczotek, stóp, nosa, żuchwy) może towarzyszyć pojawienie się bólu i zaburzeń wrażliwości w tych obszarach. Oprócz tych objawów u dzieci i osób dorosłych mogą otyłość, zwiększone pocenie i tłustość skóry, nadmiernego wzrostu włosów na ciele, pojawienie się dużej ilości moli i brodawki, powiększonych rozmiarach tarczycy, bez wpływu na ich funkcję, występowanie cukrzycy;
  • kortykotropinomy prowadzą do zwiększenia zawartości hormonu adrenokortykotropowego we krwi i powodują zespół Itenko-Cushinga. Główne objawy tego zespołu są wysokie ciśnienie krwi, nadmierne owłosienie, pigmentacji skóry, otyłość (z preferencyjnego osadzania się tłuszczu na twarzy, szyi, piersi i brzucha), osłabienie mięśni, rozstępów na brzuchu czerwonawo-niebieskawy kolor (rozstępów), zmniejszoną odporność. Kortykotropinoma może być zregenerowana i stać się złośliwa, jak również przerzuty;
  • prolaktynaki powodują nieprawidłowości w miesiączkowaniu u kobiet do całkowitego braku miesiączki, bezpłodności, przydziału mleka z gruczołów sutkowych. U mężczyzn głównymi objawami są zaburzenia potencji, zmniejszenie pożądania seksualnego, wzrost gruczołów sutkowych (ginekomastia). Objawami charakterystycznymi dla płci żeńskiej i męskiej są trądzik skóry, łojotok, nadmierny wzrost włosów na ciele. Jest to prawdopodobnie najczęstszy typ gruczolaka przysadki;
  • tyreotropinoma powodują nadmierną produkcję hormonów tarczycy. W wyniku wystąpienia nadczynności tarczycy zjawiska: nadmierne pocenie się, dreszcze, gorączka, gorączkowy blask oczu, wysokie ciśnienie krwi, zaburzenia rytmu serca, utrata wagi, częste i dużymi, wodniste stolce, niestabilność emocjonalna, płaczliwość;
  • Gonadotropinoma prowadzi do naruszenia treści hormonów płciowych. Przejawia się to zmianami pożądania seksualnego, naruszeniem cyklu miesiączkowego, ale mniej wyraźnymi w porównaniu z tymi zmianami w przypadku prolactinoma. Gonadotropinomy rzadko są wykrywane na podstawie podobnych objawów, często występują sporadycznie lub w obecności współistniejących zmian neurologicznych w oczach.

Tyreotropinoma i gonadotropinoma występują bardzo rzadko.

Rozpoznanie gruczolaka przysadki

Pomimo tak wielu objawów klinicznych można stwierdzić, że rozpoznanie gruczolaka przysadki jest raczej trudnym ćwiczeniem. Wynika to przede wszystkim z niespecyficzności wielu skarg. Ponadto objawy gruczolaka przysadki powodują, że pacjenci odnoszą się do różnych specjalistów (okulista, ginekolog, terapeuta, pediatra, urolog, seksuolog, a nawet psychiatra). I nie zawsze wąski specjalista może podejrzewać tę chorobę. Dlatego pacjenci z tak niespecyficznymi i wszechstronnymi reklamacjami podlegają badaniu przez kilku specjalistów.

Ponadto rozpoznanie gruczolaka przysadki pomaga w badaniu krwi na zawartość hormonów. Zmniejszenie lub zwiększenie liczby z nich w połączeniu z istniejącymi reklamacjami pomaga lekarzowi postawić diagnozę.

Wcześniej radiografia tureckiego siodła była szeroko stosowana w diagnostyce gruczolaka przysadki mózgowej. Ujawniona osteoporoza i zniszczenie grzbietu tureckiego siodła, podwójny kontur jego dna służyły i nadal służą jako wiarygodne oznaki gruczolaka. Są to jednak późne objawy gruczolaka przysadki, to znaczy pojawiają się już ze znaczną długością istnienia gruczolaka.

Nowoczesną, dokładniejszą i wcześniejszą metodą diagnostyki instrumentalnej, w porównaniu z radiografią, jest obrazowanie rezonansu magnetycznego mózgu. Ta metoda pozwala zobaczyć gruczolaka, a im mocniejsze urządzenie, tym większe jego możliwości w planie diagnostycznym. Niektóre mikroglezy przysadki mózgowej ze względu na ich mały rozmiar mogą pozostać nierozpoznane nawet przy obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego. Szczególnie trudne jest rozpoznanie niehormonalnych, wolno rosnących mikrourazów, które mogą nie objawiać się wcale przy jakichkolwiek objawach.

Leczenie gruczolaka przysadki

Wszystkie metody leczenia gruczolaków przysadki mózgowej można podzielić na konserwatywne i operacyjne. Metody zachowawcze obejmują terapię medyczną i radioterapię.

Niestety, leczenie lekami jest skuteczne tylko wtedy, gdy występuje niewielka ilość prolaktyny lub somatotropiny. W przypadku prolaktynoma przepisuje się bromokryptynę (Parlodel), co prowadzi do zmniejszenia wytwarzania prolaktyny, z somatotropinoma u osób starszych - oktreotydem. W przypadku innych odmian gruczolaków przysadki lub dużych prolaktynaków należy stosować inne metody leczenia.

Radioterapia przy gruczolaku przysadki to kolejny sposób na pozbycie się przysadki mózgowej. Oto następujące metody:

  • zdalne promieniowanie lub terapia protonowa;
  • terapia gamma;
  • metoda radiosurgiczna.

Zaletą wszystkich tych technik jest nieinwazyjne leczenie. Sposób radiochirurgicznego jest być może najbardziej nowoczesne metody i innowacyjnym między promieniem, ponieważ umożliwia napromieniowywania tkanki guza z minimalnym wpływem na prawidłowe tkanki oprócz lokalizacji, w których zmniejsza się ilość objawów ubocznych promieniowania. Ponadto efekt ten można przeprowadzić nawet w warunkach ambulatoryjnych. Należy wziąć pod uwagę tylko to, że efekt napromieniowania rozwija się w ciągu kilku miesięcy.

  • przezczaszkowe - przez trepanację czaszki;
  • transnazalno (transsfenoidalne) - od strony nosa.

Naturalnie, pierwszy sposób dostępu jest bardziej traumatyczny, ponieważ wpływa na otaczającą tkankę mózgową. Jest to również związane z ryzykiem krwawienia i powikłań infekcyjnych. Czasami jednak niemożliwe jest dotarcie do guza w inny sposób. Dostęp przeznosowy jest minimalnie inwazyjną techniką endoskopową, to znaczy, gdy dostęp do guza odbywa się bez nacięć przez sondę wprowadzoną przez nos. Cały proces obsługi jest widoczny pod powiększeniem na ekranie monitora. Technika ta zmniejsza do zera ryzyko krwawienia lub powikłań infekcyjnych.

Rzadko zdarza się sytuacja kliniczna, kiedy gruczolak przysadki mózgowej staje się przypadkowym stwierdzeniem podczas badania innej choroby. Jeśli guz nie wytwarza hormonów, nie wzrasta (jak ustalono na podstawie powtarzanego obrazowania rezonansu magnetycznego po kilku miesiącach), wówczas można go po prostu obserwować przez lekarza, bez żadnej interwencji. Jeżeli jednak w trakcie ponownego badania wykryje się wzrost nowotworu lub zacznie wytwarzać hormony, wówczas zalecane jest promieniowanie lub leczenie chirurgiczne.

Czasami gruczolaki przysadki powodują nawrót. W takich przypadkach może być konieczne powtórzenie operacji.

Tak więc gruczolak przysadki jest chorobą wielopłaszczyznową, trudną do zdiagnozowania na wczesnym etapie jej istnienia. Każdy indywidualny przypadek gruczolaka przysadki wymaga indywidualnego podejścia ze strony prowadzącego lekarza. Najważniejszą rzeczą, którą należy wiedzieć osobie, która napotkała na taki problem, jest to, że gruczolak przysadki jest uleczalny!

Neurochirurg, Cand. M. Andrei Zuev mówi o tym, czym jest gruczolak przysadki, o jej objawach, zasadach diagnozy i leczenia:

Gruczolak przysadki

Gruczolak przysadki jest łagodnym nowotworem z gruczołowej tkanki przedniego płata przysadki mózgowej.

Przysadka mózgowa jest centralnym narządem układu hormonalnego wraz z podwzgórzem, z którym ma bliski związek. Znajduje się w podstawie mózgu w podniebiennym dole tureckiego siodła, ma płaty przednie i tylne. Hormony wydzielane przez przysadkę mózgową wpływają na wzrost, metabolizm, a także funkcję rozrodczą.

W strukturze wszystkich nowotworów wewnątrzczaszkowych odsetek gruczolaka przysadki wynosi 10-15%. Najczęściej choroba jest diagnozowana w 30-40 latach, występuje u dzieci, ale takie przypadki są rzadkie. Gruczolak przysadki mózgowej u mężczyzn występuje na tej samej częstotliwości, co u kobiet.

Przyczyny i czynniki ryzyka

Przyczyny rozwoju gruczolaka przysadki do końca nie są jasne. Istnieją dwie teorie wyjaśniające mechanizm rozwoju nowotworu:

  1. Wada wewnętrzna. Zgodnie z tą hipotezą, uszkodzenia jednego z genów komórki przysadki daje rozpoczęcia transformacji do guza, a następnie wzrost.
  2. Zaburzenia hormonalnej regulacji funkcji przysadki mózgowej. Hormonalna regulacja jest wykonywana przez hormony uwalniające rytm podskoków - liberyny i statyny. Można przypuszczać, że jeśli nadprodukcja liberinov gipoproduktsii statyny lub gruczołowej przysadki rozrost tkanki występuje, dając początek raka.

Czynnikami ryzyka rozwoju choroby są:

  • uraz czaszkowo-mózgowy;
  • Neuroinfekcja (kiła układu nerwowego, zapalenie poliomyelitis, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, ropień mózgu, bruceloza, malaria mózgowa, itp.);
  • długotrwałe stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych;
  • niekorzystny wpływ na płód w okresie rozwoju płodu.

Gruczolak przysadki jest łagodnym nowotworem, jednak niektóre typy gruczolaków mogą przebiegać złośliwie w niekorzystnych warunkach.

Formy choroby

Gruczolaki przysadki mózgowej są klasyfikowane jako aktywne hormonalnie (wytwarzają hormony przysadki mózgowej) i nieaktywne hormonalnie (nie wytwarzają hormonów).

W zależności od tego, jaki hormon jest wytwarzany w nadmiarze, gruczolaki hormonalnie czynne gruczołu przysadkowego dzielą się na:

  • Prolaktyna (prolactinoma) - rozwija się z prolaktotrofov, objawia się zwiększoną produkcją prolaktyny;
  • Gonadotropowe (gonadotropinoma) - rozwijają się z gonadotropów, objawiając się zwiększonym wytwarzaniem hormonów luteinizujących i folikulotropowych;
  • somatotropinnye (somatotropinomy) - rozwijają się z somatotropów, przejawiają się zwiększoną produkcją somatotropiny;
  • kortikotropnye (kortikotropinomy) - rozwijają się z kortykotropów, przejawiają się zwiększoną produkcją hormonu adrenokortykotropowego;
  • tyreotropowy (tyreotropinoma) - rozwija się z tyreotrofii, przejawia się zwiększoną produkcją hormonu tarczycy.

Jeśli hormon-aktywny gruczoł przysadki wydziela dwa lub więcej hormonów, określa się je jako mieszane hormony.

Hormonalnie nieaktywne gruczolaki przysadki podzielono na oncocytoma i gruczolaki chromofobowe.

W zależności od rozmiaru:

  • picoadenoma (średnica poniżej 3 mm);
  • mikrogleju (średnica nie większa niż 10 mm);
  • makrogruczolak (średnica powyżej 10 mm);
  • gruczolak olbrzymi (40 mm i więcej).

W zależności od kierunku wzrostu (w odniesieniu do tureckiego siodła) gruczolakami przysadki mózgowej mogą być:

  • endosellar (wzrost nowotworu we wnęce tureckiego siodła);
  • infraarsar (rozprzestrzenianie się nowotworu poniżej, osiągnięcie zatoki klinowej);
  • suprasellarny (rozprzestrzenianie się nowotworu w górę);
  • retrospekcyjnie (wzrost nowotworu z tyłu);
  • boczny (rozprzestrzeniający się nowotwór po bokach);
  • przedsionkowy (wzrost guza do przodu).

Przy rozprzestrzenianiu się nowotworu w kilku kierunkach odnosi się do kierunków wzrostu guza.

Objawy gruczolaka przysadki

Występowanie objawów gruczolak przysadki spowodowane przez zwiększenie ciśnienia w wielkości struktur mózgowych nowotworowych, które są rozmieszczone w obszarze tureckiego siodła. W związku z hormonalnie aktywną postacią choroby w obrazie klinicznym przeważają zaburzenia endokrynologiczne. W tym przypadku objawy kliniczne są zwykle związane nie z najbardziej zwiększoną produkcją hormonu, ale z aktywacją docelowego narządu, na którym działa hormon. Ponadto, wzrost gruczolak przysadki towarzyszą objawy, które mogą występować z powodu uszkodzenia tkanki przysadki rosnącej wielkości guza.

Neurologiczne objawy oczne występujące przy gruczolaku przysadki zależą od rozpowszechnienia i kierunku jej wzrostu. Objawy te obejmują podwójne widzenie (upośledzenie wzroku, w którym widoczne są bifurkaty), zmiany w polu widzenia, zaburzenia okoruchowe.

Występuje ból głowy spowodowany naciskiem guza na tureckie siodło. Ból zwykle zlokalizowane jest w oku, w skroniowych i czołowych obszarach, nie zależą od pozycji ciała pacjenta, nie towarzyszy uczucie nudności, mają charakter tępy, nie przycięte lub źle przycięte leki przeciwbólowe odbiór. Ostry wzrost bólu głowy może być związany z intensywnym wzrostem guza lub z krwotokiem w tkance nowotworowej.

Wraz z postępem patologicznego procesu rozwija się atrofia nerwu wzrokowego. Wzrost guzów w kierunku bocznym prowadzi do paraliżu mięśni ocznych, ze względu na uszkodzenia nerwów okoruchowych (oftalmoplegii), któremu towarzyszy zmniejszenie ostrości widzenia. Zwykle ostrość wzroku jest najpierw zmniejszana w jednym oku, a następnie w drugim, obserwuje się równoczesne zaburzenie widzenia obu oczu. Podczas kiełkowania siodła guzie i sieci rozdzielczej, w labirynt lub klinowej pojawia nosa (podobny do nowotworu klinicznego, gdy nosa lub zapalenie zatok). Wraz ze wzrostem gruczolaka przysadki mózgowej w górę występują zaburzenia świadomości.

Zaburzenia endokrynno-metaboliczne zależą od tego, który hormon jest wytwarzany w nadmiarze.

U dzieci z somatotropinią występują objawy gigantyzmu, u dorosłych rozwija się akromegalia. Zmiany w szkielecie pacjentów towarzyszą cukrzycy, otyłości, woli rozlanej lub guzowatej. Często nie jest zwiększenie wydzielania łoju do wytworzenia na brodawek skórnych i brodawki znamiona, hirsutyzm (nadmierne owłosienie kobiet męskim typu), nadmierna potliwość (nadmierne pocenie się).

Gdy prolaktinome kobiety zakłócony cykl menstruacyjny pojawia mlekotoku (spontanicznie przepływu mleka z piersi, które nie jest związane z laktacji), brak miesiączki (brak miesiączki przez kilka cykli miesiączkowych), niepłodność. Te stany patologiczne mogą występować zarówno w kompleksie, jak i w izolacji. Pacjenci z prolactinoma mają trądzik, łojotok i anorgasmię. W tej formie gruczolaka przysadki u mężczyzn jest zwykle postrzegane mlekotoku, ginekomastię (wzrost o jednej lub obu piersi), zmniejszenie popędu płciowego, impotencja.

Rozwój kortykotropiny prowadzi do pojawienia się zespołu hiperkortowego, zwiększonej pigmentacji skóry, a czasem do zaburzeń psychicznych. Zaburzenia oczne i neurologiczne z kortykotropiną zwykle nie występują. Ta forma choroby jest zdolna do złośliwego zwyrodnienia.

W przypadku tyreotropinoma pacjenci mogą wykazywać objawy hiper- lub niedoczynności tarczycy.

Gonadotropinoma zwykle objawia się zaburzeniami ocznymi i neurologicznymi, którym może towarzyszyć mdłości i hipogonadyzm.

Z ogólnych objawów u pacjentów z guzami zależnymi od hormonów, osłabieniem, szybkim zmęczeniem, zmniejszoną zdolnością do pracy, zmianami w apetycie.

Diagnostyka

Jeśli podejrzewasz gruczolaka przysadki, pacjentom zaleca się poddanie się badaniu z endokrynologiem, neurologiem i okulistą.

W celu wizualizacji guza wykonuje się prześwietlenie rentgenowskie siodła tureckiego. To determinuje zniszczenie grzbietu tureckiego siodła, dwu-konturowego lub wielopoziomowego jego dna. Tureckie siodło może być powiększone i ma kształt balonu. Są oznaki osteoporozy.

W strukturze wszystkich nowotworów wewnątrzczaszkowych odsetek gruczolaka przysadki wynosi 10-15%. Najczęściej choroba jest diagnozowana w 30-40 latach, występuje u dzieci, ale takie przypadki są rzadkie.

Czasami trzeba przeprowadzić dodatkowe pnevmotsisternografii (ujawnia przesunięcie czołgów i oznaki pustego siodła chiasmatic), komputer i tomografii rezonansu magnetycznego. W 25-35% gruczolaków przysadki mózgowej są tak małe, że ich wizualizacja jest trudna nawet w przypadku nowoczesnych narzędzi diagnostycznych.

Jeśli istnieje podejrzenie, że wzrost gruczolaka jest skierowany w stronę zatoki jamistej, zaleca się angiografię mózgu.

Ważnym elementem diagnozy jest laboratoryjne oznaczanie stężenia hormonów przysadki w krwi pacjenta metodą radioimmunologiczną. W zależności od objawów klinicznych konieczne może być określenie stężenia hormonów wytwarzanych przez obwodowe gruczoły wydzielania wewnętrznego.

Zaburzenia okulistyczne zdiagnozowanych podczas badania okulistycznego, sprawdzić ostrość wzroku pacjenta, perymetrii (metoda odkrywania granice pól) i oftalmoskopia (badanie dna oka technika instrumentalna).

Załaduj testy farmakologiczne mogą określić obecność nieprawidłowej reakcji tkanki gruczolakowatej na działanie farmakologiczne.

Rozpoznanie różnicowe jest wykonywane inne guzy mózgu, efekty uboczne niektórych leków (neuroleptyki, leki przeciwdepresyjne, kortykosteroidy, leki przeciwwrzodowe), pierwotnej niedoczynności tarczycy.

Leczenie gruczolaka przysadki

Wybór schematu leczenia gruczolaka przysadki zależy od postaci choroby.

Wraz z rozwojem nieczynnych hormonalnie gruczolaków przysadki mózgowej o niewielkich rozmiarach zwykle uzasadnione jest oczekiwanie i zobaczenie taktyki.

Leki są wskazane w przypadku prolactinoma i somatotropinoma. Pacjentom przepisuje się leki blokujące nadmierną produkcję hormonów, co pomaga normalizować tło hormonalne, poprawiać stan psychiczny i fizyczny pacjenta.

Radioterapia jako główna metoda leczenia gruczolaka przysadki jest stosowana stosunkowo rzadko, zwykle w tych przypadkach, gdy nie ma pozytywnego efektu terapii lekowej i istnieją przeciwwskazania do leczenia chirurgicznego.

Sposób radiochirurgicznego stosuje się do niszczenia guza przez działanie na środku patologicznego wpływu wysokiej promieniowania jonizującego. Ta metoda nie wymaga hospitalizacji i charakteryzuje się atraumatyzmem. Radiochirurgicznego leczenie jest wskazane, jeśli proces choroba nie wiązał się z nerwu wzrokowego, nowotwór jest w tureckiego Sellę ephippium zwykłym rozmiarze lub nieznacznie zwiększona średnica guza nie przekracza 3 cm, i ma również pacjentów odmowę innych zabiegów i przeciwwskazania dla swoich przeprowadzanie.

Leczenie radiosurgiczne stosuje się w celu usunięcia pozostałych nowotworów po operacji, a także po odległym napromieniowaniu (radioterapia).

Oznaczenia na chirurgicznym usunięciu gruczolaka przysadki jest postęp guza i / lub brak efektu terapeutycznego po kilku cyklach hormonalnie czynnej leku leczenia guzów, jak i bezwzględny agonistów receptora dopaminy nietolerancji.

Chirurgiczne usunięcie gruczolaka przysadki mózgowej można wykonać przez otwarcie jamy czaszkowej (przezczaszkowej) lub przez kanały nosowe (metoda donosowa) przy użyciu techniki endoskopowej. Zazwyczaj transnasal metoda stosowana do gruczolaki przysadki małe wymiary i jest stosowane do usuwania przezczaszkowe makrogruczolaków przysadkowych, jak również w przypadku wtórnych guzów.

Możliwość całkowitego usunięcia gruczolaka przysadki zależy od jej wielkości (przy średnicy guza większej niż 2 cm istnieje prawdopodobieństwo nawrotu pooperacyjnego przez pięć lat po operacji) i postaci.

Przezskórne usunięcie gruczolaka przysadki odbywa się w znieczuleniu miejscowym. Dostęp do miejsca operacji przez nozdrza, dostarczany jest do endoskopu mózgowej otseparovyvaetsya śluzówki, kości narażone przedniej zatoki nosowej, za pomocą specjalnego wiertła jest zapewniony dostęp do Sella. Następnie części guza są następnie usuwane. Następnie zatrzymaj krwawienie i zamknij tureckie siodło. Średni okres hospitalizacji po takiej operacji wynosi 2-4 dni.

Podczas usuwania gruczolak przysadki sposób przezczaszkową dostępu może być czołowo (otwarty przedni kości czaszki) lub w kości skroniowej, wybór dostępu zależy od kierunku wzrostu nowotworów. Interwencja operacyjna prowadzona jest w znieczuleniu ogólnym. Po goleniu włosów na skórze zaplanowano projekcje naczyń krwionośnych i ważnych struktur, które nie są pożądane, aby zranić się podczas operacji. Następnie wykonuje się cięcie tkanek miękkich, cięcie kości i nacięcie opony twardej. Gruczolak jest usuwany za pomocą elektrycznej pęsety lub aspiratora. Następnie klapa kości wraca na swoje miejsce i nakłada się szwy. Po zakończeniu narkozy pacjent spędza 24 godziny na oddziale intensywnej terapii, po czym zostaje przeniesiony na oddział ogólny. Termin hospitalizacji po takiej operacji wynosi 1-1,5 tygodnia.

Gruczolak przysadki może niekorzystnie wpływać na przebieg ciąży. Na początku ciąży podczas leczenia agonistami receptora dopaminy należy przerwać przyjmowanie tych leków. U pacjentów z hiperprolaktynemią ryzyko spontanicznego poronienia zwiększa się w historii choroby, dlatego zaleca się, aby takie pacjenci byli leczeni naturalnym progesteronem przez cały pierwszy trymestr ciąży. Karmienie piersią nie jest zabronione.

Możliwe powikłania i konsekwencje

Do powikłań gruczolaka przysadki należą: złośliwość, degeneracja torbielowata, udar. Brak leczenia gruczolakiem hormonoaktywnym prowadzi do rozwoju ciężkich zaburzeń neurologicznych i zaburzeń metabolicznych.

Prognoza

Gruczolak przysadki jest łagodnym nowotworem, jednak niektóre typy gruczolaków mogą przebiegać złośliwie w niekorzystnych warunkach. Możliwość całkowitego usunięcia gruczolaka przysadki zależy od jej wielkości (przy średnicy guza większej niż 2 cm istnieje prawdopodobieństwo nawrotu pooperacyjnego przez pięć lat po operacji) i postaci. Nawroty gruczolaka przysadki występują w około 12% przypadków. Możliwe jest także samo-leczenie, szczególnie w przypadku prolactinoma.

Zapobieganie

Aby zapobiec rozwojowi gruczolaka przysadki, zaleca się:

  • uniknąć urazu czaszkowo-mózgowego;
  • unikać długotrwałego stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych;
  • stworzyć wszystkie warunki dla prawidłowego przebiegu ciąży.

Gruczolak przysadki: objawy, leczenie i zapobieganie

Gruczolak przysadki, którego objawy, leczenie i diagnoza zostały przedstawione w tym artykule, jest guzem łagodnym zlokalizowanym w przednim płacie. Według danych statystycznych gruczolaki przysadki stanowią około 10-18% całkowitej liczby guzów wewnątrzczaszkowych, są równie powszechne u mężczyzn i kobiet, głównie w wieku 20-50 lat.

Czym są gruczolaki?

Gruczolak przysadki, w zależności od komórek składowych, może być hormonalnie aktywny i nieaktywny (odpowiednio 60% i 40% przypadków). Z kolei prawie wszystkie hormonalnie aktywne gruczolaki produkują jeden pojedynczy hormon w przednim płacie przysadki mózgowej, a 10% nowotworów wytwarza jednocześnie kilka hormonów.
Hormonalne aktywne guzy, w zależności od wytwarzanych hormonów, występują w następujących postaciach:

  1. Gonadotropowy gruczolak (wytwarza hormony stymulujące gruczoły płciowe: hormon folikulotropowy i hormon luteinizujący).
  2. Tyreotropinoma (produkuje hormon stymulujący tarczycę, który kontroluje funkcjonowanie gruczołu tarczycy).
  3. Kortykotropina (syntetyzuje hormon adrenokortykotropowy, odpowiedzialny za produkcję glukokortykoidów nadnerczy).
  4. Somatotropinoma (wydziela hormon wzrostu odpowiedzialny za wzrost masy ciała, syntezę białek, rozkład tłuszczu i tworzenie glukozy).
  5. Prolactinoma (produkuje prolaktynę, która powoduje tworzenie się mleka).
  6. Mieszane gruczolaki (wytwarzają kilka hormonów w tym samym czasie).

W zależności od wielkości guza wszystkie gruczolaki przysadki mózgowej dzielą się na mikro i makrogruczolaki. Microadenoma nie mogą być wykryte nawet podczas MRI, i są okresowo wykrywane podczas sekcji patoanatomicznej przeprowadzonej przy okazji zupełnie różnych chorób.

W normalnym stanie przysadka mózgowa znajduje się w zagłębieniu kości klinowej czaszki, która stała się znana jako tureckie siodło. W odniesieniu do naturalnej lokalizacji przysadki mózgowej w tym siodle, gruczolaki mogą rosnąć zarówno wewnątrz tej depresji, jak i wykraczać poza nią, dlatego z powodu charakteru guza gruczolaki dzielą się na:

  • endosellar (umieszczony wewnątrz siodła);
  • endoinfrasellar (rosną);
  • endosuprasellarny (skierowany do góry);
  • endolaterosellar (guz kołysze się w prawo lub w lewo w stosunku do tureckiego siodła);
  • zmieszany (na przykład umieszczony ukośnie).

Dlaczego występuje gruczolak?

Przyczyny rozwoju gruczolaka przysadki nie zostały precyzyjnie ustalone. Ogólnie uważa się, że niektóre typy gruczolaków występują z powodu nadmiernej stymulacji z podwzgórza lub niedostatecznego funkcjonowania gruczołów dokrewnych, które są "podporządkowane" przysadce mózgowej.
Czynniki, które przyczyniają się do pojawienia się gruczolaka to:

  • uraz czaszkowo-mózgowy;
  • choroby zakaźne mózgu (np. zapalenie mózgu);
  • przedłużone przyjmowanie doustnych środków antykoncepcyjnych.

Gruczolak przysadki: objawy

Wszystkie objawy towarzyszące gruczolakowi przysadki można warunkowo podzielić na 2 duże grupy (zespoły):

  1. Zespoły wynikające z mechanicznego ucisku gruczolaka otaczających tkanek.
  2. Endokrynologiczne i metaboliczne zespoły.

Zespoły kompresji mechanicznej

Mechaniczne ściskanie i niszczenie otaczających tkanek powoduje raczej duże gruczolaki (makrogruczaki). W tym przypadku objawy są ściśle związane z kierunkiem wzrostu guza względem tureckiego siodła.
W górę (gruczolaki endosuprazaryczne). Na szczycie przysadki mózgowej znajduje się skrzyżowanie nerwów wzrokowych, więc gruczolaki często prowadzą do takich zaburzeń widzenia, jak:

  • zmiana w polu widzenia (na przykład przez rodzaj hemomopsji bitemicznej, patrz poniżej);
  • całkowita ślepota.

Jeśli pole widzenia każdego oka, psychicznie podzielić na środku linii pionowej, masz półkole 2: zewnętrzny (ten, który wypukła część z widokiem na świątynię - doczesne, czasowy) i wewnętrzna (wypukłe powierzchnie nos - do nosa). Heteropedia błoniasta występuje wtedy, gdy osoba nadal widzi tylko wewnętrzne połowy nosowe, a doczesne połowy obu oczu stają się ślepe.

Ponadto, wraz ze wzrostem nowotworu, zaczynają wywierać nacisk ku górze na membranie z tureckiego siodełka, co powoduje tępy ból w obszarze czołowo, która nie zależy od zmian położenia ciała, następuje przez wymioty, często nie na otrzymywanie środków przeciwbólowych.

Bardzo duże makrogruczolaka przysadki rośnie w danym kierunku, a nawet mogą ściskać trzecią komorę (jedna z wnęk w mózgu, który przepływa płyn mózgowo-rdzeniowy), która będzie wykazywała objawów podwyższonego ciśnienia śródczaszkowego: wymioty, silnego bólu głowy.
Dół (gruczolaki endinfrazaryczne). W takim przypadku gruczolak może stopniowo niszczyć dno tureckiego siodła i rozprzestrzeniać się bezpośrednio w zatokach klina lub kratownicy. Może temu towarzyszyć uczucie zatkania nosa i "katar", chociaż w rzeczywistości jest to wyciek płynu rdzeniowego z jamy czaszki.
W bokach (gruczolaki endolaterosellar). Po bokach przysadki mózgowej znajdują się różne nerwy czaszkowe, które uczestniczą w ruchu gałek ocznych, a także nerwu wzrokowego. W tym przypadku najbardziej charakterystycznymi objawami są:

  • zmniejszone widzenie;
  • podwójne widzenie w oczach;
  • zez;
  • pominięcie powiek.

Ponadto gruczolak może ściskać inne obszary przysadki mózgowej, powodując ich całkowitą lub częściową śmierć. W rezultacie stopniowo dochodzi do niedoczynności przysadki: niedoczynność przysadki. Główne objawy niedoczynności przysadki:

  • otyłość lub wyczerpanie;
  • u kobiet - zaburzenia cyklu miesiączkowego, atrofia macicy, jajników, gruczołów sutkowych;
  • u mężczyzn - zanik penisa, jądra;
  • letarg;
  • hałas w uszach;
  • bóle głowy;
  • zawroty głowy;
  • szybkie zmęczenie;
  • senność;
  • spadek tempa metabolizmu.

Endokrynologiczne i zespół metaboliczny

Hormonalnie czynne gruczolaki przysadki można wykryć na wczesnym etapie, ze względu na fakt, że przez syntezę zwiększoną ilość pewnych hormonów, które powodują zmiany hormonalne w organizmie, nawet w przypadkach, gdy sama guza niewielka.

Gruczolak, który produkuje prolaktynę (prolactinoma)
U kobiet - cykl menstruacyjny, mleko (mlekotok), niepłodność; można również zaobserwować nadmierną masę ciała, łojotok, trądzik, zmniejszenie libido.
U mężczyzn - zwiększenie gruczołów mlecznych (ginekomastia), zmniejszenie libido, impotencja.
Gruczolak, który produkuje hormon somatotropowy (somatotropinoma)
Dzieci - gigantyzm.
U dorosłych zjawisko akromegalii (duże łuki jarzmowe, uszy, nos itp.).
Gruczolak, który produkuje glukokortykoidy (kortykotropina)
Charakteryzuje się objawami hiperkortyzacji i bardzo często występuje u Isenko-Cushinga. W przypadku hiperkortykalności najbardziej typowe są następujące objawy:

  • otyłość;
  • okrągła, księżycowa twarz;
  • zmniejszenie ilości tkanki mięśniowej;
  • trądzik;
  • zwiększona pigmentacja skóry;
  • podwyższone ciśnienie krwi;
  • zmniejszone libido;
  • osteoporoza, której towarzyszą spontaniczne złamania żeber;
  • bóle głowy;
  • ogólne osłabienie.

Gruczolak, który syntetyzuje nadmierną ilość hormonu pobudzającego czynność tarczycy (tyreotropinoma)
Gruczolak ten prowadzi do tyreotoksykozy, czemu towarzyszy:

  • kołatanie serca;
  • charakterystyczne topolowe oczy;
  • utrata masy ciała itp.

Gruczolak produkujący hormony płciowe (gonadotropinoma)
U kobiet - krwawienie z macicy, naruszenie cyklu miesiączkowego.
U mężczyzn - ginekomastia, impotencja.

Diagnoza, leczenie i profilaktyka

W domu możesz zobaczyć niektóre z wyżej wymienionych znaków. Jednakże, w celu dokładnego rozpoznania konieczne jest, aby znaleźć neurologa lekarza i przechodzą bardziej szczegółowej analizy, która może zawierać rentgenowskie kości czaszki (w różnych występów), MRI, CT, jak również określenie hormonalnej tła (na przykład, pomiar hormony przedniego płata przysadki mózgowej).

Leczenie gruczolaka przysadki zależy od jej wielkości, intensywności wzrostu i aktywności hormonalnej. Zasadniczo leczenie przeprowadza się za pomocą leków, chirurgicznie i za pomocą zdalnego napromieniowania.

W celu zapobiegania gruczolakom, eksperci zalecają: unikać występowania urazów czaszkowo-mózgowych, w odpowiednim czasie leczyć różne choroby zakaźne, aby zapobiec zakażeniu mózgu, nie stosować długoterminowych doustnych środków antykoncepcyjnych.

W przypadku wykrycia jakichkolwiek zaburzeń oftalmicznych, neurologicznych lub zmian hormonalnych, zaleca się, aby zwrócić się o pomoc lekarską w odpowiednim czasie.

Do którego lekarza się zgłosić

Jeśli znalazłeś jeden lub więcej objawów przypominających objawy gruczolaka przysadki, skonsultuj się z terapeutą. Manifestacje tego nowotworu są często zróżnicowane i obejmują zmiany w wyglądzie, wiele z nich mówi lekarzowi o diagnozie. Po zbadaniu pacjenta z proponowanym gruczolakiem przysadka jest wysyłana do endokrynologa. Ponadto przeprowadza się badanie neurologa, neurochirurga, okulisty, ginekologa lub ginekologa-endokrynologa, androloga, mammologa.

Gruczolak przysadki: leczenie, przyczyny, objawy, rokowanie, konsekwencje

Przysadka mózgowa to centralny gruczoł dokrewny, który wpływa na metabolizm, wzrost ciała i zdolności reprodukcyjne. Znajduje się w podstawie tureckiego siodła w mózgu. U osoby dorosłej rozmiar przysadki wynosi około 9 x 7 x 4 mm, masa wynosi około 0,5 grama.

W przysadce mózgowej, dwie części - tylna, neurohypofiza i przednia - adenohophofia.

W przedniej części przysadki jest odpowiedzialny za wytwarzanie hormonów, które stymulują tarczycy (hormonu stymulującego tarczycę), jąder i jajników (luteinizujący hormon folikulotropowy), nadnercza (adenokortikotropny hormon), a także regulujące laktacji (prolaktyny) i wzrostu organizmu (STH).

Neurohypofiza jest odpowiedzialna za produkcję oksytocyny, która reguluje procesy laktacji, porodu i hormonu antydiuretycznego, który reguluje równowagę wodno-solną w organizmie.

W niekorzystnych warunkach, gdy odsłonięte tkanki gruczołowej może spowodować jego wzrost objętości, rozwój patologii - gruczolak przysadki - łagodny nowotwór z komórek przedniego płata przysadki rośnie.

Gruczolak przysadki na zdjęciach

Klasyfikuj te typy gruczolaka przysadki:

Według lokalizacji:

Intrasseolar - gdy guz nie wykracza poza tureckie siodło;

indosuprasselyarnaya - w odniesieniu do tureckiego siodła, gruczolak rośnie do jego wierzchołka;

endoiphrassele - wyrasta na dno;

gruczolak endoaterapeutyczny - rośnie w kierunku tureckiego siodła.

Według rozmiaru:

miąższość - do 1 cm;

makrogruczolak - więcej niż 1 cm;

gruczolak olbrzymi - ponad 10 cm.

Z natury wytwarzanych hormonów:

gonadotropina (LH lub FSH);

mieszane gruczolaki (jednocześnie wytwarzają kilka hormonów, 15% wszystkich przypadków).

Poprzez wydzielanie hormonów:

hormonalnie aktywne guzy (60%);

hormonalnie nieaktywne gruczolaki (40%).

Według danych statystycznych, ze wszystkich patologii mózgu, gruczolaki przysadki tworzą do 15% guzów.

Najczęstsza choroba wśród osób w wieku dojrzałym (od 35 do 50 lat) i jest równie powszechna wśród kobiet i mężczyzn. Rzadką chorobę uważa się u dzieci. Tylko 2 do 6% dzieci i młodzieży cierpi na gruczolaka przysadki.

Jakie czynniki powodują pojawienie się gruczolaka?

Przyczyny pojawienia się gruczolaka przysadki:

gruźlica, wpływająca na układ nerwowy;

Negatywne działanie na płód w czasie ciąży (promieniowanie jonizujące, toksyczne leki).

Krwotoki śródczaszkowe, uraz czaszkowo-mózgowy.

Długotrwałe zmiany zapalne i autoimmunologiczne gruczołu tarczowego, które zmniejszają jego funkcję (niedoczynność tarczycy).

Dziedziczność - pacjenci z zespołem endokrynnego mnogiego adenomatozy są bardziej narażeni na rozwój guzów przysadki i innych gruczołów.

Długotrwałe stosowanie doustnych złożonych środków antykoncepcyjnych może powodować gruczolak, ponieważ leki te w wielu cyklach menstruacyjnych naruszają owulację i uwalnianie hormonów przez jajniki. Przysadka mózgowa powinna wytwarzać dużą ilość LH i FSH, co może prowadzić do pojawienia się gonadotropinoma.

Hipogonadyzm jest wrodzonym niedorozwojem jądra i jajników lub powstałej zmiany gonad ze względu na działanie procesów autoimmunologicznych, promieniowanie radioaktywne itp.

Gruczolak przysadki: objawy

Objawy charakteryzujące gruczolaka różnią się w zależności od rodzaju guza.

Hormonalnie nieaktywny gruczolak może istnieć przez kilka lat i nie wpływać na stan zdrowia, dopóki nie zostanie przypadkowo wykryty podczas badania na obecność innej choroby. Aktywny miażdżyca wiąże się z zaburzeniami endokrynologicznymi. Według danych statystycznych bezobjawowe mikroglezy występują u 12% osób.

Macadenoma ma negatywny wpływ nie tylko na układ hormonalny, ale także powoduje zaburzenia neurologiczne spowodowane uciskiem otaczających tkanek i nerwów.

Prolactinoma

Uważany jest za najczęstszy nowotwór przysadki mózgowej, który pokrywa od 30 do 40% wszystkich takich gruczolaków. Zwykle rozmiar prolaktyny wynosi 2-3 mm. Kobiety częściej chorują na tę chorobę niż mężczyźni. Pojawia się w postaci następujących znaków:

Naruszenie kobiet w cyklu menstruacyjnym - brak miesiączki, cykle nieowulacyjne, nieregularne cykle.

Niemożliwość zajścia w ciążę w wyniku braku owulacji.

Mleko krwawienia jest okresowym lub stałym uwalnianiem mleka z gruczołów sutkowych, które nie jest związane z okresem poporodowym.

Wśród mężczyzn prolactinoma pomaga zmniejszyć siłę, powiększać gruczoły sutkowe, zaburzenia erekcji i powstawanie plemników, prowadząc ostatecznie do bezpłodności.

Somatotropinoma

Jest to jedna czwarta ogólnej liczby gruczolaków przysadki. Częstość występowania u dzieci plasuje się na trzecim miejscu po kortykotropinomie i prolactinoma. W przypadku tego rodzaju nowotworu we krwi obserwuje się wzrost poziomu hormonu wzrostu. Objawy somatotropinoma:

Dzieci wykazują oznaki gigantyzmu. Dziecko szybko rośnie i rośnie, kości rosną równomiernie na szerokość i długość, chrząstka i miękkie tkanki ciała rosną w szybkim tempie. Początek manifestacji gigantyzmu przypada na okres sprzed okresu przed okresem dojrzewania i może rozwinąć się przed skostnieniem szkieletu chrząstki (do około 25 lat). Gigantyzm ma miejsce, gdy wzrost osoby przekracza 2-2.05 m.

Jeżeli dana osoba ma do czynienia z somatotropinomy w wieku dorosłym, guz wykazuje objawów akromegalii - wzrost język, nos, uszy, nogi, ręce, coarsening rysów twarzy, zaburzenia miesiączkowania, występowanie zwiększonego owłosienia, wąsy i brody u kobiet. Zwiększenie rozmiarów narządów wewnętrznych powoduje naruszenie ich funkcji.

Kortykotropinoma

Jest obserwowany wśród 7-10% przypadków guza przysadki mózgowej. Charakteryzuje się nadmiarem wytwarzania glukokortykoidów (hormonów kory nadnerczy). Ta choroba nazywa się choroba Itenko-Cushing.

Objawy kortykotropinoma:

zaburzenia skórne - rozstępy o barwie fioletowo-różowej (rozstępy) na skórze ud, klatce piersiowej, brzuchu; zwiększona pigmentacja skóry kolan, łokci i pach, zwiększona suchość skóry i łuszczenie się skóry twarzy;

„Cushingoid” typu otyłości - redystrybucja warstwy tłuszczu i odkładanie się tłuszczu w nadobojczykowe obszarów na karku i barkowej, osoba przejmuje cały „półksiężycowy” postaci kończyny utraty wagi, w związku z rozwojem procesów zanikowe mięśni i tkanki podskórnej;

u mężczyzn często objawia się spadek siły;

kobiety mogą doświadczać zaburzeń cyklu miesiączkowego, zwiększonego owłosienia skóry, wzrostu wąsów i brody (hirsutyzmu).

Gonadotropinoma

Wśród gruczolaków przysadki mózgowej występuje dość rzadkie zjawisko. Przejawia się w postaci różnych zaburzeń cyklu miesiączkowego, częściej całkowity brak miesiączki, zmniejszenie funkcji narządów płciowych u kobiet i mężczyzn, na tle zmniejszonych wewnętrznych i zewnętrznych narządów płciowych.

Tyreotropinoma

Również bardzo rzadko stanowi 2-3% przypadków gruczolaka przysadki. Przejawia się w różnych formach w zależności od charakteru guza: jest pierwotny lub wtórny.

Podstawowym nadczynność tireotropinoma charakteryzuje zjawisko - tachykardia, wysokie ciśnienie krwi, nadmierne pocenie się, zwiększony apetyt, słaba snu, wytrzeszcz, drżenie całego ciała, a szczególnie kończyn, utratę wagi.

Wtórne tireotropinoma występuje z powodu długotrwałego funkcją niskiego tarczycy. Charakteryzuje się występowaniem niedoczynności tarczycy - zaparciem, przyrostem masy ciała, opóźnioną mową, obrzękiem na twarzy, depresją, ochrypłym głosem, suchą łuszczącą się skórą, bradykardią.

Gruczolak przysadki: objawy neurologiczne

Zatkanie nosa spowodowane przez kiełkowanie guza wewnątrz tureckiego siodła.

Ból głowy, który nie ustępuje przy zmianie pozycji ciała, przyjmując leki przeciwbólowe i nie towarzyszy mu mdłości.

Upośledzenie wzroku - zez, podwójne widzenie, zmniejszona ostrość wzroku, ograniczenie pola widzenia. Ze znacznym rozmiarem gruczolaka mogą wystąpić zaniki nerwu wzrokowego i ślepota.

Niewydolność przysadki: objawy

W przypadku gruczolaka może rozwinąć się niedoczynność przysadki spowodowana uciskiem normalnej tkanki przysadki. Objawy:

Niewydolność kory nadnerczy - drażliwość, niskie ciśnienie krwi, zmęczenie, naruszenie metabolizmu potasu i sodu, omdlenia, niski poziom glukozy we krwi.

Zmniejsza się poziom hormonów płciowych (testosteron u mężczyzn i estrogenów u kobiet), co prowadzi do zmniejszenia libido i impotencji, zmniejszenia włosów na twarzy u mężczyzn.

Brak hormonu wzrostu u dzieci prowadzi do powolnego rozwoju i wzrostu.

Gruczolak przysadki: objawy psychiczne

Ze względu na zmianę hormonalnego tła organizmu. Mogą przejawiać się w postaci drażliwości, niestabilności emocjonalnej, agresji, płaczu, depresji i apatii.

Rozpoznanie gruczolaka przysadki

Podejrzewając możliwość wystąpienia gruczolaka przysadki mózgowej, należy umówić się z endokrynologiem, neurochirurgiem, neurologiem i okulistą.

Lekarze zalecają takie metody diagnostyczne:

Oznaczanie poziomu prolaktyny we krwi u mężczyzn wynosi zwykle 15 ng / ml, u kobiet - 20 ng / ml.

Identyfikacji poziomu hormonu wzrostu we krwi dla dzieci w wieku poniżej 18 lat, opłaty wynoszą od 2 do 20 mlU / l dla kobiet - od 0 do 18 g / l dla mężczyzn - od 0 do 4 mg / l.

Badanie z tiroleiberiną - uważa się, że normalna reakcja zwiększa wytwarzanie prolaktyny 2 razy już po 30 sekundach od podania żyły tiroliberynowej. Obecność prolaktynoma przysadki jest wskazywana przez niski poziom prolaktyny po podaniu prolaktyny.

Ustalanie poziomu hormonu adrenokortykotropowego w osoczu krwi. Rano normą jest 22 pmol / l, po 22.00 - 18.00 / l. Norma kortykolu w osoczu krwi wieczorem wynosi od 55 do 250 nmol / l, rano - od 200 do 700 nmol / l.

Codzienna dynamika kortyzolu we krwi.

Oznaczanie poziomu kortyzolu w dziennym moczu. Norma mieści się w zakresie od 138 do 524 nmol / dzień.

Test deksametazonu - sprawdź poziom kortyzolu w moczu i krwi po przyjęciu małych i dużych dawek deksametazonu.

Badanie poziomu elektrolitów we krwi - fosforu, wapnia, potasu, sodu itp.

Oznaczanie poziomu hormonu luteinizującego we krwi. W 7-9 dniu cyklu norma wynosi od 2 do 14 jm / l, przez 12-14 dni - od 24 do 150 jm / l, przez 22-24 dni - od 2 do 17 jm / l. W przypadku mężczyzn normą jest 0,5 do 10 IU / l.

Sprawdź poziom hormonu folikulotropowego we krwi. Dla kobiet norma wynosi od 3,5 do 13 IU / L dla 7-9 dnia cyklu, od 4,7 do 22 IU / L przez 12-14 dni, od 1,7 do 7,7 IU / L przez 22-24 dni. Norma FSH dla mężczyzn wynosi od 1,5 do 12 IU / l.

Test testosteronu w surowicy u mężczyzn, norma wynosi od 12 do 33 nmol / l.

Oznaczanie poziomu hormonu tarczycy i hormonów tarczycy (T3, T4) we krwi. Norma TSH - od 0,4 do 4 mIU / ml, T3 - od 2,63 do 5,7 pmol / l, T4 - od 9 do 19,1 pmol / l.

Wymienione powyżej normy mogą się nieco różnić w różnych placówkach diagnostycznych.

MRI mózgu (jeśli nie ma sprzętu - przepisuj CT mózgu).

Badanie pól wzrokowych.

Badanie immunocytochemiczne komórek dotkniętych gruczolakiem.

Jak leczy się gruczolaka przysadki mózgowej?

Dla każdego pacjenta wybór metody leczenia przeprowadza się indywidualnie, w zależności od wielkości gruczolaka, klinicznych objawów nowotworu i jego aktywności hormonalnej.

Podczas diagnozowania z poziomami prolactinoma prolaktyny ponad 500 ng / ml krwi przepisujący lek, a jeżeli leczenie farmakologiczne nie mają wpływu niezależnie prolaktyny, wymagane jest działanie.

W przypadku gonadotropinoma, kortykotropinoma, somatotropinoma, nieaktywne gruczolakowłókna zaleca się leczenie chirurgiczne wraz z radioterapią. Wyjątkiem są somatotropinoma, nie wykazujące objawów gruczolaka, mogą być leczone bez operacji.

Terapia lekami

Zalecane są następujące grupy leków:

  • Agonistami dopaminy są "Bromocriptine", "Kabergolin" ("Dostinex").
  • Antagoniści hormonów przysadki i podwzgórza - "Lanreotyd", "Sandostatin" ("oktreotyd").
  • Preparaty blokujące powstawanie hormonów nadnerczy - "Cytadren", "Ketokonazol" itp.

Dzięki leczeniu gruczolaka przysadki hormonalną stabilizację tła osiąga się w 31% przypadków, a regresja nowotworu w 56%.

Leczenie chirurgiczne

Dzięki szybkiemu usunięciu gruczolaka można go zastosować na jeden z dwóch sposobów:

  • Przezczaszkowo - co sugeruje trepanację czaszki.
  • Przezklinowy - przez jamę nosową.

W przypadku rozpoznania mikrourazów i gruczolakowłókniaków, które nie mają poważnego wpływu na otaczające tkanki, interwencję chirurgiczną przeprowadza się za pomocą transfenoidu. Jeśli guz osiągnie gigantyczny rozmiar (od 10 cm średnicy), zalecane jest tylko przezczaszkowe usuwanie.

Transfenoidalnoe usunięcie gruczolaka wolno robić, gdy guz jest ograniczony do siodła tureckiego lub wykracza poza nią nie więcej niż 2 cm. Wykonane w szpitalu po konsultacji z neurochirurgiem. Wprowadzenie sprzętu endoskopowego odbywa się w znieczuleniu ogólnym. Światłowodowy endoskop jest wkładany do przedniego dołu czaszkowego przez prawy kanał nosowy. Ponadto, aby uzyskać swobodny dostęp do obszaru tureckiego siodła, wykonuje się nacięcie ściany klina. Gruczolak przysadki wycina się i usuwa.

Wszystkie zabiegi chirurgiczne wykonywane są pod endoskopem, na monitorze wyświetlany jest powiększony obraz aktualnego procesu, który pozwala neurochirurgowi uzyskać szeroki widok pola operacyjnego. Operacja trwa około dwóch do trzech godzin. W pierwszym dniu po operacji pacjent może już być aktywny, a 4 dnia - całkowicie wypisany ze szpitala w przypadku braku powikłań. W 95% przypadków takiej operacji gruczolak przysadki jest całkowicie wyleczony.

Operacja przezczaszkowa wykonywana jest w najcięższych przypadkach w znieczuleniu ogólnym przez trepanację czaszki. Wysoka uraz i ryzyko powikłań przymusowych neurochirurgów się na ten krok tylko wtedy, gdy nie można użyć metody endoskopowego usuwania gruczolaków, na przykład, gdy guz rośnie w tkance mózgowej.

Radioterapia

Stosowany w przypadku mikotoczników o niskiej aktywności. Czasami jest również przepisywany jako dodatek do leczenia farmakologicznego. Ostatnio szeroko stosuje się metodę stereotaktycznej radiochirurgii przy użyciu cyberknife - radioaktywna wiązka jest kierowana bezpośrednio do komórek nowotworowych. Także terapia gamma - promieniowanie ze źródła znajdującego się poza ciałem - nie traci na znaczeniu.

Czy powikłania mogą pojawić się po operacji?

W zależności od techniki wybranej przez neurochirurga, ryzyko powikłań po operacji będzie różne:

  • dostęp przezczaszkowy powoduje komplikacje 27,9%, śmiertelny wynik - w 7% operacji;
  • dostęp transpenoidalny - odpowiednio 13% i 3%.

Możliwe powikłania:

  • nawrót gruczolaka (15-16% przypadków);
  • utrata wzroku;
  • dysfunkcja tarczycy i kory nadnerczy;
  • naruszenie uwagi, pamięci, mowy;
  • pooperacyjne krwawienie z przysadki mózgowej;
  • Infekcyjne zapalenie;
  • niedoczynność przysadki - całkowita lub częściowa niewydolność przysadki mózgowej.

W profilaktyce korektę tła hormonalnego wyznacza się na podstawie wyników badania organizmu.

Jakie są plony gruczolaka przysadki, wideo:

Powikłania gruczolaka przysadki bez chirurgicznego usunięcia

Jeśli gruczolak przysadki nie jest leczona medycznie lub chirurgicznie, wielkość guza może osiągnąć krytycznych wskaźników, które mogłyby prowadzić do rażącego naruszenia wzroku i ślepoty. Co trzeci pacjent może zostać unieruchomiony. Możliwe krwotoki w mózgu z rozwojem apopleksji przysadki mózgowej i ostrej utraty wzroku.

W większości przypadków zaniedbanie gruczolaka przysadki prowadzi do niepłodności kobiet i mężczyzn.

Gruczolak przysadki: porady lekarza, wideo:

Prognoza

W odpowiednim czasie diagnozy i leczenia chorób rokowanie jest bardzo korzystna - rekonwalescencji po zabiegu zaobserwowano w 95% przypadków, farmakoterapia regresji zaburzenia hormonalne i objawów raka zaobserwowano u 94% przypadków. Połączenie chirurgii, narkotyków i promieniowanie warrantów terapii gruczolaka przysadki powtórzeniu w 80% przypadków w pierwszym roku po leczeniu, a 69% - w ciągu pierwszych pięciu lat.

Odzyskanie utraconego widzenia u pacjenta jest możliwe, jeśli gruczolak jest mały i trwa nie dłużej niż rok.

Po wypisaniu ze szpitala szpitalnego pacjent jest wysyłany do badania zdolności do pracy. Takie badanie przeprowadza komisja kliniczna i ekspercka. Pacjent może otrzymać niepełnosprawności I, II lub III grupy w Oftalmokompensatory troficznych neurologicznych, zaburzeń endokrynologicznych, zaburzeń metabolicznych i wyraźnych funkcji wpływu na jego działanie, na przykład, zaburzenia metabolizmu węglowodanów, niewydolności nadnerczy, utratę wzroku, akromegalia, etc..

Wyciąg z czasowej niezdolności do pracy (chory lista) wydanego przez pacjenta działa przez okres od 2 do 3 miesięcy od pierwszej kontroli stacjonarnych 1,5-2 miesięcy podczas przypisywania radioterapii i od 2 do 3 miesięcy przy wykonywaniu operacji usunięcia gruczolaka przysadki. Jeśli zdolność pacjenta do pracy jest trudna do ustalenia, jest on wysyłany do ekspertyzy medycznej i społecznej.

Może Chcesz Pro Hormonów